Ψυχολογία vs Ψυχιατρική

[iJohnnyCash]

Ποια η διαφορά κλινικος ψυχολόγος και ψυχολόγος;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[MonaXoS]

Ψυχολόγος είναι μια γενική έννοια. Ψυχολόγος θα είμαι εγώ ας πούμε μόλις πάρω το πτυχίο μου. Θα έχω γενικές γνώσεις από διάφορες κατευθύνσεις της ψυχολογίας (κλινική, γνωστική, εκπαιδευτική, κοινωνική, πειραματική κτλ).

Κλινικός ψυχολόγος είναι ειδίκευση στον τομέα της κλινικής ψυχολογίας που ασχολείται με αποκλίνουσες περιπτώσεις (π.χ. σχιζοφρένεια, βαριά μορφή κατάθλιψης κ.α.).

Τυπικά τελειώνοντας το πτυχίο μου (Ψυχολόγος) δεν μπορώ να ανοίξω γραφείο, παρά μόνο ως βοηθός κάποιου άλλου. Χρειάζεται να κανω ειδίκευση πάνω σε έναν τομέα για να μπορώ να είμαι ανεξάρτητος και να έχει κύρος αυτό που λέω/ερευνώ. Έτσι, δεν υπάρχουν πλέον "Ψυχολόγοι" στις μέρες μας, αλλά "κλινικοί ψυχολόγοι", "κοινωνικοί ψυχολόγοι", "εκπαιδευτικοί ψυχολόγοι" κτλ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[iJohnnyCash]

Ας πουμε κατι σαν το γιατρος... αχα το επιασα thanks

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lexx]

Σωστός ο Μοναχός. Γενικά η ψυχολογία είναι μια νέα επιστήμη με εμπειρικα δεδομένα. Δεν ξέρουμε παρά πολύ λίγα για το τι έχει μέσα το κεφάλι μας και τι κάνει. Είμαστε μια χημεία που ο ψυχολόγος την εξισσοροπεί με κουβέντα και ο ψυχίατρος με φάρμακα. Και τα δύο μπορούν να γίνουν εξαρτήσεις εξίσου εύκολα.
Πολλές φορές ασθενείς είναι καλά όσο κάνουν επισκέψεις στο γιατρό και όταν διακόπτουν ξαναγίνονται χάλια.
Είναι μεγάλες βέβαια όλες αυτές οι συζητήσεις. Εγώ είμαι υπέρ τη ψυχοθεραπείας μέσα από τις ομαδικές και τις ατομικές συνεδρίες.
Βοηθάνε πάρα πολύ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giannisvitara]

Σωστός ο Μοναχός. Γενικά η ψυχολογία είναι μια νέα επιστήμη με εμπειρικα δεδομένα. Δεν ξέρουμε παρά πολύ λίγα για το τι έχει μέσα το κεφάλι μας και τι κάνει. Είμαστε μια χημεία που ο ψυχολόγος την εξισσοροπεί με κουβέντα και ο ψυχίατρος με φάρμακα. Και τα δύο μπορούν να γίνουν εξαρτήσεις εξίσου εύκολα.
Πολλές φορές ασθενείς είναι καλά όσο κάνουν επισκέψεις στο γιατρό και όταν διακόπτουν ξαναγίνονται χάλια.
Είναι μεγάλες βέβαια όλες αυτές οι συζητήσεις. Εγώ είμαι υπέρ τη ψυχοθεραπείας μέσα από τις ομαδικές και τις ατομικές συνεδρίες.
Βοηθάνε πάρα πολύ!

μην εισαι τοσο σιγουρος, εγω πηγαινω 8 χρονια συνολικα σε ψυχολογους οχι ψυχιατρους και δεν μου εχει γινει εξαρτηση, το κανω επειδη πρεπει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[actaestfaboula]

πες τα...

Έχω διαβάσει ψυχιατρική.(ήταν Hobby μου)[εν τούτοις δεν είμαι φοιτητής ιατρικής, οπότε αν κάπου σφάλλω ας με διορθώσουν οι αρμόδιοι]

Λοιπόν. Η ψυχιατρική είναι ΙΑΤΡΙΚΗ. Υπάρχει η κλασσική και η ομοιοπαθητική. Ο ψυχίατρος, ανάλογα την ειδικότητα του θα σου γράψει φάρμακα, ή βότανα(ρίζες βαλεριάνας π.χ που γράφονται κατά της αυπνίας), ή τίποτα από τα δύο. Δεν είναι απαραίτητο οτι ο ψυχίατρος θα σου γράψει φάρμακα. Υπάρχει και η ψυχανάλυση που την κάνει ο ψυχίατρος (ο Freud που την εισήγαγε ήταν Ψυχίατρος).

