ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΕΝΤΟΝΙ
….. Στην πράξη οι γυναίκες σήμερα είναι υποχρεωμένες να σπουδάζουν και να εργάζονται, αλλά είναι κι υποχρεωμένες να παντρεύονται και να κάνουν παιδιά….
Δεν είπα ότι είναι κακό να σπουδάζει, να παντρεύεται, να κάνει παιδιά κι οικογένεια. Είπα όμως οτι ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΜΑΖΙ αναγκάζεται να τα κάνει και μάλιστα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα (20 χρόνια) κι αυτό δίνει ένα άγχος. Έχει υποχρεώσεις που είχε παλιά (οικογένεια, παιδιά, νοικοκυριό) μαζί με υποχρεώσεις του σήμερα (σπουδές, καριέρα).
Βλέπω αυτή την συζήτηση και εγώ, με τρέξιμο 24/7, δουλειά, 3 παιδιά, 4 χαλασμένους παπουδογιαγιάδες νοιώθω ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ (και προφανώς είμαι) αφού ούτε ένα από τα πράγματα που κάνω ΔΕΝ είναι στην πραγματικότητα υποχρέωση. Ήθελα να σπουδάσω όταν σπούδασα, να δουλέψω όταν δούλεψα, να παντρευτώ όταν και αυτόν που παντρεύτηκα, να κάνω παιδιά όταν τα κανα και να είμαι κοντά στους δικούς μας όταν χρειάστηκε. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν τα βλέπω όλα πολλές φορές ως υποχρεώσεις ή προβλήματα αλλά δεν τα επέλεξα ως υποχρέωση, κι αυτό έχει μεγάλη διαφορά.
Με αυτόν τον τρόπο οι υποχρεώσεις των ανδρών έχουν μειωθεί (δε χρειάζεται μόνο οι ίδιοι να φέρνουν χρήματα στο σπίτι) και η ζωή τους έχει γίνει πιο εύκολη (έχουν όποια γυναίκα θέλουν κι έτσι δεν χρειάζεται καν να παντρεύονται).
Ακριβώς επειδή σήμερα δουλεύουν κι οι δύο οι υποχρεώσεις του άντρα έχουν μειωθεί, αυτονόητο δεν είναι;
Αν δηλαδή μια οικογένεια χρειάζεται Χ ευρώ το μήνα και η γυναίκα δε δούλευε, δε θα χρειαζόταν ο άντρας να δουλέψει διπλά; Με το να δουλεύει κι η γυναίκα δε μειώνεται στα μισά η δουλειά του;
…………
Καλά μην είσαι τόσο σίγουρη οτι όλοι οι άντρες βοηθούν στις δουλειές του σπιτιού και στο μεγάλωμα του παιδιού. Κοίτα λίγο στην ελληνική επαρχία τι γίνεται από νέους ανθρώπους ακόμα... Εκεί είναι ντροπή για τον άντρα να κάνει δουλειές του σπιτιού………..
Όσο για το ότι οι άντρες τα βρίσκουν όλα πιο εύκολα και δε χρειάζεται να παντρεύονται, το αρνείσαι;
Παλιά για να πιάσεις το χέρι μιας γυναίκας έπρεπε να την αρραβωνιαστείς το λιγότερο. Σήμερα τους τα δίνουμε όλα στο πιάτο. Ποιος ο λόγος τη σημερινή ημέρα ένας άντρας να παντρευτεί, τη στιγμή που και σχέση μπορεί να έχει, και σεξ όποτε θέλει, και το φαγητό του - τα ρουχαλάκια του έτοιμα, κι όποτε θέλει την κάνει και πάει γι' άλλες πολιτείες; (εξαιρούνται αυτοί που θέλουν παιδιά).
