Παντρεύτηκες από έρωτα ε; Κακομοιρούλη...
Χθες δεν ολοκλήρωσα την απάντηση. Αρχικά δεν είμαι ακόμα παντρεμένη. Είμαι αρραβωνιασμένη. Παντρεύομαι σε ένα χρόνο. Θα τον παντρευτώ από έρωτα, άλλωστε όπως ξαναέγραψα αυτό είναι μονόδρομος. Από τί άλλο θα μπορούσα να τον παντρευτώ? Και δεν έχει σημασία αν στην τελική δεν πλένει τα πιάτα. Δεν λέω ότι δεν με ενοχλεί. Με ενοχλεί και το παραδέχομαι. Όμως όποτε με παίρνει ο ύπνος έρχεται και με σκεπάζει, και μου κάνει "ντου" στο γραφείο για να μου φέρει παγωτάκι τις ζεστές μέρες, και μου μαγειρεύει κάθε χρόνο του Αγίου Βαλεντίνου και όταν έχασα τον σκύλο μου, επί 10 μέρες μου κρατούσε το χέρι, χωρίς να χρειάζεται να πει τίποτα άλλο.
Gilda, είναι battle of wills. Προσπάθησε για ένα διάστημα να κάνεις την καρδιά σου πέτρα και να μην κάνεις καθόλου δουλειές (ή όσες αυτός). Ρίξτο σε φόρτο εργασίας. Κάποια στιγμή δεν θα αντέξει την ακαταστασία και θα αρχίσει να κάνει πράγματα. Ο λόγος που οι περισσότεροι άντρες δεν κάνουν, είναι γιατί αντέχουν περισσότερο mess από τη μέση γυναίκα, οπότε πριν φτάσουν σε αυτό το σημείο, έχει ήδη καθαρίσει η γυναίκα, γιατί τη νοιάζει περισσότερο.
Σ ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συμβουλή σου. Το έκανα μία φορά. Δεν έπιασε. Αντέχει περισσότερο από εμένα. Το χω φιλοσοφήσει αλλιώς. Ξέρω πως εγώ σε καμία περίπτωση δεν είμαι τέλεια. Ε, ας είναι αυτό ενα από τα δικά του ελαττώματα. Με ενοχλεί, γκρινιάζω, αλλά το τέλειο δεν υπάρχει. Έχει τόσα άλλα χαρίσματα που μπορώ αυτό να το κάνω γαργάρα.
Κοπελα καλε ειναι! Κακομοιρουλ
α!
Ναι καλέ, κοπέλα είμαι..
Χωρίς παρεξήγηση κιόλας, αλλά είναι παράσιτο! Ως άνεργος οφείλει να κάνει όλες τις δουλειές του σπιτιού..... Αλλά αλλιώς τον έμαθε η μανούλα του.....
Εδώ θα διαφωνήσω τελείως μαζί σου. Δεν θεωρώ καθόλου ότι είναι παράσιτο. Δεν μιλάω ως θιγμένη αρραβωνιάρα τώρα, καμία σχέση. Απλά δεν θεωρώ ότι πρέπει να τιμωρούμε τους άνεργους, ή να τους θυμίζουμε ότι "κάθονται" όλη μέρα. Θα μου άρεσε πολύ να βοηθούσε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα πάω και θα τον τσιγκλάω ότι επειδή είναι άνεργος, πρέπει να κάνει φασίνα. Ίσα ίσα πιστεύω πως αυτή είναι η φάση που χρειάζεται στήριξη, να μη νιώθει ο άλλος ότι έχασε τα γαλόνια του επειδή δεν εργάζεται. Πιστεύω δηλαδή πως είναι σημαντικότερο να τον στηρίξω εγώ ψυχολογικά σ' αυτή τη φάση, παρά να με στηρίξει εκείνος με τις δουλειές του σπιτιού.
Δηλαδή ο άνεργος πρέπει να κάνει τα πάντα, επειδή είναι άνεργος. Εντάξει, αλλά ας τον πληρώνει η γυναίκα του. Όπως ακριβώς γίνεται σε μερικές παλιές οικογένειες. Ο άντρας φέρνει τα λεφτά και η γυναίκα κάνει τα οικιακά. Έτσι και τώρα. Η γυναίκα πληρώνει, ο άντρας κάνει τα οικιακά.
Ο δικός μου έχει ελεύθερο επάγγελμα που αυτή τη στιγμή έχει πληγεί πολύ. Ασχολείται με κατασκευές ακινήτων. Παρόλο που η οικοδομή τώρα έχει "κάτσει", εκείνος εξακολουθεί να φέρνει το ψωμί στο σπίτι. Και να μην το έφερνε όμως, δεν θα χε σημασία για μένα.
Μιλάμε για το άτομο που χρησιμοποιούσε πλαστικά πιάτα/ποτήρια/πηρούνια και έτρωγε μόνο κονσέρβες και delivery όσο ήταν μόνος του για για να μην πλένει πιάτα? Που σφουγγάριζε (όταν θα πήγαινα σπίτι μόνο, για να το δω καθαρό) με αναλογία 1 νερό 1 χλωρίνη, δεν ξέπλενε κουβά/σφουγγαρίστρα και πιτσίλαγε πάνω του το υγρό, με αποτέλεσμα να κάνει όλα τα ρούχα με βούλες? Εβαζε πλυντήριο και τα άπλωνε 1-2 μέρες μετά με αποτέλεσμα να σαπίζουν όλα τα ρούχα και να βρωμάνε μούχλα? Αυτά επί περίπου 5 χρόνια έτσι...Ο άνθρωπος απλά "δεν το'χει".
Πω πω βρε Christinelle μου, σε καταλαβαίνω απόλυτα. Κατά τη γνώμη μου καλά κάνεις. Νομίζω ζούμε την ίδια φάση. Δεν μας αρέσει το να τα κάνουμε όλα εμείς, αλλά κάπως το έχουμε αποδεχτεί και ζούμε με αυτό. Στο δικό μας σπίτι γίνεται το εξής. Εκείνος δεν κάνει δουλειές. Εγώ δεν τις κάνω κάθε μέρα. Καθαρίζω μόνο τις Κυριακές. Το σπίτι μένει απόλυτα καθαρό για πολύ λίγο, μέχρι την Τρίτη ας πούμε. Μετά εναι τακτοποιημένο, αλλά όχι καθαρό. Έχει σκονη κτλ. Ε ο καλός μου δεν μου λέει τίποτα. Δεν μπορεί να μου πει τίποτα, γιατί σκίζομαι στη δουλειά. Εκείνος κανει πως δεν βλέπει ότι το σπίτι έχει σκόνη, εγώ κάνω πως δεν βλέπω ότι δεν σηκώνει το χεράκι του να βοηθήσει, και είμαστε μια χαρά. Το ξαναλέω, κανείς δεν είναι τέλειος..
