κάποτε μου το είχε πει και μένα μια κυρία αυτο το πράγμα και τότε δυστυχώς την είχα πιστέψει (εγώ ήμουν 22 και αυτή κοντά στα 50) και βάση αυτής της πίστης μου έκανα μια πολύ λάθος επιλογή και ένα αρκετά σοβαρό λάθος στη ζωή μου... παντρευτηκα τον πρώτο άντρα μου ενώσω με είχε ήδη "κερατώσει" ... ή έστω το είχε προσπαθήσει αλλά δεν του βγήκε και ήρθε και μου το είπε στη συνέχεια.... είχα σκεφτεί λοιπόν ότι αφού σχεδόν μου το φόρεσε και δεν του βγηκε... ε αυτό ήταν δεν θα το ξανακάνει (

ναι καλα....)
Περνώντας τα χρόνια, κι αφού μεγάλωσα, κι αφού χώρισα με τον πρώτο μου άντρα, κι αφού γνώρισα κι άλλους άντρες κι άλλους ανθρώπους.... κατάλαβα ότι υπάρχουν κι άνθρωποι που δεν ειναι δειλοί....
Ανθρωποι που αν δουν οτι κάτι δεν παει καλα με τη σχεση τους χωριζουν πρωτα και μετα πανε στις άλλες πορτοκαλιες....
Για μένα το κέρατο είναι δειλια... δειλια να πάρεις αποφασεις που θα εχουν αντικτυπο....
Θεωρώ λοιπόν πλέον, όπως είπα και πιο πριν, ότι υπάρχουν κι άνθρωποι με αξιοπρέπεια... άνθρωποι που αναλαμβάνουν το βάρος των επιλογών τους, τις ευθύνες τους και τις συνέπειες .....