Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 82,259 εγγεγραμμένα μέλη και 2,822,547 μηνύματα σε 80,291 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 873 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki.

Εγγραφή Βοήθεια

Όταν η κατάθλιψη παραφυλά

ikra

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη ikra
Ο ikra αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Αρχιτέκτονας . Έχει γράψει 7 μηνύματα.

O ikra έγραψε στις 17:07, 08-02-11:

#241
το ξερω οτι ειμαι κλειστος,το θεμα ειναι να βρω τροπους να ανοιχτω,να κοινωνηκοποιηθω.Ειναι λιγο γενικη η συμβουλη τυπου'μην κλεινεσαι στον εαυτο σου'.Καλο το προγραμμα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 3 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

diotima

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη diotima
Ο diotima αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,162 μηνύματα.

O diotima έγραψε στις 17:18, 08-02-11:

#242
Αρχική Δημοσίευση από ikra
το ξερω οτι ειμαι κλειστος,το θεμα ειναι να βρω τροπους να ανοιχτω,να κοινωνηκοποιηθω.Ειναι λιγο γενικη η συμβουλη τυπου'μην κλεινεσαι στον εαυτο σου'.Καλο το προγραμμα...
Δεν μπορεί κάποιος να σου δώσει τη συνταγή της κοινωνικοποίησης.
Αν δεν βγαίνεις από το σπίτι σου,δε θα έρθουν να σου χτυπήσουν την πόρτα οι άνθρωποι.
Να πηγαίνεις στη σχολή σου.Έστω και αν έχεις καλές σημειώσεις μετά από μια παράδοση,ζήτα από κάποιον να κοιτάξεις τις δικές του για να δεις τάχα μου μη σου λείπει κάτι.Προσφερέ του και τις δικές σου.Πιάσε του κουβέντα για κάτι άσχετο.Προσπάθησε να βρεις τα κοινά σας σημεία.Πρότεινε έναν καφέ στο κυκλικείο.Και τέλος για τη μέρα.
Το βράδυ βγες με κάποιο γνωστό σου.Άμα έχει παρέα ακόμα καλύτερα.Βρες ένα άτομο από την παρέα που σου αρέσει (δεν εννοώ ερωτικά) και μίλα του.Και αν δεν τα βρείτε,προχώρα σε άλλο.
Τις επόμενες μέρες αμα πετύχεις το άτομο των σημειώσεων χαιρέτα το όπου το δεις.Χαμογέλα στους ανθρώπους (και ιδιαίτερα στις κοπέλες).Να είσαι φιλικός.Άνετος.Αλλά όχι χυμαδιό ή υπερβολικός.
Δώσε στους ανθρώπους για να σου δώσουν.
Μικρά καθημερινά βηματάκια.Έτσι χτίζονται οι σχέσεις.Οι φιλίες θέλουν χρόνο.Και κόπο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 3 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

9 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Chemwizard (Αγνός Χημικός)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Chemwizard
Ο Αγνός Χημικός αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,311 μηνύματα.

O Chemwizard παντού μαζί-σε οποιαδήποτε κατάσταση έγραψε στις 18:48, 08-02-11:

#243
Κανείς δε χρωστά κάτι σε κανέναν,ενώ όλοι θέλουν να έχουν έστω και ελάχιστους ανθρώπους δίπλα τους,και δεν ταιριάζουν όλοι με όλους.Άρα σε κάποια φάση της ζωής τους όλοι θα ψαχτούν.Αφού δεν το έκανες τότε κάν'το τώρα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 3 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

begood

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη begood
Ο begood αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2 μηνύματα.

O begood έγραψε στις 17:17, 10-03-11:

#244
ΜΑΖΙ. Και στο άκουσμά της μόνο αυτή η λέξη, γεννάει αισιοδοξία. Δεν είμαι
μόνος, δεν θα το περάσω μόνος, θα το περάσουμε ΜΑΖΙ. Γιατί κανείς δεν
θέλει και δεν αξίζει να είναι μόνος…

Κάπως έτσι γεννήθηκε η ιδέα. Η ιδέα τώρα γίνεται πράξη. Από ανθρώπους
που αναγνωρίζουν, κατανοούν και το κυριότερο έχουν βιώσει την κοινωνική
απομόνωση και το περιθώριο, λόγω μιας σειράς καταστάσεων που ανθίζουν
εξαιρετικά γοργά στην εποχή μας…

Γι’ αυτόν τον σκοπό ιδρύσαμε την Ελληνική Εταιρεία Διαταραχών Διάθεσης,
ένα μη κερδοσκοπικό σωματείο με τον διακριτικό τίτλο ΜΑΖΙ, που συγκροτείται
κατά πλειονότητα από άτομα με προσωπική εμπειρία (ασθενείς και συγγενείς)
με τις Διαταραχές Διάθεσης (Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή, Δυσθυμική
Διαταραχή, Διπολική Διαταραχή Ι και ΙΙ, Κυκλοθυμική Διαταραχή κ.α.),
από φίλους των ατόμων αυτών και από ειδικούς επαγγελματίες με ειδικό
ενδιαφέρον να συμμετέχουν στην προσπάθεια του σωματείου.