Περί θεραπευτικών μεθόδων:

Η κατάθλιψη, ανάλογα με τη μορφή της, θεραπεύεται αναλόγως. Είτε με ψυχανάλυση, είτε με χορήγηση ελαφρών αντικαταθλιπτικών. Η πρώτη θεραπεία σαφώς διαρκεί περισσότερο.

Στις βαριές ψυχικές νόσους γίνεται συνδυασμένη θεραπεία, με ψυχίατρο και ψυχολόγο.

Επίσης, ο ψυχίατρος ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ψυχολόγος. Η ψυχιατρική περιλαμβάνει την ψυχολογία.

Εάν ενδιαφέρεσαι για βιβλία σχετικά με αυτό, διάβασε:

Ανδρέας Εμπειρίκος - Μία περίπτωσις ιδεοψυχαναγκαστικής νευρώσεως με πρόωρες εκσπερματώσεις (ήταν ψυχίατρος ο Α. Εμπειρίκος)

Ψυχιατρική - Χριστοδούλου και συνεργάτες, Ψυχιατρική Κλινική Παν. Αθηνών

Αυτά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giannisvitara]

Ανδρέας Εμπειρίκος - Μία περίπτωσις ιδεοψυχαναγκαστικής νευρώσεως με πρόωρες εκσπερματώσεις (ήταν ψυχίατρος ο Α. Εμπειρίκος)
Αυτά.

Ξέρουν καθόλου τις εκδόσεις που είναι γιατι με ενδιαφέρει να το πάρω αυτο το βιβλίο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[epote]

τελευταια φορα που κοιταξα στην ελλαδα οι ψυχολογοι δεν μπορουν να κανουν DSM διαγνωση ετσι δεν ειναι? Αλαξε αυτο?

παντος απο αυτο και μονο (ειδικα στο ελλαδισταν) οι ψυχολογοι ειναι πραγματικα ευνουχισμενοι.

παντος @@ υπαρχουν παντου. Εχω ενα φιλο που τρεχει σε μια ψυχολογο η οποια του κανει ψυχαναλυση (ελεος! ψυχαναλυση το 2005!!) και του παιρνει 100 ευρω τη βδομαδα τα τελευταια 2 χρονια και του εχει πει το θεικο "μην σκεφτεσαι τα λεφτα, σκεψου οτι αγοραζεις την ευτηχια σου"

αναλογος υπαρχουν και οι ψυχιατροι που γραφουν ριταλιν σε οποιοδηποτε παιδι δεν μπορει να θυμηθει το χρωμα της φουστας της μπεθ στη σελιδα 898 του "το αυτο"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giannisvitara]

παντος @@ υπαρχουν παντου. Εχω ενα φιλο που τρεχει σε μια ψυχολογο η οποια του κανει ψυχαναλυση (ελεος! ψυχαναλυση το 2005!!) και του παιρνει 100 ευρω τη βδομαδα τα τελευταια 2 χρονια και του εχει πει το θεικο "μην σκεφτεσαι τα λεφτα, σκεψου οτι αγοραζεις την ευτηχια σου"

τόσο παίρνουν, μην σου πω οτι ειναι και λιγα, ψυχιατροι που ειναι και ψυχοθεραπευτες παιρνουν και 68? τα 45 λεπτά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[MonaXoS]

τελευταια φορα που κοιταξα στην ελλαδα οι ψυχολογοι δεν μπορουν να κανουν DSM διαγνωση ετσι δεν ειναι? Αλαξε αυτο?

!!!!!!! Εννοείται πως μπορούν!!!!!!!! Στο DSM στηρίζεται όλη η κατάρτισή μας και η κατηγοριοποίηση των ψυχικών δυσλειτουργιών. Χρησιμοποιείται από όλους τους ψυχολόγους, αλλά ειδικότερα από τους κλινικούς που τα ενδιαφέροντά τους περιστρέφονται γύρω από την ψυχοπαθολογία.

παντος απο αυτο και μονο (ειδικα στο ελλαδισταν) οι ψυχολογοι ειναι πραγματικα ευνουχισμενοι.

