Ο Χιτλερ γουσταρε την 14χρονη ανηψια του btw.
Αυτο που η δικαιη καταδικη των παιδεραστων καταληγει στην εμμεση εκφραση μυχιων ποθων για τους ναζι ειναι ακατανοητο.
Δεν πειράζει, ας μείνει και κάτι ακατανόητο. Ακριβώς επειδή δεν το κατανοείτε, ονομάζετε την όποια και δήποτε αναφορά σε αυτό ως μύχιους πόθους και προσπαθώντας να τερματίσετε κάτι μερικώς λάθος πριν απο 80 χρόνια (μιλάω για τα εγκλήματά τους), φέρατε το ολικό λάθος 80 χρονια αργότερα και συνεχίζουμε.
Αλλά αυτά τα λάθη ειναι καλά, γιατί είναι δημοκρατικά λάθη.
Δεν κατανοείς, ότι όταν σπρώχνεις ένα σύστημα (τον κόσμο, μια επιχείρηση, έναν άνθρωπο, οτιδήποτε) προς μια άκρη, το σύστημα αυτό προσπαθεί να επανέλθει στην κατάσταση ισορροπίας με υπεραντίδραση προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Μόνο το whataboutism για -ενα γούστο για- την ανηψιά από συμμαχικές πηγές ξέρεις να αναφέρεις, λες και θα ελαφρυνει το βάρος του παρόντος θέματος γι αυτους που τα κάνανε.
Πως δεν τα εξισώσατε αυτα τα αίσχη με κανένα "πέρασε εξω απο ενα λυκειο και την κοιταξε στα ματια ο Χιτλερ, άρα ειναι εξίσου κακός".
Δεν σώζει η τέχνη. Απλώς ανακουφίζει αυτούς που τα γεγονότα είναι υπεράνω των δυνατοτήτων τους, να τα διαχειριστούν. Στάζει μια σταγόνα βάλσαμο στην ψυχή.
Ξέρω τις "επικεφαλίδες" όσων έγιναν αλλά τα βίντεο δεν τα είδα και ούτε πρόκειται να τα δω.
Δεν μπορώ να τα δω, δεν θέλω να τα δω, αρνούμαι. Ξέρω ότι θα αρρωστήσω κυριολεκτικά και μεταφορικά αν τα δω.
Ας είναι στρουθοκαμηλισμός, ας είναι ηθελημένη άρνηση της πραγματικότητας, ας είναι αδυναμία, ας είναι ένας "εγωιστικός" τρόπος για να μην κατακρημνιστώ ως ανθρώπινη οντότητα, ας είναι οτιδήποτε.
Τα όρια αντοχής του καθενός μας είναι διαφορετικά και τα δικά μου σταματούν πολύ πριν απ΄όλα αυτά.
Εμένα δε με βαλσαμώνει ο Μπάνκσυ ούτε καμια άλλη βρετανιδιά και αμερικανιά.
Αυτά είναι παίξε μια χορδή τζίμυ χέντριξ στην ειρήνη κι ας πιούμε γλυκό κρασί να δακρύσουμε για την αγάπη όσο σκάει μια JDAM επάνω σε νοσοκομεία και κτήρια με ορφανά κι όλα καλά στην Αγία Δυτικία.
Θα πάρουνε κανα εισιτηριάκι, θα πάνε στο γουέμπλει, θα τραγουδήσει η Αντέλε εκεί ένα "αν όλα τα παιδιά της γής give peace a chance" κι ύστερα θα πανε να φάνε english breakfast με φασόλια και λουκάνικα μέχρι να μη μείνουν όρθιοι ούτε οι σωλήνες στα καταγώγια που έχουν για σπίτια οι ξεδοντιάρες οι Εγγλέζες.
Συγγνώμη, αλλά απο την ωρα που είδα την εκπομπη του Weirdo, δεν εχω το ίδιο στομάχι. Όσοι έκαναν τετοια αίσχη θέλουν εκτέλεση, και μετα εκτέλεση και τα πτώματά τους, και εκτέλεση και τα μάρμαρα του τάφου τους.
Να μη λιώσουν τα κόκκαλά τους.
Αυτό που σώζει είναι η προσωπική σχέση με την τέχνη. Σώζει εσένα και κατ' έπεκταση τον κόσμο. Είναι η απάντηση στη βαρβαρότητα. Τώρα αν κάποιοι θέλουν να συνεχίζεται η βαρβαρότητα και τα ψυχολογικά γκούλαγκ ως "αναγκαίο κακό", με το κακό θα μείνουν, η ζωή τους δεν πρόκειται να αλλάξει.
Εαν δεν καταλαβαινεις την κατα Γιουνγκ χρήση του κακού, δε θα στο εξηγήσω εγω. Είσαι πολύ μορφωμένος για να σου κάνω φιλοσοφικές υποδείξεις.
Ξέρεις τι όμως; Πιστεύω ότι καταλαβαίνεις, εντούτοις κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις, γιατί αυτός ο κουλτουροπασιφισμός και η με το στανιό άρνηση άπασας ενεργητικής δράσεως, σου προσδίδει αυτή την εσάνς ηθικής ανωτερότητας με την οποία έχετε γαλουχηθεί κάποιοι αγαπητοί ιδεολογικώς αντίθετοι συνομιλητές.
Άλλο καλός απο επιλογή, με δυνατότητα κακού απέναντι στο κακό, και άλλο καλός επειδή δεν έχεις επιλογή και δε σου πάει το χέρι να κανεις κακό, γιατί μόνο καλό γνωρίζεις.
Άσε που δεν πιστευω πως υπάρχουν πραγματικά καλοί άνθρωποι. Μόνο καταπιεσμένοι καλοί απο κοινωνική πίεση, και αυτοί αμα σκάσουν είναι τρισάθλιοι στο κακό που κάνουν στους άλλους, εν συγκρίσει με τους καλούς απο επιλογή, που ξέρουν να αποδίδουν αυτά που πρέπει, όταν πρέπει, όπως πρέπει, εκεί που πρέπει.
