Χώρισα... και τώρα; Τι κάνουμε;

[Κακή Επιρροή]

οκ δεν χώρισα (τουλάχιστον όχι τόσο πρόσφατα ώστε να με απασχολεί το θέμα )

Απλά ορμόμενη από το "πρόβλημα" της φίλης μου είπα να σας ρωτήσω...
τι κάνετε, πως αντιδράτε στον χωρισμό?
τι κάνετε για να το ξεπεράσετε, πόσο εύκολο ή δύσκολο σας είναι?
προχωράτε με ευκολία μπροστά ή όχι?

Για να σας δω....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[crazyhelen]

Δεν είναι όλοι οι χωρισμοί το ίδιο, ούτε και ο τρόπος αντιμετώπισης σε κάθε ηλικία. Θυμάμαι ότι μικρότερη δεν υπήρχε περίπτωση να στεναχωρηθώ περισσότερο από 5 μέρες (το παααααρα πολύ), ενώ πέρασε ένας μήνας και ακόμα χτυπιέμαι.....
Παλιότερα δεν χάλαγε το κέφι μου για κανέναν και με τίποτα, ενώ τώρα ούτε σηκωτή δεν θέλω να βγω έξω από το σπίτι μου. Επιπλέον κάτι πολύ σημαντικό, είναι ότι από κάποια ηλικία και μετά, όλοι η τρελοπαρέα αρχίζει και σοβαρεύει, κάποιοι παντρεύονται, και δεν υπάρχουν τα άτομα που μπορούν να σε ξεσηκώσουν και να σε κάνουν να ξεχαστείς πιο εύκολα και γρήγορα.
Οπότε, δεν νομίζω ότι είμαι ο πλέον κατάλληλος άνθρωπος για να δώσω συμβουλές σε μία τέτοια φάση, εκτός του ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό από την ψυχική υγεία του καθενός μας προσωπικά και ότι ουδείς αναντικατάστατος στο κάτω κάτω της γραφής.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kleftra]

Eξαρτάται απο τη σχέση αν ήταν της πλάκας δεν ασχολούμαι και πολύ.Αν ήταν σοβαρή όπως της φίλης σου οι αντιδράσεις μου ποικίλλουν.Συνήθως κάνω απεγνωσμένες προσπάθειες να μην σηκώσω ή να μην τον πάρω τηλέφωνο(εκτός αν θέλω να πάρω για να τον βρίσω).Κλαίω μόνη μου,καπνίζω.Μόλις συνέρχομαι λίγο βλέπω τους φίλους μου τους οποίους πρήζω με το προβλημά μου και μετά πάλι μόνη κλαίω,καπνίζω.Υπάρχουν φορές που δεν μπορώ ούτε στη δουλειά να πάω κι απλώς κάθομαι σπιτι ξαπλωμένη.Το χειρότερο είναι ότι σκέφτομαι συνέχεια εκείνον όπου κι αν είμαι ότι κι αν κάνω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[katerina21]

μμμμμ εχω πολλα χρονια να χωρισω και εχω ξαχασει.....παλια κλινομουν μεσα και πλανταζα στο κλαμα αλλα τωρα μαλον θα παρω τιν κολιτι μου θα γινω καματια και ολα μια χαρα μετα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Vkey]

Πέρνω ως δεδομένο ότι αυτή η σχέση με καίει...Λοιπόν, μαζεύω τις κολλητές μου σπίτι...Εγώ με τις πυτζάμες και ένα πάκο χατομάντιλα και σωρούς από τσιγάρα λιώμα στο κανάπε!Κλαίω, οδύρομαι, χτυπιέμαι...Συνήθως κοιτάω με μισό μάτι το κινητό και α) παρακαλάω να με πάρει τηλ να καταλάβει το λάθος του β) σκέφτομαι να τον πάρω τηλ να του πω όσα νιώθω και γ) να τον πάρω τηλ να τον βρίσω...Πάνω εκεί χτυπάει το κουδούνι 8) Βέβαια μπορεί να χτυπήσει και το τηλ που τυγχαίνει πάντα βρε παιδί μου να είναι κάποιος τελείως άσχετος που σε θυμήθηκε τελείως άσχετα :/ Οπού εκεί κλείνω το κινητό για ένα 5λεπτο και το ανοίγω με αγωνία μήπως έχασα κανένα τηλ/ μήνυμά του.... :/ Τέσπα...έρχονται οι κολλήτες πάντα εφοδιασμένες (τις έχω προπονήσει καλά) με μπόλικο αλκοόλ, τσιγάρα, σοκολάτες και χαρτομάντιλα! Μιλάμε, μιλάμε, μιλάμε...Ενδιάμεσα ξεχνιέμαι, γελάω, κάτι ξαναθυμάμαι και ξανακλαίω...Τη επομένη δεν έχω δύναμη να σηκωθώ...Θέλω απλά να κοιμάμαι για να μην τον σκέφτομαι....Αλλά συνήθως σηκώνομαι...Δεν έχω πλέον αυτή την πολυτέλεια να μπορώ να λιώνω στο κρεβάτι...Μετά αρχίζουν οι κολλητές να με τραβολογάνε από εδώ και από εκεί....Πάμε για καφέ...Πάμε για ψώνια...Πάμε για ξενύχτι....ενδιάμεσα τρώω και βρίσιμο γιατί ειμαι χάλια για κάποιον που δεν δίνει δεκάρα και κάθομαι και μουροχαβλιάζω ενώ αυτός ξενυχτάει...Και αρχίζω να βγαίνω...Και κάπου ξεχνιέμαι...και κάπου τον θυμάμαι...Και γυρίζω σπίτι και κλαίω μόνη μου...και σιγά σιγά ξεθωριάζει και καταλαβαίνω ότι η ζωή συνεχίζεται...Μέχρι τότε έχω κάνει πλούσιους τις βιομηχανίες με τα τσιγάρα, τα χαρτομάντιλα, τα οινοπενυματώδη καθώς και όλες τις καφετέριες, μπουζούκια, μπαράκια, κλαμπάκια και μαγαζιά ρούχων και καλλυντικών.... 8)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[bunny217]

