Δεν μου αρέσει η ορθόδοξη εκκλησία ούτε το δημαρχείο, ούτε αποδέχομαι τον όρο γάμο όπως τον εννοούν οι περισσότεροι, και ειδικά οι γυναίκες που θέλουν πάρα πολύ να παντρευτούν και βιάζονται με ολέθρια αποτελέσματα. Σε όποιον γάμο πήγα γέλαγα. Το πιο ενοχλητικό κομμάτι είναι οι συγγενείς και οι περισσότεροι γάμοι γίνονται Σεπτέμβρη-Οκτώβρη στην Ελλάδα, έτσι μου λέγανε τουλάχιστον παλιά οι μεγαλύτεροι, μές'τη ζέστη και την υγρασία, μια εποχή που δεν μου αρέσει καθόλου, αφού αγαπημένη μου εποχή που νοιώθω φουλ κέφι και ερωτισμό είναι ο χειμώνας κι όχι το παρατεταμένο καλοκαίρι. Δεν είναι ο γάμος το πρόβλημα, αλλά μια σειρά από κακά έθιμα γύρω απ'αυτόν όπως η λίστα δώρου που με αηδιάζουν. Και όλο αυτό το κλίμα, ειδικά στην εκκλησία δεν μου αρέσει καθόλου, το βρίσκω πολύ πομπώδες και θεατρικό. 'Οταν βλέπω ιερέα πάει ο νους μου σε κηδείες. Ποιόν αφορά η επισημοποίηση μιας σχέσης και γιατί να έχει τόσο μεγάλο κοινό μια τελετή γάμου όπως μια επιθεώρηση ? Τα καλά έργα τα παρακολουθούν λίγοι, άσε που δεν ανεβαίνουν κι εύκολα καλά έργα. Και το δημαρχείο είναι στο άλλο άκρο, ψυχρό και άχαρο. Ο γάμος έχει πραγματοποιηθεί πολύ πριν την εκκλησία και τα άλλα όλα είναι περιττά. 'Εχω πολλές ιδέες για αυτοσχέδιο πριβέ γάμο. Δεν προβλέπω γάμο με την έννοια της δημόσιας τελετής, είναι πάνω από τις ψυχικές δυνάμεις μου κι εξάλου νομίζω πάντα θα είμαι φτερό στον άνεμο. Ο γάμος-τελετή είναι για ανθρώπους που είναι προσγειωμένοι ή θέλουν να προσγειωθούν αναζητάνε ασφάλεια και εξασφάλιση, και γίνεται κυρίως για κοινωνικούς και ψυχολογικούς λόγους.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
