Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 84,742 εγγεγραμμένα μέλη και 2,911,756 μηνύματα σε 85,240 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 715 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki.

Εγγραφή Βοήθεια

Όταν η κατάθλιψη παραφυλά

D_G (Δημήτρης)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη D_G
Ο Δημήτρης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,759 μηνύματα.

O D_G έγραψε στις 17:52, 04-05-11:

#251
Συνήθως ρωτώ πλάγια, όπως: "Τι έγινε; Είσαι καλά; Δεν σε βλέπω στα κέφια σου τελευταία... Συμβαίνει τίποτα; Θες να μου πεις;", χωρίς να επιμένω.
Συνήθως είμαι καλός "εξομολογητής" μου έχουν εμπιστευθεί πράγματα που δεν θα τα έλεγαν σε άλλους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

adespoto

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη adespoto
H adespoto αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 29 ετών , επαγγέλεται Εκπαιδευτικός και μας γράφει απο Πειραιάς (Αττική). Έχει γράψει 1,322 μηνύματα.

H adespoto ειμαι ερωτευμένη!!!! έγραψε στις 14:25, 12-06-11:

#252
Δεν ξέρω αν έχω κατάθλιψη ή οχι... Εδώ και μερικές εβδομάδες πάντως δεν νιώθω καλά. Στην αρχή είχα συμπτώματα άγχους.. Δεν μπορούσα να αναπνεύσω, ένιωθα ένα βάρος στο στήθος κι οτι μου κοβόταν η ανάσα, συχνά με έπιανε πανικός ενώ γενικά είμαι εξαιρετικά ψύχραιμος άνθρωπος.. Έπειτα άρχισα να γίνομαι επιθετική και νευρική, εκνευριζόμουν χωρίς συγκεκριμένο λόγο. Τον τελευταίο καιρό ξαπλώνω το βράδυ να κοιμηθώ και δεν με παίρνει ο ύπνος. Αρχίζω τότε και σκέφτομαι διάφορα πράγματα που είτε με κάνουν να εκνευρίζομαι είτε να νιώθω άσχημα με τον εαυτό μου και να βάζω τα κλάματα. Χτες και σήμερα νιώθω τεράστια θλίψη. Χτες σχεδόν όλη τη μέρα έκλαιγα, με αποτέλεσμα σήμερα να δω οτι έσπασε κι ένα αγγείο στο μάτι μου. Νιώθω το κεφάλι μου να θέλει να σπάσει, μου ρχονται δάκρυα στα μάτια με το παραμικρό. Νιώθω τύψεις για το οτιδήποτε και αισθάνομαι πολύ άσχημα με τον εαυτό μου.
Και για όλα αυτά δεν υπάρχει κανένας προφανής λόγος. Δεν θεωρώ οτι μου λείπει κατι από τη ζωή μου. Δεν είχα κάποια απώλεια πρόσφατα. Δραστηριότητες που παλιότερα με ανέβαζαν, όπως το θέατρο, τώρα πια μου φαίνονται κι αυτές σαν εμπόδιο, μου δημιουργούν άγχος αντί για χαρά.
Έχω περάσει περιόδους κατάθλιψης, αλλά τότε υπήρχε λόγος, όπως επίσης τότε σκεφτόμουν έντονα τον θάνατο ενώ τώρα αυτό το ενδεχόμενο δεν υπάρχει στο μυαλό μου. Δε νιώθω οτι θέλω να τα παρατήσω, νιώθω οτι δεν μπορώ να ανταπεξέλθω στις υποχρεώσεις μου, οτι δεν είμαι ικανή πλέον να το κάνω...
Δεν ξέρω πώς να βγω απ αυτή τη δίνη που με τραβάει σιγά σιγά προς τα μέσα, δεν ξέρω πώς θα ξεφύγω από αυτό. Και όσο το σκέφτομαι, τόσο περισσότερο αγχώνομαι και μου φαίνεται ακόμα πιο δύσκολο...
Αν το έχει περάσει κάποιος, ή αν μπορεί να μου πεί έναν τρόπο, όποιος κι αν είναι, για να το παλέψω, ας μου στείλει, πραγματικά, δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι μόνη μου... Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,073 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 15:08, 12-06-11:

#253
αδέσποτο, μπορεί να είναι νεύρα, μπορεί θλίψη. Μπορεί και τα δυο.
Αν είναι θλίψη, δεν ισχύει αυτό που λες, ότι δεν υπάρχει λόγος. Θα υπάρχει σίγουρα κάποιος συγκεκριμένος λόγος για να είσαι θλιμένη.
Αν είναι νεύρα όμως, σαφής λόγος μπορεί να μην υπάρχει. Τότε μπορεί να είναι καθαρά βιολογικό (λάθος διατροφή, κακή σεξουαλική ζωή, έλλειψη κίνησης ή το αντίθετο, υπερβολική κόπωση και κίνηση, καθόλου χρόνος ή προβλήματα φασαρίας με τον περίγυρο). Το κλάμα πολύ συχνά οφείλεται σε νεύρα και όχι σε θλίψη. Δυο είναι τα φάρμακα. 'Ερωτας-σεξ και δημιουργική απασχόληση. Το πρώτο καταπολεμά την θλίψη, το δεύτερο την νευρικότητητα. Αν δεν βρεις λύση, ψάξε έναν ψυχολόγο που να είναι και φιλόσοφος. Πρέπει απαραίτητα να είναι και φιλόσοφος ή να έχει πολύ ισχυρή πίστη στο Θεό και στις δυνάμεις που είναι έξω από εμάς. Αυτή την εποχή για παράδειγμα, το πεδίο της Ελλάδας βάλλεται από κακούς, δηλητηριώδεις ή δηλητηριασμένους ανθρώπους. Μαζική συσωρευμένη αρνητική ενέργεια παντού, ένα είδος αόρατου εμφύλιου. Μέσα σε ένα τόσο ανισόρροπο πεδίο, το να παραμείνει ο καθένας από εμάς ισορροπημένος είναι άθλος. Σήμερα το πεδίο διαταράχθηκε πάλι. 'Εβρεξε στα καλά καθούμενα 12 Ιουνίου. Τα πάντα είναι αφύσικα, η ατμόσφαιρα πολύ αρνητικά φορτισμένη. Μια μαζική γκαντεμιά εν δράση, μούτζες στις πλατείες, πολύ μίσος. πολύς θυμός. Δικαιολογημένος βέβαια, αλλά το να κρατηθούμε υγιείς μέσα σε αυτό το κλίμα θα είναι ένας άθλος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Lorien

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Lorien
Ο Lorien αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 4,380 μηνύματα.