Γιες. Δατς τρού. Στην Ελλάδα μέχρι πρόσφατα μπορούσες να λέγεσαι και να ασκείς το επάγγλεμα του ψυχολόγου με ένα απλό πρώτο πτυχίο!!! Ευτυχώς αυτό άλλαξε τόσο για να προστατεύεται το κοινό, όσο και το όνομα των ψυχολόγων...

Εχω ενα φιλο που τρεχει σε μια ψυχολογο η οποια του κανει ψυχαναλυση (ελεος! ψυχαναλυση το 2005!!)

Η ψυχανάλυση είναι μια μέθδος που ακόμη χρησιμοποιείται, καθώς έχει αποτελέσματα σε συγκεκριμένα είδη προβλημάτων, όπως π.χ. το άγχος. Όμως δεν χρησιμοποιείται η παραδοσιακή ψυχανάλυση της φροϊδιστικής σχολής πλέον.

και του παιρνει 100 ευρω τη βδομαδα τα τελευταια 2 χρονια και του εχει πει το θεικο "μην σκεφτεσαι τα λεφτα, σκεψου οτι αγοραζεις την ευτηχια σου"

Η ψυχανάλυση θέλει το Minimum 2 χρόνια θεραπείας. Είναι η πιο μακρόχρονη θεραπεία από όλες. Και αυτό είναι το πρόβλημά της. Το υψηλό κόστος. Γι'αυτό αρχίζουν να ασκούνται πιέσεις στις ασφάλειες υγείας να δέχονται να πληρώσουν και τους ψυχολόγους. Είναι δυσβάσταχτο το ποσό, αλλά αν ήξερες πόση δουλειά κάνει ένας ψυχολόγος μετά από κάθε συνάντηση με το κάθε άτομο θα καταλάβαινες νομίζω το που πάνε τα λεφτά...

Συμφωνώ απόλυτα όμως πως είναι βαρύ το οικονομικό πρόβλημα που μπορεί να προκαλέσει μια ψυχολογική παρακολούθηση, όπως βέβαια και με το ότι υπάρχουν μερικοί επιτήδειοι που απλά ανοίγουν γραφείο και σκοπός τους είναι να τρώνε λεφτά. Και γι'αυτούς έχουν αρχίσει να γίνονται βήματα μπροστά με τον έλεγχο και τις αυστηρότερες κυρώσεις για αντιδεοντολογική άσκηση επαγγέλματος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[epote]

Στο DSM στηρίζεται όλη η κατάρτισή μας και η κατηγοριοποίηση των ψυχικών δυσλειτουργιών. Χρησιμοποιείται από όλους τους ψυχολόγους, αλλά ειδικότερα από τους κλινικούς που τα ενδιαφέροντά τους περιστρέφονται γύρω από την ψυχοπαθολογία.

καλο αυτο, φαρμακα ακομα δεν μπορειτε να δωσετε ομως ε? Τυπικα, σε τι επιπεδο δουλευει ενας ψυχολογος? Συμβουλευτικο οποσδηποτε, αλλα θελω να πω, στις περιπτοσεις που χριζουν φαρμακευτικης υποστιριξης τους στελνετε σε ψυχιατρο?

να σου πω την πικρη μου αληθεια βρισκω την ψυχολογια λιγακι...επικουρικη, με την εννοια οτι δεν μπορεις να διαχωριζεις τη βιοχημια του εγγεφαλου απο τη συμπεριφορα...

και οσο περναει ο καιρος και μαθαινουμε περισοτερα πραγματα αυτο θα γινεται ολο και πιο εντονο.

Η ψυχανάλυση είναι μια μέθδος που ακόμη χρησιμοποιείται, καθώς έχει αποτελέσματα σε συγκεκριμένα είδη προβλημάτων, όπως π.χ. το άγχος. Όμως δεν χρησιμοποιείται η παραδοσιακή ψυχανάλυση της φροϊδιστικής σχολής πλέον.

2 χρονια ψυχαναλυση = 10.000 + ευρω και αποτελεσματα οχι εγγυημενα.
2 χρονια buspirone = 500 ευρω ξερω γω και αποτελεσματα more or less σιγουρα. Τωρα θα μου πεις ειναι φαρμακο...ε ναι ειναι, αλλα εγω προσωπικα αν ηξερα οτι θα χαλασω 10.000 ευρω σε κουβεντουλα θα ειχα αγχος μονο απο αυτο:p

Είναι δυσβάσταχτο το ποσό, αλλά αν ήξερες πόση δουλειά κάνει ένας ψυχολόγος μετά από κάθε συνάντηση με το κάθε άτομο θα καταλάβαινες νομίζω το που πάνε τα λεφτά...

