Παιχνίδια νοκ άουτ
Εδώ που φτάσαμε δεν υπάρχουν περιθώρια λάθους. Τα γνωρίσαμε, τα είδαμε εντός και εκτός, αλλά το παιχνίδι μόλις ξεκίνησε. Προορισμός μας η Ιτέα και οι γύρω περιοχές της, οπότε έχουμε πολλή ώρα και αρκετά χιλιόμετρα για χρήσιμα συμπεράσματα. Φυσικά, ξέρουμε από πριν ότι θα είναι ντέρμπι, αφού αντικειμενικά μιλάμε για πέντε πολύ καλά αυτοκίνητα, το καθένα με τη δική του προσωπικότητα. Οπωσδήποτε, τα υπόλοιπα τέσσερα τα γνωρίζουμε πολύ καλά, αλλά το «Ίμπιζα» αποτελεί για εμάς το μεγάλο ερωτηματικό. Άραγε πώς θα σταθεί δίπλα στις υπάρχουσες δυνάμεις του χώρου; Είναι καλύτερο -και στην οδηγική συμπεριφορά- από τον προκάτοχό του; Ο κινητήρας των 85 ίππων είναι επαρκής για το μοντέλο; Πολλά ερωτήματα ζητούν απαντήσεις, και γιʼ αυτό δε χάνουμε καθόλου χρόνου.
Όπως προείπαμε, η θέση οδήγησης παίζει σημαντικό ρόλο, κι έτσι το Ibiza μάς προδιαθέτει ευχάριστα. Τα πάντα βρίσκονται στη θέση τους και τα εργονομικά -τύπου Alfa Romeo- όργανα είναι μπροστά, σε περίοπτη θέση, όπως επίσης ένα πλήρες trip computer (προαιρετικός εξοπλισμός), που διαθέτει μέχρι και ψηφιακή ένδειξη της ταχύτητας που κινείσαι. Το στιβαρό αμάξωμα και η σταθερότητα είναι τα πρώτα μηνύματα που λαμβάνεις, ενώ η ανάρτηση δουλεύει πολύ σωστά, με μία ελάχιστη παραφωνία από τον πίσω άξονα στις εγκάρσιες ανωμαλίες. Ο σχολαστικός θα παρατηρήσει ότι το τιμόνι είναι λίγο ελαφρύ (σίγουρα όμως πιο βαρύ από του προκάτοχου μοντέλου!), αλλά θα παραδεχτεί ότι είναι και αρκετά άμεσο, όποτε χρειάζεται, την ίδια ώρα που ο επιλογέας είναι κάτι παραπάνω από θετικός.
Το Corsa της απλής έκδοσης διαφέρει κατά πολύ από το Sport, που -δικαιολογημένα- μας είχε εντυπωσιάσει στα μεγάλα συγκριτικά που είχαμε κάνει στην κατηγορία τον Οκτώβριο του 2006 και τον Ιούνιο του 2007, αφού δε διαθέτει ούτε τη σφιχτότερη ανάρτηση, ούτε τα μεγαλύτερα ελαστικά, ούτε τα σπορ καθίσματα με την καλή πλευρική στήριξη. Αναπόφευκτα, λοιπόν, πέφτει λίγο πιο κάτω στην οδηγική μας αίσθηση, αλλά συνεχίζει να μας αφήνει πολύ καλές εντυπώσεις, με την καλή ποιότητα κύλισης και την ηχομόνωση να σημειώνονται στα υπέρ του βιογραφικού του και την περίεργη αίσθηση του επιλογέα στα μείον του.
Ο νικητής σε αυτόν τον τομέα μιλάει γαλλικά και, ναι, είναι το ομοιογενές «207», του οποίου η ανάρτηση ακροβατεί τέλεια ανάμεσα στην άνεση και την ιδανική οδική συμπεριφορά. Παρʼ όλα αυτά, και το τιμόνι του Peugeot είναι ελαφρύ, και μάλιστα ένα «κλικ» περισσότερο από εκείνο του Ibiza, αλλά μεταφέρει γρήγορα και με σαφήνεια όλες τις πληροφορίες που προκύπτουν από τη συνύπαρξη τροχών και δρόμου. Αντίστοιχα, θα θέλαμε έναν επιλογέα που να ευνοεί τις γρήγορες αλλαγές ταχυτήτων.
O έτερος Γάλλος της παρέας μας, το Clio, δείχνει από την πρώτη στιγμή ότι δίνει προτεραιότητα στην άνεση, αφού οι ρυθμίσεις της ανάρτησης είναι πολύ μαλακές σε σχέση με του ανταγωνισμού του, με αποτέλεσμα να ταξιδεύει αρχοντικά, αλλά μέχρι εκεί… Σε καμιά περίπτωση δεν έχει τον ουδέτερο χαρακτήρα του συμπατριώτη του, ενώ το τιμόνι με την τεχνητή αίσθηση δε μεταφέρει τα δεδομένα ως έχουν.
Όσον αφορά το Yaris, αν ξεπεράσεις την ψηλή θέση οδήγησης, βλέπεις ότι πρόκειται για μια πολύ ισορροπημένη επιλογή, με μεγάλο ατού της τον εξαιρετικό επιλογέα ταχυτήτων, ο οποίος δε διαμαρτύρεται ποτέ και για κανένα λόγο, και φυσικά είναι ο κορυφαίος της συνάντησης. Οι ήπιες υποστροφικές τάσεις του αντιμετωπίζονται εύκολα, χωρίς να προβληματίσουν τον οδηγό σε καμιά περίπτωση.
