Δεν θα διαφωνήσω φίλε μου Rempeske, σχετικά με τα όσα αφήνεις να εννοηθούν για για την δική μας κοινωνία (πιο σωστά "κράτος"). Ωστόσο θα μπορούσαμε ποτέ να γίνουμε υμνητές, ή έστω σιωπηλοί συνένοχοι ενός άλλου κράτους που διέπραξε γενοκτονίες κατά συρροή ,σφαγές μωρών σε κούνιες ,για τις οποίες ουδέποτε μπήκε στο κόπο να προχωρήσει σε αυτοκριτική?
Να αποδεχθούμε μία άσκηση στρατιωτικής εξουσίας, που φυλακίζει διανοούμενους, ή αντιφρονούντες? Που καθαγιάζει ή αποσιωπά-σε ανώτατο επίπεδο Δικαστικής εξουσίας- την δολοφονία μητέρων, ή αδελφών για ζητήματα "τιμής"? Που γράφει το υφιστάμενο διεθνές Δίκαιο εις τα "παλαιότερα εκ των υποδημάτων του?"Κι όλα αυτά μόνο λόγω της επίφασης ότι διοικούν και κάνουν κουμάντο σε έναν δύσμοιρο λαό ο οποίος επί δεκαετίες βιώνει τον αναλφαβητισμό και λιμοκτονεί?. Απειλούν εμάς με πόλεμο αν επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα σε 12Ν.Μ , ενώ τα επέκτειναν οι ίδιοι στα 12 Ν.Μ, προς την μεριά της Συρίας, απειλώντας την με πόλεμο, αν αντιδράσει!!!!!
Όχι ... χίλιες φορές όχι.
Και μη ξεχνάς φίλε μου... (Ταπεινή άποψη εκφράζω):"Η Δημοκρατία -έστω και υπό την προβληματική της μορφή-, αυτή την οποία βιώνεις κάθε μέρα και απογοητεύεσαι, είναι το χειρότερο πολιτικό σύστημα, ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ!!!!
Ο συνάδελφος από το ΑΠΘ (λες να τον ξέρω κιόλας; ) καλύπτει με αυτό το Post του πολλά από αυτά που ήθελα να πω, όπως παρακάτω και ο Δόκτωρ.
Το μεγάλο μας πρόβλημα δεν είναι με το λαό, αλλά με το συγκεκριμένο Κεμαλικό καθεστώς που είναι το τελευταίο εθνικιστικού-εθνικοσοσιαλιστικού τύπου που απέμεινε στην Ευρώπη. Εγώ "προέρχομαι" από τη σφαγή της Σμύρνης, οι πρόγονοί μου μου διηγούνταν ότι ζούσαν αρμονικά με τους Τούρκους, αν και η αλήθεια είναι ότι δείχναμε μια κάπως ρατσιστική συμπεριφορά απέναντί τους, κάτι που τελικά και πληρώσαμε. Με το ναζιστικής έμπνευσης (αν και παλαιότερο του Χίτλερ) καθεστώς δεν μπορεί να γίνει καμμία διαπραγμάτευση. Δεν τους εμπιστευόμαστε.
Να θυμάστε ότι ιστορικά η Τουρκία έχει κερδίσει περισσότερα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων παρά στα πεδία των μαχών!!!
Εκτός αυτού, δεν θέλω να βλέπω τους αγώνες που έγιναν στο παρελθόν ως ένδοξους αγώνες απο πλευρά των Ελλήνων, που γενναία θυσιάζοταν για το καλό της πατρίδας και οι κακοί Τούρκοι τους σκότωναν. Θέλω να βλέπω όλους αυτούς τους αγώνες ώς πολέμους, όπου κατα τη διάρκεια των ο άνθρωπος αλλοιώνεται ανεξαρτήτως εθνικότητας.
Μπορεί η επίκληση ενδόξων αγώνων να σου θυμίζει τον παππού σου και ορθώς να σε ξενερώνει, πλην όμως η θέση σου είναι κατά τη γνώμη μου ανιστόρητη και απολίτικη.
Εξηγούμαι: Κάθε λαός έχει το δικαίωμα αυτοδιάθεσης, ειδικά όταν αυτό του στερείται με τρόπο που τείνει να
εξαφανίσει τη γλώσσα του και τον πολιτισμό του, που αποτελούν και αυτά, βάσει του καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ αναφαίρετα δικαιώματά του. Όταν έγινε η επανάσταση, η Ελληνική γλώσσα είχε πάψει να γράφεται επί αιώνες και, όπως έχω και άλλη φορά αναφέρει, ο Κοραής αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει τη σύνταξη και τη γραμματική της Γαλλικής ως ιστορικό αντιδάνειο. Όσο για τον αυτοπροσδιορισμό μας ως Έλληνες, αυτός ήταν απαγορευμένος από την εποχή του Βυζαντίου, γι' αυτό και δεν θεωρώ ότι είμασταν μόνο 400 χρόνια σκλαβωμένοι. Το ότι οι βυζαντινοί Ρωμαίοι αυτοκράτορες χρησιμοποιούσαν την Ελληνική γλώσσα δεν σημαίνει ότι ήταν και Έλληνες. (Θα μπορούσαν και οι Αμερικανοί να μιλούν την Ελληνική, η Αγγλική κέρδισε με λίγες ψήφους διαφορά, αν το γνωρίζεις).
