όσο για το φλερτ... τι να σου πω... και πάλι κι αυτό δε μπορώ να το καταλάβω
ίσως είναι guys thing.... να μην μπορείτε να φλερτάρετε τη γυναίκα σας? γιατί??? τι παραπάνω έχει μια ξένη απ τον άνθρωπο σας?
Τι έχει μια ξένη γυναίκα; Μα το ότι είναι ξένη. Κάποτε ρώτησαν τον ποιητή Κώστα Βάρναλη, "
Ποια είναι η ομορφότερη γυναίκα;" Και τι απάντησε ο ποιητής, ως ρομαντική ψυχή; "
Τ' αλλουνού!!!"
Το ότι δεν ξέρεις τι θα πει πριν το σκεφτεί.
Το ότι
μυρίζει διαφορετικά.
Το ότι είναι νεότερη.
Το ότι δεν την έχεις ξαναδεί γυμνή.
Το ότι με τη γυναίκα σου συνεχίζεις να φλερτάρεις έτσι κι αλλιώς, ειδάλλως δεν στέκεται η σχέση.
Αγαπητή μου Κουέ, δυστυχώς για μένα, ξεκίνησα τη ζωή μου με τις δικές σου ιδέες. Ουδέποτε υπήρξα πολυγαμικός, αν και σε όλες ανεξαιρέτως τις σχέσεις μου πήγα και με κάποια άλλη. Μάλλον ολιγογαμικός μπορώ να χαρακτηριστώ. Παντρεύτηκα στα 21 μου, σήμερα στα 40 είμαι πλέον "Βετεράνος Χιλίων Ψυχικών Πολέμων", όπως λένε και οι Blue Oyster Cult. Όλα όσα λες ίσχυαν από μόνα τους μέσα μου, δεν χρειάστηκε επί πολλά χρόνια να πιέσω τον εαυτό μου. Όλα όσα λέω παραπάνω τα ένιωσα ξαφνικά και με τον πιο αδυσώπητο τρόπο. Πιστεύω ότι κανείς δεν πρέπει να μένει σε μια σχέση ή να κάνει το οτιδήποτε
επειδή πρέπει, αλλά
επειδή έτσι νιώθει κι αυτό τον κάνει ευτυχισμένο. Δεν έμαθα στη ζωή μου να υποκρίνομαι απέναντι στα πραγματικά μου συναισθήματα, ούτε μου αρέσει να λέω ψέμματα στον εαυτό μου.
Όσο για το κέρατο, αρνούμαι την ύπαρξη αυτού του όρου. Το ότι η μονογαμία είναι απόδειξη της αγάπης είναι παραμύθι του Μάτριξ. Το σωστό που μπορεί να πει κανείς είναι ότι
συνήθως όταν αγαπάς κάποιον θέλεις μόνον αυτόν, όμως τούτο μπορεί και να μην ισχύει
πάντα. Ιδιαίτερα για χρονικές διάρκειες που είναι αρκετές και για έναν Κοεμτζή να πληρώσει τις αμαρτίες του. Θα μου πείτε τώρα γιατί αναφέρεις τους ισοβίτες εγκληματίες;
Όταν παντρεύεσαι, αναλαμβάνεις ένα χρέος απέναντι στην κοινωνία, η οποία έχει θέσει και τα θέσφατα που εσείς αποδέχεστε, ή αν θέλεις έγραψε τα παραμύθια που μας μεγάλωσαν. Το ίδιο συμβαίνει και μ' έναν εγκληματία. Τη στιγμή που τον συλλαμβάνουν, αποκτά ένα χρέος απέναντι στην κοινωνία, δηλαδή αυτή τον τιμωρεί και τον αναμορφώνει προκειμένου να πληρώσει για τα εγκλήματά του, αλλά και να ξαναβγεί στην κοινωνία χωρίς τουλάχιστον να είναι επικίνδυνος (Αυτές είναι αρχές του δικαίου, δεν σημαίνει ότι τηρούνται πάντα, θα βγούμε οφτοπικοί).
Αναρωτιέμαι λοιπόν, γιατί η κοινωνία δέχεται ότι ένας Πάσσαρης πληρώνει το χρέος του προς αυτήν σε 15 χρόνια ενώ εγώ δεν έχω εκπληρώσει το χρέος μου με 20; Θυμίζω ότι ο γάμος
ονομαστικά είναι ισόβια, όσο δηλαδή και η ποινή του Κοεμτζή.
Όσο για τη γυναίκα μου, το έχω συζητήσει μαζί της, θεωρητικά όπως κάνουμε κι εδώ τώρα, και πραγματικά δεν έχει ιδιαίτερο πρόβλημα. Η απάντηση ήταν "Έχεις δίκιο, κάνε ότι θέλεις όμως πρόσεξε να μην εξευτελίζεσαι". Φυσικά τα ίδια ισχύουν και από την αντίστροφη. Το μόνο που δεν μπορώ να της πω είναι ότι μερικές φορές σκέφτομαι "άντε να τελειώνουμε". Σκέψου ότι έχουμε "γράψει" πάνω από 2500 φορές μαζί. Σε άλλα ζευγάρια αυτό το νούμερο φτάνει για 50 χρόνια γάμου. Μάλλον το καταναλώσαμε το πράγμα. Ακριβώς όπως τα λέει ο Καπετάνιος.
Πράγματι τέλος, δεν είναι πολλές οι γυναίκες που μπορούν να σταθούν δίπλα μου. Γι' αυτό και δεν ανησυχεί και πολύ η γυναίκα μου. Ούτε για σεξ δεν πάω αν δεν μου τη δίνει μια γυναίκα, κι αυτή που με ξέρει σαν την παλάμη της, γνωρίζει ότι αυτό συμβαίνει σπάνια κι έχει κυρίως πνευματικό κι όχι μόνο σωματικό λόγο να συμβεί. Έτσι μου είπε, μη το κάνεις αν δεν αξίζει πραγματικά. Αν πράγματι αξίζει δεν έχω πρόβλημα, αν και προτιμώ να μην το μάθω. Αν θέλεις βασιλειά, πρέπει να είσαι βασίλισσα, αν θέλεις λύκο πρέπει να είσαι λύκαινα. Αν θέλεις το Μέγα Χάος...πρέπει να είσαι η Άβυσσος. Κάποτε την ερωτεύτηκα τρελλά αυτήν τη γυναίκα. Εγώ φταίω που δεν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτό το συναίσθημα;Βρίσκομαι σε τραγικό αδιέξοδο...
Το κέρατο δεν το αναγνωρίζω ως όρο, γιατί πιστεύω ότι ο κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα αυτοδιάθεσης και ότι δεν έχω κανένα δικαίωμα να του επιβάλλω εγώ ποιος θα καλύπτει τις ανάγκες του.
Δεν μιλάω για συστηματικό ξενοπήδημα, γιατί τότε δεν υπάρχει σχέση της προκοπής, όπως και να το κάνουμε.
Αν κάποιοι συνομιλητές πιστεύουν ότι αυτά εκφράζουν μόνο τις προσωπικές μου ανάγκες, θα τους πω να κοιτάξουν τις στατιστικές για τα διαζύγια και για τις εξωσυζυγικές σχέσεις. Πάνω από το 80% των αντρών και το 70% των γυναικών ομολογούν (πόσοι το κάνουν και δεν το λένε...) ότι έχουν εξωσυζυγικές σχέσεις. Το ότι εσείς οι περισσότεροι δεν το έχετε δει οφείλεται στο ότι συνήθως οι παντρεμένες προτιμούν τους παντρεμένους, γιατί έχουν κοινά συμφέροντα (αφού και οι δύο το κάνουν για την ερωτική ποικιλία και δεν θέλουν να ρισκάρουν να χαλάσουν το σπίτι τους). Επίσης, όπως προανέφερα, το μεγαλύτερο ποσοστό πελατών των πορνών είναι παντρεμένοι, οπότε αν δεν ασκείτε εσείς το αρχαιότερο των επαγγελμάτων (που είναι κοινωνικό λειτούργημα λένε, τώρα καταλαβαίνω σιγά σιγά γιατί) μάλλον βλέπετε τους παντρεμένους που γνωρίζετε ως αθώες περιστερές, αφού στην υποκριτική μας κοινωνία μόνο το Μέγα Χάος τολμά να συζητήσει ανοικτά αυτό που πολλοί άλλοι σκέφτονται και κάνουν. Όσο για τα διαζύγια; Στις μέρες μας έχουν φτάσει πια γύρω στο 65%!!!
@ Ρουμάνα: Το μόνο που ζήτησα είναι ανοχή και όχι ηθικολογία. Τώρα συμφωνώ μαζί σου! Υπερασπίζομαι αυτό που θεωρώ σωστό και δεν μου αρέσει να με κοιτάν ως αμαρτωλό, όταν εγώ έχω καθαρή την ψυχή μου. Ό,τι έχω κάνει το έχω κάνει μόνο επειδή ένιωθα μια αληθινή και πιεστική ανάγκη. Μάλιστα σε χαμηλές δόσεις βοηθά στην αναβίωση της σχέσης... Κατά τ' άλλα, ναι
προβληματιστείτε και μην ακολουθείτε τη θέση μου, αν δεν νιώσετε κι εσείς το ίδιο. Αν όμως το νιώσετε, θα θυμηθείτε τον φίλο σας το Χάος και αυτό θα σας βοηθήσει ν' απαλλαγείτε ευκολότερα από τις τύψεις. (Ρε συ δεν είμαι εγώ ο αμαρτωλός και το κοπρόσκυλο αυτής της κοινωνίας, και το Χάος κάποτε μας τά' λεγε)
