Ρε παιδιά είχα ανοίξει ένα θέμα αλλά συγχωνεύτηκε , ανοίγω άλλο να ''φιλοσοφούμε'' γιατί στο χωρίς θέμα γίνεται πανικός και να μη ανοίγουμε νέα θέματα συνέχεια με ένα απλή σκέψη που μπορεί να θέλουμε να πούμε .
Συνεχίζω λοιπόν
@Agaphbou @hack3r @EvanescenceQ
Το κίνητρο όπως και να το δεις θα μπορούσε να είναι εγωιστικό σε όλες τις περιπτώσεις.
1 Βοηθάω μια γιαγιά από καθήκον για να μη ζω μετά με τις τύψεις
2.Βοηθάω μια γιαγιά από συμπόνοια για να μην υποφέρω εγώ όταν την βλέπω.
3 Βοηθάω μια γιαγιά για να κάνω προβολή στους φίλους μου.
Αν εξετάσουμε την ίδια πράξη το όφελος είναι το ίδιο, η γιαγιά βοηθιέται. Τα κίνητρα είναι όλα εγωιστικά άρα είναι τα ίδια. Λέμε τώρα.. μπορεί κάποιος να διαφωνεί .Άρα μένει το κόστος που επωμίζεσαι σαν παράμετρος έτσι όπως το έθεσες πιο καθαρά αγάπη.
α Βγαίνω μια βόλτα και βοηθάω μια γιαγιά γιατί έχω άπλετο χρόνο.
β Πηγαίνω στη δουλειά και βοηθάω μια γιαγιά και ξέρω ότι αν αργήσω θα με απολύσουν.
Το β μοιάζει με αλτρουισμό που αν το θεωρείτε ύψιστη αρετή , ίσως να μην ταιριάζει τόσο με τις πεποιθήσεις σας γενικότερα ή όχι;
@Aura εξαιρετικο το ποστ!
Σιγουρα τα κινητρα ειναι το νουμερο 1.Γιαυτο ψαχνουν πχ τι κινητρο ειχε αυτος για να προβει στη συγκεκριμενη πραξη?Καθοριζει και θα ελεγα οριοθετει και το αποτελεσμα.Προδιαγραφει αν θες για ποιον λογο συγκεκριμενα ο Α ενηργησε ετσι οπως ενηργησε.Φυσικα υπαρχουν και αλλες παραμετροι που λαμβανονται υποψη.
Και εδω ερχεται το τελευταιο που λες,
α Βγαίνω μια βόλτα και βοηθάω μια γιαγιά γιατί έχω άπλετο χρόνο.γιατι να μην ειναι το α αλτρουισμος δεν το καταλαβα?Εκεινη τη στιγμη ειδε τη γιαγια και απλα του ηρθε να τη βοηθησει.Χωρις να σκεφτει αν θα τον δει κανενας,το εκανε απλα γιατι ετσι ενιωσε,αυτοβουλως.
Το β μου φαινεται λιγακι εγωκεντρικο με την εννοια οτι παω που παω για να απολυθω ας βοηθησω και μια γιαγια ,για να καθυστερησω προφανως γιατι δε γουσταρω σε καμια περιπτωση το τετ α τετ με τον διευθυντη.
Ετσι η γιαγια μπαινει ως αλλοθι του Α για να καθυστερησει κατι δυσμενες αποφασιζει να κανει και μια καλη πραξη.Εγωκεντρικο θα ελεγα δε μου βγαζει καθαρο αλτρουισμο με την εννοια οτι εκεινη τη στιγμη αυτος συμπαραστεκεται στην γιαγια.Καμια σχεση.Το μυαλο του το εχει στην απολυση στην συναντηση σε αυτη τη δυσμενη κατασταση που θα βρεθει και πιστεψτε με θα εκανε το οτιδηποτε μονο και μονο για να καθυστερησει το χρονο και να αναβληθει ας πουμε.
Και τη γιαγια θα περνουσε απεναντι και το παιδι του γειτονα θα το πηγαινε στο σχολειο και οτι αλλο θελετε.
Εγωκεντρικο καθαρα αυτο το β.
Για μενα αλτρουισμος γνησιος σημαινει να νιωθεις ακριβως τον αλλον,να τον συναισθανεσαι και εκει πανω επειδη θελεις να βελτιωσεις τη θεση του αλλου/την κατασταση του τον βοηθας χωρις να περιμενεις τιποτα.
Δεν υπαρχει το ξερω ,υπαρχει αλλα δεν το βλεπουμε συχνα.Τις περισσοτερες φορες βλεπουμε σαν αυτα τα παραδειγματα που ειπε η Αγαπη με τον Μπιλ Γκειτς κλπ.
Βλεπουμε το εγωκεντρικο σε καθε περιπτωση.
Αλτρουισμος ξερετε τι ειναι?Να πνιγεται ενας και ενω εγω δεν ξερω κολυμπι και ξερω οτι μπορει να πνιγω,να πεφτω στη θαλασσα για να τον σωσω.
Οχι οτι δεν το βλεπουμε,το βλεπουμε,αλλα δεν το βλεπουμε σαν γνησια εκφραση,παντα θα υπαρχει ενα καθηκον εγωκεντρικο ή μη που θα καλουμαστε να καλυψουμε και να ερχομαστε σε συγκρουση.
Εχω καθηκον να τον σωσω?Αν τον σωσω θα φανει αλτρουιστικο?
Αν δεν τον σωσω?
Να πω ενα παραδειγμα?Μας το ειχαν κανει παραδειγμα στη σχολη με την εκθεση στον κινδυνο και το θυμηθηκα μολις.
