Διάβασα τις 3 τελευταίες σελίδες και βάσει αυτών θα ήθελα να πω τα εξής.
1α. Για να μιλήσει κανείς για εξειδικευμένα θέματα της επιστήμης, θα πρέπει κατ'αρχάς να έχει καταλάβει το θέμα που πραγματεύεται.
1β. Στην περίπτωση ακόμα που το έχει καταλάβει καλά, θα πρέπει να μελετήσει λιγάκι και φιλοσοφία της επιστήμης.
- - -
Αν δεν υπάρχει βάση στο 1α, υπάρχει ο κίνδυνος να μιλάμε με βεβαιότητα για ζητήματα που όχι μόνο δεν είναι βέβαια αλλά σε κάποιες περιπτώσεις να είναι και λάθος.
Π.χ κάπου στις 3 αυτές σελίδες μία αγαπητή φίλη έγραψε «Είναι θράσος να αμφισβητεί κάποιος τη νευτώνεια μηχανική» (ή κάπως έτσι το έγραψε)
Βέβαια, η κορωνίδα των ανακαλύψεων του εκπληκτικού Νεύτωνα (ίσως σπουδαιότερος από τον Αϊνστάιν για τα μέτρα της εποχής του) ήταν η εξήγηση της Βαρύτητας ως ιδιότητας της μάζας.
Ίσως δεν το γνωρίζετε, αλλά η νευτώνεια εξήγηση του φυσικού κόσμου, όπως και η ευκλείδεια γεωμετρία δεν περιγράφουν ακριβώς το φυσικό κόσμο (δεν θέλω να γράψω «είναι λάθος»)
Από το 1905 έως το 1915 η κατανόησή μας για το Φυσικό κόσμο τραντάχτηκε συθέμελα από τη Σχετικότητα. Η νευτώνεια φυσική και η ευκλείδεια γεωμετρία, αποδείχτηκαν ανεπαρκείς!
Η πρώτη αντίδραση σε αυτό το γεγονός εκφράζεται στην εύλογη απορία «τότε γιατί διδάσκονται οι μαθητές νευτώνεια σήμερα;»
Ο λόγος είναι επειδή υπολογιστικά είναι απλούστερη και έχει πολύ καλή προσέγγιση στο σωστό αποτέλεσμα για τα δεδομένα του αντιληπτού κόσμου μας πάνω στον πλανήτη μας.
Στον μακρόκοσμο και σε μεγάλες ταχύτητες δίνει τεράστια σφάλματα.
Δεν είναι να το αναλύω περισσότερο, γκουγκλάρετε για σχετικά θέματα όσοι ενδιαφέρεστε.
Παρά ταύτα, μην παραβλέπετε το γεγονός πως ΟΥΤΕ η Σχετικότητα περιγράφει επαρκώς τον Κόσμο.
Η Κβαντομηχανική έκανε τη δική της απόπειρα αλλά παρότι στον υποατομικό κόσμο βρίσκει εφαρμογή, στον μακρόκοσμο… αυτή κι αν είναι αδύναμη στην περιγραφή του.
Ψιλοαυτονόητα είναι τα παραπάνω αν σκεφτείτε πως από το περιεχόμενο του σύμπαντος έχουμε «δει» μόνο το 4%. Για το 96% έχουμε μεσάνυχτα με πολύ… σκοτάδι!
(Γκουγκλάρετε για «Σκοτεινή Ύλη και Σκοτεινή Ενέργεια»)
Το πρόβλημα στη σύγχρονη εποχή είναι πως ο μέσος κάτοικος του πλανήτη είναι σχεδόν άσχετος με τα επιστημονικά δεδομένα (κι αυτό ψιλοαυτονόητο αν λάβουμε υπ’όψιν το εύρος θεματολογίας στο ερευνητικό πεδίο) αλλά το παράδοξο είναι πως ο ίδιος αυτός μέσος κάτοικος του πλανήτη είναι σίγουρος πως ξέρει πολλά ή πως η επιστήμη έχει λύσει όλα τα μεγάλα ζητήματα.
Έτσι, ΔΥΣΤΥΧΩΣ, αποκτά μία σχεδόν θρησκευτικού τύπου ευλάβεια για την επιστήμη και αυτό δεν απαγορεύεται βέβαια, αλλά απαιτείται να μπορεί να διαχωρίζει την ίδια την επιστήμη από τον επιστήμονα.
Ο επιστήμονας δεν είναι εξ ορισμού «πάπας» παρότι –δυστυχώς- θα ακούσετε πολλούς να μιλάνε με το στόμφο του πάπα και όταν μαζεύονται πολλοί φτιάχνουν και ένα είδος επιστημονικού ιερατείου που αφορίζει με άνεση ενώ το μόνο που θα έπρεπε να αφορίζεται είναι η ίδια η πρακτική τους!
Προτείνω με όλη την καλή πρόθεση να έχετε περισσότερη εμπιστοσύνη σε αυτά που ακούτε από ταπεινούς επιστήμονες.
Ο στόμφος δεν δείχνει κατοχυρωμένη γνώση αλλά μάλλον ενέχει εγωιστικά ανθρωποκεντρικά στοιχεία, κατά περίπτωση ανασφάλεια και ενίοτε εμπλέκονται οι προσωπικές πεποιθήσεις, συμπεριλαμβανομένων και των θεϊστικών ή αθεϊστικών.
Η επιστήμη είναι και πρέπει να παραμένει μια γλυκιά νεαρή παρθένα που υπηρετείται από τον επιστημονικό κόσμο.
Κάθε απόπειρα βιασμού της είναι επιεικώς απαράδεκτη.