Λοιπόν εγώ όπως πάντα είμαι των άκρων(δεν θέλω σχόλια)
έχω χωρίσει απο σχέση μου και ούτε που με πείραξε λες και δεν τα έιχα ποτέ και έχω χωρίσει και απο σχέση και 3 χρόνια ήμουν άστα να πάνε, είχα κλειστεί στον εαυτό μου αστα αστα δεν θέλω να τα θυμάμαι, εκλαιγα πονουσα και όλα αυτά 3 χρόνια .
πάλι καλα που με έκανε να συνέλθω το τωρινό μου αγόρι .

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[gilie]

στο παρελθον οταν ημουν με καποιον ολα ηταν μελι γαλα ξαφνικα κατι με χαλουσε και μπαμ τα γκρεμιζα ολα οποτε και ολα καλα ουτε κλαμματα ουτε τπτ, τωρα ομως που δαγκωσαμε την λαμαρινα χοντρα τρεμω μη γινει κατι και χωρισουμε και αν γινει κατι θα πεθανω!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Iris_Didini]

Όπως προείπαν, κάθε χωρισμός διαφέρει. Δηλαδή, μπορεί να σε διαλύσει, μπορεί να περάσει και να μην ακουμπήσει. Και πιστεύω ότι αυτό δεν έχει να κάνει πάντα με τη φύση της διαλυόμενης σχέσης, αλλά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διαλύθηκε ή/και από την φάση στην οποία σε βρήκε ο χωρισμός.
Μου έχει τύχει να χωρίσω από κάποιον με τον οποίο δεν είχα ιδιαίτερο δέσιμο και επικοινωνία, αλλά επειδή έγινε λίγο πριν τις πανελλήνιες, με έκανε κομμάτια για αρκετό διάστημα! Μόλις βέβαια τέλειωσα με διαβάσματα και εξετάσεις, όλα καλά!

τωρα ομως που δαγκωσαμε την λαμαρινα χοντρα τρεμω μη γινει κατι και χωρισουμε και αν γινει κατι θα πεθανω!!

Λαμαρινοδαγκωνιάρες όλου του κόσμου ενωθείτε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[antonis_wrx]

εξαρτάται από την φύση της σχέσης και από την γενικότερη φάση στην οποία βρίσκομαι... Πιστεύω ότι στο να το ξεπεράσεις αυτοί που βοηθάνε πιό πολύ είναι οι φίλοι. Στην τελευταία μου σχέση (που κάθε άλλο παρά σοβαρή ήταν) πήγα άραξα δυο μέρες στο εξοχικό του κολλητού μου, είπαμε και κάναμε τις καφρίλες της ζωής μας και γύρισα μια χαρά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Porcelain]

Είτε λιώνω ακούγοντας Anathema πολλή καιρό χωρίς να έχω επαφή με τον κόσμο ή αυτοκτονώ από το δεύτερο τραγούδι, ανάλογα με την αιτία χωρισμού..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Hunter]

τι με επιασε και ξεθαβω παλια θεματα αποψε δεν ξερω αλλα τελος παντων....

