1) Ελευθερία στα ΜΜΕ υπάρχει μόνο φαινομενικά. Ουκ ολίγες φορές έχουμε δει στην τηλεόραση να κόβονται συνδικαλιστές, πολιτικοί ή και άννθρωποι εκτός πολιτικής, αλλά γνωστοί, που κλήθηκαν ή κάλεσαν για να εκφράσουν τη γνώμη τους. Πρόσφατα παραδείγματα: Μανώλης Γλέζος, Κλέων Γρηγοριάδης.
Επίσης, ποτέ, μα ποτέ, ακόμη και στο κρατικό κανάλι, δεν έχουμε δει να ακούγονται εξωκοινοβουλευτικά κόμματα, εκτός από τις περιπτώσεις τύπου Ποταμιού που ουσιαστικά είναι το Μέγκα το ίδιο.
Τέλος πολύ καλώς τα μεγάλα ΜΜΕ δεν επιτρέπουν πια στη ΧΑ να βγει να μιλήσει. Αυτό, βεβαίως,
είναι στέρηση ελευθερίας, αλλά εδώ είναι απαραίτητη.
2) Όταν ανθρωποι που ασχολούνται άμεσα ή έμμεσα με τον συνδικαλισμό απολύονται ή δεν τους προσλαμβάνουν για αυτό το λόγο, είναι ντροπή να λέγεται ότι υπάρχει το δικαίωμα στο συνδικαλισμό. Επίσης, η προπαγάνδα των ΜΜΕ έχει ταυτίσει τον συνδικαλισμό με κάτι κακό και ως ένα βαθμό έχει περάσει αυτό και στην κοινωνία.
Όταν βγαίνουν, επίσης, ειρηνικοί διαδηλωτές και τους στέλνουν ασφαλίτες για να προκαλέσουν μπάχαλο και μετά να τους επιτεθούν συνολικά με χημικά, είναι γελοίο να λέγεται ότι υπάρχει ελευθερία διαδηλώσεων.
Όσο για την προστασία της ιδιοκτησίας, εννοούμε κάτι σαν τη ληστεία του περιπτερά ή τα βίντεο που υπάρχουν στο youtube με το σπάσιμο αυτοκινήτων και τζαμαριών;
3) Αυτό λέει το Σύνταγμα; Ότι η δημοσιογραφία πρέπει να αποκρύπτει την αλήθεια, να κατασκευάζει ρεπορτάζ και να είναι κατευθυνόμενη;
4) Πολιτική και οικονομία είναι αλληλένδετα. Αν δε σου αρέσει η δική μου άποψη, ρώτα φιλελεύθερους οικονομολόγους να σου πουν.
5) Αγόρι μου, στα σχολεία γίνεται πρωϊνή προσευχή; Στα δικαστήρια έχει πάνω από το δικαστή αγιογραφίες; Το ίδιο και σε δημόσιες υπηρεσίες, την αστυνομία και αλλού. Δε διώκεται κανείς απλά και μόνο επειδή έχει μία θρησκεία, οπότε ιδού και η τυπική ανεξιθρησκεία σου, αλλά όσο το κράτος δεν είναι διαχωρισμένο από τη χριστιανική εκκλησία, προφανώς και καταπιέζονται τα θρησκευτικά ή αθεϊστικά πιστέυω των υπολοίπων πολιτών.
Εγώ διώκομαι από τις βλακείες που λες από ό,τι φαίνεται.
