Η επί του όρους ομιλία

[parafernalia]

Δεν σε παρεξηγώ όμως ως ένα βαθμό διότι μια τέτοια ψευδή εικόνα των πραγμάτων έχουν πολλές φορές παρουσιάσει κατά καιρούς οι διάφορες "χριστιανικές" θρησκείες σφετεριζόμενοι το πρόσωπο του Θεού και την ταμπέλα του Χριστιανισμού για να επιβληθούν στις μάζες.

Άρα είσαι αιρετικός. Αυτές οι "διάφορες χριστιανικές θρησκείες" περιλαμβάνουν και την ορθοδοξία;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[abakas7]

Άρα είσαι αιρετικός. Αυτές οι "διάφορες χριστιανικές θρησκείες" περιλαμβάνουν και την ορθοδοξία;

Επισφαλές συμπέρασμα, καθώς υπάρχει λογικό άλμα στη συλλογιστική σου.

Δεν εξαίρεσα την Ορθόδοξη Εκκλησία. Αλίμονο όμως αν ένας που έτυχε να γεννηθεί ορθόδοξος συγκαλύπτει τα ατοπήματα της θρησκείας του και δεν είναι σε θέση να κρίνει (με την έννοια της διάκρισης) και να εξετάσει τι εστί γνήσιος Χριστιανισμός.

Εκτός κι αν επιλέξει να είναι απλώς Χριστιανός της ταυτότητας... Δικαίωμά του βέβαια, απλώς ποτέ δεν θα γευθεί τη βιωματική εμπειρία με τον Ιησού Χριστό.

Αν λοιπόν κάποιον τέτοιο (που δεν έχει πρόβλημα να θέσει υπό εξέταση ακόμη και τα πατροπαράδοτά του, και αναζητά το πιθανόν παραμελημένο βάθος των πραγμάτων) σπεύδεις να τον χαρακτηρίσεις ως "αιρετικό", πρόσεξε μη μας πας πίσω στα χρόνια της Ιεράς Εξέτασης...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μάξιμος]

να ανοιξεις να δεις
δεν ειναι αργα.

Κατα δική σου παραδοχή, "για τα λεφτά τα κάνεις όλα"...
Κατα δική μου απορία, "τί κίνητρο έχω προκειμένου να ερευνήσω και μελετήσω τον Επίκτητο";

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μάξιμος]

Άρα είσαι αιρετικός. Αυτές οι "διάφορες χριστιανικές θρησκείες" περιλαμβάνουν και την ορθοδοξία;

Οι Δύο Λύκοι

Ένα βράδυ ένας γέρος (ινδιάνος) της φυλής Τσερόκι, μίλησε στον εγγονό του
για τη μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων.

Είπε:

"Γιέ μου, η μάχη γίνεται μεταξύ δυο 'λύκων' που υπάρχουν μέσα σε όλους μας

Ο ένας είναι το Κακό. - Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η
απληστία, η αλαζονία, η αυτολύπηση, η ενοχή, η προσβολή, η κατωτερότητα, τα
ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία, και το εγώ.

Ο άλλος είναι το Καλό. - Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η
ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη, η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνοια, η
γεναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία και η πίστη στο Θεό."

Ο εγγονός το σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά ρώτησε τον παππού του:

"Ποιος λύκος νικάει;"

Ο γέρος Ινδιάνος Τσερόκι απάντησε απλά ...............

"Αυτός που ταΐζεις"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[abakas7]

Στους προηγούμενους μακαρισμούς είδαμε ότι όταν ο άνθρωπος συνειδητοποιήσει την πνευματική φτώχεια του και πενθήσει γι' αυτό, τότε γεύεται την παρηγοριά του Θεού, με αποτέλεσμα να γίνεται ένας πράος άνθρωπος και να έχει έντονη επιθυμία (πείνα και δίψα) για να εκτελεί το θέλημα του Θεού. Έχουμε δηλαδή την αφετηρία μιας προσωπικής σχέσης Θεού και ανθρώπου.

Αυτή η αντιμετώπιση εκ μέρους του Θεού προς τον άνθρωπο είναι εντελώς αντίθετη από την ψευδή εντύπωση που έχουν πολλοί περί του Θεού θεωρώντας Τον ως καταπιεστή και τιμωρό. Διότι ο Θεός ουδέποτε συμπεριφέρεται ως τιμωρός στον άνθρωπο που παραδέχεται τα σφάλματά του και παραιτείται από τις αδικίες και τις κακίες. Αντιθέτως φέρεται ως στοργικός πατέρας, πρόθυμος να σβήσει το παρελθόν του ανθρώπου και να του χαρίσει ένα νέο ξεκίνημα ζωής μαζί Του.

