Επιτέλους, να και ένα forum όπου η συζήτηση για τους Emo διεξάγεται πολιτισμένα. Λοιπόν, για να ξεκαθαρίσουν μερικά πράγματα σχετικά με το τι είναι Emo: Είδος ροκ μουσικής + στυλ ντυσίματος και χτενίσματος (κυρίως), άντε βάλε και μια φιλοσοφικού τύπου θεώρηση 'να αισθάνεσαι βαθιά'. Όλα τα υπόλοιπα περί κατάθλιψης, απογοήτευσης, χαρακώματος κλπ κλπ είναι σαχλαμάρες και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Γιατί η πραγματικότητα είναι αυτή που καθορίζει την αλήθεια, όχι οι θεωρίες και οι ορισμοί. Πως μπορούμε να διαπιστώσουμε αν έχω δίκιο; Πού απλά, ρωτήστε δειγματοληπτικά μερικούς Emo και δείτε τι απαντήσεις θα πάρετε. Η συντριπτική πλειοψηφία είναι φυσιολογικότατοι άνθρωποι που χαίρονται, διασκεδάζουν, έχουν φίλους, ενίοτε στεναχωριούνται κλπ. Θα σας πουν ότι απλά τους αρέσει το στυλ, πραγματικά όμως θα δυσκολευτείτε να βρείτε Emo με τάσεις χαρακώματος ή αυτοκτονίας που πλέουν σε πελάγη ατελείωτης θλίψης.
Το πρόβλημα είναι ότι οι 'παράξενες' εξαιρέσεις είναι αυτές που ακούγονται περισσότερο (κυρίως λόγω τηλεόρασης - γιατί να προβάλλουν τα κανάλια φυσιολογικούς ανθρώπους-Emo που δεν θα τραβήξουν την περιέργεια των τηλεθεατών
. Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι είναι χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης (και απολύτως normal) να συγκρατεί και να αναπαράγει το παράξενο, το ασυνήθιστο, και όχι το καθημερινό, την ρουτίνα. Και για του λόγου το αληθές: Την προηγούμενη Παρασκευή πήγα μ' έναν φίλο μου σε Emo πάρτυ. Όταν το ανέφερα σε κάποιον γνωστό μου μου είπε 'καλά δεν μαζεύτηκαν οι αντίθετοι εκεί για ξύλο;' !!!Τι σου κάνει η παραπληροφόρηση... Άλλη δουλειά δεν έχει ο κόσμος από το να πηγαίνει να ρίχνει (και να εισπράττει) κλωτσομπουνίδια! Νομίζω ότι το πραγματικό θέμα προς συζήτηση δεν είναι 'αν οι Emo αποτελούν απειλή για την κοινωνία' αλλά το 'κατά πόσο είναι υγιές να γίνεται τόση φασαρία (και βρισιές και προσβολές και αντιδικίες) για κάτι τόσο επουσιώδες'. Μακάρι το σημαντικότερο πρόβλημα του σύγχρονου κόσμου να ήταν οι Emo. Πραγματικός παράδεισος θα 'μασταν!
Και λίγα πράγματα σχετικά με εμένα γιατί θέλω πάντα οι άλλοι να ξέρουν από ποιά θέση μιλάω για να με κρίνουν πιο αντικειμενικά. Δεν λέω ότι είμαι Emo (ούτε ότι δεν είμαι). Είμαι απλά εγώ και κάνω αυτό που μου αρέσει. Ακούω Emo rock γιατί μου αρέσει (όπως και πολλά άλλα είδη μουσικής). Χτενίζω τα μαλλιά μου Emo στυλ γιατί μου αρέσει (και μου πάει
). Ντύνομαι αρκετά συχνά Emo στυλ γιατί μου αρέσει (κι αυτό μου πάει
). Δεν κάνω piercings κανενός είδους γιατί ΔΕΝ μου αρέσει και δεν με εκφράζει. Δεν θα φορούσα κάποιο ρούχο μόνο και μόνο επειδή θεωρείται Emo απλά και μόνο για να ακολουθήσω το στυλ αν δεν μου άρεσε. Έχω πολλά καλά ρούχα (φίρμες που δεν έχουν καμιά σχέση με Emo) γιατί μου αρέσουν κι αυτά. Εντάξει, δε λέω, είμαι εκκεντρικός (και το χαίρομαι). Είμαι χαρούμενος, εξωστρεφής άνθρωπος που του αρέσει η διασκέδαση και έχει πολλές παρέες. Ο καλύτερός μου φίλος (25αρης) έχει εδώ και καιρό το στυλ των Emo χωρίς καν να το ήξερε (Lol). Όσο για την κατάθλιψη, ναι, έχω περάσει και από κει στα 20 μου, ποτέ όμως δεν θα διάλεγα να γίνω κάτι λόγω της κατάθλιψης, μου φαίνεται τουλάχιστον γελοίο. Όλα μέσα στη ζωή είναι
.
Και επειδή είμαι σίγουρος ότι κάποιοι θα σκεφτούν 'καλά, 27 χρονών και ακολουθεί αυτό το στυλ;' απαντώ: Και γιατί όχι; Η φύση δεν έφτιαξε τον άνθρωπο με ρούχα ούτε με συγκεκριμένες μουσικές προτιμήσεις. Δεν παραβιάζει κανείς κανέναν φυσικό νόμο διαλέγοντας κάποιο στυλ (ή μάλλον στοιχεία κάποιου στυλ στην περίπτωσή μου). Η απελευθέρωση της σκέψης βοηθά τον άνθρωπο να δει πιο καθαρά την πραγματικότητα, μακριά από παραμορφωτικούς καθρέφτες και σκούρα παραβάν. :-)
Είμαι ανοιχτός σε οποιαδήποτε private συζήτηση σχετικά με το θέμα...