ημουν παντρεμενος 10 χρονια, με παρατησε, ολοι οι γνωστοι μου εχουν την αισθηση οτι το εχω ξεπερασει αλλα τρια χρονια τωρα που και που την σκεφτομαι και μερικες φορες με πιανει κατθλιψη κοκ. ειχα και μεχρι εχτες το βραδυ μια σχεση εντονη που κρατησε περιπου ενα χρονο, και οταν εγινε οτι εγινε εχτες το βραδυ ( λιγο πριν κλεισει ο χρονος ) το πρωτο πραγμα που μου ηρθε στο μυαλο ηταν η δολοφονια, το εχω στην μοιρα μου να τις τσακωνω με αλλους στο κρεβατι οταν φτανω στο σπιτι χωρις να ειδοποιησω πρωτα, αλλα εμαθα ενα πραγμα, η ζωη προχωρα και ετσι πρεπει να προχωρησουμε ολοι.


Καλη Χρονια σε ολους

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Founes]

τι με επιασε και ξεθαβω παλια θεματα αποψε δεν ξερω αλλα τελος παντων....

ημουν παντρεμενος 10 χρονια, με παρατησε, ολοι οι γνωστοι μου εχουν την αισθηση οτι το εχω ξεπερασει αλλα τρια χρονια τωρα που και που την σκεφτομαι και μερικες φορες με πιανει κατθλιψη κοκ. ειχα και μεχρι εχτες το βραδυ μια σχεση εντονη που κρατησε περιπου ενα χρονο, και οταν εγινε οτι εγινε εχτες το βραδυ ( λιγο πριν κλεισει ο χρονος ) το πρωτο πραγμα που μου ηρθε στο μυαλο ηταν η δολοφονια, το εχω στην μοιρα μου να τις τσακωνω με αλλους στο κρεβατι οταν φτανω στο σπιτι χωρις να ειδοποιησω πρωτα, αλλα εμαθα ενα πραγμα, η ζωη προχωρα και ετσι πρεπει να προχωρησουμε ολοι.


Καλη Χρονια σε ολους

Φιλαράκι... σε ένα τόσο απαισιόδοξο μήνυμα, μια φράση είναι αρκετή για να μας δώσει αυτό που χρειαζόμαστε για να συνεχίσουμε!

Κάπου τα έχω πει και σε ένα άλλο thread για το 2005, να πάει στον αγύριστο... ΝΕΑ αρχή την νέα χρονιά για να βρούμε τον νέο διαφορετικό, καλύτερο εαυτό μας, να αλλάξουμε προς το καλύτερο τη ζωή μας και να προχωρήσουμε...

Μπορεί να φαίνεται αστείο (γιατί εκτός από το 5, ουσιαστικά τπτ δεν άλλαξε...) αλλά είναι η δεύτερη μέρα που είμαι πραγματικά ευδιάθετος και το σημαντικότερο... αισιόδοξος!

Ps. Δολοφονία ποτέ... δεν θα γίνεις ο σωτήρας... αν θες έχω να σου προτείνω μια αρκετά μεγάλη γκάμα βασανισμών!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[tserno]

Χωριζεις.......Σκεφτεσαι συνεχώς την ζώη σου χωρίς το άτομο που αγαπάς...(αν δλδ υπήρχε αγαπη) τσαντιζεσαι θυμώνεις που πολλά πραγματα πήγαν στραβά..θυμάσαι όλες τις καλές στιγμές και αν είχες καταλαβει οτι δεν πήγαινε αλλο να είστε μαζί τότε μετα απο λιγες μερες αντιλαμβάνεσαι πως υπαρχεις ζεις,εχεις υποχρεώσεις,φίλους που έχεις ξεχάσει αλλους που απλά τους έβλεπες.....Πέρνεις όλο τον κόσμο τηλεφωνο εκτός απο το συγκεκριμένο ατομο και ανακαλύπτεις οτι ακόμα μετράς σε φίλους και αλλους υποψήφιους για την κενή πλέον θέση γινεσε λίωμα απο το ποτο ρόμπα περνας καλα και ξεχνάς οχι τελείως αλλα ξεχνάς και συνεχίζεις την ζωη σου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[tron_gr]

Χωριζεις.......Σκεφτεσαι συνεχώς την ζώη σου χωρίς το άτομο που αγαπάς...(αν δλδ υπήρχε αγαπη) τσαντιζεσαι θυμώνεις που πολλά πραγματα πήγαν στραβά..θυμάσαι όλες τις καλές στιγμές και αν είχες καταλαβει οτι δεν πήγαινε αλλο να είστε μαζί τότε μετα απο λιγες μερες αντιλαμβάνεσαι πως υπαρχεις ζεις,εχεις υποχρεώσεις,φίλους που έχεις ξεχάσει αλλους που απλά τους έβλεπες.....Πέρνεις όλο τον κόσμο τηλεφωνο εκτός απο το συγκεκριμένο ατομο και ανακαλύπτεις οτι ακόμα μετράς σε φίλους και αλλους υποψήφιους για την κενή πλέον θέση γινεσε λίωμα απο το ποτο ρόμπα περνας καλα και ξεχνάς οχι τελείως αλλα ξεχνάς και συνεχίζεις την ζωη σου

Σωστός

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[zxr]

Φροντίζω να ενισχύω τη λογική μου για να μην με παρασύρει το συναίσθημα.
Και φύσικα κάνω πολλά χιλιόμετρα. Είτε τρέχοντας (ξεδίνεις βρε παιδί μου!!!) είτε με το αυτοκίνητο.

