Μια πολύ ρεαλιστική σειρά που δείχνει την πραγματική φύση των ανθρώπων όπως ακριβώς είναι :
Ατελής, χαοτική, περίπλοκη...ΟΧΙ ΟΜΩΣ ανερμήνευτη.
Η σύνδεση μεταξύ Μάρθας και πρωταγωνιστή στην αρχή φαίνεται περίεργη, άκυρη, κανείς δεν μπορεί να καταλάβει ακριβώς γιατί ο ένας συνεχίζει να είναι στην ζωή του άλλου ενώ η μεν ξέρει οτι αυτό που κάνει είναι κακό και ο δε οτι η συμπεριφορά του της αφήνει περιθώρια για να διαιωνιστεί και να χοντρύνει το πράγμα...
Εαν βάλει κάποιος όλα τα κομμάτια του παζλ κάτω όμως, όλα βγάζουν νόημα :
-> Αρχικά ο πρωταγωνιστής βιώνει την απογοήτευση και την απόρριψη αφού βλέπει οτι το να κυνηγήσεις το όνειρο σου και να πετύχεις κάθε άλλο παρά απλό και εύκολο είναι. Προφανώς η αυτοπεποίθηση του πληγώνεται τρομερά. Στην προσπάθεια του να ανέλθει, τυχαίνει να συναντήσει τον μελλοντικό του βιαστή ο οποίος φαίνεται να είναι ένας επιτυχημένος σεναριογράφος. Λίγο ο θαυμασμός που του έχει και λίγο η αυτοπεποίθηση που παίρνει γνωρίζοντας οτι κάποιος που ξέρει οτι είναι σημαντικός πιστεύει οτι μπορεί να φτάσει ψηλά, αρκούν για περάσει αρκετές κόκκινες γραμμές όπως να ξεκινήσει τα ναρκωτικά.
Και εν τέλει φτάνουμε στον βιασμό...Μετά απο κάτι τέτοιο δεν μπορούν να ειπωθούν πολλά...και να έχουν ιδιαίτερο νόημα. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι, και επομένως δεν κάνουν cope με τον ίδιο τρόπο. Κάποιοι ίσως κάνουν πολύ λάθος επιλογές, οι οποίες πάρα αυτά δεν σημαίνει οτι δεν έχουν βάση ή οτι είναι ανερμήνευτες. Στην περίπτωση αυτής της ιστορίας δυστυχώς, οι επιλογές ήταν κακές εαν και κατανοητές, και αυτό οδήγησε σε ένα domino effect παραπάνω κακών επιλογών, μεταξύ των οποίων ήταν και η ανοχή της Μάρθας.
-> Μάρθα, ας συγκεντρώσουμε τα facts :
1. Το μυαλό της for the most part λειτουργεί κανονικά(εαν εξαιρέσουμε τα σημεία που γίνεται τρελή). Αυτό εξάλλου το επιβεβαιώνει και το οτι ήταν σε θέση να τελειώσει την νομική ως αριστούχα αλλά και το γεγονός οτι έχει κάποια solid arguments που επιχειρηματολογεί κανονικά κατά την διάρκεια της σειράς.
2. Ξεκάθαρα το ρίχνει στο φαγητό(κλασική μέθοδος να κάνεις cope) ενώ το σπίτι είναι ένα αχούρι. Τα οποία υποδεικνύουν μια παραμέληση και αδιαφορία που θα μπορούσαν να είναι άνετα ένδειξη κάποιου είδους κατάθλιψης.
3. Στο τέλος αναφέρονται και προβλήματα με γονείς που τσακώνονταν συστηματικά στην παιδική (και πιο ευάλωτη) ηλικία της.
4. Στολκάρει κόσμο ως κύρια ασχολία συστηματικά.
Η Μάρθα ήταν ένα άτομο που απο μικρή δεν ένιωσε αγάπη και έψαχνε απεγνωσμένα και εμμονικά κάποιον να την αγαπήσει και να την κάνει να νιώσει ασφάλεια. Έψαχνε το "μικρό της ταρανδάκι" δηλαδή, αλλά στην ενήλικη έκδοση. Ακριβώς όπως το πραγματικό μικρό ταρανδάκι, το παιχνίδι, την βοήθησε να την παλέψει και να κάνει cope με το προβληματικό και κακοποιητικό childhood που είχε βιώσει. Οπότε κόλλησε ακαριαία εννοείται στο πρώτο άτομο που έτυχε να κάνει ασυνείδητα μια καλή κίνηση επειδή την είδε λυπημένη καθώς ένιωσε οτι θα μπορούσε να της καλύψει τα κενά και τις ανασφάλειες.
