Αν οι εξαντλητικές υποτίθεται έρευνες που υφίστανται τα φάρμακα πριν κυκλοφορήσουν δεν είναι επαρκείς για να καταδείξουν τις πιθανές παρενέργειες, θα είχε άδικο κάποιος να σκεφτεί ότι μας χρησιμοποιούν ως πειραματόζωα; Ή ακόμη πως οι έρευνες ήταν σικέ για ν' αποφέρουν δισεκατομμύρια δολλάρια σε κάποιους, εν γνώσει τους ότι θα μπορούσαν να βλάψουν πολλούς από εμάς;
Ο κάθε άνθρωπος που πηγαίνει στο γιατρό του και αυτός, ως σεβαστός επιστήμονας, του χορηγεί ένα φάρμακο, έχει την πίστη και την πεποίθηση ότι το φάρμακο είναι επιστημονικά ελεγμένο και ασφαλές. Το ίδιο ισχύει και για το γιατρό, ο οποίος έχει την πεποίθηση ότι τα φάρμακα που χορηγεί στους ασθενείς του είναι αποτελεσματικά και ασφαλή, πεποίθηση που στηρίζει σε κάποιες επιστημονικές έρευνες και δημοσιεύσεις. Φυσικά δεν έννοώ ότι ένας γιατρός δίνει ένα κακό φάρμακο εν γνώσει του, συνεπώς οι σικέ ή ελλιπείς έρευνες και τα πολλές χιλιάδες δολλάρια που χρησιμοποιούνται ως "λαδάκι" στη μηχανή των οργανισμών έγκρισης φαρμάκων (πχ, έχετε διαβάσει πως οι "ειδικοί" του αμερικανικού αντίστοιχου οργανισμού FDA, είναι ταυτόχρονα υπάλληλοι πολυεθνικών φαρμακοβιομηχανιών; ) παραπλανούν τόσο το γιατρό, όσο και τον ασθενή. Η διαφορά είναι ότι ο δεύτερος υφίσταται και τις όποιες συνέπειες στην υγεία του, χωρίς να ξέρει αν αυτές είναι αναστρέψιμες.