Το διαδικτυο καλως η κακώς αποτελεί μια φαύλη και καθαρά άυλη ύπαρξη που υπερκαλύπτει τις αδυναμίες μας στο όνομα της ανωνυμίας...
Ο άνθρωπος, σαν μονάδα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, σε αντιδιαστολή με το κοινωνικό σύνολο ειναι υπερατομικό στοιχείο, δηλαδή υπάρχει και ενεργεί (ενίοτε και ενεργείται)
και ανεξάρτητα από την βούληση του!
Τον "έβαλαν" λοιπόν στο internet σαν το βλάχο στα σαλόνια, δίνοντας του κι ένα ποντίκι στο χέρι....

Ψάχνοντας ο ταλαίπωρος το περιβάλλον μέσα στο οποίο αποδίδει καλύτερα, κατάντησε βασικός αλλά και αστάθμητος παράγοντας, δεσπόζουσα μορφή αλλά και τσάμπα μάγκας, σπουδαίος εκ του ασφαλούς, σ' ένα χώρο που σαφώς και δεν "γνωρίζει" και όπου δεν γνωρίζεις, μεγιστοποιούνται οι ελλείψεις, τα ελαττώματα και τα σφάλματα
Από την άλλη, οι εταιρείες-παροχείς σαν σύγχρονοι εμβρυωροί, προσφέρουν "ταχύτητες" σε ανθρώπους που δεν ξέρουν καν να μπουσουλήσουν, και βέβαια οι βλόγερς (εκεί να δεις πίκρα) εν ονόματι της δημοκρατίας, ανέλαβαν αυτοδιοριζόμενοι ποιμαντορικοί ινστρούχτορες, την νουθέτηση του...όχλου!
Η ωραιοποίηση των πραγμάτων είναι το ψεμα που υποστηρίζω εγώ...
Ξέχασε με, τι νόημα έχει να με θυμάσαι και να πονάς ή μήπως αν βάλεις χρώμα στην ζωγραφιά σου θα γίνει καλύτερη..;

Έμμα, κάτσε να πάρω το σοβαρό μου τώρα και να σε ρωτήσω με την σειρά μου, βάζοντας σε στην θέση μου, που ρωτάτε και ρωτάτε κι εγώ πρέπει να....απαντάω!!

Η απεμπόληση ηθικών αρχών, χάριν της ωραιοποίησης (του ψεύδους) με υποχωρήσεις, αλλά και παραίτηση δικαιωμάτων, μήπως θεωρείται συνδιαλλαγή ή ακόμη και ξεπούλημα;;

Eίναι γεφύρωση ή υποχωρητικότητα; Είναι καλή διάθεση για επίλυση διαφορών ή μετριοπάθεια και εγκατάλειψη ηθικών αξιών;
H μέση λύση της ωραιοποίησης, εγώ πιστεύω ότι είναι τελικά....ακραία απόφαση!
Νομίζω οτι η σημερινή κοινωνία (προφανώς η εξέλιξη κάποιας παλαιότερης) βασίζεται στη λογική και το συμφέρον.
Τουλίπα (κίτρινη) θα συμφωνήσω μαζί σου αυτή τη φορά, έτσι είναι! Σε διαφορετική περίπτωση θα είχαμε οδηγηθεί σε πλήρες αδιέξοδο, δηλαδή σε κατάστασεις που δεν οδηγούν πουθενά...εν ουδενί τόπω!
Βέβαια, για τις κοινωνίες των ανθρώπων μπορεί να είναι έτσι, για κάποιους όμως το "πουθενά" ίσως να είναι το ζητούμενο και για εμένα εκεί που θα έπρεπε αλλά δεν...βρίσκομαι!

Είναι κάτι σαν τους αδιέξοδους έρωτες, να το πω με διαφορετικό τρόπο, που δεν έχουν μέλλον αλλά έχουν
αναμνήσεις, κι αυτές δεν έχουν αδιέξοδα, σε αντίθεση με τις σχέσεις!
Δεν φαντάζομαι να σε μπέρδεψα;
.