Xmmm....Λία με έβαλες σε σκέψεις.....
Βασικά ο σύντροφός μου εκτός από εραστής είναι και φίλος μου...
Από την άλλη δεν είναι και 1000% φίλος μου όταν με τις φίλες μου θα σχολιάσουμε τον κούκλο-με τους κοιλιακούς- που παίζει βόλευ, κάτι που μαζί του δεν θα το κάνω γιατί μου φαίνεται χαζό και ανούσιο να μοιραστώ αυτό το σχόλιο μαζί του...(χαζό, απλό παράδειγμα νι;

)
Από την άλλη όταν ένας φίλος με βλέπει ή τον βλέπω ερωτικά είναι δύσκολο να λειτουργήσει ένας από τους δύο τελείως φιλικά... π.χ. όταν θα συζητήσω ένα πρόβλημα για την σχέση μου δεν ξέρω κατά πόσο η συμβουλή του θα είναι "φιλική"...από την άλλη για εμένα θα είναι δύσκολο να τον ακούω να μιλάει για άλλες ή να του λέω την άποψη μου για την σχέση του την στιγμή που καίγομαι γι' αυτόν....Όσο κι αν το παίξω "σωστή" φίλη μέσα μου θα υπάρχει ζήλια...κόμπος στο στομάχι...αμηχανία....
Βασικά-προσωπικά- έχω συγκεκριμένες προσδοκίες και θέλω από την σχέση και τους φίλους μου... Τους φίλους μου θέλω να τους έχω όπως τις φίλες μου...όταν δεν υπάρχει η καθ' αυτή "αγνή" φιλία προσωπικά βρίσκομαι σε πολύ αμήχανη θέση και δεν ξέρω πως να την χειριστώ...είτε είμαι εγώ που την έχω πατήσει είτε ο άλλος...και πιστεύω καλώς ή κακώς ότι η φιλία έχει πάψει να υπάρχει....