Εγω παλι συμφωνω με την κακη επιρροη στο εν λογο θεμα (το τελευταιο ντε που λετε).
Κι αν και ειμαι φρεσκοχωρισμενος...(τι ειχες Γιαννη τι ειχα παντα!) την ιδια μερα που χωρησα βγηκα εξω με την κολλητη μου και το αγορι της και καθε αλλο παρα στραβα μου εκατσε...
Αλλα συμφωνω και με το χαμστερακι*.Εαν εχει χωρησει και ειναι πεσμενη και θελει να βγουμε ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ (φιλοι δηλαδη) για να ξεφυγει, τοτε προσωπικα φυσικα και θα το σεβαστω.
Το οτι εγω π.χ. δεν λειτουργω ετσι δεν σημαινει οτι αν μου το ζητησει ενα ατομο που αγαπω (φιλικα) δεν θα το κανω.Αλλα σε καμια περιπτωση δεν προκειται να δεχτω και να αφησω να διαιονιζεται αυτη η κατασταση.
Εννοω οτι μεχρι να ξαναμπει σε σχεση εγω να βγαινω μονο μαζι της/του ή μονο με την κοπελα μου."Αποκλειστικοτητα" δηλαδη.Θα αισθανθει παραγκωνισμενη η σχεση μου και διακιολογημενα.
Το οτι ειναι φιλος μου δεν σημαινει μονο "απαιτω" αλλα "εχω και υποχρεωση να...".
Και ουτε ειναι γραμμενο πουθενα οτι επειδη η φιλια ειναι πιο βαθυ (και καλα**) συναισθημα, οτι εγω θα μαμησω την σχεση μου για αυτο.
Ειναι αδικο να πηδαω την σχεση μου ετσι.(ειναι μπερδεμα οπως τα λεω.Δεν εννοω οτυτε οτι με το που ειμαι με καποια γραφω τους φιλους, αλλα φυσικα ουτε και οτι επειδη ειμαι φιλος μαζι σου 100χρονια θα ξεσκιζω τις σχεσεις μου βαση τωνβ αναγκων σου)
Τεσπα προσωπικα θεωρω πολυ κλισσε τα "κραταω το φαναρι", "στα ζευγαρια τι θελει το μπακουρι" κτλ κτλ.
Παλι καλα στην Ιταλια τετοια πραγματα δεν ισχυουν...
Και μονος μτην κοπελα μου θα βγω.
Και με την κοπελα μου και καποιον αλλο.
Και με την κοπελα μου και αλλους.
Και μονος με αλλο ζευγαρι.
Τωρα,τα ποσοστα με τα οποια ισχυουν τα πιο πανω...ειναι του καθενος καπελο.