ξερω, απο πολυ εως καθολου. Εχω εμπειρια επι του θεματος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giannisvitara]

Η ψυχανάλυση θέλει το Minimum 2 χρόνια θεραπείας.

Συμφωνώ απόλυτα όμως πως είναι βαρύ το οικονομικό πρόβλημα που μπορεί να προκαλέσει μια ψυχολογική παρακολούθηση,

εγώ έκανα ψυχανάλυση τεσσερα ολοκληρά χρόνια και πήρα τα παπ@κια μου, δε λεω με αυτο ειναι ειναι ακυρη απλα το προβλημα μου ηταν πιο σοβαρο

Οσο για το κοστος, χαιρομαι που καταλαβαίνεις οτι ειναι δυσβασταχτο οταν δινεις σχεδον 4.400? το χρονο παρακαλω για μια ψυχοθεραπεια(400? το μήνα), και ευχομαι οταν με το καλο γινεις και εσυ ψυχολογος-ψυχοθεραπευτης να μην παιρνεις τοσά πολλά

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[dooo]

τους στεκίτες θα τους κουράρει τσάμπα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[MonaXoS]

Λοιπόν... Να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η Ψυχολογία γενικά ορίζεται με δυο λόγια ως "επιστήμη μελέτης της συμπεριφοράς". Σκοπός μας είναι ουσιαστικά να αλλάξουμε μια δυσλειτουργική (για το ίδιο το άτομο ή για τους γύρω του) συμπεριφορά του ατόμου. Αυτού του είδους οι συμπεριφορές μπορεί να είναι κάτι πολύ "απλό" όπως άγχος ή καταθλιπτικό επεισόδιο ή μπορεί να πάρει πιο σοβαρή μορφή της φύσεως μείζονα κατάθλιψη, αγχώδης διαταραχή κτλ ή ακόμη να μιλάμε για πιο "ψυχιατρικής" φύσης προβλήματα, όπως η σχιζοφρένεια (το μισώ το παράδειγμα με τη σχιζοφρένεια, αλλά αυτό ξέρει ο κόσμος, τι να κάνουμε;;; )

Για να καθημερινά, πιο απλά προβλήματα που μπορεί να τύχουν στον καθένα μας υπάρχει ο συμβουλευτικός ψυχολόγος, ο οποίος θα στηρίξει το άτομο και θα προσπαθήσει να το βοηθήσει να αναδιοργανώσει τη σκέψη του ώστε να λύσει το πρόβλημά του. Δηλαδή να αλλάξει τη συμπεριφορά του...

Τα πιο σοβαρά προβλήματα, αυτά που ξεφεύγουν από τα απλά και καθημερινά, όπως η σχιζοφρένεια που ανέφερα, υπεύθυνος είναι ο κλινικός ψυχολόγος(ο κλινικός μπορεί να κάνει και τη δουλειά του συμβουλευτικού ως έναν βαθμό στις περιπτώσεις που υπάρχει έλλειψη προσωπικού), ο οποίος έχει πλήρη γνώση των φαρμάκων, της αντίδρασης του οργανισμού στα συγκεκριμένα φάρμακα, των παρενεργειών κτλ, αλλά δεν μπορεί από τον νόμο και μόνο να γράφει φάρμακα γιατί δεν έχει τελειώσει ιατρικές σπουδές. Αυτή τη δουλειά την κάνει ο ψυχίατρος. Αλλά... θα μου πείτε, καλά, αν ο ψυχίατρος γράφει τα φάρμακα, τότε ο κλινικός που χρειάζεται; Χρειάζεται! Η συμπεριφορά ενός ατόμου δεν είναι αποτέλεσμα μόνο χημικών και ηλεκτρικών αντιδράσεων στο νευρικό σύστημα, αλλά επηρεάζεται και από άλλους παράγοντες, ισως πιο "εσωτερικούς" (επιθυμίες, φόβοι κτλ) ή πιο "εξωτερικούς" (εχθρικό περιβάλλον κτλ). Ο ψυχολόγος είναι ο μόνος ειδικός που μπορεί να προβλέψει τη συμπεριφορά ενός ατόμου και να το βοηθήσει να την αλλάξει. Όταν στέλνουμε έναν πελάτη σε έναν ψυχίατρο, δεν του λέμε απλά "πάρτον και χαπάκωσέ τον γιατί είναι καταθληπτικός". Του λέμε όλο το ιστορικό, τις σκέψεις μας, τις προτάσεις για τη φαρμακολογία και τη δοσοληψία και γενικά υπάρχει μια αμοιβαία συνεργασία μεταξύ των δύο ειδικοτήτων, γιατί αλλιώς πολύ απλά δεν θα υπάρχει κανένα αποτέλεσμα!