O Lorien έγραψε στις 19:23, 12-06-11:

#254
Αρχική Δημοσίευση από DrStrangelove
Αυτή την εποχή για παράδειγμα, το πεδίο της Ελλάδας βάλλεται από κακούς, δηλητηριώδεις ή δηλητηριασμένους ανθρώπους. Μαζική συσωρευμένη αρνητική ενέργεια παντού, ένα είδος αόρατου εμφύλιου. Μέσα σε ένα τόσο ανισόρροπο πεδίο, το να παραμείνει ο καθένας από εμάς ισορροπημένος είναι άθλος. Σήμερα το πεδίο διαταράχθηκε πάλι. 'Εβρεξε στα καλά καθούμενα 12 Ιουνίου. Τα πάντα είναι αφύσικα, η ατμόσφαιρα πολύ αρνητικά φορτισμένη. Μια μαζική γκαντεμιά εν δράση, μούτζες στις πλατείες, πολύ μίσος. πολύς θυμός. Δικαιολογημένος βέβαια, αλλά το να κρατηθούμε υγιείς μέσα σε αυτό το κλίμα θα είναι ένας άθλος.
Βρε...να βοηθησουμε ειπαμε. Σε διαβασα και κοντεψα να μπω εγω σε καταθλιψη!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

9 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

marina289 (μαρινα)

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη marina289
H μαρινα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 38 ετών . Έχει γράψει 6,449 μηνύματα.

H marina289 φατσάκια μου,πατουσάκια μου,ματάκια μου! έγραψε στις 20:22, 12-06-11:

#255
Αρχική Δημοσίευση από Lorien
Βρε...να βοηθησουμε ειπαμε. Σε διαβασα και κοντεψα να μπω εγω σε καταθλιψη!
Απίστευτος dr strangelove!!!! Ντάξει, ο άνθρωπος θέλει να βοηθήσει λέγοντας ¨μην στενοχωριέσαι, δεν είσαι μόνο εσύ σκατά, τα πάντα γύρω σκατά είναι¨... Για καλό τα είπες dr, ε;;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

-1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,924 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 21:17, 12-06-11:

#256
Ρε συ αδεσποτο, πολλα απ' αυτα που αναφερεις ειναι συμπτωματα καταθλιψης αφου μαλιστα εισαι σε αυτη την κατασταση μερικες εβδοαμδες τωρα...Αλλα δεν μπορει να μην υπαρχει κατι συγκεκριμενο που να σε εφερε σε αυτην την κατασταση...Ισως να ειναι και πολλα πραγματα μαζι που ισως να μην εχεις συνειδητοποιησει.
Τελος παντων, επειδη ουτε ψυχολογος, αλλα ουτε και ψυχιατρος ειμαι, δε θα ηθελα να συνεχισω σε περαιτερω αναλυση ή εικασιες.
Απλα θεωρω πως εαν εντοπισεις το λογο, θα μπορεσεις και να βοηθησεις τον εαυτο σου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

diotima

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη diotima
Ο diotima αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,162 μηνύματα.

O diotima έγραψε στις 01:28, 13-06-11:

#257
Βάση αυτόυ του site αυτά είναι τα συμπτώματα της κατάθλιψης :
"- Συνεχόμενη θλίψη
- Απώλεια ενέργειας και εξάντληση
- Περισσότερη ή λιγότερη όρεξη για φαγητό
- Περισσότερος ή λιγότερος ύπνος
- Τάσεις απομόνωσης, κοινωνική απόσυρση
- Άγχος, ανησυχία, αναποφασιστικότητα
- Απογοήτευση, αδιαφορία
- Απώλεια του ενδιαφέροντος για την αναζήτηση ερωτικού συντρόφου ή για την ερωτική επαφή.
- Αισθήματα ενοχής, αυτομεμψίας και αναξιότητας
- Κακή διάθεση, κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας σχεδόν κάθε ημέρα
- Μείωση του ενδιαφέροντος ή της ευχαρίστησης σε όλες ή σχεδόν όλες τις δραστηριότητες
- Ανησυχία και απαισιοδοξία για το μέλλον.
- Μερικές φορές σκέψεις σχετικά με το θάνατο και την αυτοκτονία"

Βλέπεις τον εαυτό σου εκεί,έτσι;
Η κατάθλιψη μάς χτυπά την πόρτα όχι μόνο μετά από θλιβερό γεγονός,αλλά και εκεί που δεν το περιμένουμε και όλα κυλούν "φυσιολογικά".Όπως διάβασα στη σελίδα του ψυχιάτρου Θ.Δασκαλόπουλου "Η κατάθλιψη σχετίζεται με διαταραχή της ισορροπίας σε κάποιες χημικές ουσίες του εγκεφάλου (νευροδιαβιβαστές), όπως η σεροτονίνη και η νορ-αδρεναλίνη)". Έτσι συνιστώνται στον ασθενή τα αντικαθλιπτικά,για την αντιμετώπισή της διότι "Η κατάθλιψη μπορεί να μην υποχωρήσει από μόνη της. Σε αρκετούς ασθενείς η κατάθλιψη μπορεί να διαρκέσει χρόνια αν δεν αντιμετωπιστεί.
-Ένα τυπικό επεισόδιο κατάθλιψης χωρίς θεραπεία, ξεπερνά συχνά τον ένα μήνα.
-Ένα τυπικό επεισόδιο κατάθλιψης με θεραπεία, αρχίζει να υποχωρεί από την πρώτη εβδομάδα".Να επισημάνω πως τα αντικαταθλιπτικά δεν είναι εθιστικά.

Σίγουρα η ανακάλυψη του λόγου που σε έκανε έτσι θα βοηθήσει αρκετά,αλλά δε φτάνει μόνο αυτό.
Χρειάζεται "κόπο" και χρόνο η ανάκαμψή σου.Και σε αυτό παίζει ρόλο η βαρύτητα της κατάστασης.Ενδεικτικά εδώ μπορείς να κάνεις μια πρόχειρη εκτίμηση.

Χρειάζεσαι την οικογένειά σου(τα κοντινά σου πρόσωπα) δίπλα σου όσο παιρνάς αυτά τα πράγματα.Και μια ιατρική συμβουλή (ή και παρακολούθηση)...Μη φοβάσαι να πας σε έναν ψυχίατρο.Κατά τη γνώμη μου,θα σε βοηθήσει αρκετά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Giannoutas

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Giannoutas
Ο Giannoutas αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,182 μηνύματα.