Σε αυτή τη συνειδητοποίηση του ελέους και της απύθμενης αγαθότητας του Θεού, έρχεται να επακολουθήσει αυτό που περιγράφει ο επόμενος μακαρισμός:

• «Μακάριοι αυτοί που ελεούν· επειδή, αυτοί θα ελεηθούν.»

Δηλαδή αυτός που έχει γευθεί και έχει εκτιμήσει το έλεος του Θεού μέσα στη ζωή του, έχει αυθόρμητα τη διάθεση και ο ίδιος να συμπεριφέρεται με έλεος προς τους συνανθρώπους του. Κι όταν λέμε έλεος δεν εννοούμε μόνο την προσφορά βοήθειας σε έναν φτωχό. Το έλεος μπορεί να εκδηλωθεί και σε άλλες πολλές πτυχές της ζωής. Έλεος είναι και η ειλικρινής συγχώρεση κάποιου που μας έβλαψε. Έλεος είναι το να επιθυμείς να προσφέρεις το καλό και μια βοήθεια ακόμη και σε αυτόν που σε έχει βλάψει ή σε έχει κακολογήσει. Έλεος είναι και το να υπομένεις την ανάρμοστη συμπεριφορά ενός υφισταμένου σου ή ενός κοντινού προσώπου σου χωρίς να τον απορρίπτεις, ελπίζοντας ότι θα αλλάξει καθώς εσύ προσεύχεσαι γι' αυτόν αλλά και τον διδάσκεις με το δικό σου καλό τρόπο. Και πολλά άλλα θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί...

Άνθρωποι λοιπόν που η γεύση του ελέους του Θεού τούς έχει καταστήσει και τους ίδιους ελεήμονες, βιώνουν κατάσταση μακαριότητας διότι αναμένεται να λάβουν εκ νέου δόση ελέους από τον Θεό και θα συνεχίζουν να λαμβάνουν όσο και οι ίδιοι ελεούν. Διότι όταν ένας άνθρωπος ελεεί τότε μοιάζει του Θεού και ο Θεός δεν μπορεί παρά να ευαρεστηθεί σε αυτόν που προσπαθεί να Του μοιάσει.

Ας τα αναλογιστούν όλα αυτά εκείνοι που σπεύδουν να σπιλώσουν το Ευαγγέλιο ως αναχρονιστικό και ανεφάρμοστο, και οι οποίοι το μόνο που καταφέρνουν είναι να εκτίθενται ανεπανόρθωτα όταν αναδεικνύεται ο αληθινός πλούτος των γεγραμμένων λόγων. Πόσο διαφορετικές θα ήταν οι ανθρώπινες κοινωνίες και οι διαπροσωπικές σχέσεις αν ακολουθούσαμε αυτές τις απλές οδηγίες, δίνοντας έτσι τόπο στην παρουσία του Θεού να κατοικεί ανάμεσά μας.

Αγαπητοί, ας αρχίσουμε να διαβάζουμε το Ευαγγέλιο για να βρούμε τα κλειδιά που θα ξεκλειδώσουν τους εαυτούς μας και θα μας φέρουν σε ένωση με το Δημιουργό μας για να εκπληρώσουμε το σκοπό της ύπαρξής μας. Διότι μόνο τότε θα αισθανόμαστε πληρότητα και αληθινή ευτυχία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[abakas7]

• «Μακάριοι οι καθαροί στην καρδιά· επειδή, αυτοί θα δουν τον Θεό.»

Καθώς λοιπόν ο άνθρωπος έχει αποκτήσει πραότητα, καθώς επιποθεί να πράττει το θέλημα του Θεού και αυτό είναι κάτι που χορταίνει την ψυχή του, και καθώς από μέσα του πηγάζει έλεος προς τους συνανθρώπους του, έρχεται ως φυσικό επακόλουθο η κατάσταση που περιγράφει ο επόμενος μακαρισμός: η καθαρότητα της καρδιάς!