Όσο για τον πρωταγωνιστή...Είχε όλους τους λόγους με βάση το ιστορικό του να μην διώξει την Μάρθα(δεν το δικαιολογώ, το ερμηνεύω απλώς). Άλλωστε ταυτίζονταν στο οτι ήταν και οι δύο άνθρωποι που είχαν σοβαρά θέματα να λύσουν. Εν μέρει έβλεπε ένα μέρος του εαυτού του σε εκείνη, το οποίο, όπως και εκείνος, χρειαζόταν βοήθεια. Ταυτόχρονα όμως πάλι τον κυρίευε η ανάγκη του να καταλάβει για ποιον λόγο η Μάρθα ασχολιόταν τόσο πολύ μαζί του, τι το ιδιαίτερο είδε. Φυσικά προς το τέλος αντιλήφθηκε και ο ίδιος οτι αυτό ήταν το αποτέλεσμα αφενός του προβλήματος που είχε ήδη η Μάρθα ως στολκερ που αναζητούσε θύμα, αλλά και της δικής του αδυναμίας να κάνει τα απαραίτητα για να την βγάλει απο την ζωή του.
Και φυσικά το καυτό ερώτημα...για ποιον λόγο πήγε στο σπίτι του βιαστή του ; Θεωρώ δύο λόγοι :
1. Εξαρχής η αντίδραση του στον βιασμό ήταν να τον "εκλογικεύσει". Να πείσει τον εαυτό του οτι φταίει ο ίδιος επειδή ίσως έβγαζε κάποια συγκεκριμένα vibes, οτι όλο αυτό ήταν εν μέρει επιλογή του, ή ακόμα και οτι έχει άλλο σεξουαλικό προσανατολισμό που απλά δεν ήξερε. Τα είχε σκεφτεί και δοκιμάσει όλα εκτός απο το πιο απλό...να ρίξει τις ευθύνες εκεί που πραγματικά έπρεπε. Και αυτό το πιστεύω γιατί πουθενά δεν ειπώθηκε οτι το επιδίωκε αυτό που έγινε. Την πρώτη φορά τουλάχιστον όχι. Μετά μπήκε σε ένα είδος άρνησης γιατί του έδινε την αίσθηση οτι έχει τον έλεγχο των πραγμάτων, οτι δεν τον βίασαν, οτι ήταν επιλογή του. Οπότε η απόφαση να επισκεπτεί πάλι τον βιαστή του ενδέχεται να ήταν σε αυτό το πλαίσιο.
2. Προτού πάει στο σπίτι του βιαστή του, έπιασε στα χέρια του draft σεναρίων που είχε γράψει και διάβαζε τις καλές κριτικές που του είχε κάνει. Οπότε είναι πιθανό να νίκησε πάλι αυτή η αδυναμία του να προσεγγίζει όσους του τόνωναν την αυτοπεποίθηση ακόμα και εαν ήξερε οτι ήταν τα πιο ασταθή, επικίνδυνα, κακοποιητικά και χειριστικά άτομα που γνώριζε. Σχετικά με το γιατί δέχτηκε την συνεργασία, είναι πολύ απλό. Όπως αντιληφθήκαμε αλλά ανέφερε και ο ίδιος ο πρωταγωνιστής...ο βιαστής σε αντίθεση με την Μάρθα δεν είχε κάποιο θέμα ψυχικής φύσεως. Ήταν απλά μοχθηρός και χειριστικός. Όταν αρχικά ο πρωταγωνιστής αρνήθηκε την συνεργασία μαζί του, τότε του έριξε δόλωμα λέγοντας του οτι θα δούλευε στο remake εκείνου του show που είχε αναφερθεί στην πρώτη τους συνάντηση οτι του άρεσε πολύ.
Το συμπέρασμα λοιπόν...ο μόνος που σίγουρα έχει απόλυτη ευθύνη είναι ο βιαστής(duh). Οι άλλοι δύο ήταν απλά άνθρωποι με δικά τους αδούλευτα και άλυτα θέματα που τους έκανε ευάλωτους. Μπλέχτηκαν μεταξύ τους για τον απλούστατο λόγο οτι ήταν equally broken σε τέτοιο βαθμό που ο ένας συντηρούσε τα θέματα του άλλου.
Μόνο ένα πράγμα δεν κολλάει σε όλο αυτό. Γιατί να ξύσεις μια πληγή που στην ουσία επουλώνεται κάνοντας μια τέτοια σειρά ; Γιατί μετά απο αυτό είναι σχεδόν σίγουρο οτι η αληθινή Μάρθα θα κάνει comeback. Τουλάχιστον αυτό είναι το συμπέρασμα βάσει της εικόνας που μας παρουσιάστηκε. Γενικά έχω 2-3 λόγους στο μυαλό μου αλλά σταματάω γιατί δεν μου αρέσουν οι πολλές υποθέσεις. Το σίγουρο είναι οτι ο πρωταγωνιστής δεν είναι χαζός και αυτή η αντίδραση σίγουρα είναι συνυπολογισμένη.