Σκοπός του Σωματείου είναι η στήριξη, η ενδυνάμωση και η ενημέρωση των
ατόμων που πάσχουν από Διαταραχή Διάθεσης καθώς και των οικογενειών
και φίλων των ατόμων αυτών. Το βασικό όχημα για την επίτευξη αυτού του
στόχου είναι η δημιουργία και η υποστήριξη ομάδων αυτοβοήθειας των
ατόμων με Διαταραχή Διάθεσης, των φίλων και των οικογενειών τους.

Το "ΜΑΖΙ" φιλοδοξεί να αναπληρώσει αυτό το κενό της ανυπαρξίας δομών
στην Ελλάδα που προωθούν την αλληλοϋποστήριξη και αναιρούν την
απομόνωση, δημιουργώντας ομάδες αυτοβοήθειας, αρχικά σε Αθήνα και
Θεσσαλονίκη και προοδευτικά και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας. Ο τελικός
στόχος είναι η δημιουργία και η υποστήριξη ενός πανελλαδικού δικτύου
περιφερειακών παραρτημάτων ενδυνάμωσης των ατόμων με Διαταραχή
Διάθεσης και προαγωγής της ψυχικής υγείας.

Θέλουμε να τα καταφέρουμε ΜΑΖΙ. Όλοι εμείς που ενώσαμε ήδη τις δυνάμεις
μας και δημιουργήσαμε το σωματείο "Μαζί" σας καλούμε να συμμετέχετε σ'
αυτή την προσπάθεια και να προχωρήσουμε ΜΑΖΙ!

Σας προσκαλούμε στον διαδικτυακό μας τόπο www.mazi.org.gr (email:
info@mazi.org.gr) όπου μπορείτε να διαβάζετε το ενημερωτικό υλικό που θα
ανεβάζουμε σταδιακά για τις διαταραχές διάθεσης, να ενημερωθείτε για τις
επόμενες δράσεις μας, να συμπληρώσετε τη φόρμα εγγραφής καθώς και να
συμμετέχετε δωρεάν στο φόρουμ μας.

Το νόημα, εξάλλου, της ζωής, δεν βρίσκεται στον τελικό προορισμό της.
Βρίσκεται στο ταξίδι…. Εκεί που είμαστε όλοι προσκεκλημένοι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 3 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

begood

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη begood
Ο begood αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2 μηνύματα.

O begood έγραψε στις 17:24, 10-03-11:

#245
Οι ομάδες αυτό-βοήθειας έχουν τους εξής βασικούς στόχους:
1. Να ενισχύσουν και να ενθαρρύνουν τα μέλη να ανακτήσουν τον έλεγχο και να βελτιώσουν την ποιότητα της ζωής τους και των σχέσεων τους.
2. Να παρέχουν ένα σύστημα – περιβάλλον συναισθηματικής στήριξης, το οποίο μειώνει την απομόνωση και την αποξένωση, μετριάζει την απόγνωση και αυξάνει την αισιοδοξία, την προσωπική ευθύνη και την αποδοχή του εαυτού.
3. Να βοηθήσουν τα μέλη να αντλούν μεγαλύτερη χαρά και ικανοποίηση από την ζωή παρά τις δυσκολίες, τα εμπόδια, τις απογοητεύσεις και τις αναποδιές της.
4. Να βοηθήσουν τα μέλη να μάθουν και να εξασκήσουν νέους, πιο αποτελεσματικούς και ικανοποιητικούς τρόπους να σχετίζονται με τους άλλους.


www.mazi.org.gr

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 3 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

razorbladeDream

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη razorbladeDream
H razorbladeDream αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 989 μηνύματα.

H razorbladeDream έγραψε στις 20:51, 10-03-11:

#246
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Αυτή η κατάσταση δυστυχώς αν δεν την πολεμήσεις στη ρίζα, μοιάζει με ένα endless loop από το οποίο δε μπορείς να βγεις, παρά μονάχα με αποφασιστικά βήματα!
Και στη ριζα να την πολεμισεις αν δεν ειναι και το κλιμα τετοιο που να βοηθα δεν γινεται τπτ..δλδ οτι και να χεις εντοπισει οσο και να προσπαθεις να το αλλαξεις αμα δεν βοηθουν οι συνθηκες μια τρυπα στο νερο κανεις και τπτ αλλο...σε αυτη τη φαση βρισκομαι κι εγω..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 3 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 42 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 9,814 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 21:04, 10-03-11:

#247
Δεν μπορείς να υπολογίζεις στις εξωτερικές συνθήκες για την ψυχολογική σου ισορροπία διότι πολύ απλά εκείνες δεν μπορείς να τις ελέγξεις και σπάνια είναι ευνοϊκές για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Εκείνο που είναι στο χέρι σου να διαμορφώσεις, είναι η στάση σου απέναντι στις εξωτερικές συνθήκες, γι' αυτό και ξεκινάς από εκεί.
Ο κόσμος δεν αλλάζει. Ο τρόπος που τον κοιτάζουμε αλλάζει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 3 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Danielhealthy (Δανιήλ)

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Danielhealthy
Ο Δανιήλ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 32 ετών και μας γράφει απο Βόλος (Μαγνησία). Έχει γράψει 57 μηνύματα.

