Για εμένα πάντως, όσες φορές και αν τις δω, διατηρούν μία διαφορετική μαγεία στο είδος τους. Μου αρέσουν οι υπερβολικές εκφράσεις του προσώπου, η δυνατή και έντονη μουσική, η τρεμάμενη εικόνα, οι αντιθέσεις μεταξύ σκοτάδι-φως
Και επίσης μου προκαλεί φόβο ένας τυφλός άνθρωπος που παθαίνει κρίσεις (βλ. "Μετά τα μεσάνυχτα", "Σουσπίρια") ή σκυλιά που αγριεύουν (βλ."Η προφητεία", "Σουσπίρια") παρά ένας εξωγήινος ή μια τεράστια σουπιά
Κατά τ' άλλα, δεν ξέρω τι με τραβάει στα παλιά θρίλερ