Ύστερα από μερικές μέρες στην πρωτεύουσα, ύστερα από ένα ολόκληρο απόγευμα στο Mall, ύστερα από μία φοβερή συζήτηση σχετικά με το θέμα "emo", έρχομαι -επανέρχομαι καλύτερα- στο θέμα για να συμπληρώσω μία φράση που είπε ένας φίλος μου επί του θέματος:
"Το στυλ των emo είναι έλλειψη προσωπικότητας"
Προσωπικά πιστεύω οτι ο καθένας μας κατά τη διάρκεια της ζωής του προσπαθεί να "βρει το δρόμο του". Προσπαθεί να σταθεροποιηθεί κάπου, να καταλήξει. Σίγουρα όλοι στα "πρώτα τους βήματα" (βλ. εφηβεία) "περνάνε φάσεις" και "αλλάζουν" μέχρι να πάρουν την τελική τους "μορφή".
Προσωπικά έχω επιλέξει να σκέφτομαι και να κρίνω τον κόσμο. Να ψάχνω τις "διάφορες" ιδεολογίες που υποστηρίζονται γύρω μου και να μπορώ να διατυπώνω άποψη για την κάθε μία. Κατά τη διάρκεια της εφηβείας μου, αν έχει τελειώσει ή αν ακόμα βρίσκομαι σε αυτήν, έχω αλλάξει ιδεολογία πολλές φορές και έχω αναθεωρήσεις τις απόψεις μου άλλες τόσες.
Πάντα ο περίγυρος μου με κατηγορούσε οτι είμαι περήφανη -και πιστεύω οτι κάτι ανάλογο σκέφτεστε τώρα κι εσείς- και άκουγα συνέχεια το "είσαι έξω από την ηλικία σου" (με την κακή έννοια) ή οτι το παίζω "δήθεν" και τα σχετικά. Έχω ακούσει μέχρι και οτι έχω κόμπλεξ επειδή δεν ακολουθώ τις συνήθειες "της ηλικίας μου" και προσπαθώ να υποστηρίξω κάτι διαφορετικό.
Προσωπικά πάλι θα μου άρεσε αν όλα τα παιδιά της ηλικίας μου είχαν άποψη. Θα μου άρεσε αν δεν γκρίνιαζαν στο σχολείο για τα μαθήματα γενικής παιδείας, θα μου άρεσε αν δεν επέτρεπαν τις ψεύτικες καταλήψεις, θα μου άρεσε αν έκαναν διάλογο και χωρίς την παρουσία καθηγητή, θα μου άρεσε αν έγραφαν "εκθέσεις ιδεών" και χωρίς να τους ζητείται από το αντίστοιχο σχολικό μάθημα.
Ωστόσο όλα αυτά χαρακτηρίζονται "έξω από την ηλικία τους" ενώ χαρακτηρίζεται "σύμφωνο με την ηλικία τους" να δημιουργούν προσωπικότητα μέσα σε ψεύτικα στυλ και υλικά αγαθά.
Είναι επιτρεπτό όταν τα παιδιά 16-18 χρονών αναπτύσσονται και εξελίσσονται μέσα σε μάρκες, εμπορικά κέντρα, καφετέριες, clubs..
Είναι φυσιολογικό να μιμούνται εικόνες που δεν πιστεύουν (χαρούμενος emo) και ιδεολογίες που ούτε καν γνωρίζουν.
Βέβαια είναι φυσιολογικό ,γιατί ο άνθρωπος που σκέφτεται στα 17 του είναι περήφανος και 'εκτός της ηλικίας του' ενώ ο άνθρωπος που ζει και εξαρτάται από τον καταναλωτισμό και τον υλιστικό ευδαιμονισμό "παιδάκι είναι", "εφηβεία είναι", "φυσιολογικό είναι" και ακολουθεί η ψευδαίσθηση "θα του περάσει"
Και ίσως το emo του περάσει, γιατί το emo είναι ένα προσωρινό στυλ, μία μόδα, όμως ο τρόπος σκέψης που υποστηρίζει το στυλ και τη μόδα δεν είναι κάτι που "ξεπερνιέται" εύκολα και κυρίως δεν είναι κάτι που ξεπερνιέται με την αδιάφορη συμπεριφορά των "ώριμων".
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