Στον πρότελευταιο χωρισμό μου έκανα 4000 χλμ σε 10 μέρες. Στον τελευταίο μου ούτε 100 μέτρα! Ξέρεις που έχουν φτάσει οι βενζίνες;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mara]

Εξαρτάται απο τον άνθρωπο και απο τη σχέση. Εγώ ειμαι προσφατοχωρισμένη. Για να πώ την αλήθεια δεν περίμενα οτι θα αντιδρούσα τόσο ψύχραιμα. Βέβαια σε αυτό βοήθησαν πάρα πολύ οι φίλες - φίλοι που ήταν και ειναι δίπλα μου (με την ευκαιρια αυτή ας τους πω ενα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΩΩΩ).
Το θέμα ειναι οτι αμα βλέπουμε οτι η σχέση μας δεν πάει καλά, να μαζευουμε όλο το θάρρος / δύναμη και φευγουμε απο κει.Ίσως να μας πονάει αλλά πιστεψτε με ειναι καλυτερα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[travel_lover]

Εξαρτάται απο τον άνθρωπο και απο τη σχέση. Εγώ ειμαι προσφατοχωρισμένη. Για να πώ την αλήθεια δεν περίμενα οτι θα αντιδρούσα τόσο ψύχραιμα. Βέβαια σε αυτό βοήθησαν πάρα πολύ οι φίλες - φίλοι που ήταν και ειναι δίπλα μου (με την ευκαιρια αυτή ας τους πω ενα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΩΩΩ).
Το θέμα ειναι οτι αμα βλέπουμε οτι η σχέση μας δεν πάει καλά, να μαζευουμε όλο το θάρρος / δύναμη και φευγουμε απο κει.Ίσως να μας πονάει αλλά πιστεψτε με ειναι καλυτερα...

αν έχεις άτομα να σε στηρίξουν...φίλους, αν όχι, βρασε ρύζι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[briki]

χαχαχαχαχαχαχα!!! βράσε ρύζι δε λες τίποτα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mara]

όλο και κάποιος θα βρεθει να ειναι δίπλα σου! πέραν αυτού,
δεν πρεπει να μένουμε σε μια σχέση που δεν μας αρμόζει... όσο δύσκολος κι αν ειναι ο χωρισμός...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[m3nt0r]

Ο τελευταίος μήνας είναι ο χειρότερος που έχω περάσει ποτέ, μετά απο δύο χρόνια σχέσης και ενώ αναγκάστηκα να φύγω απο την πόλη που μέναμε μαζί τα δύο αυτά χρόνια,λόγο του επικείμενου στρατιωτικού αλλά και της αποφοιτησής μου απο την σχολή(όλα τα έξοδα αυτά δηλαδή),δηλαδή ουσιαστικά χωρίς να είναι επιλογή μου,και ενώ δεν άλλαξε τίποτα για εμένα στα συναισθήματα μου,το αντίθετο μάλιστα,μετά απο τρείς μήνες σχέσης απο απόσταση(όπου 10 μέρες τον μήνα είμουν εκεί), ήρθε το τέλος απο την πλευρά της.Δεν ξέρω τι αισθάνομαι περισσότερο... οργή,λύπη,μίσος για την προδοσία,τύψεις που δεν μπόρεσα να μην αλλάξω πόλη.Πρώτη φορά αγάπησα κάποιον τόσο και του έδωσα ότι μπορούσα και αυτό είναι μάλλον το τίμημα,η αληθινή αγάπη, η καλοσύνη,η υπομονή και το μέγιστο ενδιαφέρον ξεπληρώνονται έτσι, με τον χειρότερο τρόπο,με ένα "δεν μπορώ να σε περιμένω" και "δεν νιώθω όπως πριν".Το χειρότερο φυσικά είναι ότι δεν ήξερα αυτόν που είχα δίπλα μου,νόμιζα ότι τον ήξερα,νόμιζα, σαν βλάκας μάλλον, ότι τα λόγια για αφοσίωση και αγάπη είναι αληθινά απο κάποιον που σε κοιτά έτσι στα μάτια και σου φέρεται τόσο γλυκά...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.