Παρατηρώντας (όχι μόνο εδώ αλλά γενικότερα) την αντίληψη των πολλών (σημ. ο όρος «μάζες» είναι απαράδεκτος όταν αναφέρεται σε ανθρώπους) διακρίνω το στοιχείο της υπερεκτίμησης.
Είναι σωστό να εκτιμούμε το αποτέλεσμα της ανθρώπινης διάνοιας που είναι η επιστήμη, να θαυμάζουμε για τα επιτεύγματα ιδιαίτερα από τη δύση του μεσαίωνα και μετά, αλλά σε καμία περίπτωση να τη «θεοποιούμε».
Εξ άλλου κύριο γνώρισμα της γνήσιας επιστήμης είναι η αυτοαμφισβήτησή της. Χάρη σε αυτό το εξαιρετικό γνώρισμα, προοδεύει. Διαφορετικά ακόμα θα επέμεναν πως η Γη είναι επίπεδη και το κέντρο του σύμπαντος και πως η Γη έλκει τα σώματα σαν μαγνήτης.
- - -
Είναι πραγματικά καταπληκτικό να σκέφτεσαι πχ αυτά που συμβαίνουν αυτή τη στιγμή στον Άρη ή να αναλογίζεσαι πως ύστερα από 44 χρόνια ταξιδιού ο Voyager 1 είναι σήμερα στην ασύλληπτη απόσταση των περίπου 23ων ΔΙΣεκατομ. χλμ. από τη Γη, το πρώτο ανθρώπινο κατασκεύασμα που έφτασε σε διαστρικό χώρο.
Από την άλλη όμως ας μην ξεχνάμε πως το κοντινότερο σε εμάς άστρο μετά τον Ήλιο μας, απέχει περίπου 38 ΤΡΙΣεκατομ. χλμ.
Το πιάσατε έτσι; Το πιο ΚΟΝΤΙΝΟ μετά τον Ήλιο.
Ο δε γαλαξίας μας αποτελείται από περίπου 200-400 ΔΙΣεκατομ. αστέρια που εκτείνονται στο γαλαξιακό δίσκο διαμέτρου περίπου 100.000 ετών φωτός (100.000 Χ 9,5 ΤΡΙΣεκταομ.χλμ) και είναι απλά ένας μόνο γαλαξίας (όχι ιδιαίτερα μεγάλος) ανάμεσα στους
τουλάχιστον 100 ΔΙΣεκατομ. γαλαξίες που υπάρχουν στο σύμπαν…
- - -
Πώς να μη θαυμάσεις τη συνεισφορά του Λουί Παστέρ «πατέρα» της μικροβιολογίας που σε μια εποχή πρωτόγονη σε εργαστηριακά εργαλεία (σε σχέση με τη σημερινή), έφτιαξε τον αντιλυσσικό ορό και βρήκε τη λύση της αποστείρωσης για τα μικρόβια με αποτέλεσμα να απολαμβάνουμε σήμερα φρέσκο γαλατάκι με σχεδόν όλα τα θρεπτικά συστατικά του και μηδενικό κίνδυνο μόλυνσης… (ΠΑΣΤΕΡίωση)
Ποιος μπορεί να μην εκτιμήσει την εκτίναξη της γνώσης και τα επιτεύγματα στην Ιατρική από την Παθολογία μέχρι τη ρομποτική χειρουργική;
Και βέβαια όλα άξια θαυμασμού!
Από την άλλη όμως σας θυμίζω πως τον τελευταίο χρόνο, ζούμε παγκοσμίως πρωτοφανή μέτρα και καταστάσεις λόγω μιας… γρίπης!
Θέλω να πω με τα παραπάνω, δεν επιτρέπεται να υποτιμάται από κανέναν η επιστήμη.
Από την άλλη δεν πρέπει να υπερεκτιμάται με αναγωγή της σε έναν τύπο αρχαιοελληνικής θεότητας.
Σε σχέση με την εποχή του Χαλκού, δεν συζητώ το μέγεθος του άλματος!
Αλλά ως την άκρη του σύμπαντος και την παντογνωσία το άλμα αυτό ισοδυναμεί με το άλμα ενός 3χρονου παιδιού που προσπαθεί να αγγίξει τη Σελήνη.
- - -
Να κλείσω χωρίς να γράψω πολλά (γιατί ήδη έγραψα υπερβολικά πολλά) και για το
1β
Γιατί χρειάζεται και ολίγον από φιλοσοφία της επιστήμης για να μιλήσει κανείς για εξειδικευμένα θέματα της επιστήμης;
Γιατί απλά η Φ.της επιστήμης είναι κατά κάποιον τρόπο η «αστυνόμευσή» της ή αλλιώς η εσωτερική νομοθεσία των αρχών της.
Αν κάποιος δεν καταλαβαίνει τη διαφορά ανάμεσα σε επιστημονικές Θέσεις, Υποθέσεις, Θεωρίες, Φυσικούς Νόμους, το πιθανότερο είναι πως ακόμα και αν έχει καταλάβει σχετικά καλά τις επιστημονικές θέσεις, δεν είναι σε θέση να αξιολογήσει και να διακρίνει τα βέβαια από τα αβέβαια.
Δεν γράφω περισσότερα γιατί αμφιβάλω αν θα διαβάζει κανείς ως αυτή την τελευταία γραμμή.
Βλεπετε, η επιστήμη έχει και… πολυλογία!
Θα ήθελα να γράψω και για τα ζητήματα θρησκείας, πίστης και περί επέκεινα, αλλά λέω να μην κάνω πολύτομη την παρούσα δημοσίευση. Επιφυλάσσομαι για επάνοδο (αν δεν σας τρομάζει αυτό από τον πολυλογά της παρέας)