Υποχρεωμένες ναι, δεν είναι. Αλλά σε περίπτωση που θέλουν να τα κάνουν όλα (κι ούτε καν καριέρα, απλά μια δουλειά να βγαίνει ένας μισθός) οι γυναίκες δεν προλαβαίνουν κι αυτό τους αγχώνει. Ήδη από τη φύση ο άντρας στο θέμα παιδιού είναι ευνοημένος γιατί δεν τον πιέζει ο χρόνος. Η γυναίκα που έχει 20 χρόνια πάνω κάτω να σπουδάσει, να βρει δουλειά, να βρει καλύτερη δουλειά, να βρει σύντροφο, να κάνει παιδί, να το μεγαλώσει όσο μπορεί καλύτερα, τραβάει μεγάλο ζόρι. Κι επιμένω οτι ο άντρας με το φεμινισμό σε αυτό το επίπεδο έχει ωφεληθεί γιατί η γυναίκα του πήρε κάποιο ποσοστό των υποχρεώσεών του, χωρίς να ισοσταθμίζονται επ' ουδενί με αυτά που εκείνος προσφέρει. Κοινώς τι να το κάνω που ο άντρας μου θα μαγειρέψει - σιδερώσει - πάει σούπερ μάρκετ - διαβάσει το παιδί τη στιγμή που το αντίτιμο για μένα είναι να ξοδεύω τουλάχιστον 9 ώρες στην εργασία; (για να μη μιλήσω για τα χρόνια σπουδών)
Οποία πρόοδος... Αυτά ονειρευόμαστε να διδάξουμε στα παιδιά μας; Ότι η έννοια του έρωτα πέθανε κι έγινε μια φτηνή ένωση όπως - όπου - όποτε;
Πιο απαξιωτικά λόγια για τους άντρες και τις γυναίκες δεν έχω δει!
Άντρας: τύπος που ήταν υποζύγιο της οικογένειας αλλά καθώς το μόνο που τον νοιάζει είναι το φαΐ και το σεξ το ανεχόταν… μόλις μπόρεσε απελευθερώθηκε και χρησιμοποιεί την γυναίκα για όλους τους παραπάνω λόγους και μάλιστα τζάμπα (δηλ. χωρίς γάμο!).
Γυναίκα: χαζό πλάσμα που το κοροϊδέψανε και με το πρόσχημα της ελευθερίας του πασάρανε όλες τις δουλειές. Παλιά, πριν τον φεμινισμό, είχε τουλάχιστον διαπραγματευτική αξία ως παρθένα και νοικοκυρά- οπότε και κυρία, κι έτσι χρησιμοποιούσε το υποζύγιο για να ικανοποιεί τις βιοτικές της ανάγκες, τώρα απλώς δούλα του ανδρός και πόντια …τάνα.
Δεν ξέρω ποιο είναι το ποσοστό των αντρών και των γυναικών που λειτουργούν έτσι όμως είμαι σίγουρη ότι δεν είναι μεγάλο. Οι πιο πολλοί άνθρωποι ψάχνουν σύντροφο, ούτε χορηγό, ούτε δούλο/α. Απλώς με βάση τις ανάγκες του καθενός ο σύντροφος έχει άλλα χαρακτηριστικά.
Και στα γραπτά σου Χιμέλα δεν βρίσκω ούτε ρανίδα έρωτα/αγάπης γιατί ο έρωτας δεν έχει σχέση με το να πρέπει να υπάρχει στέρηση σεξ για να φτάσουμε στο γάμο, ούτε να θεωρείς ότι ο άλλος πρέπει να σε θρέφει για να του κάνεις παιδιά και φαΐ… όλα αυτά παραπέμπουν σε «ανταλλακτική κοινωνία» κι όχι σε γάμο από έρωτα.
Και μάλιστα σε αυτή τη σχέση νοιώθεις από την αρχή ριγμένη, με βάση τα προσωπικά σου γούστα, και θες να βγάλεις και τα μέγιστα λέγοντας ότι καλύτερα ήταν όταν δουλεύανε μόνο οι άντρες καθώς είναι ευκολότερες οι δουλειές του σπιτιού.
Όπως το βλέπω εγώ, σήμερα στην Ελλάδα, ριγμένοι είναι οι άντρες μια και η γυναίκα που αυτό θέλει έχει μεγαλύτερη ελπίδα να βρει έναν άντρα που να θέλει η γυναίκα του να μην δουλεύει και να κάνει μόνο παιδιά και νοικοκυριό μόνη, ενώ ο άντρας ακόμα και να θέλει πολύ δύσκολα θα βρει γυναίκα που να δέχεται το ανάποδο.
