Witcher 3
Επικότητα, Επαναληψιμότητα, story.
Με αυτές τις λέξεις θα χαρακτήριζα το witcher 3. Το παιχνίδι δεν είναι τόσο μεγάλο όσο λένε αν κάνεις αυτά που χρειάζεται και καθόλου δύσκολο στο επίπεδο normal. Σε 20 ώρες βγαίνει άνετα. To σύστημα μάχης είναι αρκετά φτωχό και με τη λογικη roll και χτύπημα νικάς όλους τους κακούς. Με ενόχλησε η φτωχή δόνηση που έχει το παιχνίδι και ο κακός του χειρισμός. Ο χαρακτήρας είναι πολύ ευαίσθητος με η κίνηση του μοχλού με αποτέλεσμα να υπάρχουν αρκετά miss clicks. Με ενόχλησε επίσης και το puzzle στοιχείο του παιχνίδιου που είναι φτωχό. Απλώς ψάχνεις τα κόκκινα με τη witcher αίσηθηση για να βρεις τα στοιχεία που χρειάζονται κάθε φορά.
Tα cutscenes είναι πολλά, πάρα πολλά. Το τι θα απαντήσεις έχει σημασία και ο κάθε παίκτης διαλέγει το δικό του path. Ο κόσμος είναι εντυπωσιακός. Βουνά, χιόνια, πόλεις, ομίχλη, θάλασσα, καράβια, παιδιάδες. Δυνατό επίσης και το rpg κομμάτι του παιχνίδιου με τις παραμετροποιήσεις που προσφέρει. Θα το θελα πιο δύσκολο στο normal επίπεδο για να σε ωθήσουν να τα εξερευνήσεις παραπάνω. Το χειρισμός του αλόγου πολύ καλός και μου αρέσει το σημείο που το άλογο πάει στο δρόμο μόνο του και δεν υπακούει πιστά τις εντολές σου. Σύγκριση με zelda breath of the wild: Δεν συγκρίνονται μεταξύ τους. Είναι διαφορετικά παιχνίδια. Το zelda έχει έντονο το puzzle στοιχείο, πολύ καλύτερο σύστημα μάχης και τόξο. Το δεύτερο επικεντρώνεται στο story με αρκετά μεγαλύτερους νεκρούς χρόνους (ακολουθάς καποιον, ψάχνεις κόκκινα κ.λπ.). Βαθμολογία 8/10.
Σε όσους του αρέσε μπορεί να δουν τα xenoblade.