O Giannoutas Μη μου τους όρχεις τάραττε !!! έγραψε στις 11:21, 05-06-12:

#258
Για να αποφυγεις μια ενδεχομενως τετοια κατασταση πρεπει οπωσδηποτε να αλλαξεις παραστασεις και κοινωνικο περυγιρο?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 3 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

parafernalia (Νίκος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη parafernalia
Ο Νίκος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Προγραμματιστής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 2,398 μηνύματα.

O parafernalia έγραψε στις 11:35, 05-06-12:

#259
Αρχική Δημοσίευση από diotima
Να επισημάνω πως τα αντικαταθλιπτικά δεν είναι εθιστικά.
Παίζουμε με τις λέξεις και θέλει μεγάλη προσοχή.

Τα αντικαταθλιπτικά δεν είναι εθιστικά στο κορμί αλλά ως ψυχοτρόπα έχουν ένα σχετικό "ψυχολογικό" εθισμό, οι βενζοδιαζεπίνες (τα περισσότερα ηρεμιστικά είναι τέτοια) είναι εθιστικά και πολύ μάλιστα. Με άλλα λόγια ξεκινάς με αντικαταθλιπτικά και επειδή ο γιατρός σου θέλει να σου πουλήσει κι άλλα, σε εθίζει ψυχολογικά και κρυφοκλέβεις και το ηρεμιστικό και γίνεσαι αρντάν με το μυαλό πολτό.

Ένα άλλο στοιχείο είναι η ποιότητα του φαρμάκου. Με το κατεστραμμένο δημόσιο σύστημα υγείας που έχουμε εμείς, κάθε συνταγή (από γεννόσημα μέχρι ματζούνια ιδίας) είναι μια χημική πυριτιδαποθήκη.

Για ελαφρές σχετικά καταστάσεις, η καλύτερη θεραπεία είναι το περπάτημα. Κάνε καμιά βολτούλα στην εξοχή και το χρώμα θα επανέλθει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 3 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

xrisopsaro

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη xrisopsaro
H xrisopsaro αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 22 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 197 μηνύματα.

H xrisopsaro έγραψε στις 14:27, 28-06-12:

#260
Eιναι συμπτωματα καταθλιψης και καλο θα ηταν να μιλησεις με καποιον, ψυχολογο, κοινωνικο λειτουργο, ψυχιατρο... υπαρχουν πολλες ειδικοτητες που θα σε βοηθησουν...αρχικα κανε μια επισκεψη στην κοινωνικη υπηρεσια του δημου σου και ζητησε βοηθεια, λογικα καποιος κ.λ 'η ψυχολογος αναλογα την διεπιστημονικη ομαδα,θα υπαρχει... επισης υπαρχουν και γραμμες ψυχολογικης υποστηριξης (π.χ http://www.depressionanxiety.gr/149/.../141/index.htm, ΑΝΟΙΚΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΕΦΗΒΩΝ ΚΑΙ ΝΕΩΝ: 210.36.38.833,SOS ΑΙΓΙΝΗΤΕΙΟ: 210.72.22.333)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 3 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

epote

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη epote
Ο epote αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,386 μηνύματα.

O epote ) έγραψε στις 13:54, 29-06-12:

#261
Τα αντικαταθλιπτικά δεν είναι εθιστικά στο κορμί αλλά ως ψυχοτρόπα έχουν ένα σχετικό "ψυχολογικό" εθισμό, οι βενζοδιαζεπίνες (τα περισσότερα ηρεμιστικά είναι τέτοια) είναι εθιστικά και πολύ μάλιστα. Με άλλα λόγια ξεκινάς με αντικαταθλιπτικά και επειδή ο γιατρός σου θέλει να σου πουλήσει κι άλλα, σε εθίζει ψυχολογικά και κρυφοκλέβεις και το ηρεμιστικό και γίνεσαι αρντάν με το μυαλό πολτό.
Oι βενζοδιαζεπινες (xanax, lexotanil, tavor, stedon κτλ) *δεν* ειναι αντικαταθληπτικα, ειναι αγχολυτικα-κατασταλτικα.

Τα αντικαταθλιπτικα που συνηθως συνταγογραφουνται του τυπου SSRI-SNRI (ladose, cipralex, effexor κτλ) και ΕΙΝΑΙ εθιστικα, για την ακριβια εχουν απο τα χειροτερα στερητικα συνδρομα που υπαρχουν. Σε μικρες δοσολογειες για λιγο καιρο και με καταληλη ψυχοθεραπεια δουλευουν ομως.

Θα μπλεξουμε παλι στην ιδια βλακωδη συζητηση περι ψυχιατρικης, point is this: αν χρειαζεται να παρεις φαρμακα παρε φαρμακα, αλλα θα πρεπει να εχουν εξαντληθει οι αλλες μεθοδοι πρωτα (ειδικα αν εισαι μικρος σε ηληκια). Αν ο ψυχιατρος σου γραφει φαρμακα απο την πρωτη επισκεψη ειναι μαλακας πηγαινε σε αλλον.

Η ενημερωση πεφτει στα χερια του ασθενους, μαθε τι εχεις, ρωτα το γιατρο, ρωτα και αλλους γιατρους, οι γιατροι ειναι οπως ολοι οι ανθρωποι, καπιοι μαλακες καπιοι οχι. ΜΑΘΕ

