δε μπορώ να σου αναλύσω πόσο λάθος είναι αυτό το σκεπτικό γιατί είναι βγαλμένο μέσα από εμπειρίες
θα αρκεστώ μόνο στο ότι διαφωνώ κάθετα

(αν και είμαι σίγουρη ότι δε σου αρκεί)
οτιδήποτε άλλο όμως σου πω, θα φανώ σαν ξερόλας, σαν φωτεινός παντογνώστης και όπως λέει και κάποιος, σαν να έχω το αλάθητο το πάπα

Η ζωή θα στα φέρει και θα το δεις ότι αυτό που λες ... δεν στέκει...
Απλά... όσο θα λειτουργείς έτσι... θα είναι πάρα πάρα πολύ δύσκολο να δημιουργήσεις οικογένεια
Καλα οτι δενμου αρκει το "ειναι βγαλμενο απο τις εμπειριες (μου, σου, του)" δεν μου αρκει, γιατι προφανως εγω ειμαι διαφορετικος ανθρωπος απο σενα, και τουμπαλιν. Αλλα ομολογω οτι αυτο δεν ειναι πρωταρχικης σημασιας, οσο το οτι...δεν καταλαβα με τι ακριβως διαφωνεις!
Ρωτησες ποια "είναι η στιγμή -if ever- που διαχωρίζουμε και λέμε, αααααα αυτή είναι η γυναίκα μου, και πλέον είναι αυτή πάνω απ τους φίλους." Βασει της απαντησης μου,
Για μενα: Οταν ο χρονος και οι εμπειριες που εχεις με τον συντροφο σου ειναι πλεον πιο σημαντικες - πολλες απο ο,τι με τους φιλους σου. Συνηθως αυτο συμβαινει οταν πλεον εισαι παντρεμενος, αλλα δεν το θεωρω και απαραιτητο. Σε καθε περιπτωση παντως, δεν νομιζω οτι μια σχεση - οποιουδηποτε ειδους και διαρκειας - μπορει να ξεπερασει ευκολα και κατα πολυ μια δυνατη φιλια.
θεωρεις οτι αυτο συμβαινει πριν παντρευτεις καποιον (ή ζησεις αναλογα πολλα μαζι του χωρις να παντρευτεις) ή στο οτι μια δυνατη και μακροχρονη φιλια δεν μπορει ξεπεραστει ευκολα και κατα πολυ απο μια σχεση (και επομενως πιστευεις οτι ειτε η φιλια μπορει να ξεπεραστει ευκολα, ειτε οτι μια σχεση μπορει να ειναι πολυ ανωτερη απο μια φιλια σε πιστη, ανταποδοση, αισθηματα, κτλ) ;
Και κατα δευτερον, ως προς τι θα με εμποδισει η παραπανω αποψη να κανω οικογενεια;
(προσοχη! Δεν θιχτηκα με κανεναν τροπο, απλα μπερδευτηκα!)
εξάκτλι. Θα υπάρξει στιγμή στη ζωή σας που η σχέση και η δυνατή φιλία θα γίνουν ένα και το αυτό... απλά είναι μετά τα 30, συνήθως

Εγω ειπα οτι η " συντροφος μου ειναι...φιλη μου, σεξουαλικη παρτενερ μου, το ατομα που θα στηριχθω, και χιλια δυο πραγματα, αλλα δεν μπορει να μου προσφερει ΟΛΑ τα πραγματα που θα μπορουσα να εχω απο ολους τους φιλους μου." Εσυ λες οτι καποια στιγμη θα ειναι ΜΟΝΟ δυνατη φιλια; Αν ναι, πιστευω ( και ευελπιστω) οτι δεν θα γινει αυτο! Αν οχι, που διαφωνεις με αυτο που ειπα;
…όταν η σχέση είναι σοβαρή, όταν σε καλύπτει, πιστεύω ότι απλά δεν υπάρχει η ανάγκη να κάνεις διακοπές χωρίς τον/την σύντροφο σου. Χωρίς να σημαίνει ότι δεν δίνεις χώρο και ελευθερία. Χωρίς να σημαίνει ότι προδίδεις τους φίλους. (χαλαλι φίλους αν διεκδικούν την ίδια και ίσως πιο σημαντική θέση από την σχέση σου)
Άλλο πάω να πίνω ένα ποτό-καφε με τους φίλους και άλλο προτιμώ να διασκεδάζω-χαλαρώσω μαζί τους σε κάποιο νησάκι, μακριά και χωρίς εσένα.
Σορρυ, αλλα αν απλα λες, οτι εσυ πιστευεις οτι δεν υπαρχει αναγκη να κανεις διακοπες και χωρις τον/την συντροφο σου, αν σε καλυπτει η σχεση σου, τοτε εγω λεω οτι υπαρχει. Δεν ειναι επιχειρημα αυτο, απλα μια αποψη!
Δεν καταλαβαινω γιατι το να θες και εσυ, και οι φιλοι σου να πατε διακοπες ΚΑΙ μονοι σας (εκτος απο διακοπες με τους συντροφους σας) ειναι κακο! Και θα πρεπει να τους κατηγορουμε κιολας που θελουν να συμμετεχουν ενεργα και στη ζωη μας!
Επισης, το να με "καλυπτει" η σχεση μου, πως το εννοεις; Θεωρεις οτι ο συντροφος σου μπορει να καλυψει ΚΑΘΕ σου αναγκη και επιθυμια; Δεν διαφερετε πουθενα, σε κανενα απο τα γουστα / επιθυμιες σας;
