Ε, πάμε που λέτε για καφέ και βλέπω μπροστά μου μία κοπέλα φυσιολογική, καθημερινή με μια μύτη πάλι νορμάλ, όχι κάτι ιδιαίτερο.
Βέβαια δεν είχα δει τη μύτη της πιο πριν για να συγκρίνω.
Ε και τί μου λέει η κοπέλα? Ότι αυτή η κοπέλα είχε ζητήσει από το γιατρό μια μύτη σαν της Ζέτας Μακρυπούλια, και ότι αυτή η μύτη καθόλου δεν την έκανε να μοιάζει με τη Μακρυπούλια. Της εξηγώ εγώ ότι μια μύτη από μόνη της δε γίνεται να σε αλλάξει τόσο πολύ, ότι η Ζέτα από μόνη της είναι υπερπαραγωγή και ότι θα ήταν καλύτερα να προσπαθήσει να γίνει ο πιο όμορφος εαυτός της και όχι αντίγραφο μιας καλλονής. Και εκείνη να επιμένει, και να χτυπιέται ότι αυτό που κάνει τη Ζέτα πανέμορφη είναι η μύτη της (όχι τα μάτια της, τα χείλη της, όλο το συνολο γενικά), και πως η επέμβαση αυτού του γιατρού ήταν αποτυχημένη επειδή δεν έμοιαζε στη Ζέτα.
Αυτή η κοπέλα είχε κάνει σε κάποιο γνωστό γιατρό την επέμβαση, δε θυμάμαι ποιος ήταν, μόνο ότι χειρουργούσε στο ναυτικό νοσοκομείο, και ότι ήταν φίλος του μπαμπά της. Μετά είχε επισκεφθεί το Σκούρα για διόρθωση, αλλά δεν είχε να πληρώσει τα χρήματα που ζητούσε ο Σκούρας.