Δεν ξέρω αν έχω κατάθλιψη ή οχι... Εδώ και μερικές εβδομάδες πάντως δεν νιώθω καλά. Στην αρχή είχα συμπτώματα άγχους.. Δεν μπορούσα να αναπνεύσω, ένιωθα ένα βάρος στο στήθος κι οτι μου κοβόταν η ανάσα, συχνά με έπιανε πανικός ενώ γενικά είμαι εξαιρετικά ψύχραιμος άνθρωπος.. Έπειτα άρχισα να γίνομαι επιθετική και νευρική, εκνευριζόμουν χωρίς συγκεκριμένο λόγο. Τον τελευταίο καιρό ξαπλώνω το βράδυ να κοιμηθώ και δεν με παίρνει ο ύπνος. Αρχίζω τότε και σκέφτομαι διάφορα πράγματα που είτε με κάνουν να εκνευρίζομαι είτε να νιώθω άσχημα με τον εαυτό μου και να βάζω τα κλάματα. Χτες και σήμερα νιώθω τεράστια θλίψη. Χτες σχεδόν όλη τη μέρα έκλαιγα, με αποτέλεσμα σήμερα να δω οτι έσπασε κι ένα αγγείο στο μάτι μου. Νιώθω το κεφάλι μου να θέλει να σπάσει, μου ρχονται δάκρυα στα μάτια με το παραμικρό. Νιώθω τύψεις για το οτιδήποτε και αισθάνομαι πολύ άσχημα με τον εαυτό μου.
Και για όλα αυτά δεν υπάρχει κανένας προφανής λόγος. Δεν θεωρώ οτι μου λείπει κατι από τη ζωή μου. Δεν είχα κάποια απώλεια πρόσφατα. Δραστηριότητες που παλιότερα με ανέβαζαν, όπως το θέατρο, τώρα πια μου φαίνονται κι αυτές σαν εμπόδιο, μου δημιουργούν άγχος αντί για χαρά.
Έχω περάσει περιόδους κατάθλιψης, αλλά τότε υπήρχε λόγος, όπως επίσης τότε σκεφτόμουν έντονα τον θάνατο ενώ τώρα αυτό το ενδεχόμενο δεν υπάρχει στο μυαλό μου. Δε νιώθω οτι θέλω να τα παρατήσω, νιώθω οτι δεν μπορώ να ανταπεξέλθω στις υποχρεώσεις μου, οτι δεν είμαι ικανή πλέον να το κάνω...
Δεν ξέρω πώς να βγω απ αυτή τη δίνη που με τραβάει σιγά σιγά προς τα μέσα, δεν ξέρω πώς θα ξεφύγω από αυτό. Και όσο το σκέφτομαι, τόσο περισσότερο αγχώνομαι και μου φαίνεται ακόμα πιο δύσκολο...
Αν το έχει περάσει κάποιος, ή αν μπορεί να μου πεί έναν τρόπο, όποιος κι αν είναι, για να το παλέψω, ας μου στείλει, πραγματικά, δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι μόνη μου... Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας...
Ναι καλο θα ηταν να σε ενα γιατρο, πολλες φορες η καταθλιψη εχει και φυσιολογικα αιτια (υποθυροειδισμος πχ), αλλα μπορει να ειναι και ατυπη, παντως ναι γενικα δειχνεις οτι περνας ενα καταθλιπτικο επισοδειο, ειναι κριμα να καθεσαι να υποφερεις, πηγαινε σε ενα ψυχιατρο να το δειτε. Αν θες πες μου να σου δωσω τηλ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 3 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Mercury : 29-06-12 στις 13:59. Αιτία: Ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Anthrax69 (Δημήτρης-Άγγελος Μπαρδάκας)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Anthrax69
Ο Δημήτρης-Άγγελος Μπαρδάκας αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 17 ετών , επαγγέλεται Μαθητής/τρια και μας γράφει απο Πειραιάς (Αττική). Έχει γράψει 65 μηνύματα.

O Anthrax69 έγραψε στις 13:58, 29-06-12:

#262
Πολλές φορές είμαι σε φάση ''παραλίγο κατάθλιψης'' κυρίως όταν χάνομαι μέσα στον εαυτό μου και δεν έχω κάποια άποψη παρά αυτή που μου έχει δανείσει κάποιος άλλος και δεν μπορώ να την ξεκολλήσω απ το μυαλό μου (για οποιοδήποε θέμα).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 3 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ρόζα Νέρα Flamingo

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Ρόζα Νέρα Flamingo
H Ρόζα Νέρα Flamingo αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ανταρτικό (Φλώρινα). Έχει γράψει 709 μηνύματα.

H Ρόζα Νέρα Flamingo Κάθε σταυροδρόμι κρύβει μια ιντιφάντα έγραψε στις 14:04, 29-06-12:

#263
Αρχική Δημοσίευση από Anthrax69
Πολλές φορές είμαι σε φάση ''παραλίγο κατάθλιψης'' κυρίως όταν χάνομαι μέσα στον εαυτό μου και δεν έχω κάποια άποψη παρά αυτή που μου έχει δανείσει κάποιος άλλος και δεν μπορώ να την ξεκολλήσω απ το μυαλό μου (για οποιοδήποε θέμα).
συμβαινουν αυτα , γι αυτο προσπαθησε να διαβαζεις βιβλια που σ αρεσουν , να βλεπεις ταινιες , να γνωριζεις κοσμο και να διασταυρωνεις αποψεις ωστε να καταληγεις καπου ..και εν τελει να εχεις δικη σου αποψη ..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 3 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ξανθη Κυπραιου

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Ξανθη Κυπραιου
H Ξανθη Κυπραιου αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Άνεργος/η και μας γράφει απο Κομοτηνή (Ροδόπη). Έχει γράψει 96 μηνύματα.

H Ξανθη Κυπραιου έγραψε στις 13:04, 16-07-12:

#264
Αρχική Δημοσίευση από Γίδι
Κάτι σαν μία μισή κατάθλιψη, μία αδιαφορία, μία αδράνεια... και μία μίνι-δυστυχία, αλλά χωρίς αφορμή σαφή...

Σε μία τέτοια φάση γενικότερη, περάσατε καθόλου στιγμές, όπου η οργή για παλιά προβλήματα, "ξεπερασμένα" προβλήματα, έβγαινε πού και πού στην επιφάνεια;
Μισή κατάθλιψη είναι όταν τα παλιά προβλήματα κρύβονται "κάτω απ΄το χαλάκι".........ξέρεις ότι είναι εκεί και αργά η γρήγορα θα τα αντιμετωπίσεις........ ότι ζεις υπό προθεσμία και η φουρτούνα έεεεερχεται.......



όταν βγαίνουν................................αυτό δεν είναι κατάθλιψη.....είναι καταστροφή........

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 3 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

nansy_astr

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη nansy_astr
H nansy_astr αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,707 μηνύματα.

H nansy_astr Lux and Veritas. έγραψε στις 13:42, 16-07-12:

#265
Αρχική Δημοσίευση από Anthrax69
Πολλές φορές είμαι σε φάση ''παραλίγο κατάθλιψης'' κυρίως όταν χάνομαι μέσα στον εαυτό μου και δεν έχω κάποια άποψη παρά αυτή που μου έχει δανείσει κάποιος άλλος και δεν μπορώ να την ξεκολλήσω απ το μυαλό μου (για οποιοδήποε θέμα).
είσαι 14 χρονών και μιλάς για κατάθλιψη;

Πραγματικά τι προβλήματα έχετε εκτός από το σχολείο; Τουλάχιστον οι περισσότεροι. Είσαι πολύ μικρός για να μπαίνεις σε τέτοια τρυπάκια δυστυχίας και ψυχικής παραίτησης. Έχεις όλη τη ζωή σου μπροστά σου, να ονειρεύεσαι να ελπίζεις και να πραγματοποιείς τους στόχους σου.

Και αν μια στις 100 δεν πάει κάτι καλά στη ζωή σου συνεχίζεις να αγωνίζεσαι και να προσπαθείς γιατί υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν για τα στοιχειώδη που εσύ μπορεί να έχεις.