πάντως παλιά οι γυναικες δουλευαν και στα χωραφια -οπου επαιρναν μαζι τα παιδια..και τα γεννουσαν κιολας κατω απο τα δενδρα καμια φορα..
και στο σπιτι πολυ βαριες δουλειες,,μονο το πλυσιμο ρουχων ηταν απιστευτη κουραση , να φερουν το νερο απο το πηγαδι κλπ..
οι σημερινες γυναικες παρολο που γκρινιαζουν ειναι πολυ πιο χαλαρα..
απλα βγαζουν λεφτα οι σημερινες,,ενω οι παλιες δουλευαν στις οικογενειακες επιχειρησεις..χωραφια κλπ..
τα λεφτα δεν τις κανουν ανωτερες σημερα..
Μεγάλη αλήθεια Άγγελε. Στην επαρχία μετά την δουλειά στα χωράφια η γυναίκα συνέχιζε να έχει όλα τα του σπιτιού και των παιδιών και ο άντρας άλλοτε αρωγός άλλοτε καφενείο και σοβαρές αποφάσεις. Μόνο που το «οικογενειακές επιχειρήσεις.. χωράφια» είναι ευφημισμός… του άντρα ήταν όλα.
Ανώτερες δεν τις κάνει τίποτα γιατί δεν είναι, ισότιμες τις κάνει το ότι πλέον νομικά δεν εξαρτώνται από τον σύζυγο για την επιβίωση τους και δεν χρειάζεται να ανέχονται αδικίες.
[FONT="] Ὑπῆρχαν τόσοι παράγοντες ποὺ διαφοροποιοῦσαν τὰ πράγματα: Ἀλλιῶς ἦταν ἡ κατάσταση στὶς ἀγροτικὲς κοινωνίες, ἀλλιῶς στὶς ἀστικές, ἀλλιῶς στὰ νησιά. Διαφοροποιήσεις ὑπῆρχαν καὶ ἀνάλογα μὲ τὴν κοινωνικὴ θέση, μὲ τὸν πλοῦτο, μὲ τὴ μόρφωση. Δὲν μποροῦμε νὰ τὰ ἐξισώνουμε ὅλα...[/FONT]
Όλα αυτά είναι αλήθεια όμως υπήρχε και η κάλυψη του νόμου για την ανισότητα ανδρός/γυναικός……
Πφφ σιγά το πράγμα. Τι να το κάνω που τρέχω και δε φτάνω;
Γιατί; Αφού δεν είσαι εργαζόμενη, παντρεμένη με παιδιά;
Σε αυτό δεν έχεις άδικο αλλά έτσι είναι ο άνθρωπος, όταν κάτι το έχεις, το θεωρείς δεδομένο. Εγώ πάντως θα αντάλλασσα ευχαρίστως τα χρόνια του άγχους που ζω με το δικαίωμα ψήφου και αρκετά ακόμα δικαιώματα μη σου πω.
Και αυτά ας πούμε?
»Πριν από τη δεκαετία του 1970, ο συζυγικός βιασμός ήταν έννοια ακατανόητη και ουσιαστικά ανύπαρκτη. Ο νόμος, σε καμιά χώρα, δεν τον αναγνώριζε ως ποινικό αδίκημα, αλλά και τα ίδια τα θύματα, τις περισσότερες φορές, δεν συνειδητοποιούσαν ότι κάτι τέτοιο πράγματι τους συνέβαινε. «Βιασμός από το σύζυγο; Σχήμα οξύμωρο». Μετά το1970, όμως, κάποια µέλη του Γυναικείου Κινήματος έφεραν στο προσκήνιο το πρόβλημα αυτό και αύξησαν την ευαισθησία των γυναικών και της κοινωνίας, στο σύνολό της, τόσο για τη σωματική, όσο και την σεξουαλική συζυγική κακοποίηση (Bergen, 1999. Gelles, 1980)…..
Στην Ελλάδα, μέχρι σήμερα (2003), ο νομοθέτης αναγνωρίζει το δικαίωμα του συζύγου στη σεξουαλική επαφή, ακόμα και µε βίαιο τρόπο και χωρίς τη συγκατάθεση της συζύγου του»
«Από τον Οκτώβριο του 2002 έως και τον Απρίλιο του 2003, το Κ.Ε.Θ.Ι. διεξήγαγε έρευνα σε πανελλαδικό επίπεδο, με σκοπό να καταγράψει τη συχνότητα εμφάνισης του φαινόμενου της βίας κατά των γυναικών μέσα στην οικογένεια με δράστες τους συζύγους / συντρόφους τους.
Η διεξαγωγή της έρευνας σε ολόκληρη τη χώρα προσέβλεπε στη διερεύνηση του θέματος στον ευρύτερο πληθυσμό και όχι μόνο σε γυναίκες που έχουν δεχθεί συμβουλευτικές υπηρεσίες από προγράμματα στήριξης (συμβουλευτικά κέντρα, ξενώνες, καταφύγια κ.λπ.).
Τα κυριότερα αποτελέσματα της εν λόγω έρευνας καταδεικνύουν τα ακόλουθα:
• Το 23,6% των γυναικών δηλώνει ότι γνωρίζει περιπτώσεις κακοποιημένων γυναικών από το συγγενικό / φιλικό περιβάλλον που έχουν υποστεί ή υφίστανται βία από το σύζυγο / σύντροφό τους.
• Αναφορικά με το ιστορικό βίας των γυναικών, από το σύνολο των ερωτώμενων, το 13,3% δηλώνει ότι έχει υπάρξει μάρτυρας σκηνών βίας στην οικογένεια που μεγάλωσε και το 11,2% των γυναικών δηλώνει ότι έχει υποστεί βία στην οικογένεια που μεγάλωσε.
• Οι γυναίκες σε ποσοστό 39,7% αναφέρουν ότι σε μία από τις προηγούμενες σχέσεις τους, ο πρώην σύζυγος / σύντροφός τους είχε βίαιη συμπεριφορά απέναντί τους.
• Όσον αφορά στις διάφορες μορφές βίας, καταγράφεται ότι το 56% των γυναικών βιώνουν καταχρηστικές συμπεριφορές του συζύγου / συντρόφου τους, οι οποίες συνδέονται με τη λεκτική ή / και την ψυχολογική βία.
• Επίσης, το 3,6% των γυναικών αναφέρει ότι ο σύζυγος / σύντροφός τους, τους ασκεί σωματική βία και το 3,5% εξαναγκάζεται από αυτόν σε σεξουαλική επαφή.
• Από τα θύματα κακοποίησης που εκμυστηρεύτηκαν τη βία του συζύγου / συντρόφου τους, παρατηρούμε ότι η μεγάλη πλειοψηφία απευθύνθηκε σε μέλη της οικογένειας (60,9%), σε φίλους (46,9%) και σε συγγενείς (35,9%). «
Πολύ σωστά! Και το άγχος είναι κάτι που μας αφορά όλους, όχι μόνο τις γυναίκες. Αντί να κάτσουμε να δούμε τι φταίει για την ποιότητα της ζωής μας, τα ρίχνουμε στον Φεμινισμό;
Λολ; Κι αυτό το λες ως τι; Και το λες σε εμένα που σιχαίνομαι την κατινιά; Βασικά έτσι όπως το είπα δεν το θεωρώ κατινιά αλλά υπερβολικά μεγάλη ευφυΐα: ήταν όντως ιδιοφυές να βγάλεις τη γυναίκα από το σπίτι για να δουλέψει ώστε να μη δουλεύεις εσύ σαν σκλάβος, να της δώσεις σεξουαλικά δικαιώματα για να μην πληρώνεις πόρνες, να της δώσεις κι ένα δικαίωμα ψήφου για να μην έχει να λέει και να της το τρίβεις στη μούρη και να σου λέει κι ευχαριστώ.... Δηλαδή υποκλίνομαι σε αυτόν που είχε την ιδέα αυτή.
Είναι υπερβολική ευφυΐα η πρόθεση να κοροϊδέψεις κάποιον και να βγεις από πάνω?
Το καλό για μένα είναι το δικαίωμα της επιλογής - αν κι αυτό ακόμα είναι υπό αμφισβήτηση γιατί στην Ελλάδα ζούμε. Εγώ χαίρομαι η κάθε γυναίκα να κάνει αυτά που επιλέγει, κι ας σου φαίνεται παράξενο να το λέω αυτό.
Βασικά συμφωνώ οτι είναι πρόοδος η ελευθερία να κάνει ό,τι θέλει. Αυτό που κατακρίνω είναι οτι ο ακραίος φεμινισμός (αν μπορώ να χρησιμοποιήσω τέτοια φράση) προωθεί αυτήν την ελευθερία μετατρέποντάς τη σε ελευθεριότητα και προάγοντάς την σε καθολικό πρέπον, οτι όλες οι γυναίκες δηλαδή που αυτοαποκαλούνται φεμινίστριες θα έπρεπε να έχουν αυτή τη σεξουαλική ελευθερία. Αυτό φοβάμαι για την κόρη μου, το οτι ίσως πιεστεί να ακολουθήσει αυτό το δρόμο αν και δεν τον θέλει. Αν πάλι τον θέλει, με γεια της με χαρά της.
Καμία σχέση με όσα έλεγες πριν αλλά και ότι να’ναι!
……….. Ο φεμινισμός είναι κοινωνικοπολιτικό κίνημα αδελφικό με τον Σοσιαλισμό και τον Χριστιανισμό (μιλάω για τον αμιγή Χριστιανισμό, όχι τον Παυλιανισμό), εφόσον ο στόχος όλων αυτών των ιδεολογιών είναι η ισότητα. …… Η ολοκληρωτική της απελευθέρωση θα έρθει μόνο με την επαναβίωση μιας υγιούς μητριαρχίας, όπου θα εργάζεται ελάχιστα ή καθόλου έξω, θα διαμένει όμως με τις καλύτερες δυνατές συνθήκες στο σπίτι, το κράτος θα της εξασφαλίζει και θα την υποχρεώνει δια νόμου να λάβει μια άριστη εκπαίδευση ώστε να ανατρέφει τα παιδιά της με τον καλύτερο δυνατό και ριζοσπαστικό τρόπο και θα διατηρεί φυσικά όλες τις ελευθερίες που έχει ήδη κατακτήσει στο "φεμινιστικό" παρελθόν της. Ο άντρας από την πλευρά του θα αφιερώνει ελάχιστο έως καθόλου χρόνο στην ανατροφή των παιδιών και στην εκπαίδευσή τους και θα περιοριστεί μόνο στην εργασία, χωρίς όμως να πισωγυρίσει στην υιοθεσία τυραννικής συμπεριφοράς απέναντι της. ………
Oπότε αν θέλουμε έναν υγιή πλανήτη
ΟΧΙ στον Φεμινισμό, ναι στην Μητριαρχία !
ΟΧΙ στην Ισότητα, ναι στην Ισοτιμία !
ΟΧΙ στον Χριστιανικό Σοσιαλισμό με φιλελεύθερο προσωπείο ! Ναι στην Αριστοκρατία !
όπως ήταν κάποτε η ανθρωπότητα. Οι σοφοί και οι άριστοι κυβερνούσαν, ο καρκίνος του πλανήτη ο Χριστιανισμός δεν είχε αλώσει τα πάντα και ακόμα και οι θρησκείες είχαν στο επίκεντρο τις θηλυκές θεότητες.
Και ο δυτικός κόσμος δεν είχε ισοπεδωθεί από τον φαρισαικό Σοσιαλισμό, τον Κομμουνισμό και τις χριστιανικές Εκκλησίες, καθολικές τε και ορθόδοξες εξίσου αρρωστημένες.
…..Μια πραγματική πριγκήπισσα όπως ήταν κάποτε, σε πολιτισμούς που χάνονται στα βάθη του χρόνου. Και ο άντρας ένας πρίγκηπας της καρδιάς της.
'Οταν ένα σύστημα αποτυγχάνει, σημαίνει ότι δεν είναι λογικό ή δεν είναι γερό.
Το «
όπως ήταν κάποτε η ανθρωπότητα. Οι σοφοί και οι άριστοι κυβερνούσαν» έρχεται σε πλήρη αντίφαση με το
«'Οταν ένα σύστημα αποτυγχάνει, σημαίνει ότι δεν είναι λογικό ή δεν είναι γερό»
[FONT="]Και όπως μάλλον θα έχεις καταλάβει είμαι από τις πτωχές τω πνεύματι που θα προτιμήσουν την ισότητα από την μητριαρχία.[/FONT]
