ο κόσμος ο κακός
ο βέβηλος και βάρβαρος.
Ου ου ου και ουαί.
να μην ξεχάσεις να φτύσεις φεύγοντας.
μια χλέπα πράσινη όπως η φανέλα του βάζελου
τι θα πει ο κόσμος?
ε να.
Τι να πει, οι σημαντικοί άνθρωποι ασχολούνται με ιδέες,
οι συνηθισμένοι με γεγονότα και οι ασήμαντοι με τους άλλους
(δε θυμάμαι ποιος το είπε, αλλά πάντα το ανακαλώ
στη παγωμένη μου μνήμη όταν η κουβέντα πάει
προς γκοσιπιές και φορ δε αιζ οφ δε γουορλντ).
Πάρε την λέξη μου. Δώσε μου το χέρι σου
δεν έλεγε ο έμπειρος εμπειρίκος?
Ο Αντρίκος κάτι θα εννοεί, δε μπορεί.
ΜΑ ΔΕ ΜΠΟΡΕΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ (σπαστική φωνή υστέρως)
Λες για να πείσεις, αλλιώς γιατί λες?
Εσύ ξέρεις, δε χρειάζεται να αυτοπειστείς.
Αν και καμιά φορά υποκύπτουμε σε περίεργες ζυμώσεις
καθώς τα λέμε κιόλας.
Ξέρω γω μωρέ?
Απο τη μια ο κόσμος μας θέλει αποτυχημένους για να νιώθουμε ασφαλείς
σε μια δικαιολόγηση που περιλαμβάνει μια κακία συμπαντική
με αδύνατες συνθήκες πνευματικής ανέλιξης
κι από την άλλη ο κόσμος είναι το ορμητήριο
που μέσα του ορμάμε κι ο,τι πιάσουμε.
Από γαλότσα μέχρι τσιπούρα.
να βλέπεις το γείτονα που σε ξέρει καλύτερα κι από τη μάνα σου
να σου λέει κάθε πρωί
"πουλάκι μου, τι κάνεις?"
ενώ τα μάτια του λες και βλέπουν πυροβολημένο αετό,
το μάτι του κόνδωρα να πω? το λέω...
Αν δε μας νοιάζει η γνώμη του κόσμου,
να μη βάζουμε μήνυμα σε τηλεφωνητή
κι ας μη γράφουμε "λείπω σε άδεια".
όσο λέμε αστεία ή θλιβερά ψέμματα,
τόσο η φλόγα του κουτσομπολιού
θα σιγοκαίει.
κι όταν κάψει και το τελευταίο κλαράκι,
καήκαμε κι εμείς.
τι θα πει ο κόσμος...
είναι απόρροια κάθε ομορφιάς.
Ο αντίκτυπος.
Ωραία λέξη, μαγαρισμένη αλλά ωραία.
Ακόμα και τον δεξιοτέχνη τον αφορά η γνώμη του κόσμου.
Λέει ο Κάλας ότι ο δεξιοτέχνης είναι ευνουχισμένος γητευτής,
ανίκανος να αποπλανήσει, γοητεύει με την ικανότητα του να αποφεύγει τα λάθη,
μας μεθάει με την εγκράτειά του.
Όλα με τίμημα να κάνεις δικό σου το μερίδιο αλήθειας
που σου ανήκει.
Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν η δική σου αλήθεια
προυποθέτει το ψεύδος άλλου (και βαις βερσα) ή του κόσμου
ή μέρους αυτού.
η πλάκα αρχίζει όταν μπλέκουμε τα θεία:
"Τι θα πει ο Θεός"?
Εκεί καλό είναι να κρατάς και μια
σακούλα για αναπάντεχες αναγούλες
ακούγοντας τους νουβέλ βαγκ να ριμιξάρουν ντιπες μοντ,
κατα προτίμηση.
(συνειρμικό, ω μωρά μου)