Λίγο οξύμωρο, δε νομίζεις. Θαύμα (αν υπάρχει) είναι εξ ορισμού πάνω από τη λογική. Τώρα που το σκεφτομαι, νομίζω πως, μοναδική συνεισφορά του μυαλού σε ένα θαύμα είναι να κατανοήσει (ίσως) το "γιατί" και όχι το "πώς".
Όσο για καθολική-ορθόδοξη εκκλησία (θυμίζει λίγο ΠΡΟ-ΠΟ, ε

, προσπαθώ να διαχωρίζω στο κάθε πράγμα το "αν είναι αλήθεια" από το "αν έχει σωστές πρακτικές". Λίγο ψυχρή αντιμετώπιση, ειδικά αν έχεις τις τυπολατρικές-θεούσικες-μισαλόδοξες εμπειρίες που έχω από τους δικούς μου, αλλά μέχρι στιγμής νομίζω πως καταφέρνω να μη μπλέκω τα μπούτια μου..