Δεν ξέρω τι παραδείγματα έχεις στο μυαλό σου epote, αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι για την πιο απλή δουλειά που είναι μια απλή ψυχομετρική εξέταση που το άτομο συμπληρώνει ένα ερωτηματολόγιο σε 10 λεπτά, χρειάζεται μετά ανάλυση 5+ ωρών για να έχεις την ψυχομετρική αναφορά έτοιμη!!! Βάλε όλες αυτές τις ώρες Χ τα άτομα που βλέπεις καθημερινά (από 45 λεπτά το κάθε άτομο) και δες πόσες ώρες σου μένουν ελεύθερες! Δεν πας στο γραφείο, βλέπεις 5-6 άτομα την μέρα και μετά αράζεις στο σούπερ σπίτι σου!

Ο ψυχολόγος ρε παιδιά δεν είναι ο ******ς ο οποίος κάθεται σε μια καρέκλα, σε ακούει και τον πληρώνεις γι'αυτό. Για το κάθε πράγμα που θα πεις, για το πότε θα το πεις, για το πως θα το πεις, για το τι θα κάνει ο πελάτης αν το πεις κτλ υπάρχει μια ολόκληρη μεθοδολογία από πίσω!

Αφήστε που η εικόνα του τύπου με το κρεβατάκι και την ψυχανάλυση είναι εντελώς μη αντιπροσωπευτική του επαγγέλματος ενός ψυχολόγου! είναι μόνο μια από τις δεκάδες ειδικότητες-θέσεις που μπορεί να έχει ένας ψυχολόγος...

Προς το παρόν δεν ξέρω αν θα γίνω εφαρμοσμένος ψυχολόγος ή αν θα το πάω για ακαδημαϊκή καριέρα. Θα δείξει.... Αν τελικά γίνω συμβουλευτικός ή κλινικός όποιος χτυπήσει την πόρτα μου και μου πει "e-steki.com" θα τον βλέπω τζάμπα! :oD

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[epote]

Αυτού του είδους οι συμπεριφορές μπορεί να είναι κάτι πολύ "απλό" όπως άγχος ή καταθλιπτικό επεισόδιο ή μπορεί να πάρει πιο σοβαρή μορφή της φύσεως μείζονα κατάθλιψη

για να καταλαβεις τι εννοω, επειδη ειναι πιο κοντα στον τομεα μου αυτο το παραδειγμα. Ηξερα μια κοπελια, η οποια εκανε προπονησεις μαζι μου (δεν την προπονουσα, ημασταν στην ιδια ομαδα) η οποια πηγε σε ψυχολογο καποια στιγμη, γιατι επασχε απο δυσθημικα φαινομενα, τα οποια οριακα ακροβατουσαν σε καταθλιψη. Στο ψυχολογο λοιπον, ξεκινησε θεραπειες, εξι μηνες και κοντα 1000 ευρω μετα δεν ειχε αλαξει κατι, εξακολουθουσε να μην εχει καμια διαθεση για σεξ, να νοιωθει κουρασμενη και χωρις ενεργεια συνεχως κτλ κτλ. Ενταξι, ειχε μαθει οτι ηταν ερωτευμενη με τον αδερφο της ξερω γω, η καποιο αναλογο φρουδικο piece of crap (δεν γενικευω εδω, απλα λεω οτι η συγκεκριμενη θεραπευτρια ηταν ενα ματσο ****α και οτι η παραδοσιακη ψυχαναλυση ειναι δυο ματσα ****α)

καποια στιγμη μου τα λεει αυτα, και φρικαρω εγω. Της προτεινω να παει στον ψυχιατρο τον οποιο ειχα συμβουλευτει και εγω (καθοτι ψιλιαστικα τι ειχε παθει). Παει λεπον στον γιατρο, μετα τη πρωτη θεραπεια της λεει: "πες στο προπονητη σου οτι θα του μηνεις στο τοπο, σταματα για 2-3 βδομαδες να κανεις προπονησεις και αλαξε μεθοδο προπονησης γιατι το προβλημα σου θα γινει χρονιο".

