"Τρώω τον σκασμό και δεν παχαίνω" σημαίνει ότι οι θερμίδες στις οποίες μένεις σταθερός είναι πολύ περισσότερες από του μέσου ανθρώπου. Προφανώς και αν τις αυξάνεις κάποια στιγμή θα παχύνεις, αλλά εγώ πχ έπρεπε να φτάσω τις 3500 για να συμβεί αυτό. Τα κατάφερα μεν, αλλά με πολύ μεγαλύτερη δυσκολία απ' τη μέση γυναίκα του ύψους μου που μπορεί να πιάσει τα (53) κιλά μου με 1500 θερμίδες.
Και ναι, το βλέπεις από το μάτι του γυμναστή, γιατί μιλάς υπερβολικά πολύ για fitness σ' ένα θέμα που αφορά τη μόδα. Είναι σαν να έρθω εγώ στο fitness thread και να λέω ότι η τάδε αθλήτρια κατά τη γνώμη μου πρέπει να χάσει 3-4 κιλά και να κάνει λιγότερα βάρη στα πόδια γιατί με τέτοιο τετρακέφαλο οι pencil φούστες θα δείχνουν άχαρες πάνω της. Έτσι όπως την αθλήτρια δεν τη νοιάζει πώς πέφτει πάνω της μια βραδινή τουαλέτα, έτσι κι ένα μοντέλο δεν το νοιάζει αν πετάει η κλείδα του ή το χέρι του δεν έχει γράμμωση. Ναι, στο μυαλό σου έχεις ένα πρότυπο που προέρχεται από εντελώς διαφορετικές εμπειρίες. Δε σε απασχολεί ούτε η αυστηρή γεωμετρία ενός blazer που απαιτεί φαρδιά πλάτη, ούτε οι ψηλόμεσες παντελόνες που πρέπει να έχεις μέση δαχτυλίδι για να τις αναδεικνύεις, ούτε το mod style που προϋποθέτει ένα παναδύνατο, tomboyish σώμα για να μη δείχνει πρόστυχο.
Η Καγιά είναι πρώην μοντέλο κι έχει περπατήσει για μεγάλους οίκους μόδας, οπότε λογικό είναι το coaching που κάνει να έχει ως σκοπό να προετοιμάσει τις κοπέλες γι' αυτόν τον χώρο. Δεν έχει κόμπλεξ με τις παχουλές ούτε τους λέει να "στεγνώσουν" επειδή θεωρεί το σώμα τους άσχημο και το δικό της όμορφο. Απλά όπως θα κόψει μία που είναι 1,65, έτσι θα κόψει και μια που είναι 70 κιλά, κι ας είναι και θεϊκό το σώμα της σαν σώμα.