Όταν δε λίγοι αντιτίθενται σε πολλούς, αδιαφορώντας για τις συνέπειες, αυτό τυγχάνει να ονομάζεται εξ ορισμού ως "ένδοξο", είτε μας ξενερώνει είτε όχι. (Βλέπε Λεονάιντας)
Απλά δεν νοιώθω συμβατός με αυτούς όπως δεν νοιώθω συμβατός και με υποτιθέμενους πιο πολιτισμένους λαούς, πχ τους 'Αγγλους (που σε πολλά πράγματα φέρονται ακόμα πιο απολίτιστα κι από τους Τούρκους, και ο πολιτισμός των οποίων είναι μόνο επιφανειακός).
Νοιώθω ότι είμαι τελείως ξένος και απέναντι στην νεοελληνική κουλτούρα, που έχει υιοθετήσει τόσα πολλά από την τουρκική κουλτούρα (το ραχάτι, το ρουσφέτι, την εσωστρέφεια, τον υποβιβασμό της γυναίκας, τον ωχαδελφισμό, την μοιρολατρία), πόσο μάλλον απέναντι στην τουρκική.
Για την στρατιωτική ηγεσία τους ούτε λόγος, ο στρατός αποτελείται από επαγγελματίες φονιάδες που έχουν υποστεί πλύση εγκεφάλου, χειρότεροι κι απ'τους ναζί, και όσο κυβερνά ο στρατός δεν υπάρχει περίπτωση να υπάρξει ελληνοτουρκική φιλία.
Το μίσος μας γι'αυτούς όμως εν πολλοίς προκύπτει απ'το γεγονός ότι υποσυνείδητα μας θυμίζουν πολλά στοιχεία του δικού μας λαού, τα οποία προσπαθούμε να τα απωθήσουμε.
Οι δυνάμεις του συλλογικού Ασυνείδητου είναι τόσο ισχυρές, αλλά που ξέρεις, μερικές φορές γίνονται και θαύματα.
Πέστα Δόκτωρ πέστα. 1) Για τους Άγγλους θρέφω κι εγώ τα ίδια συναισθήματα και έχω την ίδια άποψη, ότι ο πολιτισμός τους είναι ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΚΟΣ. Απόδειξη αυτού είναι ότι η Βρεττανική Αυτοκρατορία δεν κατάφερε ποτέ να επιβληθεί σε έναν λαό παρά μόνο δια της ωμής βίας (και της τεχνολογικής της υπεροχής) και όχι μέσω της πολιτιστικής της ανωτερώτητας
2) Αυτό θα έπρεπε να το κάνω quote στο θέμα "Ο Ελληνάρας", συνοψίζει εν ολίγοις πολλά από αυτά που έχουν ειπωθεί εκεί. Θα θυμίσω ότι όταν εγώ και ο bisbi μιλήσαμε για "ραγιαδισμό" μας "κοιτούσαν στραβά" άπαντες.
3) Ακριβώς όσα ανέφερα παραπάνω, γενικώς συμφωνούμε Δόκτωρ.
4) Το να βλέπεις τα δικά σου ελαττώματα σε κάποιον άλλον σε εξοργίζει περισσότερο από καθετί άλλο
5) Στο μόνο που έχω κάποια διαφωνία είναι αυτό. Ακριβώς επειδή το συλλογικό ασυνείδητο είναι πανίσχυρο, υπάρχει πιθανότητα προσέγγισης. Απαραίτητη προϋπόθεση να πέσει το ναζιστικό καθεστώς που κατέχει την πατρίδα μου!!!
Το πρόβλημα με την Τουρκία είναι οτι σαν κράτος, αλλά και σαν λαός, παρουσιάζεται έντονα ανομοιγενές. Η Τουρκία στα παράλια του Αιγαίου, αλλά και στην Κωνσταντινούπολη και την Αγκυρα, εμφανίζει ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο από ότι το υπόλοιπο κράτος, ιδιαίτερα στα βάθη της Ασίας.
Αυτή η ανομοιογένεια, εκφράζεται και από τους πολιτικούς φορείς που την αντιπροσωπεύουν, αλλά και από τους στρατηγούς που έχουν λόγο στα πολιτικά δρώμενα.
Τέλος να κινδυνολογήσω λίγο Κάπταιν. Ακριβώς αυτή η ανομοιογένεια που περιγράφεις τροφοδοτεί τα σενάρια διάσπασης της Τουρκίας που κυκλοφορούν εδώ και πολλά χρόνια. Στην Τουρκία για όλους τους λόγους που προαναφέρθηκαν και άλλους πολλούς είναι ώριμο το κλίμα εμφύλιας διαμάχης, όπως θα είδατε όλοι με τις τεράστιες διαδηλώσεις των Κεμαλιστών εναντίον του ενδεχομένου να γίνει πρόεδρος ο Ερντογάν. Να θυμίσω ότι όταν ο Λεπέν έλεγε "Μπορεί η Ευρώπη να φτάσει να έχει σύνορα με το Ιράκ;" (δυστυχώς) είχε δίκιο μιας και έλεγε το προφανές και αυτονόητο. Όλοι θέλουν τον γεωπολιτικό έλεγχο των στενών και των μικρασιατικών παραλίων. Ποιος είπε ότι η Ευρώπη θέλει κατά βάθος την Ανατολία και το Κουρδιστάν; Ελπίζω να μου πείτε ότι όλα αυτά είναι αβάσιμοι φόβοι και ακόμη περισσότερο εύχομαι να έχετε δίκιο...
