Aπο εδω εχουν πολυ καλυτερα αποτελεσματα. Ειναι σιγουρα μεγάλη λυση η απομονωση οχι για αυτους αλλα για τους υπολοιπους αυτοι μπορει και να μη σωφρονιστουν ποτέ οποτε ας μείνουν μακρυα οπως γινοταν και παλιά στην Αρχαια Ελλάδα.
Ουτε το ένα ουτε το άλλο... λιγο έτσι λιγο γιουβέτσι. Την αποψη σου και τη θέση σου επι του προβληματος θα μας την πεις ;
δεν την βλέπω πουθενά.
Κοίταξε να δεις επειδή αναφέρθηκες στην αρχαία Ελλάδα, να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Στην αρχαία Ελλάδα, 3 ήταν οι βασικότεροι τρόποι ποινής.
1.εξορισμός
2.θανατική ποινή
3.επιβολή προστίμου που συνήθως συνδυαζόταν με δημόσιο μαστίγωμα ή κάποια μορφή βίας αναλόγως την περίπτωση και αφορούσε πταίσματα και πλημμελήματα, όχι κακουργήματα.
Οπότε άκυρη η σύγκρισις. Δεδομένης της σημερινής φθίνουσας πορείας των αξιών και της διαμορφωθείσας κατάστασης και τα 3 καθίστανται άκυρα.
Ο εξορισμός ήταν η πιο ατιμωτική τιμωρία, διότι τους έδειχνε η ίδια τους η
πατρίδα ότι δεν τους θέλει και έχαναν κάθε δικαίωμα. Σήμερα που οι πολίτες είναι από μόνοι τους απάτριδες (για τον οποιονδήποτε λόγο δεν θα εστιάσω εδώ) κάτι τέτοιο δεν καθιστά ποινή, αλλά τους κάνεις και χάρη.
Η θανατική ποινή και οποιαδήποτε άσκηση βίας γεννά πολλά νέα κεφάλαια που δεν είναι της παρούσης, από το πιο απλό,μια εσφαλμένη καταδίκη, μέχρι το πιο σύνθετο, τα γνωστά και ως ανθρώπινα δικαιώματα κλπ κλπ.
Επίσης με το οποιοδήποτε πρόστιμο θα την γλίτωναν μόνο οι πλούσιοι, κάτι το οποίο εξακολουθεί να συμβαίνει και δεν μιλάω μόνο στην εξαγορά της ποινής αλλά και στις ανέσεις του κρατουμένου εντός της φυλακής.
Οπότε αφού η πολιτεία έχει σύσσωμη αποφασίσει να απαγορευτούν έστω και στα χαρτιά όλα αυτά και πως τα ιδρύματα θα αποκαλούνται σωφρονιστικά, οφείλει να τους προσδώσει αυτόν τον χαρακτήρα. Και φυσικά οφείλουμε όλοι σαν κοινωνία να συνδράμουμε κι όχι να κανιβαλίζουμε, καλώς ή κακώς. Διαφορετικά διαιωνίζεις την κατάσταση ή φτιάχνεις ένα κράτος που θα έχει περισσότερες φυλακές παρά σχολεία. Καλή και η απομόνωση για την προστασία των υπολοίπων και σίγουρα αποτελεί φόβητρο για τους μικροεγκληματίες, αλλά δεν αρκεί.
