Αν ένας παίδαρος σαν τον Γεωργούλη φτάνει στο σημείο να καταφεύγει σε όσα του προσάπτουν για να τον βρέξει, τότε κάτι πολύ στραβά πάει με το κεφάλι του. Εξελέγη από την κάθε "Αχ Αλέξιιιιι" Κολωνιώτισσα να πάει στο Ανώτατο Σοβιέτ της Ευρωβουλής για να συνουσιάζεται με γραμματείς και να ξυλοφορτώνει υπαλλήλους. Γάμησε ρε φίλε, ούτε ο πρώτος θα είσαι ούτε ο τελευταίος, αλλά το ρημάδι το χέρι αν το σήκωσες είσαι τέρμα φάουλ.
Η μια τα παιρνε, ο άλλος τσο και λο, γενικά μας έχουν διασύρει στην Ευρώπη ως χώρα διεφθαρμένων και μπρούταλων. Αλλά το τι θα πει ο κόσμος για την Ελλάδα είναι το τελευταίο που με νοιάζει αν ο άλλος το παίζει "γαμάω και δέρνω".
Κι οι πολιτικοί εκατέρωθεν στο πολιτικό φάσμα, μισή ντροπή δεν έχουν να μην διασύρουν τη χώρα, είτε γιατί μπορεί να ξέρουν το ΧΥ πράγμα από πριν, είτε επειδή τα κάνουν όλα για να μείνουν στην καρέκλα.
Το πράγμα είναι πολύ απλό:
Αν αποδειχθεί πως όντως το έκανε, καλή φυλακή θα περάσει όμορφα από τα άλλα κρατούμενα, ακούω στις βέλγικες φυλακές χαμογελάνε εύκολα οι σούφρες. Αν είχα αδερφή που δούλευε κάπου, δε θα γούσταρα κάποιος να χρησιμοποιεί την εξουσία του για να τη γαμάει και να τη δέρνει, θα τον έπαιρνε ο διάολος.
Αν αποδειχθεί πως δεν το έκανε και κατηγορήθηκε άδικα (που δεν το πιθανολογώ, φωνάζει το πράγμα), τοτε θα έχουμε να κάνουμε άλλη συζήτηση.
Οι δικαστές και η Δικαιοσύνη ξέρουν καλύτερα και θα αποφανθούν ανάλογα. Ούτε οι δημοσιογράφοι, ούτε τα φόρα και οι χρήστες με τις εκατέρωθεν απόψεις ή/και προκαταλήψεις ξέρουμε καν τι παίχτηκε.
Κάθε σώφρων άνθρωπος οφείλει να επιθυμεί την επικράτηση της αλήθειας, όποια κι αν ειναι αυτή ανεξαρτήτως των ιδεολογικών ταυτίσεών του/της.
Και όσον αφορά το χρόνο που έγινε όλο αυτό, όλων το μυαλό πάει στις εκλογές μεν, αλλά ας σκεφτούμε με λίγο μυαλό, ότι η βέλγικη δικαιοσύνη δεν έχει κανένα λόγο να βγάλει το θέμα σε συγκεκριμένη ημερομηνία για να σαμποτάρει τους ζαίους ή να κάνει αβάντα στη Νουδούλα. Οι δημοσιογράφοι ή οι πολιτικοί στο τι έκταση του δίνουν, ναι, αυτό ναι επιλέγεται, αλλά η δικαιοσύνη ενός σοβαρού κράτους δεν έχει λογο -υπό κανονικές συνθήκες- να χωθεί στα προεκλογικά τεκταινόμενα μιας άλλης χώρας.
Καμιά φορά και το "δεν ξέρω, περιμένουμε και θα δούμε" είναι η πιο έξυπνη απάντηση.
