Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που δεν μπορούν απλά να μείνουν μόνοι τους. Συνήθως αυτό σημαίνει οτι πριν τελειώσουν την προηγούμενη σχέση - που τους έχει τελειώσει ήδη μέσα τους - έχουν ήδη βρει τον αντικαταστάτη και μόνο τότε δίνουν το τέλος. Μη σου κάνει εντύπωση γιατί για να βρει άλλη με τόση ευκολία πάει να πει οτι τα συναισθήματά του για την προηγούμενη κοπέλα είχαν από καιρό τελειώσει.
Εδώ η Χιμέλα με καλύπτει πλήρως. Είμαι κι εγώ ένα από εκείνα τα αναίσθητα, κατά Δόκτορα, κτήνη τα οποία πηδούν (καλά ...μεταπηδούν, μην παρεξηγηθούμε κιόλας
) από την πρώην στην επόμενη κι ο λόγος είναι αυτός ακριβώς. Δεν φεύγω από μια σχέση, εάν αυτή δεν έχει προηγουμένως εξαντλήσει όλο της το δυναμικό, εάν δεν έχει μέσα μου τελειώσει οριστικά. Ειδάλλως παραμένω και προσπαθώ, αν και τα τελευταία χρόνια ανακάλυψα πως δεν οφελεί καν να προσπαθείς, αφού μια σχέση που πνέει τα λοίσθια δεν μπορεί ν' αναβιώσει, χωρίς τεράστιους συμβιβασμούς τουλάχιστον. Απλώς ο χρόνος κατά τον οποίον νομίζεις πως "προσπαθείς", αποτελεί στην πραγματικότητα τον απαιτούμενο χρόνο για να ξεπεράσεις την πρώην, ζώντας ακόμη μαζί της.
Στην πραγματικότητα, όσο είμαι σε μια σχέση που με καλύπτει, δεν δείχνω ενδιαφέρον γι' άλλη γυναίκα κι αυτό δεν το κάνω για λόγους ηθικής, αλλά είναι κάτι που μου βγαίνει αυθόρμητα κι αβίαστα. Όταν λοιπόν ξαφνικά νιώσω ενδιαφέρον για άλλη γυναίκα, αυτό από μόνο του αποτελεί δείγμα αλάνθαστο πως η σχέση στην οποία βρίσκομαι δεν με καλύπτει πια. Από εκεί και πέρα, θεωρώ πως δεν έχει κανένα νόημα να καταπιέσω το σώψυχό μου (κατά το σώβρακο κλίνεται η λέξις ταύτη
) και να παραμείνω σε μία σχέση απλά και μόνο επειδή "πρέπει" (ποιος ακριβώς το ορίζει άλλωστε αυτό το "πρέπει"; ). Έτσι, η παρουσία τρίτου προσώπου ουσιαστικά συμπίπτει με τη συνειδητοποίηση του τέλους της σχέσης και σηματοδοτεί τη διαδικασία λύσης της.
(Πω πω, αδερφέ μου, τι γουρούνι όρθιο που είμαι!! Γαμώτο, γιατί δεν έδωσα εξετάσεις για την αστυνομία;
)
προφανως και δεν εχεις ερωτευτει ποτε...
απλα ενθουσιαζεσαι.
στον ερωτα δεν υπαρχουν εγωισμοι.
δεν επιλεγεις ποιον θα ερωτευτεις, ουτε το ελεγχεις.
Αν και γενικά συμφωνώ με αυτά, θα διαφωνήσω κάθετα μόνο σ' ένα σημείο:
Δεν υπάρχει πιο εγωιστικό συναίσθημα απ' τον Έρωτα!
Ο έρωτας με έρωτα περνάει.
Η αγάπη με τι περνάει;
Δεν περνάει, απλά με το γάμο, όπως έγραψε πολύ εύστοχα ο Σιντ, μετατρέπεται σε μίσος. Ο χωρισμός βοηθάει την αγάπη να ζήσει για πάντα...
μπορεί να ειναι κ αναισθησία..πολλά μπορεί να είναι..βέβαια δεν ξέρουμε εις βάθος το συγκεκριμένο παράδειγμα της θεματοθέτριας ...
Άντε να χαθείς καλέ, που μας εγχείρισες τον αγαπητό μας Δόκτορα!!
Μα επιτέλους, είναι πράγματα αυτά εδώ μέσα; Σόδομα και Γόμμορααααα!!!
οποτε με καταλαβαινεις φανταζομαι...
παντα με κατηγορουσαν γι αυτο...
Αυτήν πάλι την ηθικολογία των τρίτων, να σε κατηγορούν για αυστηρά προσωπικές επιλογές σου, δεν την έχω καταλάβει ποτέ μου. Μάλλον εδώ ισχύει η ρήση του Ιησού, ότι πολλοί βλέπουν την ακίδα στο μάτι του άλλου, ενώ δεν προσέχουν το δοκάρι που έχει χωθεί στο δικό τους μάτι...
