Τα ΝΕΑ online, του Σταμάτη Φασουλή:
[...]«Απευθείας Σύνδεση. Ειρήνη: “Ο Σύντροφός μου αερίζεται. Τι να κάνω;”» Τι να σας πω κι εγώ μαντάμ; Πάρτε του μια κλανιόλα. Δεν είναι σχήμα λόγου. Κατά ταις μαρτυρίαις του φίλου και συνεργάτη Σάββα Χαρατσίδη στη Ζάκυνθο, μέχρι τον Μεσοπόλεμο, η νύφη στην προίκα της διέθετε απαραιτήτως και δύο κλανιόλας. Κλανιόλα δε, αποκαλούσαν ένα αντικείμενον το οποίον τοποθετούσαν κάτω από το κρεβάτι δίπλα στο δοχείο νυκτός και απετελείτο από ένα δοχείο σχήματος ωοειδούς, κάτι σαν το κάτω μέρος ενός ναργιλέ φανταστείτε, με μαρκούτσι που δεν καταλήγει όμως σε τσιμπούκι, αλλά σε ένα χωνί με το κατάλληλο βούλωμα το οποίο κατά τη διάρκεια της νυκτός ο ενδιαφερόμενος και επιζητών την εξαέρωσιν σήκωνε τα παπλώματα, το έθετε εις την γύρω του πρωκτού περιοχήν, αφού πρώτα το ξεβούλωνε, επέρδετο, το ξαναβούλωνε και επέστρεφε στις αγκάλες του Μορφέως. Τας κλανιόλας βεβαίως τις εξαέρωναν κάθε πρωί στον κήπο δίπλα στην μπουγαρινιά τους. [...]
Και μια και μιλήσαμε για άβολες στάσεις:
Από το blog του Πετεφρής:
Φάγαμαν, ήπιαμαν κάτω από την περγουλιά του Λάκη. Η Ρόσσα μας εκάμεν εύμορφα ιταλικά πιάτα και ο κακοτρύγης ήταν γεμάτος και βαθύχρωμος, τελειώσαμε με γκράπα.Αρχίσαμε τα σκώμματα, και φτάσαμε στις κλανιόρες μέσα στα προικοσύμφωνα.Και τότε ένας ανέφερε τα
αναπαψώλια.Μάλλον
αναπαυσόλια, αλλά η παρήχηση και η χρήση ήταν τόσο ισχυρή, που κανένας δεν εννοούσε κάτι άλλο.Ηταν ένα εξάρτημα της κλίνης, της ευνής. Δυό κρίκοι που κρέμονταν από μιά χρωματιστή υφασμάτινη πλεξούδα από το πάτερο. Εκεί έβαζε τα πόδια της η γυναίκα, ώστε ο σέμπρος να την βινεί ξεκούραστα. Υπήρχαν και φορητά αναπαψώλια, σαν κάθισμα γυναικολόγου. Υπήρχε ένα δείγμα τους, σε μιά συλλογή κοντοχωριανού που έκλεισε γιά το κοινό προ ετών.
Αλλά και από το λαογραφικό μουσείο Παξών:
Αναπαυσόλια
Πρόκειται για βοηθήματα του συζυγικού κρεβατιού. Η χρήση τους ήταν να βοηθούν τη γυναίκα κατά την διάρκεια της τέλεσης της ερωτικής πράξης, ξεκουράζοντας τα πόδια της.Την δώριζε ο πατέρας στην κόρη την ημέρα του γάμου, ως μέρος της προίκας, με την ευχή να μην έχει άσχημη εμπειρία την πρώτη νύχτα του γάμου. Αποτελούνται από δύο σύνθετους κρίκους οι οποίοι στερεώνονται σε ράουλα πάνω στο κρεβάτι. Οι κρίκοι είναι ντυμένοι με ύφασμα ώστε να μην πληγώνουν τα πόδια.
Στο έκθεμα του μουσείου τα ράουλα είναι τα αυθεντικά ενώ οι κρίκοι έχουν αντικατασταθεί με νεότερης κατασκευής ξύλινα αντίγραφα, λόγω φθοράς του πρωτότυπου που ήταν μεταλλικό.
Παραγωγή 1885 - σε, Πόλη, Παξοί