O Danielhealthy http://daniel-iamhealthy.blogspot.com/ έγραψε στις 23:44, 03-05-11:

#248
Κοίτα να δεις.Έχω περάσει και τις 2 φάσεις.Σε αυτή που δεν ήξερα το λόγο,κατάλαβα ότι απλά δεν τον είχα συνειδητοποιήσει.Πάντα τον ξέρουμε το λόγο,απλά μερικές φορές,είναι βαθυά κρυμμένος μέσα στο υποσυνείδητό μας και τον ξεχνάμε προσωρινά με άλλα πράγματα που απασχολούμε τον εαυτό μας-καθημερινές ασχολίες καθώς και κάποιες κακές συνήθειες,που λειτουργούν ως φτηνά και βλαβερά υποκατάστατα βασικών μας ελλέιψεων.

Αν θες να βρεις γιατί νιώθεις έτσι,κάνε το εξής :

-Για μερικές μέρες,προσπάθησε να χαλαρώσεις και να ηρεμίσεις,όσο μπορείς.Κάνε λίγο στην άκρη τις υποχρεώσεις και βρες ελεύθερο χρόνο για σένα.Μείνε μόνος σου για λίγο χρονικό διάστημα,κάνε ασχολίες απλές και μοναχικές.
-Αν έχεις καποιες κακές συνήθειες και καταχρήσεις,δοκίμασε να τις ελαττώσεις,όσο μπορείς ή να τις κόψεις εντελώς για λίγες μέρες-μια μια κάθε φορά.


Θα δεις πως θα καταλάβεις τελικά γιατί αισθάνεσαι έτσι.Μόλις σταματήσεις να ξεχνάς το πρόβλημά σου με διάφορα πράγματα που κάνεις,θα βγει από το υποσυνείδητό σου και το θυμηθείς.

Σε μένα πάντως δούλεψε μια χαρά.Αν και αναγαστικά,για κάμποσες μέρες,ένιωθα κενός και είχα κακή ψιχολογία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 3 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Resident Evil

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Resident Evil
H Resident Evil αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,058 μηνύματα.

H Resident Evil (δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλευεται) έγραψε στις 16:30, 04-05-11:

#249
Πώς θα αντιμετωπίζατε την υποψία σας ότι κάποιο κοντινό σας πρόσωπο ενδέχεται να εμφανίζει συμπτώματα κατάθλιψης/μελαγχολίας (διάβασα τα συνήθη συμπτώματα και ομολογώ δεν μπορώ να διαχωρίσω ακριβώς την διαφορά-αν υπάρχει)?.
Αλλά όταν λέμε κοντινό εννοώ γονιός/θείος/ κοντινός και αγαπητός συγγενής τέσπα, μεγαλύτερος όμως από εσάς αλλά όχι τόσο μεγάλος ώστε να τον έχουν ... αναλάβει τα παιδιά/ανήψια τους, αλλά όχι τόσο μικρός ώστε να είναι και...παιδόπουλο.

Πώς θα λειτουργούσατε? Πώς θα τον προσεγγίζατε?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 3 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

IL PENSIERO

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη IL PENSIERO
H IL PENSIERO αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 478 μηνύματα.

H IL PENSIERO έγραψε στις 17:27, 04-05-11:

#250
Αρχική Δημοσίευση από Resident Evil
Πώς θα αντιμετωπίζατε την υποψία σας ότι κάποιο κοντινό σας πρόσωπο ενδέχεται να εμφανίζει συμπτώματα κατάθλιψης/μελαγχολίας (διάβασα τα συνήθη συμπτώματα και ομολογώ δεν μπορώ να διαχωρίσω ακριβώς την διαφορά-αν υπάρχει)?.
Αλλά όταν λέμε κοντινό εννοώ γονιός/θείος/ κοντινός και αγαπητός συγγενής τέσπα, μεγαλύτερος όμως από εσάς αλλά όχι τόσο μεγάλος ώστε να τον έχουν ... αναλάβει τα παιδιά/ανήψια τους, αλλά όχι τόσο μικρός ώστε να είναι και...παιδόπουλο.

Πώς θα λειτουργούσατε? Πώς θα τον προσεγγίζατε?
Εξαρτάται.... αν η σχέση είναι πολύ στενή και μου επιτρέπει τέτοιες προσεγγίσεις και τέτοιες συζητήσεις, ευθέως! Θα τον\την ρωτούσα αν τον\την απασχολεί κάτι, δηλώνοντας ότι η ερώτησή μου γίνεται από πραγματικό ενδιαφέρον. Ανάλογα την απάντηση θα προχωρούσα....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 3 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

D_G (Δημήτρης)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη D_G
Ο Δημήτρης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,759 μηνύματα.

O D_G έγραψε στις 18:52, 04-05-11:

#251
Συνήθως ρωτώ πλάγια, όπως: "Τι έγινε; Είσαι καλά; Δεν σε βλέπω στα κέφια σου τελευταία... Συμβαίνει τίποτα; Θες να μου πεις;", χωρίς να επιμένω.
Συνήθως είμαι καλός "εξομολογητής" μου έχουν εμπιστευθεί πράγματα που δεν θα τα έλεγαν σε άλλους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 3 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

adespoto

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη adespoto
H adespoto αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 28 ετών , επαγγέλεται Εκπαιδευτικός και μας γράφει απο Πειραιάς (Αττική). Έχει γράψει 1,322 μηνύματα.