τα εκανε και σε δυο μηνες ηταν μια χαρα. Προφανως ειχε υπεπροπονηθει, απο νευροχημικης πλευρας η καταθλιψη και η υπερπροπονηση ειναι πρακτικα ταυτοσημα πραγματα. Αλλα η ψυχολογος δεν το ηξερε αυτο γιατι δεν ηξερε βιολογια...

Για το κάθε πράγμα που θα πεις, για το πότε θα το πεις, για το πως θα το πεις, για το τι θα κάνει ο πελάτης αν το πεις κτλ υπάρχει μια ολόκληρη μεθοδολογία από πίσω!

αλλο χαρακτηριστικο των ψυχολογων/ψυχιατρων αυτο:p θεωρητε οτι η επιστιμη σας ειναι η πιο περιπλοκη απο ολες, οταν στο 90% των περιπτοσεων μια γνωσιακη/συμπεριφορικη θεραπεια που βασιζεται στην αναληψη ενος προτυπου και την σταδιακη παρουσιαση του στον ασθενη ειναι αρκετη.

απο την αλλη, πιο "δυσκολες" περιπτοσεις οπως μεθοριακες διαταραχες, διπολικες κτλ, πρακτικα λυνονται ΜΟΝΟ φαρμακολογικα καθοτι το ατομο στις περισοτερες περιπτοσεις αντιστεκεται σε οποια θεραπεια η τεσπα η βιοχημια του ειναι τοσο ανω κατω που δεν περνει αλλη λυση.

παντος, το ηξερες οτι η κλασικη ψυχαναλυση εχει στατιστικα την ιδια αποτελεσματικοτητα με Placebo?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giannisvitara]

Monaxos ποια ειναι η διαφορά γνωσιακής και συμπεριφορικής ψυχοθεραπείας? και ποια ειναι η πιο κατάλληλη για κάποιον που θέλει να δει άμεσα αποτελέσματα για ΙΨΔ? οταν λεω άμεσα εννοώ 1 χρόνο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[MonaXoS]

epote, από τα όσα μου λες προφανώς η ψυχολόγος ήταν ένα μάτσο χάλια και το καταλαβαίνω. Αφού μέχρι και φέτος όποιος έπιανε πρώτο πτυχίο ψυχολογίας θεωρείτο αυτόματα και ψυχολόγος στο Ελλαδιστάν!!! Στις ΗΠΑ πρέπει να κάνεις διδακτορικό ΚΑΙ πρατική ασκηση 2 χρόνια με εποπτεία, στην Γερμανία μεταπτυχιακό και στην Κύπρο να έχεις μεταπτυχιακό και 2 χρόνια πρακτική άσκηση. Και για Αγγλία κάτι με διδακτορικό νομίζω... Φαντάσου διαφορά επιπέδου!

Και ένας άσχετος που είχε κάνει ας πούμε 1 χρόνο μαθημάτων ψυχολογίας και του έλεγες τα χαρακτηριστικά στης κοπέλας (αθλήτρια, νέα, με άγχος λόγω ερωτικών κτλ) θα καταλάβαινε ότι το όλο πρόβλημα είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από ασυνείδητα κτλ κτλ κτλ. Ένα DSM δηλαδή να έχεις στο γραφείο σου, καταλαβαίνεις αμέσως περί τίνος πρόκειται και κυρίως ότι πρέπει να ακολουθηθεί βιοψυχοκοινωνική προσέγγιση, όπως άλλωστε επιτάσσου όλες οι σύγχρονες ψυχολογικές έρευνες...

Οπότε δεν μπαίνω καν στον κόπο να υπερασπιστώ την κυρία "ψυχολόγο". Και εγώ αν ήμουν σε δύσκολη θέση μάλλον ψυχίατρο θα επισκεπτόμουν στην Ελλάδα, καθώς ξέρω τουλάχιστον ότι έχει γνώσεις, ενώ ένας ψυχολόγος σήμερα μπορεί να είναι απλά ένας πτυχιούχος πανεπιστημίου (τίποτα δηλαδή...)

Ναι, νομίζω τα placebo έχουν την ίδια επίδραση με ορισμένες (κλασσικές συνήθως) τεχνικές της ψυχανάλυσης. Το άτομο πρέπει να θέλει και να πιστέψει ότι ξεπερνά το πρόβλημά του.
----------------------------

giannisvitara θα προσπαθήσω να σου εξηγήσω όσο πιο απλά μπορώ την διαφορά γνωστικής και συμπεριφορικής προσέγγισης.

