"Είσαι ο τύπος που θα παντρευόμουνα αλλά τώρα ψάχνω κάτι άλλο..."
Γι' αυτό μου είπες αγαπητέ Χλοοκόπτη ότι τρελλαίνεσαι όταν σου έγραψα για πλάκα κάτι τέτοιο στο θέμα για τα καλά παιδιά. Πρέπει ν' αλλάξεις στυλ, είναι φανερό.
"Αφού εσύ δεν μου κάθεσε είπα να πάω με εκείνην" ευτυχώς που τον σακάτεψα στο ξύλο και έφυγε απο το μυαλό μου άλλα όπως και να είναι ο συγκεκριμένος δεν ήξερε ούτε να φιλήσει και του τα έμαθα εγώ και όταν τα έμαθε αυτά μου πήγε με άλλη;
Μάυρος έφυγε απο το ξύλο και το χάρηκα πάααααρααα πολλύ
Χωρίς να θέλω να παρέμβω στα προσωπικά κανενός (άσε που δέρνει κιόλας
) θα ήθελα να πω ότι το να μη μου κάθεται κάποια που υποτίθεται ότι κάτι έχει μαζί μου είναι λόγος "διαζυγίου". Το αντιμετώπισα κι εγώ στα 17 μου, για πάνω από ένα χρόνο και σας λέω ότι δεν υπάρχει χειρότερος βασανισμός απ' αυτό. Εδώ έχει και ατάκα, από τη συγκεκριμένη κοπέλλα, αφού χωρίσαμε: "
Έχω μετανιώσει για αυτόν το χρόνο, όμως τώρα δεν μου κάθεσαι εσύ"
Αυτό πραγματικά το φχαριστήθηκα.
Σχόλιο:Πως λες σ αγαπώ ακόμα σε κάποιον που τον χωρίζεις και (συμφωνα με αυτήν) φταίει για ότι έγινε?
Ε.Λ.Ε.Ο.Σ
Γιατί οι περισσότερες δεν έχουν ειλικρίνια και ορθότητα στο λόγο τους?
Κάνεις λάθος αγαπητέ. Με όλες τις πρώην μου μπορεί να χώρισα, σήμερα όμως που το σκέφτομαι για όλες (πλην μίας ίσως) νιώθω ακόμη αγάπη. Ειδικά γι' αυτήν που αναφέρω παραπάνω, που ήταν και η πρώτη μου κι εγώ ο πρώτος της. Δεν μετάνιωσα που διέκοψα τη σχέση, αφού με αυτό το άτομο δεν μπορούσα να ζω στο ίδιο σπίτι, κυρίως γιατί μου θύμιζε τη μάνα μου στο χαρακτήρα. Εγώ ήθελα να ξεφύγω, όχι να πέσω από τη μαμά μου στη μαμά μου, δεν ξέρω αν καταλαβαίνετε. Παρολαυτά δεν έπαψα στιγμή να την αγαπώ και της έχω συγχωρέσει όλες της βλακείες που μου έκανε (ήταν πολύ αιχμηρή απέναντί μου, ίσως γιατί με "αγαπούσε", μου προξένησε πολλά ψυχολογικά προβλήματα ως πρώτη σχέση).
Λοιπόν ατάκες τώρα:
"
Πήγα σε ψυχολόγο και μου είπε ότι τόσα χρόνια σε σκότωνα. Σε παρακαλώ, μη φεύγεις τώρα που το κατάλαβα" Να σε κάψω Γιάννη, να σ' αλοίψω μύξα να γιάνει", έλεγε η γιαγιά μου (η μύξα υπήρχε μέσα στην ατάκα μαζί με το κροκοδείλιο δάκρυ της). Όχι, αυτήν δεν την αγαπώ καθόλου.
"
Ήσουν ο καλύτερος εραστής που είχα ποτέ, όμως τώρα ήρθε η ώρα να παντρευτώ, βρήκα άντρα με προξενιό" "Και που ξέρεις αν σου κάνει αυτός"; ρώτησα εγώ. "
Α, καλός είναι τον δοκίμασα"
Παιδιά δεν κάνω πλάκα, έγινε στ' αλήθεια αυτό. Αυτήν την έφαγε "Η Κατάρα του Μαύρου Χάους". Το πόσο ξύλο έφαγε από αυτόν τον άντρα (καλά που τον δοκίμασε κιόλας), μαύρο χάλι την έκανε. Σημείωση, αύτή 30 κι εγώ 18!!! Γι' αυτό βέβαια είχε το θράσσος να μου μιλάει έτσι. Πάντως ήταν η καλύτερη σεξουαλική μου εμπειρία, με έσωσε ακριβώς τη στιγμή που η προηγούμενη μου την είχε σπάσει τόσο πολύ που...no kuku που λέμε, με έκανε άντρα και δεν με πείραξε καθόλου που είχε "δοκιμάσει" τον άλλον. Την κατάρα πάντως δεν τη γλίτωσε. Κανείς δεν παίζει με το Χάος, ακόμη και όταν είναι μικρό...
Δική μου ατάκα τώρα: Μου λέει η άλλη: "
Δεν μπορείς να μ' αφήσεις, αυτό που κάνεις είναι αμαρτία, πολύ μεγάλη αμαρτία" για να εισπράξει την Χαοτική ατάκα: "
Πολύ καλά, τότε θα ξαναβρεθούμε...αδέρφια στην Κόλαση. Γεια σου"
