Φέρνουν τα λεφτά την ευτυχία;

[dum dum boy]

ας κερδίσω το τζόκερ εγώ και τα υπόλοιπα θα τα βρούμε.

(α, να θυμηθώ να παίξω)

 

[fmarulezkd]

Τα λεφτά φέρνουν μόνο δυστυχία.
Όσα περισσότερα έρχονται, τόσα περισσότερα φεύγουν. Κανόνας.
Σε κάνουν πιο εγωιστή για να τα αποκτήσεις.
Σε κάνουν πιο εξαρτημένο να μην τα χάσεις.
Στο κυνήγι για λεφτά παραμελείς την υγεία σου. Είτε γιατί αγχώνεσαι του θανατά, ή γιατί οδηγείς την πορσάρα με 250+ και σε "κλαίει" ο τζάμπομπαμπάς σου.
Ευκολότατα θα καταστρέψουν τη σχέση σου.
Θα αγοράζεις παιχνίδια στο παιδί σου αλλά αυτό θα θέλει αγάπη και χρόνο που δεν θα έχεις να δώσεις.
Θα απομονωθείς απ' τους φίλους σου.
Θα ξεχάσεις παντελώς τι σημαίνει έρωτας, αυτό το αγνό συναίσθημα που τελικά το ζεις ελάχιστες φορές στη ζωή σου.

Αντίθετα αν δεν έχεις πολλά λεφτά, συμβαίνουν συνήθως τα εξής.
Αναγκάζεσαι να ζεις πιο ορθολογικά.
Ανακαλύπτεις διασκεδάσεις που κοστίζουν λιγότερο και είναι ασύγκριτα ποιοτικότερες.
Επενδύεις στην ψυχαγωγία. Μία βόλτα, ένα βιβλίο, ένα παρτάκι με φίλους στην παραλία.
Γνωρίζεσαι με περισσότερος ανθρώπους αφού όλοι πια βράζουμε στο ίδιο καζάνι.
Προσέχεις τον εαυτό σου και την υγεία σου αφού έχεις μεγαλύτερο κίνητρο να ζεις καλύτερα.
Γίνεσαι πιο πολυμήχανος και δημιουργικός.
Απολαμβάνεις περισσότερο και καλύτερο σεξ. Τσάμπα είναι, δώρο απ' τη φύση για όλους.

Αν δεν φοβάσαι τα λεφτά, είτε τα έχεις ή όχι, τότε ζεις πραγματικά ελεύθερα.
Αξιοποιείς ένα ταλέντο σου και γίνεσαι πολίτης του κόσμου.

Είμαι πρόθυμος να σε απαλλάξω απο την επερχόμενη μιζέρια σου.

IBAN: GR3045 6789 8899 889O

You are welcome.

 

[Guest 292010]

Η ευτυχία δεν είναι μια μόνιμη κατάσταση, οπότε τίποτα - ούτε και τα λεφτά - φέρνουν την ευτυχία. Η ευτυχία είναι ένα προσωρινό συναίσθημα και ένας τρόπος για να βιώσεις αυτό το προσωρινό συναίσθημα είναι τα λεφτά. Αν αγοράσεις κάτι που ήθελες πολύ, αν πας ένα ταξίδι, αν φας κάτι που ονειρευόσουν (όλα αυτά θέλουν λεφτά) τότε θα νιώσεις ευτυχία για κάποιο χρονικό διάστημα. Όταν περάσει αυτό το συναισθήμα, θα θες να αγοράσεις κάτι άλλο, να πας ταξίδι κάπου αλλού , να φας κάτι άλλο. Κι όλο αυτό το τρένο συναισθημάτων συνεχίζει το ταξίδι του μέχρι να πεθάνουμε.
Ύστερα υπάρχουν καταστάσεις που σου προσφέρουν ευτυχία και δεν χρειάζονται λεφτά (μπορεί να περιλαμβάνονται λεφτά αλλά δεν αγοράζονται). Για παράδειγμα όταν περνάς χρόνο με ένα αγαπημένο πρόσωπο, όταν πετυχαίνεις έναν στόχο σου, όταν ερωτεύεσαι και είναι αμοιβαίο.
Ωστόσο πάλι η ευτυχία είναι προσωρινή ακόμα και σε αυτά που δεν αγοράζονται.
Ο λόγος είναι ότι ο χρόνος φθείρει τα συναισθήματα και τα καλά και τα κακά.