πχ μια μανα αφηνει εξω απο μια εξωπορτα το μωρο της,απο τη στιγμη που θα το αφησει αρχιζει η εκθεση στον κινδυνο και το ερωτημα ηταν οτι μεχρι το παιδι ας πουμε να το βρει καποιος και να το σωσει,τι μπορει να κανει η μανα μεχρι εκεινη τη στιγμη λοιπον,για να αποτρεψει την εκθεση ή να μειωσει το αποτελεσμα.
Ετσι και εδω πιστευω να το βλεπουμε στην καθε πραξη πανω την ιδια τι κανει ενας ανθρωπος,τι αποτελει αυτη η πραξη για τον ιδιο,το αποτελεσμα της βεβαιως και απο κει και περα να βγαζουμε τα συμπερασματα μας.Αυτο πιστευω.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 24 Δεκεμβρίου 2020
Βέβαια ένα άλλο πρόβλημα με αυτό που είπε η
@Agaphbou είναι πως αμαυρωνεται δίχως λόγο η εικόνα του ισχυρού. Αν ο Bill Gates δηλαδή ταισει έναν άστεγο χωρίς να θυσιάσει τίποτα και το οδό κάνω κι εγώ δίνοντας ένα μισθό μου το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Ο άστεγος ταιστηκε. Φταίει ο Gates που είναι κατά πολύ δυνατότερος μου και δεν χρειάζεται να πληρώσει το ίδιο κόστος; Κατά μία έννοια αν όντως θες να βοηθήσεις και να κάνεις την αλλαγή ή πρώτη προϋπόθεση είναι να γίνεις αρκετά δυνατός ώστε να μην σε γονατίζει η προσφορά.
@hack3r
Εδω σε αυτο θα ελεγα σημασια εχει που βοηθιεται καποιος,τωρα αν βοηθιεται λιγο ή πολυ,το λιγο ή πολυ εχει να κανει με το τι μπορει να διαθεσει ο καθενας.Σιγουρα ο ισχυροτερος εχει και τη μεγαλυτερη επιρροη ομως δεν παυει η πραξη να χανει το νοημα της,να το δουμε λιγακι αντικειμενικα,το αντικειμενο προσλαμβανει ενα οφελος που δεν θα το ελαμβανε αν δεν του εδινε κανεις τιποτα.Αρα τι μενει.Το οτι σωζεται καποιος απο μια ασχημη κατασταση και νιωθει για λιγο παρηγορια.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 24 Δεκεμβρίου 2020
Μοιάζει.. εντελώς αλτρουιστική πράξη δεν υπάρχει, ακόμα και το ότι μια πράξη έχει πρακτικές συνέπειες όπως να χάσεις τη δουλειά σου δεν αρκεί για να την κάνει αλτρουιστική. Και αυτό γιατί εξυπηρετείς μια ανάγκη σου που έχει προταιρεοτητα -το να προσφέρεις σε κάποιον που έχει ανάγκη- σε σχέση με μια άλλη -τη δουλειά σου στη συγκεκριμένη περίπτωση. Αν κάποιος προτιμήσει να βοηθήσει δεν αποκλείει τους παραπάνω λόγους που ανέφερες πχ να το κάνει για να νιώσει ότι δεν είναι ατομικιστης (στο αποτέλεσμα τουλάχιστον) αλλά πρακτικά ακόμη για τον εαυτό του το κάνει, κερδιζει συνειδησιακα. Αντικειμενικά όλοι ατομικά λειτουργούμε και λογικό γιατί εδώ δεν έχουμε πλήρη ενσυναίσθηση για μας (πολυ δοκιμος ορος αυτο που ειπα τωρα/ anyway I mean self-empathy) πόσο μάλλον για τους άλλους, τους οποίους τους ξέρουμε βάση της εικόνας που έχουμε πλάσει για αυτούς γιατί ρεαλιστικά μιλώντας κανείς δεν ξέρεις κανέναν ιδιαίτερα καλύτερα και μετά από ένα σημείο δεν είναι και εφικτό (για πολλούς λόγους που δεν θα αναλύσω τώρα). Οπότε ανιδιοτελές τελείως δεν θα είναι τίποτα, για το αντίστροφο παλι δεν ξερω
@CiNeFiL σιγουρα ολοι ατομικα ενεργουμε,οπως ωραια το εγραψες και συμφωνω,και θα το ελεγα με μια εκφραση αυτο χαρακτηριστικη,υπαρχει μεσα μας το ενστικτο της αυτοσυντηρησης βεβαιως.Τωρα αν βγαινει σε καποιους περισσοτερο ειναι λογω της καθημερινοτητας/των καταστασεων που βιωνει κανεις.
Παντα υπαρχει μια εννοια ατομισμου σε καθε πραξη μας ακομα κι προκειται για την αυτοθυσια μας για καποιον αλλο.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 24 Δεκεμβρίου 2020
Δε φταίει ο Bill Gates που δε χρειάζεται να πληρώσει το ίδιο κόστος, αλλά δε χρειαζόταν να δώσει τόσο πολλά και ο άλλος πολίτης, θα μπορούσε να βοηθήσει κι εκείνος χωρίς να επιβαρυνθεί ο ίδιος. Εσύ εστιάζεις στο αποτέλεσμα, εγώ εστιάζω στη θυσία. Επίσης είπα "για αυτοπροβολή" που το προσπερασες ενώ ήταν σημαντική λεπτομέρεια, δηλαδή το κίνητρό του εδώ δεν είναι η επιθυμία να βοηθήσει, αλλά η επιθυμία να διαφημίσει τον εαυτό του.
@Agaphbou εδω θα ελεγα αυτο που εγραψα και παραπανω δεν υπαρχουν απολυτως ταπεινα κριτηρια,παντα μπαινει ενα κομματακι εγωισμου/ατομικοτητας στο οτιδηποτε κανουμε.