Γνωστική προσέγγιση έχουμε όταν δεχόμαστε ότι οι όποιες αλλαγές στην συμπεριφορά μας είναι αποτέλεσμα εσωτερικών διεργασιών (σκέψεις, πεποιθήσεις, φόβοι κτλ). Επομένως για να αναλύσουμε και να θεραπεύσουμε κάποια αποκλίνουσα συμπεριφορά θα πρέπει να βοηθήσουμε το άτομο να αναλύσεις αυτές τους τις εσωτερικές διεργασίες και να μάθει να τις ελέγχει. Πολύ απλά και μπακάλικα...

Συμπεριφορική προσέγγιση έχουμε όταν θεωρούμε ότι οι αλλαγές στη συμπεριφορά μας είναι αποτέλεσμα μάθησης βάσει εξωτερικών ερεθισμάτων. Για παράδειγμα, με πονάει το στομάχι όταν ακούω για νοσοκομεία, γιατί έχω συνδέσει την έννοια του νοσοκομείου με τον πόνο στο στομάχι που είχα όταν με έβαλαν μέσα για πλύση στομάχου. Άλλο παράδειγμα συμπεριφορισμού είναι όταν τείνουμε να επαναλαμβάνουμε ενέργειες που έχουν θετικά αποτελέσματα και να αποφεύγουμε άλλες που έχουν αρνητικά και τέλος το τρίτο παράδειγμα συμπεριφορισμού είναι η κοινωνική μάθηση που τείνουμε να μιμούμαστε πρότυπα ανάλογα με την ανταμοιβή ή τις τιμωρίες που ΑΥΤΑ παίρνουν για τις πράξεις τους.

Αυτές οι δύο θεωρίες τείνουν όμως να πηγαίνουν πακέτο καθώς έχουν πολλά κοινά σημεία (εμείς επιλέγουμε τι έχει αξία για εμάς, εμείς ιεραρχούμε τις ανάγκες μας και οι ανάγκες μας υπάρχουν σε σχέση με τις σκέψεις μας ή ακόμη εμείς κάνουμε τη σύνδεση εξωτερικού ερεθίσματος με κάποια έννοια). Και πάλι χοντρά χοντρά και μπακάλικα...

Όταν λες ΙΨΔ εννοείς ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή; Ρωτάω γιατί μαθαίνουμε με τα αγγλικά ονόματα τα σύνδρομα και οι ελληνικές συντομογραφίες με μπερδεύουν γιατί δεν τις έχω μάθει ακόμη...
Κοίτα, από ότι ξέρω αυτού του είδους η διαταραχή θεραπεύεται με γνωστικο-συμπεριφορική θεραπεία, ένα mix δηλαδή των πιο πάνω.

Πιο συγκεκριμένα, η πιο διαδεδομένη θεραπεία είναι η συστηματική απευαισθητοποίηση. Αρχικά το άτομο μαθαίνει τεχνικές χαλάρωσης του σώματος, ώστε να είναι σε ηρεμία. Μόνο όταν μάθει αυτές τις τεχνικές και είναι χαλαρός, τότε αρχίζει η συστηματική απευαισθητοποίηση. Τι είναι αυτό; Ο πελάτης έρχεται σε επαφή με αυτό που φοβάται (στην συγκεκριμένη περίπτωση την αποφυγή της ιδεοψυχαναγκαστικής συμπεριφοράς - π.χ. να μην πλένει τα χέρια του 50 φορές τη μέρα). Αλλά όχι απότομα!!! (Αυτή είναι μια άλλη τεχνική όπου το άτομο απλά αναγκάζεται να αποφύγει την συμπεριφορά του εντελώς, ούτως ώστε να καταλάβει το γνωστικό του λάθος και να δει ότι μπορεί να λειτουργήσει και χωρίς αυτή τη συμπεριφορά.)