Για αυτό είναι κρίμα να πέφτετε σε κατάθλιψη. Η ζωή είναι μικρή και θέλει γέλιο και ρίσκο.

Θα λέτε μερικοί ''τι λέει αυτή, μάλλον δεν ξέρει τι είναι'' και όμως και το πέρασα και το αντιμετώπισα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 3 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

just smile!

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη just smile!
H just smile! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Μακροχώρι (Καστοριά). Έχει γράψει 235 μηνύματα.

H just smile! full of tears έγραψε στις 21:08, 03-09-12:

#266
Την φαση αυτη περναω.............

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 2 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mini93

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη mini93
H mini93 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 30 μηνύματα.

H mini93 ζησε το σημερα ξεχνα το χθες έγραψε στις 19:51, 21-05-15:

#267
Νιωθω οτι θα εκραγω νιωθω οτι τιποτα δεν θα μου παει καλα εαν δεν μιλησω σε καποιον....



Απο τοτε που θυμαμαι τον εαυτο μου παντα θα ειχα καποιο προβλημα στην ζωη μου εκει που θα ημουν ευτυχισμενη ξαφνικα κατι θα γινοντα και ολα 8α γκρεμιζονταν.Ομως αυτο δεν εχει σταματησει ουτε και τωρα μου συμβαινει ακομα και σημερα.....
Εχω φτασει σε σημειο να μην μπορω να ελενξω τα νευρα μου με το παραμικρο αρπαζομαι και μετα με πιανει καταθλιψει δεν ξερω τι μου συμβαινει και δεν αντεχω αλλο αυτη την κατασταση εχω κουραστη να ειναι η ζωη μου ενα προβλημα.
Εδω και ενα χρονο για πρωτη φορα εχει συμβει κατι πολυ καλο στην ζωη μου και ημου ευτυχισμενη μεχρι που ξαφνικα εγινε κατι και το χαμογελο και η διαθεση χαθηκαν απο την καθημερινοτητα μου.Το δυκολο ομως δεν ειναι οτι ολα πανε χαλια ειναι οτι θελω να πω σε καποιον αυτο που με βαρενει εδω και χρονια και κανεις δεν μπορει να με καταλαβει δεν εχω κανεναν διπλα μου και παντα καταληγω να κλεινομαι στον εαυτο μου.
Πως θα αντιμετωπισω ολα αυτα που συμβαινουν στην ψυχολογια μου?πως θα μπορεσω να χαρω ολα αυτα τα ομορφα που εχει η ζωη?
Ειμαι 22 χρονων και το μονο που βλεπω ειναι σκοταδι και καθολου ονειρα για το μελλον....δεν ειναι δικαιο αυτο για την ζωη ενος ανθρωπου κουραστικα να ποναω και να μην βλεπω τον ηλιο να λαμπει ειναι σαν να γεννηθηκα μονο για να εχω προβληματα.
Το μονο που θελω ειναι να ηρεμισω να με ακουσει επιρελους καποιος και να μου πει πως να διαχειρηστω την καθε αναποδια της ζωης μου????????
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Nelliel

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Nelliel
H Nelliel αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Χρηματιστής . Έχει γράψει 229 μηνύματα.

H Nelliel έγραψε στις 22:16, 21-05-15:

#268
Απο αναποδιες αλλο τιποτα. Αν το προβλημα σου δεν ειναι προβλημα υγειας, τοτε αλλα τα αλλα ειναι ασημαντα. Εδω και μερικα χρονια ειχα φτασει σε σημειο να φοβαμαι να χαιρομαι. Οτι καλο μου συνεβαινε συνοδευοταν απο κατι πολυ κακο. Ολα αυτα ομως δεν ηταν τιποτα μπροστα στον τρομο που ενιωσα οταν μου εμφανιστηκε ενα προβλημα υγειας το οποιο ευτυχως δεν ηταν σοβαρο. Αποφασισα τοτε να δω την ζωη με αλλο ματι. Σταματησα να αγχωνομαι με ασημαντα πραγματα και οτι αναποδια μου ερχοταν την αντιμετωπιζα ψυχραιμα και με γελιο. Πλεον δεν συνδεω τα καλα γεγονοτα με τα ασχημα. Απο τοτε αλλαξε η ζωη μου και σκεφτομαι πως οτι ειναι να ερθει ας ερθει. Βεβαια απο ολη αυτη την ιστορια ξεχωρισα τους φιλους/ες μου και τα ατομα που ειναι πραγματικα διπλα μου.

Αυτο που εχω να σου πω ειναι να μη σε ριχνει η καθε δυσκολια. Προσπαθησε να βλεπεις την ζωη σου με αισιοδοξια και να μη κανεις αλλες μαυρες σκεψεις γιατι θα κυλησεις ακομα πιο βαθια στον βουρκο. Βγες εξω, γελασε και κανε κατι που σου αρεσει. Να θυμασαι οτι για καθε κακο που θα σου συμβαινει θα σου συμβαινει και κατι καλο. Ζησε και μη σκεφτεσαι τιποτα αλλο. Αν κατσεις να σκεφτεις και αναλυσεις αυτα που σου συμβαινουν θα διαπιστωσεις οτι τα περισσοτερα απο αυτα λυνονται ευκολα και θα δεις ποσο χαζη ησουν που στεναχωριοσουν και αγχωνοσουν για το τιποτα! Παρε την ζωη στα χερια σου και μην αφηνεις τα ατυχη γεγονοτα να σου την καθοριζουν.
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mini93

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη mini93
H mini93 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 30 μηνύματα.

H mini93 ζησε το σημερα ξεχνα το χθες έγραψε στις 23:33, 21-05-15:

#269
Αρχική Δημοσίευση από Nelliel
Απο αναποδιες αλλο τιποτα. Αν το προβλημα σου δεν ειναι προβλημα υγειας, τοτε αλλα τα αλλα ειναι ασημαντα. Εδω και μερικα χρονια ειχα φτασει σε σημειο να φοβαμαι να χαιρομαι. Οτι καλο μου συνεβαινε συνοδευοταν απο κατι πολυ κακο. Ολα αυτα ομως δεν ηταν τιποτα μπροστα στον τρομο που ενιωσα οταν μου εμφανιστηκε ενα προβλημα υγειας το οποιο ευτυχως δεν ηταν σοβαρο. Αποφασισα τοτε να δω την ζωη με αλλο ματι. Σταματησα να αγχωνομαι με ασημαντα πραγματα και οτι αναποδια μου ερχοταν την αντιμετωπιζα ψυχραιμα και με γελιο. Πλεον δεν συνδεω τα καλα γεγονοτα με τα ασχημα. Απο τοτε αλλαξε η ζωη μου και σκεφτομαι πως οτι ειναι να ερθει ας ερθει. Βεβαια απο ολη αυτη την ιστορια ξεχωρισα τους φιλους/ες μου και τα ατομα που ειναι πραγματικα διπλα μου.

