Έχω χάσει σχεδόν όλη μου την πίστη. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο Χριστιανικός Θεός μας έδωσε ελεύθερη βούληση, μας επέτρεψε την αμαρτωλη φύση, έβαλε δύσκολους κανόνες για να πάμε στον παράδεισο αλλα μας έδωσε το δώρο για τον παράδεισο μέσω της πίστης. Όταν τίθεται το θέμα της πίστης δεν ειναι πολυ φυσικο να υπάρξουν και άπιστοι?
Υπήρξε μια ενδιαφέρουσα θρησκεία/φιλοσοφικό ρεύμα κάποτε, ο γνωστικισμός. Αυτός πρέσβευε ότι ο Θεός της Π. Διαθήκης, ο Γιαχβέ, είναι στην πραγματικότητα ένα κακόβουλο ον, το οποίο δημιούργησε τον υλικό κόσμο και έδωσε τις σαρκικές απολαύσεις στους ανθρώπους για να τους απομακρύνει από τον αληθινό Θεό και ότι η σωτηρία δεν βρίσκεται στην μετάνοια αλλά στην φώτιση κάθε ανθρώπου.
Πίστευαν ,δηλαδή, στο μεγαλύτερο twist plot ever, ότι ο ίδιος ο Θεός είναι στην πραγματικότητα το πιο μοχθηρό ον του σύμπαντος και δημιουργήσει τις θρησκείες για να κάνει τους ανθρώπους να υποφέρουν. Φυσικά καταδικάστηκαν σαν αίρεση.
Εφόσον η πίστη είναι από εκεί που ξεκινάνε όλα, τότε γιατί επέτρεψε στον κόσμο να υπάρξουν και άλλες θρησκείες παραδόσεις?
Ε, αυτό είναι γνωστό. Η απάντηση είναι
"ελεύθερη βούληση". Είσαι ελεύθερος να πιστεύεις ό,τι θες, να κάνεις ό,τι θες, έχεις κάθε δικαίωμα, αλλά, αν δεν κάνεις όπως τα λέμε εμείς, τότε σε περιμένει η αιώνια και χωρίς τέλος τιμωρία. Πολύ χριστιανικό, ε; Και, αν ρωτήσεις κάποιον του δόγματος: "Ρε φίλε, αν ο Θεός είναι πανάγαθος και τα λοιπά, πως επιτρέπει να υποφέρει για πάντα ένα δημιούργημά του;", θα πάρουν αινιγματικό ύφος, θα κοιτάξουν προς τα πάνω και θα αναφωνήσουν: "
άγνωσται αί βουλαί του Κυρίου".
Δεν μπορω να καταλαβω γιατί οι άπιστοι θα είναι ΑΙΩΝΙΩΣ στην κόλαση, απο την στιγμη που ειναι φυσικο να υπάρχουν άπιστοι.
Α, αυτό είναι πιο εύκολο και απαντιέται αν κάνεις μια μικρή τροποποίηση στο "και εποίησεν ο
Θεός τον
άνθρωπο κατ' εικόνα και καθ 'ομοίωσιν". Καν' το "και εποίησεν ο
άνθρωπος τον
Θεό, κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν" και έχεις απαντήσει όχι μόνο σε αυτό, αλλά και σε όλα τα προηγούμενα ερωτήματα.