H adespoto ειμαι ερωτευμένη!!!! έγραψε στις 15:25, 12-06-11:

#252
Δεν ξέρω αν έχω κατάθλιψη ή οχι... Εδώ και μερικές εβδομάδες πάντως δεν νιώθω καλά. Στην αρχή είχα συμπτώματα άγχους.. Δεν μπορούσα να αναπνεύσω, ένιωθα ένα βάρος στο στήθος κι οτι μου κοβόταν η ανάσα, συχνά με έπιανε πανικός ενώ γενικά είμαι εξαιρετικά ψύχραιμος άνθρωπος.. Έπειτα άρχισα να γίνομαι επιθετική και νευρική, εκνευριζόμουν χωρίς συγκεκριμένο λόγο. Τον τελευταίο καιρό ξαπλώνω το βράδυ να κοιμηθώ και δεν με παίρνει ο ύπνος. Αρχίζω τότε και σκέφτομαι διάφορα πράγματα που είτε με κάνουν να εκνευρίζομαι είτε να νιώθω άσχημα με τον εαυτό μου και να βάζω τα κλάματα. Χτες και σήμερα νιώθω τεράστια θλίψη. Χτες σχεδόν όλη τη μέρα έκλαιγα, με αποτέλεσμα σήμερα να δω οτι έσπασε κι ένα αγγείο στο μάτι μου. Νιώθω το κεφάλι μου να θέλει να σπάσει, μου ρχονται δάκρυα στα μάτια με το παραμικρό. Νιώθω τύψεις για το οτιδήποτε και αισθάνομαι πολύ άσχημα με τον εαυτό μου.
Και για όλα αυτά δεν υπάρχει κανένας προφανής λόγος. Δεν θεωρώ οτι μου λείπει κατι από τη ζωή μου. Δεν είχα κάποια απώλεια πρόσφατα. Δραστηριότητες που παλιότερα με ανέβαζαν, όπως το θέατρο, τώρα πια μου φαίνονται κι αυτές σαν εμπόδιο, μου δημιουργούν άγχος αντί για χαρά.
Έχω περάσει περιόδους κατάθλιψης, αλλά τότε υπήρχε λόγος, όπως επίσης τότε σκεφτόμουν έντονα τον θάνατο ενώ τώρα αυτό το ενδεχόμενο δεν υπάρχει στο μυαλό μου. Δε νιώθω οτι θέλω να τα παρατήσω, νιώθω οτι δεν μπορώ να ανταπεξέλθω στις υποχρεώσεις μου, οτι δεν είμαι ικανή πλέον να το κάνω...
Δεν ξέρω πώς να βγω απ αυτή τη δίνη που με τραβάει σιγά σιγά προς τα μέσα, δεν ξέρω πώς θα ξεφύγω από αυτό. Και όσο το σκέφτομαι, τόσο περισσότερο αγχώνομαι και μου φαίνεται ακόμα πιο δύσκολο...
Αν το έχει περάσει κάποιος, ή αν μπορεί να μου πεί έναν τρόπο, όποιος κι αν είναι, για να το παλέψω, ας μου στείλει, πραγματικά, δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι μόνη μου... Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 3 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,073 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 16:08, 12-06-11:

#253
αδέσποτο, μπορεί να είναι νεύρα, μπορεί θλίψη. Μπορεί και τα δυο.
Αν είναι θλίψη, δεν ισχύει αυτό που λες, ότι δεν υπάρχει λόγος. Θα υπάρχει σίγουρα κάποιος συγκεκριμένος λόγος για να είσαι θλιμένη.
Αν είναι νεύρα όμως, σαφής λόγος μπορεί να μην υπάρχει. Τότε μπορεί να είναι καθαρά βιολογικό (λάθος διατροφή, κακή σεξουαλική ζωή, έλλειψη κίνησης ή το αντίθετο, υπερβολική κόπωση και κίνηση, καθόλου χρόνος ή προβλήματα φασαρίας με τον περίγυρο). Το κλάμα πολύ συχνά οφείλεται σε νεύρα και όχι σε θλίψη. Δυο είναι τα φάρμακα. 'Ερωτας-σεξ και δημιουργική απασχόληση. Το πρώτο καταπολεμά την θλίψη, το δεύτερο την νευρικότητητα. Αν δεν βρεις λύση, ψάξε έναν ψυχολόγο που να είναι και φιλόσοφος. Πρέπει απαραίτητα να είναι και φιλόσοφος ή να έχει πολύ ισχυρή πίστη στο Θεό και στις δυνάμεις που είναι έξω από εμάς. Αυτή την εποχή για παράδειγμα, το πεδίο της Ελλάδας βάλλεται από κακούς, δηλητηριώδεις ή δηλητηριασμένους ανθρώπους. Μαζική συσωρευμένη αρνητική ενέργεια παντού, ένα είδος αόρατου εμφύλιου. Μέσα σε ένα τόσο ανισόρροπο πεδίο, το να παραμείνει ο καθένας από εμάς ισορροπημένος είναι άθλος. Σήμερα το πεδίο διαταράχθηκε πάλι. 'Εβρεξε στα καλά καθούμενα 12 Ιουνίου. Τα πάντα είναι αφύσικα, η ατμόσφαιρα πολύ αρνητικά φορτισμένη. Μια μαζική γκαντεμιά εν δράση, μούτζες στις πλατείες, πολύ μίσος. πολύς θυμός. Δικαιολογημένος βέβαια, αλλά το να κρατηθούμε υγιείς μέσα σε αυτό το κλίμα θα είναι ένας άθλος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 3 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Lorien

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Lorien
Ο Lorien αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 4,380 μηνύματα.

