Να βγαίνεις δημόσια, να γίνεσαι ρεζίλι πανελλαδικά, και να συνεχίζεις τις μαλακίες σου. Βέβαια δεν φταίει αυτή (δεν ευθύνεται η ίδια για το χαμηλό IQ) αλλά το κράτος που την έβαλε σε αυτή την σημαντική θέση.
Πάμε να εξηγήσουμε τα αυτονόητα για άλλη μια φορά λοιπόν.
Η 28η Οκτωβρίου προφανώς και δεν είναι η μέρα που τιμούμε το ότι ξεκίνησε πόλεμος. 85 χρόνια πέρασαν και αρκετά από αυτά τη μέρα αυτή την έχουμε ως εθνική εορτή. Είμαστε άραγε τόσο ηλίθιοι ώστε να το γιορτάζουμε επειδή ξεκίνησε ο πόλεμος; Ρητορικό το ερώτημα.
Το όλο νόημα, όπως είπα, είναι ότι το σύμβολο του ΟΧΙ που συνοψίζει την απάντηση του Μεταξά στο τελεσίγραφο της Ιταλίας, είναι ότι αρνήθηκε να υποδουλωθεί η χώρα μας και να χάσει την ελευθερία της δίχως μάχη. ΑΥΤΟ τιμούμε, μαζί με όλους εκείνους που πολέμησαν στα βουνά της Πίνδου ώστε να υπερασπιστούν την ελευθερία των ίδιων και όσων άφησαν πίσω.
Θα ήταν εορτασμός έναρξης πολέμου εάν ο πόλεμος ήταν επιθετικός. Τότε ναι, να δεχόμουνα αυτό που λέει η γυναίκα αυτή. Μιλάμε όμως για την έναρξη αμυντικού πολέμου, που είχαμε κάθε δικαίωμα να αρχίσουμε ούτως ώστε να υπερασπιστούμε το μέγα αγαθό της ελευθερίας, το οποίο ήδη με κόπο είχαμε κατακτήσει.
Οπότε, συνοψίζοντας, ο Έλληνας μπορεί να είναι μπαγαπόντης, ψεύτης, λωποδύτης και χίλια δυο κακά, γιατί ναι, δεν είμαστε τέλειος ως λαός. Αλλά ένα πράγμα, ένα ιδανικό βασικά, είναι αυτό που μας ενώνει και ξυπνάει το φιλότιμο μέσα του: η καρδιά του Έλληνα είναι ελεύθερη, και έγινε ελεύθερη με πολύ αίμα και πόνο. Γι' αυτό θα μπει και στο χώμα αν χρειαστεί ώστε να παραμείνει ελεύθερος ο Έλληνας. Θα παλέψει και ό,τι γίνει. Αλλά θα παλέψει. Αυτό είναι το νόημα.
Αυτά τα ολίγα ας σκεφτεί η ανωτέρω κυρία, πριν πει και πάλι ότι οι εθνικές εορτές δεν έχουν θέση στα ελληνικά σχολεία ήδη από τη νηπιακή ηλικία.
ΥΓ. Καλά, όχι ότι έχει και κανένα νόημα η μακροσκελής απάντηση εδώ που τα λέμε, η κυρία τα views της τα πήρε, αλλά ας είναι.