Έχω ακούσει ότι στην πράξη οι περισσότεροι ψυχολόγοι ιδιωτικά αντιμετωπίζουν κλινικά περιστατικά (πχ φοβίες , διαταραχές πανικού) και όχι τόσο περιστατικά που απαιτούν συμβουλευτική (πχ προβλήματα σχέσεων). Ισχύει κάτι τέτοιo;
Βασικά ο όρος "ψυχολόγος" είναι πολύ γενικός, όπως και η επιστήμη της Ψυχολογίας που έχει έναν πολύ μεγάλο αριθμό από ειδικότητες. Οπότε, εξαρτάται για ποιους ψυχολόγους μιλάς. Αυτοί που αντιμετωπίζουν κλινικές περιπτώσεις είναι κλινικοί ψυχολόγοι ή και οι νευροψυχολόγοι, ανάλογα με το περιστατικό κ την θεραπευτική μέθοδο (ή αγωγή) που θα χρειαστεί να εφαρμοστεί. Αντίθετα, αυτοί που ασχολούνται με μη αποκλίνουσες περιπτώσεις και εστιάζονται σε θέματα συμβουλευτικής είναι κυρίως οι συμβουλευτικοί ψυχολόγοι και οι οικογενειακοί ψυχολόγοι, ο καθένας ανάλογα και πάλι με την περίπτωση και τα αίτια πίσω από το πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο συμβουλευόμενος.
Οπότε, μιλάμε για διαφορετικούς κλάδους. Τώρα, κατά πόσο οι κλινικοί ψυχολόγοι έχουν περισσότερη "δουλειά" σε σχέση με τους συμβουλευτικούς και τους οικογενειακούς ψυχολόγους, δεν ξέρω, αλλά φαντάζομαι σε μια χώρα με πρωτόγονο σύστημα ψυχικής υγείας όπως η Ελλάδα, αυτή είναι η πραγματικότητα, μιας και η ψυχολογία και οι πρακτικές της δεν έχουν καταφέρει να έρθουν σε επαφή με τον απλό κόσμο. Αποτέλεσμα αυτού είναι οι λανθασμένες εντυπώσεις που δημιουργούνται για το επάγγελμα, όπως το πολύ γνωστό "όποιος πάει στον ψυχολόγο είναι τρελός ή έχει σοβαρό πρόβλημα".
Σε άλλες χώρες, ανάλογα με τα πρότυπα που ισχύουν εκεί, οι αναλογίες αυτές αλλάζουν.
Αναρωτιέμαι επίσης κατά πόσο και με ποιους τρόπους μπορεί να βοηθηθεί ένας άνθρωπος όταν αντιμετωπίζει ένα πραγματικά σοβαρό πρόβλημα όπως την απώλεια ενός αγαπημένου του προσώπου;
Εννοείς ποιοι μπορούν να τον βοηθήσουν; Το ξέρω ότι καταντάω κουραστικός με το αράδιασμα ειδικοτήτων, αλλά η αλήθεια είναι ότι η ψυχολογία ως επιστήμη έχει πάρα πολλές ειδικότητες μιας και η ανθρώπινη συμπεριφορά είναι κάτι παραπάνω από πολύπλοκη. Λοιπόν, στο θέμα μας, υπάρχουν ειδικοί που ασχολούνται με τους συγγενείς και τους ασθενείς με τερματικές ή σοβαρές ασθένειες, κ αυτοί είναι οι λεγόμενοι Ψυχολόγοι Υγείας (τώρα πόσοι υπάρχουν στην Ελλάδα, θα σε γελάσω, αλλά οι συγκεκριμένοι συνήθως (θα έπρεπε να) τοποθετούνται σε νοσοκομειακές θέσεις). Επίσης, στην περίπτωση πένθους, κάποιος μπορεί να ανατρέξει σε κάποιον Ψυχολόγο του Πένθους (ειδικότητα που είναι κοντά στην Ψυχολογία Υγείας) που μπορεί να στηρίξει άτομα που έχουν χάσει κάποιον δικό τους ή που έχουν κάποια προβλήματα να αντιμετωπίσουν το πένθος τους. Αν ρωτάς για τις συγκεκριμένες μεθόδους που χρησιμοποιούν, είναι δύσκολο το θέμα, και φοβάμαι ότι μόνο ονομαστικά μπορώ να σου τις αναφέρω, μιας και δεν έχω διαβάσει σε βάθος για το θέμα...
Άσχετο , αλλά υπάρχουν πάρα πολλά βιβλία τα οποία μιλάνε για θέματα σχέσεων, συναισθημάτων και γενικότερα οργάνωση της ζωής ενός ατόμου. Τα βιβλία αυτά κατατάσσονται στο χώρο της ψυχολογίας, όμως αν κοιτάξει κανείς προσεκτικά τους κλάδους της επιστήμης αυτής, δηλαδή τη γνωστική, εξελικτική, σχολική και τη ψυχολογία της υγείας μπορεί να μη βρει μεγάλη συνάφεια.
Τα περισσότερα βιβλία που κυκλοφορούν εκεί έξω και είναι του τύπου "Βρείτε τον εαυτό σας", "Ξαναβρείτε την ηρεμία σας με 10 βήματα", "Μπορείς να πετύχεις τα πάντα" κτλ, μόνο βιβλία ψυχολογίας δεν είναι. Δυστυχώς υπάρχει μεγάλη σαβούρα που κατατάσσεται στην κατηγορία "ψυχολογία", και πλέον είναι δύσκολο κανείς να βρει αυτά που πραγματικά αξίζουν...
Η τακτική μου είναι να αναζητώ συγκεκριμένους συγγραφείς/ερευνητές και όχι να ψάχνω στα τυφλά