Ας αναλογιστούμε ο καθένας μας από πότε έχουμε να νιώσουμε την καρδιά μας αθώα, γαλήνια και καθαρή, όπως όταν ήμασταν μικρά παιδιά, ξένοιαστα και απονήρευτα από τη βρωμιά του κόσμου. Από κάποια στιγμή και μετά μεγαλώνοντας χάσαμε την αθωότητά μας, οι υποχρεώσεις μάς καταβάρυναν και μας έκαναν νευρικούς και άσπλαγχνους και η καθημερινότητα μάς κηνυγάει ανελέητα. Και το τραγικό είναι ότι όλες οι προσπάθειες δραπέτευσης από την αβάσταχτη καθημερινότητα μέσω της ικανοποίησης σωματικών επιθυμιών, είτε δεν μας ικανοποιούν βαθιά είτε μας δίνουν μια ανακούφιση που ξέρουμε ότι είναι προσωρινή και από αύριο το πρωί μας περιμένει η επιστροφή στη σκληρή πραγματικότητα.

Θα θέλαμε να νιώσουμε και πάλι καθαρή την καρδιά μας, όπως τότε που ήμασταν μικρά παιδιά; Θα θέλαμε να βρισκόταν ένας παντοδύναμος Πατέρας να του ρίξουμε όλο το φορτίο μας και να μας βεβαιώσει ότι όλα θα πάνε καλά επειδή θα τα αναλάβει εκείνος;

Υπάρχει λοιπόν ένας Πατέρας που θέλει να σε κάνει παιδί του, ο Θεός. Γι' αυτό το λόγο έστειλε τον Υιό Του στη Γη. Αν πιστεύσεις στη σταυρική θυσία του Ιησού Χριστού για τις αμαρτίες σου και στην ανάστασή Του και Τον καλέσεις να έρθει στη ζωή σου, τότε ενεργοποιείται για σένα προσωπικά μια μοναδική υπόσχεση του Ίδιου του Θεού: να γίνεις παιδί Του και να γίνει ο Πατέρας Σου!

«Όσοι, όμως, Τον δέχθηκαν (τον Ιησού Χριστό), σ' αυτούς έδωσε εξουσία να γίνουν παιδιά τού Θεού, σ' αυτούς που πιστεύουν στο όνομά Του» (κατά Ιωάννην 1:12)

.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[abakas7]

Στον προηγούμενο μακαρισμό αναφέρεται ότι ο άνθρωπος του οποίου την καρδιά καθάρισε ο Χριστός, έχει την προσδοκία ότι πρόκειται να δει τον Θεό, αλλά και ήδη Τον βλέπει από τις ενέργειες που κάνει μέσα στην καθημερινότητά του. Δεν μιλάμε για αυθυποβολές αλλά για αίσθηση της παρουσίας Του κατά τρόπο αδιαμφισβήτητο.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι πλέον η ζωή του θα είναι στρωμένη με ροδοπέταλα και όλα θα του πάνε καλά. Όμως μέσα στα προβλήματά του και τα αδιέξοδά του αντλεί ψυχικές αντοχές από τη σχέση του με τον Ιησού Χριστό και έχει τη βεβαιότητα ότι ο Θεός θα τα συνεργήσει όλα αυτά προς ένα αγαθό αποτέλεσμα, και πράγματι το βλέπει να συμβαίνει έτσι.

Επίσης ζει με την προσδοκία ότι κάθε επίγειο πρόβλημα, όσο δύσκολο κι αν φαίνεται, έχει ημερομηνία λήξης και ότι τον περιμένει μια αιωνιότητα μαζί με το Δημιουργό του. Έτσι λοιπόν η καρδιά του μαθαίνει να ειρηνεύει έχοντας πλήρη ελπίδα στον Χριστό. Και αυτή την ειρήνη αναπόφευκτα και αυθόρμητα έχει τη διάθεση και την τάση να τη μεταδίδει και στους ανθρώπους γύρω του, γίνεται δηλαδή ένας ειρηνοποιός:

• «Μακάριοι οι ειρηνοποιοί· επειδή, αυτοί θα ονομαστούν γιοι τού Θεού.»

Όπως ένας γιος αναγνωρίζεται από το γεγονός ότι μοιάζει στον πατέρα του, έτσι και ο άνθρωπος που μεταδίδει ειρήνη μοιάζει στον Ουράνιο Πατέρα, κι επομένως ο Θεός τον αναγνωρίζει ως παιδί Του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[D_G]

Ωραίο το θέμα και μέσα από την Αγία Γραφή που είναι ο Λόγος του Θεού.
Και αφού οι μέρες αυτές θα φέρνουν στην μνήμη μας τα γεγονότα της Σταύρωσης, εύχομαι σε όλους και όλες καλή Ανάσταση !

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νεογέννητος]

Πολλοί άνθρωποι, κάποτε μεταξύ των οποίων ήμουν κι εγώ, ένα από τα επιχειρήματά μας για να απορρίψουμε την χριστιανική διδασκαλία ήταν: “Γιατί ο Θεός να μακαρίζει όσους είναι πτωχοί πνευματικά; Δηλαδή πρέπει να είσαι αμόρφωτος για να σε δεχθεί ο Θεός; Αλλά μάλλον αυτό το λένε για να μας κάνουν πρόβατα, για να μας χειραγωγούν”…
Από αφέλεια και δήθεν υπερηφάνεια της γνώσης που νόμιζα πως κατείχα, δεν κατανόησα το βάθος αυτού του αποσπάσματος. Γιατί ο Κύριος λέει “μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι” όταν στα Ευαγγέλια προτρέπει το ακριβώς αντίθετο; Γιατί ο Κύριος να θέλει τη διατήρηση των ανθρώπων στην άγνοια και την αμορφωσιά; Ποτέ δεν σκέφτηκα, ο αφελής: “μήπως γιατί ο άνθρωπος στην αρχή της αναζήτησής του πρέπει να αποδεχτεί την πραγματική του άγνοια”;
Καθόμουν και χλεύαζα λοιπόν αυτή την προτροπή αλλά από την άλλη θαύμαζα, επί παραδείγματι, τον Σωκράτη που έλεγε “εγώ ένα ξέρω, ότι δεν ξέρω τίποτα”… που ουσιαστικά είπε ο,τι είπε και ο Κύριός μας. Ήταν ο Σωκράτης λοιπόν, πνευματικά φτωχός; Και σ’ αυτούς που θα πουν ότι εφόσον το είπε νωρίτερα ο Σωκράτης, δεν χρειάζεται να ακολουθούμε τον Ιησού Χριστό, τους λέω ότι Κύριος μας παρέδωσε πλήρη ορθή γνώση, όχι εν μέρει ορθή, όπως οι άνθρωποι, οι οποίοι σε κάποια σφάλλουν και σε άλλα έχουν δίκιο. Αν δεν αποδεχθείς λοιπόν την ταπείνωση, δηλαδή ότι δεν ξέρεις τίποτα, σαν λευκή σελίδα, πώς θα μάθεις; Γι’ αυτό επίσης λέγαμε και εξακολουθούμε να λέμε ότι η ημιμάθεια είναι χειρότερη της αμάθειας. Γιατί η ημιμάθεια σου δίνει την εντύπωση ότι κάποια πράγματα τα ξέρεις, ενώ στην πραγματικότητα δεν τα ξέρεις, έτσι δέχεσαι και απορρίπτεις οτιδήποτε ανάλογα με αυτά που εσύ νομίζεις ορθά και μη ορθά. Αν δεν αποδεχθείς την πνευματική σου πενία μην περιμένεις να ανελιχθείς πνευματικά. Ο Λόγος του Χριστού μπορεί να ακούγεται απλοϊκός, αλλά στην πραγματικότητα περιέχει μεγάλο νοηματικό βάθος, το οποίο για να το κατανοήσουμε οφείλουμε να το πιστέψουμε, να το βιώσουμε και να δεχτούμε ότι εμείς δεν ξέρουμε τελικά τίποτα… κι όντως, δεν ξέρουμε τίποτα. Όσα ξέρουμε, τα οφείλουμε στον Θεό.

ομως
ο χριστιανισμός
μεταβλήθηκε για να γίνει αυτό που ξέρουμε σήμερα
και, όσο επιτελεί τον σκοπό του,
θα συνεχίσει να μεταβάλλεται
ώστε να συμβαδίζει με την εποχή

εποχή είπα;
μέχρι να τον φαει λάχανο ο Υδροχόος

Έχεις μελετήσει τον χριστιανισμό, Ρεμπεσκέ; Διότι αυτά που λες είναι πέρα για πέρα ανυπόστατα. Σε εκθέτουν θα έλεγα.
Εάν οι άνθρωποι προσπαθούν να τον μεταβάλλουν, αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Διάβασε την Καινή Διαθήκη πρώτα, και μετά δες αν η Εκκλησία, οι ύμνοι, οι ψαλμωδίες, η δογματική της, η θεολογία και γενικώς όλα όσα διαμόρφωσε έρχονται σε ρήξη ή συμφωνία με τον Λόγο του Χριστού.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.