Αυτο που εχω να σου πω ειναι να μη σε ριχνει η καθε δυσκολια. Προσπαθησε να βλεπεις την ζωη σου με αισιοδοξια και να μη κανεις αλλες μαυρες σκεψεις γιατι θα κυλησεις ακομα πιο βαθια στον βουρκο. Βγες εξω, γελασε και κανε κατι που σου αρεσει. Να θυμασαι οτι για καθε κακο που θα σου συμβαινει θα σου συμβαινει και κατι καλο. Ζησε και μη σκεφτεσαι τιποτα αλλο. Αν κατσεις να σκεφτεις και αναλυσεις αυτα που σου συμβαινουν θα διαπιστωσεις οτι τα περισσοτερα απο αυτα λυνονται ευκολα και θα δεις ποσο χαζη ησουν που στεναχωριοσουν και αγχωνοσουν για το τιποτα! Παρε την ζωη στα χερια σου και μην αφηνεις τα ατυχη γεγονοτα να σου την καθοριζουν.


Το θεμα ομως ειναι οτι επειδη και εγω περασα θεμα υγειας στα 17 μου και ομολογο οτι αυτο με στιγματησε και απο εκεινη την στιγμη το θεμα μου με τα προβληματα και οτι ειμαι εβαλοτη σε ολα εχει αυξηθη κατα πολυ.
Απο εκεινη την στιγμη εχω πεση δυο φορες σε καταθλιψει
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Nelliel

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Nelliel
H Nelliel αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Χρηματιστής . Έχει γράψει 229 μηνύματα.

H Nelliel έγραψε στις 00:45, 22-05-15:

#270
Τωρα ομως εισαι 22, τα προβληματα υγειας τα περασες. Αφησε τα εκει που ανηκουν, στο παρελθον, και ζησε το τωρα! Μην αναλωνεσαι σε καταστασεις που συνεβησαν στο παρελθον. Να βγαινεις εξω οσο πιο συχνα γινεται, θα σε βοηθησει παρα πολυ. Ακομα και αν εχεις ακομα προβληματα υγειας (κατι που φυσικα απευχομαι), μη τα αφηνεις να καθοριζουν την ζωη σου. Η ζωη συνεχιζεται και με το να καθεσαι και να κλαις την μοιρα σου δεν κερδιζεις απολυτως τιποτα. Εφοσον αναπνεεις και στεκεσαι στα ποδια σου μπορεις να καταφερεις τα παντα, να ξεπερασεις ολα σου τα προβληματα και να κατακτησεις τον κοσμο!

Αν θελεις πες μας τι προβληματα αντιμετωπιζεις (χωρις λεπτομερειες και αλλα προσωπικα στοιχεια για να μη νιωσεις αβολα) μηπως και μπορεσουμε να σε βοηθησουμε να σταθεις στα ποδια σου.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ξεχασμένος

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Ξεχασμένος
Ο Ξεχασμένος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 25 ετών , επαγγέλεται Άνεργος/η και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 1,236 μηνύματα.

O Ξεχασμένος έγραψε στις 10:26, 22-05-15:

#271
Αρχική Δημοσίευση από mini93
Το μονο που θελω ειναι να ηρεμισω να με ακουσει επιρελους καποιος και να μου πει πως να διαχειρηστω την καθε αναποδια της ζωης μου????????
Έχω περάσει κι εγώ μια μεγάλη περίοδο της ζωής μου σε κατάθλιψη αλλά έχω καταφέρει πλέον να την αντιμετωπίσω. Αν θέλεις στείλε μου πμ με περισσότερρες πληροφορίες για το πρόβλημα σου και ίσως να έχω κάποιες χρήσιμες συμβουλές ως προς τη διαχείρησή του.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mini93

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη mini93
H mini93 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 30 μηνύματα.

H mini93 ζησε το σημερα ξεχνα το χθες έγραψε στις 13:38, 22-05-15:

#272
Οσον αφορα το προβλημα υγειας που αντιμετωπησα ηταν γυναικολογικο σε μια ηλικια που ακομα δεν ειχα ερωτικες επαφες με καποιον και δεν ειχα παει ποτε σε γυναικολογο οταν βρισκεσε σε αυτη την ηλικια λιγο πριν την ενηλικιοσει σου εκει που περιμενεις να αρχισει επιτελους η μεγαλη ζωη που λενε οι εφοιβη ξαφνικα σκαει το προβλημα αυτο απλα στιγματιζει την ζωη μου και μπορω να πω οτι αυτο επαιξε μεγαλο ρολο στην σεξουαλικη μου ζωη εχω προβλημα ακομα και εκει..
Περα απο αυτο ομως υπαρχουν στιγμες που γινετε το πιο ασημαντο γεγονος στην καθημερηνοτητα μου π.χ ενας απλος τσακωμος με τον φιλο μου και εγω δεν μπορω να ελενξο τον εαυτο μου νιωθω οτι θα εκραγω και αμεσος χαλαει η διαθεση μου και δεν κανω τιποτα για πολυ καιρο.Το χειροτερο ομως ειναι πως εαν συμβει ενα γεγονος μεσα στο σπιτι μου τοτε μου φταινει ολα ,ολοι,ο εαυτος μου και αρχιζω να κλεινομαι στον εαυτο μου να αποκοβω ανθρωπους απο κοντα μου και δεν εχω την δυναμη να σηκωθω να κανω κατι για να ηρεμισω....

Αρχική Δημοσίευση από Ξεχασμένος
Έχω περάσει κι εγώ μια μεγάλη περίοδο της ζωής μου σε κατάθλιψη αλλά έχω καταφέρει πλέον να την αντιμετωπίσω. Αν θέλεις στείλε μου πμ με περισσότερρες πληροφορίες για το πρόβλημα σου και ίσως να έχω κάποιες χρήσιμες συμβουλές ως προς τη διαχείρησή του.
Εχω γραψει μερικα στοιχεια πανω σε αυτα που βλεπω και νιωθω εγω πως το ξεπερασες ολο αυτο?
Θα μου ειναι πολυ χρησιμες οι συμβουλες σου διωτη ειναι σε απογνωση δεν αντεχω αλλο αυτο που μου συμβαινει...
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Imadlak : 24-05-15 στις 09:56. Αιτία: συγχώνευση συνεχόμενων μηνυμάτων
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ξεχασμένος

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Ξεχασμένος
Ο Ξεχασμένος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 25 ετών , επαγγέλεται Άνεργος/η και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 1,236 μηνύματα.