O Lorien έγραψε στις 20:23, 12-06-11:

#254
Αρχική Δημοσίευση από DrStrangelove
Αυτή την εποχή για παράδειγμα, το πεδίο της Ελλάδας βάλλεται από κακούς, δηλητηριώδεις ή δηλητηριασμένους ανθρώπους. Μαζική συσωρευμένη αρνητική ενέργεια παντού, ένα είδος αόρατου εμφύλιου. Μέσα σε ένα τόσο ανισόρροπο πεδίο, το να παραμείνει ο καθένας από εμάς ισορροπημένος είναι άθλος. Σήμερα το πεδίο διαταράχθηκε πάλι. 'Εβρεξε στα καλά καθούμενα 12 Ιουνίου. Τα πάντα είναι αφύσικα, η ατμόσφαιρα πολύ αρνητικά φορτισμένη. Μια μαζική γκαντεμιά εν δράση, μούτζες στις πλατείες, πολύ μίσος. πολύς θυμός. Δικαιολογημένος βέβαια, αλλά το να κρατηθούμε υγιείς μέσα σε αυτό το κλίμα θα είναι ένας άθλος.
Βρε...να βοηθησουμε ειπαμε. Σε διαβασα και κοντεψα να μπω εγω σε καταθλιψη!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 3 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

9 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

marina289 (μαρινα)

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη marina289
H μαρινα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 37 ετών . Έχει γράψει 6,450 μηνύματα.

H marina289 φατσάκια μου,πατουσάκια μου,ματάκια μου! έγραψε στις 21:22, 12-06-11:

#255
Αρχική Δημοσίευση από Lorien
Βρε...να βοηθησουμε ειπαμε. Σε διαβασα και κοντεψα να μπω εγω σε καταθλιψη!
Απίστευτος dr strangelove!!!! Ντάξει, ο άνθρωπος θέλει να βοηθήσει λέγοντας ¨μην στενοχωριέσαι, δεν είσαι μόνο εσύ σκατά, τα πάντα γύρω σκατά είναι¨... Για καλό τα είπες dr, ε;;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 3 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

-1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,924 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 22:17, 12-06-11:

#256
Ρε συ αδεσποτο, πολλα απ' αυτα που αναφερεις ειναι συμπτωματα καταθλιψης αφου μαλιστα εισαι σε αυτη την κατασταση μερικες εβδοαμδες τωρα...Αλλα δεν μπορει να μην υπαρχει κατι συγκεκριμενο που να σε εφερε σε αυτην την κατασταση...Ισως να ειναι και πολλα πραγματα μαζι που ισως να μην εχεις συνειδητοποιησει.
Τελος παντων, επειδη ουτε ψυχολογος, αλλα ουτε και ψυχιατρος ειμαι, δε θα ηθελα να συνεχισω σε περαιτερω αναλυση ή εικασιες.
Απλα θεωρω πως εαν εντοπισεις το λογο, θα μπορεσεις και να βοηθησεις τον εαυτο σου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 3 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

diotima

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη diotima
Ο diotima αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,162 μηνύματα.

O diotima έγραψε στις 02:28, 13-06-11:

#257
Βάση αυτόυ του site αυτά είναι τα συμπτώματα της κατάθλιψης :
"- Συνεχόμενη θλίψη
- Απώλεια ενέργειας και εξάντληση
- Περισσότερη ή λιγότερη όρεξη για φαγητό
- Περισσότερος ή λιγότερος ύπνος
- Τάσεις απομόνωσης, κοινωνική απόσυρση
- Άγχος, ανησυχία, αναποφασιστικότητα
- Απογοήτευση, αδιαφορία
- Απώλεια του ενδιαφέροντος για την αναζήτηση ερωτικού συντρόφου ή για την ερωτική επαφή.
- Αισθήματα ενοχής, αυτομεμψίας και αναξιότητας
- Κακή διάθεση, κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας σχεδόν κάθε ημέρα
- Μείωση του ενδιαφέροντος ή της ευχαρίστησης σε όλες ή σχεδόν όλες τις δραστηριότητες
- Ανησυχία και απαισιοδοξία για το μέλλον.
- Μερικές φορές σκέψεις σχετικά με το θάνατο και την αυτοκτονία"

Βλέπεις τον εαυτό σου εκεί,έτσι;
Η κατάθλιψη μάς χτυπά την πόρτα όχι μόνο μετά από θλιβερό γεγονός,αλλά και εκεί που δεν το περιμένουμε και όλα κυλούν "φυσιολογικά".Όπως διάβασα στη σελίδα του ψυχιάτρου Θ.Δασκαλόπουλου "Η κατάθλιψη σχετίζεται με διαταραχή της ισορροπίας σε κάποιες χημικές ουσίες του εγκεφάλου (νευροδιαβιβαστές), όπως η σεροτονίνη και η νορ-αδρεναλίνη)". Έτσι συνιστώνται στον ασθενή τα αντικαθλιπτικά,για την αντιμετώπισή της διότι "Η κατάθλιψη μπορεί να μην υποχωρήσει από μόνη της. Σε αρκετούς ασθενείς η κατάθλιψη μπορεί να διαρκέσει χρόνια αν δεν αντιμετωπιστεί.
-Ένα τυπικό επεισόδιο κατάθλιψης χωρίς θεραπεία, ξεπερνά συχνά τον ένα μήνα.
-Ένα τυπικό επεισόδιο κατάθλιψης με θεραπεία, αρχίζει να υποχωρεί από την πρώτη εβδομάδα".Να επισημάνω πως τα αντικαταθλιπτικά δεν είναι εθιστικά.

Σίγουρα η ανακάλυψη του λόγου που σε έκανε έτσι θα βοηθήσει αρκετά,αλλά δε φτάνει μόνο αυτό.
Χρειάζεται "κόπο" και χρόνο η ανάκαμψή σου.Και σε αυτό παίζει ρόλο η βαρύτητα της κατάστασης.Ενδεικτικά εδώ μπορείς να κάνεις μια πρόχειρη εκτίμηση.

Χρειάζεσαι την οικογένειά σου(τα κοντινά σου πρόσωπα) δίπλα σου όσο παιρνάς αυτά τα πράγματα.Και μια ιατρική συμβουλή (ή και παρακολούθηση)...Μη φοβάσαι να πας σε έναν ψυχίατρο.Κατά τη γνώμη μου,θα σε βοηθήσει αρκετά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 3 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Giannoutas

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Giannoutas
Ο Giannoutas αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,182 μηνύματα.

O Giannoutas Μη μου τους όρχεις τάραττε !!! έγραψε στις 12:21, 05-06-12:

#258
Για να αποφυγεις μια ενδεχομενως τετοια κατασταση πρεπει οπωσδηποτε να αλλαξεις παραστασεις και κοινωνικο περυγιρο?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 2 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

parafernalia (Νίκος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη parafernalia
Ο Νίκος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Προγραμματιστής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 2,398 μηνύματα.

O parafernalia έγραψε στις 12:35, 05-06-12:

#259
Αρχική Δημοσίευση από diotima
Να επισημάνω πως τα αντικαταθλιπτικά δεν είναι εθιστικά.
Παίζουμε με τις λέξεις και θέλει μεγάλη προσοχή.

Τα αντικαταθλιπτικά δεν είναι εθιστικά στο κορμί αλλά ως ψυχοτρόπα έχουν ένα σχετικό "ψυχολογικό" εθισμό, οι βενζοδιαζεπίνες (τα περισσότερα ηρεμιστικά είναι τέτοια) είναι εθιστικά και πολύ μάλιστα. Με άλλα λόγια ξεκινάς με αντικαταθλιπτικά και επειδή ο γιατρός σου θέλει να σου πουλήσει κι άλλα, σε εθίζει ψυχολογικά και κρυφοκλέβεις και το ηρεμιστικό και γίνεσαι αρντάν με το μυαλό πολτό.

Ένα άλλο στοιχείο είναι η ποιότητα του φαρμάκου. Με το κατεστραμμένο δημόσιο σύστημα υγείας που έχουμε εμείς, κάθε συνταγή (από γεννόσημα μέχρι ματζούνια ιδίας) είναι μια χημική πυριτιδαποθήκη.

Για ελαφρές σχετικά καταστάσεις, η καλύτερη θεραπεία είναι το περπάτημα. Κάνε καμιά βολτούλα στην εξοχή και το χρώμα θα επανέλθει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 2 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

xrisopsaro

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη xrisopsaro
H xrisopsaro αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 21 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 197 μηνύματα.

H xrisopsaro έγραψε στις 15:27, 28-06-12:

#260
Eιναι συμπτωματα καταθλιψης και καλο θα ηταν να μιλησεις με καποιον, ψυχολογο, κοινωνικο λειτουργο, ψυχιατρο... υπαρχουν πολλες ειδικοτητες που θα σε βοηθησουν...αρχικα κανε μια επισκεψη στην κοινωνικη υπηρεσια του δημου σου και ζητησε βοηθεια, λογικα καποιος κ.λ 'η ψυχολογος αναλογα την διεπιστημονικη ομαδα,θα υπαρχει... επισης υπαρχουν και γραμμες ψυχολογικης υποστηριξης (π.χ http://www.depressionanxiety.gr/149/.../141/index.htm, ΑΝΟΙΚΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΕΦΗΒΩΝ ΚΑΙ ΝΕΩΝ: 210.36.38.833,SOS ΑΙΓΙΝΗΤΕΙΟ: 210.72.22.333)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 2 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

epote

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη epote
Ο epote αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,386 μηνύματα.

O epote ) έγραψε στις 14:54, 29-06-12:

#261
Τα αντικαταθλιπτικά δεν είναι εθιστικά στο κορμί αλλά ως ψυχοτρόπα έχουν ένα σχετικό "ψυχολογικό" εθισμό, οι βενζοδιαζεπίνες (τα περισσότερα ηρεμιστικά είναι τέτοια) είναι εθιστικά και πολύ μάλιστα. Με άλλα λόγια ξεκινάς με αντικαταθλιπτικά και επειδή ο γιατρός σου θέλει να σου πουλήσει κι άλλα, σε εθίζει ψυχολογικά και κρυφοκλέβεις και το ηρεμιστικό και γίνεσαι αρντάν με το μυαλό πολτό.
Oι βενζοδιαζεπινες (xanax, lexotanil, tavor, stedon κτλ) *δεν* ειναι αντικαταθληπτικα, ειναι αγχολυτικα-κατασταλτικα.

Τα αντικαταθλιπτικα που συνηθως συνταγογραφουνται του τυπου SSRI-SNRI (ladose, cipralex, effexor κτλ) και ΕΙΝΑΙ εθιστικα, για την ακριβια εχουν απο τα χειροτερα στερητικα συνδρομα που υπαρχουν. Σε μικρες δοσολογειες για λιγο καιρο και με καταληλη ψυχοθεραπεια δουλευουν ομως.

Θα μπλεξουμε παλι στην ιδια βλακωδη συζητηση περι ψυχιατρικης, point is this: αν χρειαζεται να παρεις φαρμακα παρε φαρμακα, αλλα θα πρεπει να εχουν εξαντληθει οι αλλες μεθοδοι πρωτα (ειδικα αν εισαι μικρος σε ηληκια). Αν ο ψυχιατρος σου γραφει φαρμακα απο την πρωτη επισκεψη ειναι μαλακας πηγαινε σε αλλον.

Η ενημερωση πεφτει στα χερια του ασθενους, μαθε τι εχεις, ρωτα το γιατρο, ρωτα και αλλους γιατρους, οι γιατροι ειναι οπως ολοι οι ανθρωποι, καπιοι μαλακες καπιοι οχι. ΜΑΘΕ

Δεν ξέρω αν έχω κατάθλιψη ή οχι... Εδώ και μερικές εβδομάδες πάντως δεν νιώθω καλά. Στην αρχή είχα συμπτώματα άγχους.. Δεν μπορούσα να αναπνεύσω, ένιωθα ένα βάρος στο στήθος κι οτι μου κοβόταν η ανάσα, συχνά με έπιανε πανικός ενώ γενικά είμαι εξαιρετικά ψύχραιμος άνθρωπος.. Έπειτα άρχισα να γίνομαι επιθετική και νευρική, εκνευριζόμουν χωρίς συγκεκριμένο λόγο. Τον τελευταίο καιρό ξαπλώνω το βράδυ να κοιμηθώ και δεν με παίρνει ο ύπνος. Αρχίζω τότε και σκέφτομαι διάφορα πράγματα που είτε με κάνουν να εκνευρίζομαι είτε να νιώθω άσχημα με τον εαυτό μου και να βάζω τα κλάματα. Χτες και σήμερα νιώθω τεράστια θλίψη. Χτες σχεδόν όλη τη μέρα έκλαιγα, με αποτέλεσμα σήμερα να δω οτι έσπασε κι ένα αγγείο στο μάτι μου. Νιώθω το κεφάλι μου να θέλει να σπάσει, μου ρχονται δάκρυα στα μάτια με το παραμικρό. Νιώθω τύψεις για το οτιδήποτε και αισθάνομαι πολύ άσχημα με τον εαυτό μου.
Και για όλα αυτά δεν υπάρχει κανένας προφανής λόγος. Δεν θεωρώ οτι μου λείπει κατι από τη ζωή μου. Δεν είχα κάποια απώλεια πρόσφατα. Δραστηριότητες που παλιότερα με ανέβαζαν, όπως το θέατρο, τώρα πια μου φαίνονται κι αυτές σαν εμπόδιο, μου δημιουργούν άγχος αντί για χαρά.
Έχω περάσει περιόδους κατάθλιψης, αλλά τότε υπήρχε λόγος, όπως επίσης τότε σκεφτόμουν έντονα τον θάνατο ενώ τώρα αυτό το ενδεχόμενο δεν υπάρχει στο μυαλό μου. Δε νιώθω οτι θέλω να τα παρατήσω, νιώθω οτι δεν μπορώ να ανταπεξέλθω στις υποχρεώσεις μου, οτι δεν είμαι ικανή πλέον να το κάνω...
Δεν ξέρω πώς να βγω απ αυτή τη δίνη που με τραβάει σιγά σιγά προς τα μέσα, δεν ξέρω πώς θα ξεφύγω από αυτό. Και όσο το σκέφτομαι, τόσο περισσότερο αγχώνομαι και μου φαίνεται ακόμα πιο δύσκολο...
Αν το έχει περάσει κάποιος, ή αν μπορεί να μου πεί έναν τρόπο, όποιος κι αν είναι, για να το παλέψω, ας μου στείλει, πραγματικά, δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι μόνη μου... Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας...
Ναι καλο θα ηταν να σε ενα γιατρο, πολλες φορες η καταθλιψη εχει και φυσιολογικα αιτια (υποθυροειδισμος πχ), αλλα μπορει να ειναι και ατυπη, παντως ναι γενικα δειχνεις οτι περνας ενα καταθλιπτικο επισοδειο, ειναι κριμα να καθεσαι να υποφερεις, πηγαινε σε ενα ψυχιατρο να το δειτε. Αν θες πες μου να σου δωσω τηλ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 2 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Mercury : 29-06-12 στις 14:59. Αιτία: Ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Anthrax69 (Δημήτρης-Άγγελος Μπαρδάκας)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Anthrax69
Ο Δημήτρης-Άγγελος Μπαρδάκας αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 16 ετών , επαγγέλεται Μαθητής/τρια και μας γράφει απο Πειραιάς (Αττική). Έχει γράψει 65 μηνύματα.

O Anthrax69 έγραψε στις 14:58, 29-06-12:

#262
Πολλές φορές είμαι σε φάση ''παραλίγο κατάθλιψης'' κυρίως όταν χάνομαι μέσα στον εαυτό μου και δεν έχω κάποια άποψη παρά αυτή που μου έχει δανείσει κάποιος άλλος και δεν μπορώ να την ξεκολλήσω απ το μυαλό μου (για οποιοδήποε θέμα).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 2 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ρόζα Νέρα Flamingo

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Ρόζα Νέρα Flamingo
H Ρόζα Νέρα Flamingo αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ανταρτικό (Φλώρινα). Έχει γράψει 709 μηνύματα.

H Ρόζα Νέρα Flamingo Κάθε σταυροδρόμι κρύβει μια ιντιφάντα έγραψε στις 15:04, 29-06-12:

#263
Αρχική Δημοσίευση από Anthrax69
Πολλές φορές είμαι σε φάση ''παραλίγο κατάθλιψης'' κυρίως όταν χάνομαι μέσα στον εαυτό μου και δεν έχω κάποια άποψη παρά αυτή που μου έχει δανείσει κάποιος άλλος και δεν μπορώ να την ξεκολλήσω απ το μυαλό μου (για οποιοδήποε θέμα).
συμβαινουν αυτα , γι αυτο προσπαθησε να διαβαζεις βιβλια που σ αρεσουν , να βλεπεις ταινιες , να γνωριζεις κοσμο και να διασταυρωνεις αποψεις ωστε να καταληγεις καπου ..και εν τελει να εχεις δικη σου αποψη ..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 2 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ξανθη Κυπραιου

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Ξανθη Κυπραιου
H Ξανθη Κυπραιου αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Άνεργος/η και μας γράφει απο Κομοτηνή (Ροδόπη). Έχει γράψει 96 μηνύματα.

H Ξανθη Κυπραιου έγραψε στις 14:04, 16-07-12:

#264
Αρχική Δημοσίευση από Γίδι
Κάτι σαν μία μισή κατάθλιψη, μία αδιαφορία, μία αδράνεια... και μία μίνι-δυστυχία, αλλά χωρίς αφορμή σαφή...

Σε μία τέτοια φάση γενικότερη, περάσατε καθόλου στιγμές, όπου η οργή για παλιά προβλήματα, "ξεπερασμένα" προβλήματα, έβγαινε πού και πού στην επιφάνεια;
Μισή κατάθλιψη είναι όταν τα παλιά προβλήματα κρύβονται "κάτω απ΄το χαλάκι".........ξέρεις ότι είναι εκεί και αργά η γρήγορα θα τα αντιμετωπίσεις........ ότι ζεις υπό προθεσμία και η φουρτούνα έεεεερχεται.......



όταν βγαίνουν................................αυτό δεν είναι κατάθλιψη.....είναι καταστροφή........

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 2 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

nansy_astr

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη nansy_astr
H nansy_astr αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,707 μηνύματα.

H nansy_astr Lux and Veritas. έγραψε στις 14:42, 16-07-12:

#265
Αρχική Δημοσίευση από Anthrax69
Πολλές φορές είμαι σε φάση ''παραλίγο κατάθλιψης'' κυρίως όταν χάνομαι μέσα στον εαυτό μου και δεν έχω κάποια άποψη παρά αυτή που μου έχει δανείσει κάποιος άλλος και δεν μπορώ να την ξεκολλήσω απ το μυαλό μου (για οποιοδήποε θέμα).
είσαι 14 χρονών και μιλάς για κατάθλιψη;

Πραγματικά τι προβλήματα έχετε εκτός από το σχολείο; Τουλάχιστον οι περισσότεροι. Είσαι πολύ μικρός για να μπαίνεις σε τέτοια τρυπάκια δυστυχίας και ψυχικής παραίτησης. Έχεις όλη τη ζωή σου μπροστά σου, να ονειρεύεσαι να ελπίζεις και να πραγματοποιείς τους στόχους σου.

Και αν μια στις 100 δεν πάει κάτι καλά στη ζωή σου συνεχίζεις να αγωνίζεσαι και να προσπαθείς γιατί υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν για τα στοιχειώδη που εσύ μπορεί να έχεις.

Για αυτό είναι κρίμα να πέφτετε σε κατάθλιψη. Η ζωή είναι μικρή και θέλει γέλιο και ρίσκο.

Θα λέτε μερικοί ''τι λέει αυτή, μάλλον δεν ξέρει τι είναι'' και όμως και το πέρασα και το αντιμετώπισα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 2 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

just smile!

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη just smile!
H just smile! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Μακροχώρι (Καστοριά). Έχει γράψει 235 μηνύματα.

H just smile! full of tears έγραψε στις 22:08, 03-09-12:

#266
Την φαση αυτη περναω.............

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 2 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 5 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    -Sins-, ...Αλεξάνδρα..., Hürrem Sultan, wildcat

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους