@ Isiliel: Ίσως ν' απόρησες που θεωρώ ότι η έκφραση που χρησιμοποίησες ήταν ηθικολογική, αφού εκ πρώτης όψεως είπες κάτι "αντικειμενικό". Πρόσεξε πού βλέπω την ηθικολογία σε κάτι τέτοιο. Δεν είπες πώς κάθε φορά που μια γυναίκα πάει με έναν άντρα για μια νύχτα είναι χαμένος χρόνος. Είπες πώς το να πάει για μια νύχτα με παντρεμένο είναι χαμένος χρόνος. Καταλαβαίνεις την ειδοποιό διαφορά; Επίσης, γιατί είναι χαμένος χρόνος το να κάνει κάποια περιστασιακά σεξ με κάποιο παντρεμένο (που όπως είπε και η Kajira είναι και δοκιμασμένος) την εποχή που δεν έχει κάποιο δεσμό να την τρελλαίνει; Ακόμη, ποιος λέει ότι κάθε φορά που ξεκινάς μια κατάσταση με τον οποιονδήποτε πρέπει να καταλήξει κάπου;
Δεν απορώ για την ηθικολογική μου έκφραση. 34 χρόνια συνεχούς τριβής με το συγκεκριμένο κοινωνικό κατεστημένο δεν τα αποβάλλεις μονομιάς. Ειδικά όταν δεν βρίσκεις κάποιο καλό λόγο για να το κάνεις.
Ζητώ συγνώμη πάντως για τη γενίκευση διότι δεν είναι αλήθεια. Κάποιοι σε κάποιες περιπτώσεις μπορούν να ζήσουν τον απόλυτο έρωτα ακόμα και μέσα σε μια βραδιά.
Ζητώ συγνώμη και για την ειδική αντιμετώπιση των παντρεμένων αντρών. Η αλήθεια είναι πως προσωπικά θεωρώ "χαμένο χρόνο" το σεξ της μιας βραδιάς και με έναν ανύπαντρο.
Στην ιδανικότερη των περιπτώσεων όταν κάνω έρωτα με έναν άντρα θέλω να τον αντιμετωπίζω εκείνη τη στιγμή σαν ένα μικρό θεό (έτσι όπως αντιλαμβάνομαι εγώ το Θείο). Σαν το σύμπαν ολόκληρο. Θέλω να "διαβάζω" επάνω στο κορμί του, αυτά που τον διεγείρουν και τον κάνουν μοναδικό ανάμεσα σε όλους τους άλλους. Στόχος δεν είναι ο οργασμός, αλλά το ταξίδι το οποίο όταν μπορείς να το απολαύσεις (αλλά και να το μεταφράσεις σε απόλαυση για κάποιον άλλο) στη διάσταση που του αξίζει, κάνει ακόμα εντονότερο τον οργασμό.
Θέλω να μπορώ να τον φαντασιώνομαι και να ερεθίζομαι ακόμα και χωρίς καμία σωματική διέγερση.
Σπάνια φυσικά πετυχαίνεται κάτι τέτοιο σε αυτό το βαθμό ακόμα και μέσα σε μια μακροχρόνια σχέση, αλλά σίγουρα είναι κάτι που τουλάχιστον εγώ, δύσκολα θα το πετύχαινα μέσα σε μια βραδιά. Χρειάζομαι χρόνο. Ποιότικό χρόνο, ώστε να δώσω τον εαυτό μου όπως θέλω και να μάθω να δέχομαι τον εαυτό του ερωτικού μου συντρόφου σαν ...ένα Θείο Δώρο.
Μα θα μου πεις, ποιός μίλησε μόνο για μια βραδιά. Με έναν παντρεμένο μπορείς να βγεις και έναν και δύο και τρείς μήνες (ή και 3-4 χρόνια...) Ίσως σε κάποια άλλη φάση της ζωής μου.
Πάντως τώρα δεν αναζητώ την ερωτική συντροφιά τόσο, όσο ένα σύντροφο. Ίσως επειδή εγώ δεν έχω βρει τη δική μου Άβυσσο ώστε να προλάβω να τη βαρεθώ κιόλας...
Απ' την άλλη, όταν βρήκα τη φιλενάδα του άντρα μου στο σπίτι μας, στο κρεβάτι μου, ξαπλωμένη στο μαξιλάρι μου, εκεί που έκανα τα όνειρά μου
για τον άντρα μου, όμορφη, νέα, με λαμπερή επιδερμίδα και φοβισμένα μάτια, σαν το αγρίμι που πιάστηκε στη φάκα, όταν της είπα: "μη φοβάσαι, μπορείς να τον έχεις αλλά σε παρακαλώ όχι μέσα στο σπίτι μου..."(λες και θα με ρωτούσε για να τον έχει...αλλά εγώ ένιωσα καλά που...της τον έδινα..
) ίσως κάποιος διακόπτης να γύρισε μέσα μου, να έκανε κάτι κλίκ, και νομίζω πως αν βρισκόμουν με κάποιον που απατά τη σύντροφό του, το μόνο που θα μπορούσα να σκεφτώ θα ήταν η γυναίκα που έχει μείνει πίσω. Που ίσως ξέρει, ίσως και όχι. Ίσως αδιαφορεί, ίσως πονά...
Ακόμα και μετά το παραπάνω περιστατικό, ζήτησα από τον άντρα μου να πάρει όσο χρόνο έχει ανάγκη, να ζήσει αυτό που νιώθει πως έχει ανάγκη να ζήσει και να αποφασίσει μετά. Ένιωθα πως μπορούσα να το αφήσω πίσω μας, αλλά φαίνεται πως ήταν ήδη αργά τότε, ...γιατί παλαιότερα την είχαμε νικήσει τη ρουτίνα!
Πλησιάζαμε και παλαιότερα σε μια φάση απομάκρυνσης όταν μου ήρθε η φαϊνή ιδέα να "παίξουμε" ένα ερωτικό παιχνίδι που θα διαρκούσε μια εβδομάδα και θα είχε σαν στόχο να ξαναγνωρίσουμε απ' την αρχή ο ένας τον άλλο.
Θυμάμαι πως του είχα φτιάξει μια επιστολή γραμμένη με όμορφα καλλιγραφικά γράμματα που περιέγραφε πως θα εξελισσόταν η επόμενη εβδομάδα μας και εκείνος αποδέχτηκε την πρόσκληση και δέχτηκε στην ουσία να φλερτάρουμε ο ένας τον άλλο απ' την αρχή, παρόλο που συζούσαμε ήδη τέσσερα χρόνια.
Δεν θυμάμαι όλη την διαδικασία, πάντως η πρώτη μέρα είχε ένα δείπνο (ως γνωστόν ο έρωτας περνάει από το στομάχι
)στην αυλή μας κάτω από το φως κεριών και πέπλων που είχα κρεμάσει δεξιά και αριστερά. Ο μόνος κανόνας που έπρεπε να ακολουθήσουμε ήταν πως δεν θα υπήρχε καμία σωματική επαφή μεταξύ μας και το βράδυ θα κοιμόμασταν χώρια..
Τη δεύτερη μέρα τον έκανα μπάνιο με αιθέρια έλαια, μετά σιάτσου και μετά ...του χόρεψα γυμνή όπως έκανα και στο παρελθόν (
-ντρέπομαι λίγο που σας τα λέω όλα αυτά αλλά από την άλλη σκέφτομαι ότι ίσως σας δώσω ιδέες για τις καλοκαιρινές βραδιές σας..) όταν είχαμε γνωριστεί. Δεν θα αγγίζαμε όμως ο ένας τον άλλο για ακόμα μια βραδιά...
Μέχρι το τέλος της εβδομάδας όχι μόνο τον είχα ερωτευτεί απ' την αρχή (και ευτυχώς κι εκείνος εμένα) αλλά και δε βλέπαμε την ώρα να χωθούμε ξανά ο ένας στην αγκαλιά του άλλου...
Είμασταν βέβαια και στην Κέρκυρα...κατ'εξοχήν ερωτικό νησί...
Σου χρωστάω και απάντηση από PM αλλά λίγο αργότερα
Υ.Γ. παράξενο αλλά μου έκανε καλό που μίλησα για τον άντρα μου!