O Ξεχασμένος έγραψε στις 22:19, 22-05-15:

#273
Αρχική Δημοσίευση από mini93
Εχω γραψει μερικα στοιχεια πανω σε αυτα που βλεπω και νιωθω εγω πως το ξεπερασες ολο αυτο?
Θα μου ειναι πολυ χρησιμες οι συμβουλες σου διωτη ειναι σε απογνωση δεν αντεχω αλλο αυτο που μου συμβαινει...
Καταρχάς πρέπει πρώτα απόλα να ηρεμήσεις και να προσπαθήσεις να κάνει ένα βήμα μακρία από την όλη κατάσταση που επικρατεί για να δεις τα πράγματα πιο αντικειμενικά. Η κατάθλιψη, ιδιαίτερα όταν είναι χρόνια είναι ένας δυνατός αντίπαλος, όχι όμως και ανήκιτος. Πρέπει να καταλάβεις ότι η κατάθλιψη είναι ένας φαύλος κύκλος, είναι δηλαδή μια κατάσταση που αυτοτροφοδοτρείται γι' αυτό και δεν περνάει με το καιρό, αλλά αντιθέτως γίνεται χειρότερη.

Ένα σωστό βημά θα ήταν να επισκευτείς ένα ψυχολόγο, για να μιλήσεις και να σου δώσει συμβουλές. Θα σε βοηθήσει αρκετά να προσδιορήσεις τα αίτια που σε οδήγησαν εκεί που είσαι και θα σου δείξει τη πορεία πλεύσης που πρέπει να ακολουθήσεις για να επανέλθεις. Αν τώρα για το χ,y λόγο δεν μπορείς ή δεν θέλεις να πας σε ψυχολόγο, μπορείς να βρεις και μόνη σου την άκρη απλά θα είναι αρκετά πιο δύσκολο.

Η κατάθλιψη έχει βαθύτερα αίτια που συνήθως πηγάζουν από τις ανασφάλειες, τις ενόχες μας για κάτι, την αίσθηση αποτυχίας κτλ. Το πρώτο πράγμα λοιπόν που πρέπει να κάνεις είναι μια καθαρή συζήτηση με τον εαυτό σου, ώστε να προσδιορήσεις ποια είναι τα πραγματικά αίτια για το πρόβλημά σου. Μη κολλάς όμως στην επιφάνεια π.χ. "Νευριάζω και είμαι χάλια γιατί ο φίλος μου μου λέει χαζομάρες" αλλά ψάξε να βρεις για ποιο ακριβώς λόγο μετά από ένα ασήμαντο καβγά είσαι χάλια. Δε μπορώ να σου πω περισσότερα πάνω σε αυτό καθώς δε γνωρίζω το αναλυτικό background σου, απλά να ξέρεις ότι αυτή η ενδοσκόπηση είναι το πιο σημαντικό βήμα.

Όταν τώρα καταφέρεις να προσδιορήσεις τα πραγματικά αίτια, τότε πρέπει να καταστρώσεις και το σχέδιο που θα ακολουθήσεις, για να ανατρέψεις την κατάσταση. Πρέπει να ξέρεις όμως ότι όσο πιο βαριά είναι η κατάθλιψη τόσο πιο γεναία βήματα πρέπει να κάνεις για να την αντιμετοπήσεις. Για παράδειγμα αν σε πιάνει κατάθλιψη γιατί τρως και παχαίνεις, τότε δεν αρκεί μόνο να πεις "α από άυριο θα κάνω δίαιτα", πρέπει να επανακατασκευάσεις τη ζωή σου με τέτοιο τρόπο ώστε να η ίδια η καθημερινότητα να σε τραβάει μακρυά από το φαγητό.

Είναι πολύ σημαντικό επίσης να κρατάς τη μέρα σου γεμάτη με πράγματα. Όταν είσαι συνεχώς απασχολημένη με κάτι μειώνονται οι πιθανότητες να αρχίσεις να κάνεις πάλι αρνητικές σκέψεις και να καταλίξεις στα πατώματα. Η σωματική άσκηση βοηθά επίσης αρκετά στη μείωση του άγχους και της κατάθλιψης. Προσπάθησε να περπατάς κανένα μισάωρο κάθε μέρα, κάνει θαύματα.

Αν θες να ρωτήσεις ότιδήποτε άλλο, ελεύθερα.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mini93

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη mini93
H mini93 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 30 μηνύματα.

H mini93 ζησε το σημερα ξεχνα το χθες έγραψε στις 23:53, 22-05-15:

#274
Πολυ ωραια αυτα που μου ειπες θα προσπαθησω να τα κανω και πραξει για να βοηθησω τον εαυτο μου και αν ξεφυγω απο οτι με βασανιζει και να αντιμετωπισει οποιο και να ειναι το προβλημα.
Απλα ηθελα να ρωτησω επειδη στον ψυχολογο το εχω σκεφτη και εγω να ζητησω βοηθεια απλα δεν ειμαι και σιγουρη θα μπορουσα να διαβασω καποιο βιβλιο(ψυχολογιας) που θα μπορουσε να με βοηθησει σε ολο αυτο????
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Nelliel

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Nelliel
H Nelliel αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Χρηματιστής . Έχει γράψει 229 μηνύματα.

H Nelliel έγραψε στις 05:04, 23-05-15:

#275
Αρχική Δημοσίευση από mini93
Οσον αφορα το προβλημα υγειας που αντιμετωπησα ηταν γυναικολογικο σε μια ηλικια που ακομα δεν ειχα ερωτικες επαφες με καποιον και δεν ειχα παει ποτε σε γυναικολογο οταν βρισκεσε σε αυτη την ηλικια λιγο πριν την ενηλικιοσει σου εκει που περιμενεις να αρχισει επιτελους η μεγαλη ζωη που λενε οι εφοιβη ξαφνικα σκαει το προβλημα αυτο απλα στιγματιζει την ζωη μου και μπορω να πω οτι αυτο επαιξε μεγαλο ρολο στην σεξουαλικη μου ζωη εχω προβλημα ακομα και εκει..
Περα απο αυτο ομως υπαρχουν στιγμες που γινετε το πιο ασημαντο γεγονος στην καθημερηνοτητα μου π.χ ενας απλος τσακωμος με τον φιλο μου και εγω δεν μπορω να ελενξο τον εαυτο μου νιωθω οτι θα εκραγω και αμεσος χαλαει η διαθεση μου και δεν κανω τιποτα για πολυ καιρο.Το χειροτερο ομως ειναι πως εαν συμβει ενα γεγονος μεσα στο σπιτι μου τοτε μου φταινει ολα ,ολοι,ο εαυτος μου και αρχιζω να κλεινομαι στον εαυτο μου να αποκοβω ανθρωπους απο κοντα μου και δεν εχω την δυναμη να σηκωθω να κανω κατι για να ηρεμισω....
Να πω την αληθεια το προβλημα σου μου φαινεται εντελως ασημαντο και δεν θα επρεπε καν να το σκεφτεσαι. Πρεπει να δουλεψεις αρκετα στην αυτοπεποιθηση σου και στον τροπο σκεψης σου. Οπως ειπα και πριν, αν η ζωη σου δεν βρισκεται σε κινδυνο, ολα τα αλλα λυνονται. Θα σου προτεινω και εγω να πας σε ψυχολο ή ψυχιατρο. Οπως παμε στον γιατρο για ενα καταγμα, ετσι πρεπει να πηγαινουμε και για ψυχολογικα προβληματα, δεν ειναι ουτε ντροπη ουτε κακο να δεις ειδικο. Θα σε βοηθησει παρα πολυ και θα ηρεμισεις. Οσο το αφηνεις τοσο περισσοτερο κλεινεσαι στον εαυτο σου. Αν τα αγγλικα σου ειναι καλα, θα σου προτεινα να διαβασεις το Mind Over Mood των Greenberger & Padesky.

