Ναι, και το επιβεβαιώνει η επιστημονική κοινότητα.
Ο ανδρικός και ο γυναικείος εγκέφαλος εμφανίζουν
ανατομικές, βιοχημικές και λειτουργικές διαφορετικότητες σε όλα τα στάδια της ζωής τους. Αυτές οι διαφορετικότητες εμφανίζονται από τα πρώιμα στάδια ανάπτυξης του εγκεφάλου, οφειλόμενες σε μία σειρά γενετικών και ορμονικών γεγονότων, και παραμένουν καθ' όλη την διάρκεια της ζωής ενός ατόμου. Οι διαφορές αυτές είναι απαραίτητο να λαμβάνονται υπ' όψιν όταν μελετάμε τον ανθρώπινο εγκέφαλο.
Zaidi, Z.F., "Gender differences in human brain: A review," The Open Anatomy Journal, vol. 2, p. 37-55, 2010.
Δεν κάνει κακό να το παραδεχτούμε.

Κακό κάνει, να μην το αναγνωρίζουμε και κατά συνέπεια να μην προσπαθούμε να το διορθώσουμε. Κανείς θα έλεγε ότι αυτή η έγγενη "ανασφάλεια", που αναφέρει
παραπάνω η Νάνσυ, θα μπορούσε τότε να διαλύσει a priori μία σχέση. Δεν είναι έτσι, όμως, μιας και τόσες και τόσες σχέσεις έχουν πετύχει.
Το κλειδί είναι να το αναγνωρίσουμε και να το παλέψουμε, παρέα με το σύντροφό μας. Και φυσικά να εμπιστευόμαστε το σύντροφό μας, εάν πράγματι δείχνει σημάδια ότι μας αγαπάει. Αλλιώς αυτές οι ανασφάλειες μπορούν να διώξουν τον άνθρωπο που μας καταλαβαίνει σε χρόνο dt.