Είναι χαζό να πιστέψουμε ότι οι φτωχοί και οι πλούσιοι είναι μονίμως δυστυχισμένοι και ευτυχισμένοι αντίστοιχα.
Το πλεονέκτημα των πλουσίων είναι ότι έχουν τα χρήματα για να αγοράσουν περισσότερες στιγμές ευτυχίας.
Και δεν εννοώ μόνο υλικά αγαθά. Αν γνωρίσεις τον έρωτα της ζωής σου σε μια καφετέρια, είχες λεφτά να πας για καφέ

Οπότε δεν πιστεύω ότι τα λεφτά φέρνουν την ευτυχία, καθώς η ευτυχία δεν είναι μόνιμο συναίσθημα και γιατί ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος έτσι ώστε όταν αποκτάει κάτι να θέλει κάτι παραπάνω.

Τα πολλά λεφτά φέρνουν οικονομική εξασφάλιση. Κι έχει σημασία από ποια πλευρά βιώνεις την οικονομική εξασφάλιση. Δηλαδή αν είσαι αυτός που διαχειρίζεται την τάδε επιχείρηση που αποφέρει τα εκατομμύρια, τότε μαζί με τα λεφτά παίρνεις πακέτο και το άγχος της διαχείρισης μιας τεράστιας ίσως επιχείρησης, τις ευθύνες, το ρίσκο.
Αν είσαι παιδι και γεννηθείς μέσα στα πλούτη και έχεις μια συνεχή ροή χρημάτων χωρίς το άγχος του να τα βγάλεις και να τα διατηρήσεις, χωρίς να δουλευεις, τότε η ζωή σου είναι αιώνιες διακοπές. Το οποίο όμως φέρνει πλήξη. (Είμαι με τον Σοπενχάουερ στο θέμα κάματος - πλήξη).

Αρκετές φορές έχω παίξει τζόκερ και αρκετές φορές φαντάστηκα να κερδίζω 4 εκατομμύρια για παράδειγμα. Αναρωτιομουν τι θα κάνω με τα λεφτά και το μόνο που μου ερχόταν ήταν να δώσω μερικά σε ανθρώπους που θέλω, να αγοράσω σπίτι για να μην έχω τον βραχνα του ενοικίου και τα υπόλοιπα να δω που θα τα επενδύσω.
Ούτε να σταματήσω να δουλεύω ένιωσα να θέλω, ούτε να κάνω ταξίδια, ούτε να αλλάξω κάτι από τα υπάρχοντα μου αναβαθμίζοντας το σε κάτι άλλο. Δηλαδή εξαρτάται πολύ από τι έχεις ανάγκη στη ζωή σου σε μια δεδομένη στιγμή, πόσες από τις ανάγκες σου καλύπτεις και γενικότερα τη φιλοσοφία ζωής σου.

Επίσης σίγουρα η ερώτηση αυτή έχει εντελώς διαφορετική απάντηση ανάμεσα σε ανθρώπους που ζούνε στο οριο της φτώχειας, σε αυτούς που τα βγάζουν πέρα κι έχουν μια αξιοπρεπή ζωή και σε εκείνους που βγάζουν πάρα πολλά λεφτά και ζουν μια πολυτελή ζωή.

Τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία, θα πούνε όσοι έχουν λεφτά.
Η εξωτερική εμφάνιση δε μετράει, θα πούνε όσοι είναι μοντέλα.

 

[Helen93]

Αντικειμενικά όχι.
Στις μέρες μας, ναι δυστυχώς.
Αλλιως σε τρώει η μιζέρια..

 

[Guest 896561]

Και οι old days ήταν με παρόμοια λεφτά ρε γαμώτο... χωρίς μάσκες, όμως, χωρίς ελέγχους για να μπεις σε μαγαζιά, χωρίς καραντίνες, χωρίς πυρηνικές απειλές...

 

[Ariana2018]

Σήμερα και λεφτά να έχεις κάπου θα χρωστάς η κάπου θα δυσκολευτεις
Δυστυχώς μας έχουν κάνει έτσι που κάποιοι που ήταν άνετα τώρα στριμώχνονται
Φίλη γνωστή έπαιρνε συνταξη 1200 και πηρε δάνειο γιατί τότε ήξερε πως μπορεί να το αποπληρώσει. Της τη μείωσαν στα 800 συν την ακρίβεια σε όλα, αυτά τα 400 επιπλέον του δανείου πως θα τα δώσει; θα μπορέσει μια φορά δυοφορές κάπου θα δυσκολευτεί κι αυτά μαζευονται.
Ένα απλο παράδειγμα.

Γενικά δεν ειναι να ξανοιγεσαι αυτές τις εποχές.

Εγώ τελευταίο εξάμηνο μια η βενζίνη μια το σουπερ που όλα έχουν ακριβυνει μια η ρήτρα που ρθε στη ΔΕΗ και πάθαμε σοκ, ήδη δίνω επιπλέον 300-400 το μήνα. Παρολαυτα οι μισθοί είναι οι ίδιοι. Και στο βασικό που αυξησαν 8%θα παει καπου άλλου. Ουσιαστικά δεν προκειται για αυξηση διότι είναι μόνο για το βασικό μιλάμε για αστεία ποσα.
Και το επίδομα βενζίνης πιστευω είναι απάτη η αλλιώς τεχνασμα καθώς σε λίγο θα φτάσει στα 2,5 ανά λίτρο καθώς το έχουν υπολογίσει το επίδομα και το βάζουν μέσα στον προυπολογισμο.

Όπως και να χει ζουμε σε μια εποχή πολυ δυσκολη, ας ελπίσουμε να δουμε φως μέσα στην επόμενη δεκαετία.
Τα απολυτως απαραίτητα από εδώ και μπρος, δεν υπάρχει η άνεση που υπήρχε. Σε όσους υπήρχε.

 

[Giii]

Καθηγητές πανεπιστημίου, ορκωτοί λογιστές, ιατροί, δικηγόροι, Στατιστικολογοι και οικονομετρες είναι μερικά από αυτά τα επαγγέλματα. Φίλος μας ορκωτος λογιστής είναι 40 ετών και βγάζει 2.700 το μήνα, όμως οι θέσεις αυτές δεν είναι για όλους όπως λες.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 28 Απριλίου 2022

Τόσο παίρνουν οι καθηγητές πανεπιστημίου και με τα προγράμματα που αναλαμβάνουν πάνε πάνω από 3.000. Μιλάω για πανεπιστήμιο όμως όχι για σχολεία.

Μπορείς να μου στείλεις dm να σε ρωτήσω κάτι ;

 

[Joji]

Θα έκανα την απόπειρα να γράψω κάτι, μεγάλο, αλλά με έχουν καλύψει οι από πάνω for the most part. Θα πω απλώς πως τα λεφτά είναι σημαντικό να υπάρχουν, αλλά σε καμία περίπτωση να μην μπαίνουν πάνω από όλα.

 

[parafernalia]

Στο δικό μου ποστ, χαμογελάκια και γελάκια.
Εσείς λοιπόν οι λεφτοευτυχισμένοι ακόμα και οι μετριοπαθείς, βρήκατε το χρήμα απ' το λεφτόδενδρο ή νομίζετε ότι θα πέσει "μάνα εξ ουρανού;"
Υπάρχει και το "αμέρικαν ντριμ" που πρέπει να είσαι πολύ κοιμισμένος για να το πιστέψεις.
Πλούσιοι εκ γεννησιμιού ή τυχεροί του τζόκερ, πόσοι είναι;
Αν θέλετε πάντως να βγάλετε χρήματα να σας πω πως γίνεται. Πρέπει να δώσετε, χρήμα και χρόνο κατά το προτεσταντικό "ο χρόνος είναι χρήμα".
Σε τι βαθμό είστε διατεθειμένοι να το κάνετε;
Εγώ βγάζω 2500 καθαρά και τα έξοδά μου είναι 2600!
Φως, νερό, ρεύμα, ενοίκιο, παιδί, σκυλί, γατιά, διατροφές, φροντιστήρια, μαθήματα.
Μήπως νομίζετε ότι κάνω καμιά ζωάρα με ταξιδάκια;
Μα αν την έκανα δεν θα σκότωνα το χρόνο μου στο e-steki.
Όταν ήμουνα πιο νέος βέβαια με λιγότερα λεφτά και ευθύνες ζούσα πιο άνετα.
Θέλετε να μείνετε έτσι για μια ζωή;
Είναι μια επιλογή κι αυτή.

Κάποιοι βγάζουν λεφτά ναι, πολλά. Είναι αυτοί που βάζουν άλλους να δουλεύουν γι' αυτούς και καρπώνονται την υπεραξία τους. Μπορείτε να γίνετε κι εσείς εκμεταλλευτές κάποια στιγμή αν το θελήσετε.
Αν είστε βέβαια ολίγον τίμιοι θα πρέπει να είστε και υπεύθυνοι για τους εργαζομένους σας.
Κι εκεί αρχίζουν άλλα βάσανα.

Υπάρχει επίσης μια μικρή κατηγορία "προικισμένων" ελευθεροεπαγγελματιών.
Σαν την οδοντίατρο που πήγα πρόσφατα, 180άρα, τα 80 μπροστά χωρίς απόδειξη.
Μόλις επιστρέψει η κρίση για τα καλά, θα ξύνεται στον τροχό της.

Στη δουλειά μου, ως πιο senior με βάζουν συχνά σε συνεντεύξεις.
Έρχονται 25άχρονα γαλαζοαίματα, φιλόδοξα που έχουν κάνει και δικά τους σταρτ-απ, ξεψάρωτα, λένε διάφορα που δεν έχουν καμία σχέση με τις πραγματικές συνθήκες και ζητάνε 1500.
Έχουν και βραβεία λέει σε διαγωνισμούς coding.
Φυσικά και δεν έχουν πρόβλημα τα αφεντικά να δώσουν αυτό το ποσό. Τίποτα δεν είναι μπροστά στα εκατομμύρια που βγάζουν.
Αλλά θέλουν αποτέλεσμα και άμεσα. Τα contracts έχουν μια σκληράδα, πρέπει να είσαι ολίγον one-man-show. Δεν φτάνεις με τη μία σε αυτό το επίπεδο. Το χτίζεις με την εμπειρία.
Κάποια παιδάκια λοιπόν πιο έξυπνα έρχονται με λιγότερα, αποκτούν μία σχετική εμπειρία και μετά την κάνουν στον πρώτο που θα τους δώσει 2, 3 κατοστάρικα παραπάνω.
Μετά όμως είναι μόνα τους χωρίς βοήθειες, τρέχουν σαν τα παλαβά και βαράνε μπιέλες.
Τους σκάει το πρώτο bug και πανικοβάλλονται. Και μετά φυσικά φταίνε οι άλλοι, το σύστημα, η εκμετάλλευση, οι συνθήκες εργασίας, κοκ.

Αν τα λεφτά είναι ο μόνος τρόπος για να σωθείς απ' την ένδοια, εντάξει ρε φίλε, ας υπάρχουν.
Σαν τον καραγκιόζη που είπε ότι οι άνθρωποι με φιλότιμο δεν τρώνε για να πληρώσουν το ρεύμα τους
(τι ψηφίσατε ρε μ@λ@κες; )!

Η ανθρωπότητα είναι ανίκανη να φανταστεί έναν άλλο τρόπο ζωής οπότε θα πληρώνει το τίμημα.

 

[georgia1213]

1.500 για εναν 25 χρονο με πλουσιο βιογραφικο γιατι να ειναι πολλα;

 

[parafernalia]

1.500 για εναν 25 χρονο με πλουσιο βιογραφικο γιατι να ειναι πολλα;

Τόσα παίρνει ένας intermediate programmer με εμπειρία στο αντικείμενο της θέσης. Αν έχεις κάνει άσχετα πράγματα, όσο ενδιαφέροντα και να είναι, δεν καλύπτεις τις προϋποθέσεις γιατί θα χρειαστεί χρόνος για να εκπαιδευτείς με αμφίβολο αποτέλεσμα.

Επίσης οι μεγάλες εταιρείες γνωρίζουν εκ των προτέρων το "brain drain", δεν μπαίνουν όμως σε λογική πλειστηριασμού (είναι βασική τους αρχή αυτή), αφού μπορούν να προσελκύσουν με το όνομά τους resources σε βάθος χρόνου.

Δεν ξέρω τι γίνεται στο IT industry γενικά αλλά σε projects που είναι χρηματοδοτούμενα από την ΕΕ λειτουργεί το μοντέλο του budget story. Απαιτούνται πιστοποιήσεις σε συγκεκριμένες τεχνολογίες που τις έχουν μόνο όσοι δουλεύουν κάποια χρόνια, ένας νέος μπαίνει υποσχετικά και στην πορεία οφείλει να τις αποκτήσει. Το κόστος φυσικά το καλύπτει η εταιρεία.

Σε junior level προσλαμβάνουν κατά καιρούς ναι, μισθούς κοντά στα 800 ευρώ, επιδοτούμενα απ' τον ΟΑΕΔ. Ακόμα και εκεί όμως επιλέγουν τους καλύτερους αφού δεν είναι στις προθέσεις να απολύσουν - μιλάω πάντα για το δικό μου χώρο.

Πολλά δεν είναι τα 1500 όχι. Αξίζουμε όλοι μας τουλάχιστον τα διπλά σε σχέση με τα χρήματα που φέρνουμε (εγώ αξίζω τα τριπλά! ) Σκέψου π.χ. ότι για ένα μόνο maintenance framework contract, ενός μόνο πελάτη Ευρωπαϊκού Οργανισμού, κάθε αλλαγή (change request) αποτιμάται με 1000 ευρώ το man day! Σκέψου ότι υπάρχουν πολλαπλά νέα projects εκτός από τη συντήρηση με budget εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ και φυσικά ο πελάτης δεν είναι μόνο ένας. Μόνο το δικό μου τμήμα international απασχολείται σε καμιά 10άρια πελάτες. Αν βάλουμε το public και το banking sector, τα λεφτά είναι πολλά..

Αν δεις τι μισθούς παίρνουν σε αυτά τα ευρωπαϊκά ιδρύματα θα ζαλιστείς. Ξεκινάνε από 10k και βάλε..
Απ' τις τσέπες των φορολογούμενων, στην ΕΕ και από εκεί; Σε ποιες τσέπες καταλήγουν τα πολλά-πολλά;

Spoiler