Φυσικα, επιβαλλεται να ασκεισαι οσο το δυνατον περισσοτερο. Δεν φανταζεσαι με λιγο τρεξιμο ποσο αγχος θα φυγει απο πανω σου! Μην αφηνεις τον εαυτο σου κλεισμενο στους 4 τοιχους να αναλωνεται στις σκεψεις.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Claire Rentfield (Βασω.)

MyCat Moderator

Το avatar του χρήστη Claire Rentfield
H Βασω. αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένη. Είναι 53 ετών , επαγγέλεται Συνταξιούχος και μας γράφει απο Κορυδαλλός (Αττική). Έχει γράψει 6,436 μηνύματα.

H Claire Rentfield έγραψε στις 15:06, 23-05-15:

#276
Αρχική Δημοσίευση από mini93
Απλα ηθελα να ρωτησω επειδη στον ψυχολογο το εχω σκεφτη και εγω να ζητησω βοηθεια απλα δεν ειμαι και σιγουρη θα μπορουσα να διαβασω καποιο βιβλιο(ψυχολογιας) που θα μπορουσε να με βοηθησει σε ολο αυτο????
Τα βιβλία της ψυχολογίας είναι για να μπορέσουμε το πολύ πολύ να καταλάβουμε αν έχουμε κάποιο πρόβλημα. Δεν δίνουν λύσεις, αυτές μόνο ένας ψυχολόγος ή ένας ψυχίατρος θα μπορέσει να στις δώσει. Και αναφέρω και τον ψυχίατρο γιατί αν έχεις κάποια κατάθλιψη που χρονίζει, μόνο ο ψυχίατρος μπορεί να σου συνταγογραφήσει ίσως κάποια αντικαταθλιπτικά.
Ελπίζω πως η άποψη που ίσχυε παλιά πως είναι ντροπή να πηγαίνει κάποιος σε ψυχίατρο ή ψυχολόγο να έχει περάσει ανεπιστρεπτί γιατί και και η ασθένεια της ψυχής είναι εξίσου σημαντική με του σώματος.
Να πω την αληθεια το προβλημα σου μου φαινεται εντελως ασημαντο και δεν θα επρεπε καν να το σκεφτεσαι.
Φίλη μου κανένα πρόβλημα δεν είναι ασήμαντο γι' αυτόν που το βιώνει και μάλιστα σε τόσο τρυφερή ηλικία. Τα πάντα μπορούν να φανούν βουνό σε ένα νέο άτομο και σίγουρα η επαγγελματική βοήθεια είναι η μόνη αξιόπιστη και σίγουρη.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mini93

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη mini93
H mini93 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 30 μηνύματα.

H mini93 ζησε το σημερα ξεχνα το χθες έγραψε στις 16:36, 23-05-15:

#277
Σας ευχαριστω παρα πολυ ολους με βοηθησατε ειδη παρα πολυ το οτι μπορεσα και μιλησα και καποιος με καταλαβε ειναι πολυ συμαντικο για μενα...
Θα κανω οτι περναει απο το χερι μου για να μπορεσω να σταθω στα ποδια μου και να ζησω την ζωη μου!!!!Ειδη απο εχθες νιωθω λιγο καλυτερα σημερα μαλιστα πηγα και για shopping therapy και με βοηθησε ειδα βιτρινες χαζεψα κοσμο στο δρομο εχετε δικιο η ζωη ειναι ομορφη και εμεις την κανουμε ασχημη.
Θα προσπαθησω να δω καποιον ειδικο αν και ειναι δυσκολο λογο οικονομικου αλλα θα το κανω!!!!!
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Claire Rentfield (Βασω.)

MyCat Moderator

Το avatar του χρήστη Claire Rentfield
H Βασω. αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένη. Είναι 53 ετών , επαγγέλεται Συνταξιούχος και μας γράφει απο Κορυδαλλός (Αττική). Έχει γράψει 6,436 μηνύματα.

H Claire Rentfield έγραψε στις 18:05, 23-05-15:

#278
Πάντως να ξέρεις πως υπάρχουν και οικονομικές λύσεις. Για παράδειγμα ο δήμος που μένω έχει αλληλέγγυο ιατρείο που διαθέτει και ψυχολόγο. Ψάξε το λίγο, ίσως από Δευτέρας να μπορέσω να σου πω και άλλη λύση, σκοπεύω να ρωτήσω μια γνωστή.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mini93

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη mini93
H mini93 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 30 μηνύματα.

H mini93 ζησε το σημερα ξεχνα το χθες έγραψε στις 12:06, 24-05-15:

#279
Αρχική Δημοσίευση από Claire Rentfield
Πάντως να ξέρεις πως υπάρχουν και οικονομικές λύσεις. Για παράδειγμα ο δήμος που μένω έχει αλληλέγγυο ιατρείο που διαθέτει και ψυχολόγο. Ψάξε το λίγο, ίσως από Δευτέρας να μπορέσω να σου πω και άλλη λύση, σκοπεύω να ρωτήσω μια γνωστή.
Στον δημο που μενω εγω δεν εχει τοσες πολλες υπηρεσειες γιατι ειναι πολυ μικρος ο δημος μας οποτε πρεπει να απεφθυνθω σε καποιο ιδιωτικο γιατρο.Παντος θα περιμενω αν ξερεις καποιον αλλο τροπο να με ενημερωσεις.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 2 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους