Εγώ πιστεύω ότι αξίζει τον κόπο. Να κανείς αυτό που αγαπάς. Είχα και εγώ παρόμοιο προβλημα με εσενα στο θέμα της αυτοπεποίθησης. Οταν έκανα μπαλέτο όπως προείπα ήμουν 48 κιλά με ύψος 1.63. Πολύ αδύνατη. Μπορεί να μην ειχα στήθος ούτε καμπύλες, αλλά για το μπαλέτο ως χορο ήμουν τέλεια. Αυτή τη στιγμη που μιλάμε έχω 2 χρόνια που το σταματησα και είμαι 60 κιλά. Βέβαια ψηλωσα, τώρα είμαι 1,69. Όμως απέκτησα στήθος, καμπύλες και το σώμα μου έγινε πιο θηλυκό.

Σε μια φάση της ζωής μου μου δώθηκε η ευκαιρία να το ξαναρχίσω. Όμως εκεί δίστασα. Με περιέβαλλε μια απεριόριστη ντροπή για το πως ήμουν κάποτε και πως κατέληξα. Αν και ήθελα σα τρελή να παω, ένιωθα τοσο ασχημα με το σώμα μου που δε το έκανα. Και το μετανιώνω ακομα. Αν και θεωρώ ότι επειδη το αγάπησα και το αγαπώ το μπαλέτο θα το ξανασυνεχισω

Εσύ πάντως κάνε αυτό που σου αρέσει γιατί αν δε το κανείς τα συναισθηματα θα ειναι τοσο ασχημα που δε θα σε αφήνουν σε ησυχία. Εξάλλου δε σε ξέρει και κανένας εκεί για να προβληματιζεσαι! Κυνήγησέ το