Στην συστηματική απευαισθητοποίηση το άτομο έρχεται σιγά σιγά σε επαφή με αυτό που φοβάται, ξεκινώντας από την πιο "άκακη επαφή" και καταλήγοντας στην άμεση. Αρχικά, και ενώ είναι σε πλήρη χαλάρωση του λέμε να φανταστεί ότι πιάνει π.χ. μια πετσέτα από το πάτωμα και δεν πάει να πλύνει τα χέρια του. Εαν και όταν το πετύχει αυτό θα έχουμε καταφέρει να συνδέσει την ηρεμία του σώματος με την πράξη της σκέψης αποφυγής του πλυσίματος των χεριών. Στη συνέχεια συνεχώς δυσκολεύουμε την "άσκηση" (την επόμενη φορά φαντάζεται ότι πιάνει κάτι πιο βρώμικο και μετά πιο βρώμικο, στη συνέχεια του δίνουμε να πιάσει κάτι άκακο που μπορεί να είναι λίγο βρώμικο, μετά να αποφύγει να πλύνει τα χέρια του 50 φορές, αλλά μόνο 40, μετά 30, μετά 20, μετά 10, μετά 5 κτλ) έως που να φτάσει το άτομο να αισθάνεται ήρεμο - η συμπεριφορικού τύπου μάθηση που λέγαμε - όταν κάνει αυτό που φοβάται.

Άλλη γνωστική θεραπεία είναι να βοηθήσουμε το άτομο να επεξεργάζεται αυτή του την εμμονή όσο πιο συχνά μπορεί. Αυτό θα οδηγήσει σε απόσβεση της σκέψης και η εμμονή θα χάσει τη δύναμή της μετά από μερικές εβδομάδες (ή μήνες, εξαρτάται από τη σοβαρότητα)

Γενικά οι γνωστικο-συμπεριφορικές τεχνικές χρησιμοποιούνται σε ένα μεγάλο εύρος ψυχολογικών δυσλειτουργιών, κυρίως σε εμμονές, φοβίες, αγχώδεις διαταραχές κτλ

Φυσικά θα πρέπει το άτομο που νομίζει ότι έχει OCD (ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή) να πάει σε ψυχολόγο!!! Δεν πρέπει να βασιστείς στις θεωρητικές γνώσεις που σου μεταβιβάζω. Η καθοδήγηση σε κάθε στάδιο της θεραπείας είναι απαραίτητη, αλλιώς η παραμικρή αποτυχία μπορεί να θεωρηθεί ως γενική αποτυχία του ατόμου να ξεφύγει από το πρόβλημα. Έπειτα ανάλογα με την περίπτωση υπάρχουν και άλλου τύπου τεχνικές που μπορούν να χρησιμοποιηθούν πέρα από αυτές που σου ανέφερα. Δεν λειτουργούν όλες με όλα τα άτομα. Το κάθε άτομο θέλει τον τρόπο του.

ΟΥΦ! Ελπίζω να σε κάλυψα! Ξεπατώθηκα να γράφω! Που να προσπαθούσα να κάνω και ανάλυση τρομάρα μου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[epote]

monaxos:

εχεις δικιο, και ειναι (επιτελους!) καλο που η ψυχολογια στην ελλαδα αναγνωριζεται ως επιστιμη.

giannisvitara:

η γνωσιοσυμπεριφορικη θεραπεια (γιατι στο 99% των περιπτοσεων πανε μαζι) βασιζεται στην αναγνωριση συμπεριφορων, σκεπτικων μοτιβων και συναισθηματων που παρουσιαζουν παθολογια και την σταδιακη αντικατασταση τους με πιο υγειη. Το πως γινεται αυτο αλαζει πολυ απο παθηση σε παθηση και απο ανθρωπο σε ανθρωπο.

δεν θα ειναι ιδια η θεραπεια αναμεσα σε ενα ανθρωπο με υψηλο δεικτη νοημοσηνης, ικανοτητα συνθετων και πολυπλοκων συνειρμων και ιδια σε ενα ανθρωπο με περιορισμενες ικανοτητες αναγνωρισης του προβληματος τους η οτιδηποτε αλλο.

γενικοτερα μιλοντας, το αστειο "how many psycologists does it take to change a light bulb? One but the bulb must want to be changed" ισχυει. Και αυτο ειναι ο λογος που οι χειροτερες ασθενεις προς θεραπεια ειναι οι μεθοριακες (borderline), διατροφικες, σωματοεικονας κτλ. Γιατι ο ασθενης πιστευει οτι εχει δικιο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[MonaXoS]

how many psycologists does it take to change a light bulb? One but the bulb must want to be changed

Καλό!!! Αυτό δεν το ξανάκουσα! χαχαχαχα! θα το χρησιμοποιώ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[epote]

offtopic αλλα ενα αναλογο τετοιο, επισις καλο ειναι το εξις

"how many 'roaches does it take to change a light bulb? We dont know cause when the light goes on they scatter"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.