Rest in peace... Θυμάμαι το ύφος των γονιών μου όταν πρωτοβγήκε το Billie Jean, πώς θαύμαζαν τις χορευτικές φιγούρες. Θυμάμαι τη συμμαθήτριά μου, που είχε αγοράσει καπέλο και ένα γάντι αλά Michael Jackson. Θυμάμαι το ολόχρυσο εισητήριο από τη συναυλία που θα έδινε τότε στο Ολυμπιακό στάδιο... που ματαιώθηκε. Εμάς 12 ετών να χορεύουμε μιμούμενοι τις σπασμωδικές φιγούρες. Θυμάμαι να διαβάζω στα Νέα στις αρχές της δεκαετίας του '90 για την επόμενη πλαστική επέμβασή του: σκόπευε λέει να μεγαλώσει το πηγούνι του, τι urban legends κι αυτά. Θυμάμαι να ανατριχιάζω με το Little Susie του HIStory.
Κρίμα που ταλαιπωρήθηκε, τόσο σωματικά όσο και ψυχικά. Πέρασα πολύ καλά χάρη σ' εκείνον.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.