φφφσσσσσσσσ ντοιν. Αυτο καταλαβες απο το ολο ποστ? Τεσπα, επειδη εισαι μικρος ειναι λογικο να μην ξερεις. Δεν ειναι ΟΛΑ τα προβληματα που μπορει να συναντησει ενας ανθρωπος κλινικα. Και οι ψυχιατροι εχουν μια ταση να ειδικευονται εκει, στην κλινικη ψυχολογια*.
φαντασου το εξις για να καταλαβεις την αναλογια, αν ποναει η μεση σου χρειαζεσαι ειτε ορθοπεδικο ειτε φυσιοθεραπευτη (ειτε και τα δυο). Ο ορθοπεδικος ειναι καλυτερος στο να σου πει τι παυσιπονα/αντιφλεγμονοδη/μυοχαλαρωτικα και/η χειρουργιο χρειαζεσαι ενω ο φυσιοθεραπευτης ειναι καλυτερος στο να σου δοσει ασκησεις και διατασεις πραγματα που θα λυσουν (αν λυνεται ετσι) το προβλημα μακροπροθεσμα και λιγοτερο παρεμβατικα.
προφανως ΜΠΟΡΕΙ ενας ορθοπεδικος να ειδικευτει ΚΑΙ στην φυσιοθεραπευτικη (στην οποια περιπτωση καθαρα λογο χρονου δεν θα ειναι τοσο εμπειρος χειρουργος για παραδειγμα) και μπορει ενας φυσιοθεραπευτης να κανει και ιατρικη.
ΕΠΙΣΗΣ οι περισοτεροι ορθοπεδικοι δεν ασχολουντε με πραγματα τα οποια δεν εχουν καθαρη κλινικη παρουσιαση. Δηλαδη αν εισαι αθλητης, σου αρεσει να τρεχεις 50κμ τη βδομαδα, και σε πονανε οι αστραγαλοι σου, αν πας σε ορθοπεδικο θα σου πει "σταματα να τρεχεις". Γιατι το προβλημα σου δεν ειναι τοσο πολυ στις γνωσεις και τα ενδιαφεροντα του τα οποια ειναι πιο νοσοκομειακα αν θελεις.
Κατι αναλογο και με την διαφορα ψυχολογου ψυχιατρου. Ναι πολλοι ψυχιατροι ειναι και εξαιρετικοι ψυχοθεραπευτες αλλα αυτο ειναι μετεκπαιδευση και ακομα και τοτε παλι ασχολουντε περισοτερο με κλινικες περιπτωσεις, πραγματα που θα εβλεπες στο dsm οχι πιο γενικης φυσης συμβουλευτικες προσεγγισεις.
και σου ξαναματαλεω οτι η ψυχολογια ΔΕΝ ειναι μονο η κλινικη, εχει 100 κλαδους. Κοινονικη, εξελικτικη, αναπτυξιακη, μαθησιακη, γνωσιακη, συμπεριφορικη...Η γλωσσολογια πια εφαπτετε της ψυχολογιας το ιδιο και το μαρκετινγκ και ενας "καινουριος" κλαδος των οικονομικων. Με ολα αυτα τα πραγματα δεν ασχολητε τυπικα ενας ψυχιατρος.
ενας ψυχιατρος (η ψυχολογος) θα ελεγε οτι προβαλεις

Το οτι εσυ το θεωρεις αυτο δεν σημαινει οτι ειναι ετσι. Προσωπικα δεν ξερω κανενα που να θεωρει κατι τετοιο, αν και ξερω πολλους που για λογους αγνοιας νομιζουν οτι ενας ψυχιατρος/ψυχολογος δεν θα μπορουσε να τους βοηθησει.
ειμαι πολυ σιγουρος οτι η λεξη "ψυχακιας" δεν σημαινει απολυτος τιποτα και επισης κανενας δεν συνδιαζει την ψυχιατρικη με την παιδοφιλια εκτος απο εσενα.
* κλινικη ψυχολογια = ο κλαδος που αφορα διαταραχες του ψυχισμου που ειναι παθολογικες. Για να γινω πιο σαφης, αν χωρισεις απο μια σχεση ειναι φυσιολογικη και υγειης αντιδραση να εχεις κακη διαθεση (πολυ κακη διαθεση) για καποιο καιρο. Ειναι λογικο να το ριξεις στο φαι, η να βγαινεις πολυ εξω και να μην περνας καλα, η να θελεις να καθεσε μονος σου κτλ κτλ.
Αν ομως αυτο κρατησει 1 χρονο, εχεις αυτοκαταστροφικες τασεις, παρατησεις τη δουλεια σου και τον εαυτο σου κλαις ολη τη μερα κτλ κτλ τοτε εχεις καταθληψη και αυτο ειναι παθολογικο.
επισης ενας ανθρωπος που δεν ξερει πως να αντιμετωπισει το ατιθασο των εφηβων παιδιων του δεν εχει καποιο προβλημα, αλλα θα τον βοηθουσε η συνδρομη ενος ψυχολογου.
απο την αλλη καποιος που νομιζει οτι ειναι πατατα χρειαζεται ψυχιατρο.
καταλαβαινεις τις διαφορες?
και τελος ενας ψυχιατρος δεν θα πολυασχοληθει με τους περιβαντολογικους και κοινωνικους λογους για τους οποιους οι ανθρωποι φοβουντε τα φιδια. Αυτο ειναι κατι που θα κανει ενας ψυχολογος.