Ευτράπελο σε εκλογική διαδικασία δεν μπορώ να θυμηθώ. Πέρα του ότι στις περσινές φοιτητικές εκλογές ένας Θεός ξέρει πως το γ@μησ@ έτσι το ψηφοδέλτιο και γέμισε τον φάκελλο και δεν χωρούσε με τίποτα να περάσει από την σχισμή της κάλπης. Έπαθε σοκ μέχρι και το άτομο που ήταν υπεύθυνο πάνω από την κάλπη με το τερατούργημα μου
Στα μαθητικά χρόνια σε ψηφοφορία υπέρ/κατά κατάληψης θυμάμαι διάφορα ευτράπελα. Λυκειακές εποχές που τις πρώτες δύο μέρες πάντα είχαμε την πλειοψηφία με το μέρος μας. Όμως από τη τρίτη και μετά τα πράγματα σκούραιναν. Ουσιαστικά όλοι ήταν σε φάση οκ παιδιά γελάσαμε το χαρήκαμε όλα καλά άντε φτάνει όμως πάμε πίσω τώρα. (+Μετά την δεύτερη ημέρα συνήθως έρχονταν έξω από τα κάγκελα και γονείς παιδιών και άρχιζαν βρισίδια, απειλές κλπ). Οπότε καταλαβαίναμε πως η πλάστιγγα δεν γέρνει προς το μέρος μας πια και θα χάναμε. (στο σημείο εδώ να πω πως Γ Λυκείου στη κατάληψη είχα ενεργό ρόλο στην περιφρούρηση. Ήταν πρώτη φορά στη ζωή μου που ξυπνούσα 5 το ξημέρωμα να πάρω το πρώτο λεωφορείο για το διπλανό χωριό που ήταν το Λύκειο). Έτσι οι συνωμότες αποφασίζουμε την τρίτη μέρα να κάνουμε εκτεταμένη νοθεία.
Καλά το τι αποτέλεσμα βγήκε, το δημοψήφισμα του 1935 που έβγαλε 98% υπέρ της επιστροφής του βασιλιά ήταν ντροπή μπροστά στο δικό μας. Όποιος φώναζε ΚΑΤΑ με το που απομακρύνονταν λέγαμε "γραψτον υπέρ" (δικοί μας είχαν τα τετράδια καταγραφής). Όταν βλέπαμε πως ένα τμήμα είχε οριακό Υπέρ κατά λέγαμε "προσθεσε και μερικά υπέρ μωρέ" και κάπως έτσι στο τέλος ενώ το σύνολο των μαθητών του σχολείου ήταν κάπου 350 εμείς βγάζαμε 450 υπέρ ξέρω γω

. Και κάπως έτσι κρατήσαμε την κατάληψη για όλη την εβδομάδα (η πρώτη φουρνιά Γ Λυκείου που το καταφερε αυτό).