Νομίζω ότι η επιτυχία κρίνεται από την ευημερία των πολιτών στις κοινωνίες αυτές. Ας δούμε την κατάσταση στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού 25 χρόνια μετά την αντεπανάσταση. Σε όλες τις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών δηλώνει ότι ζούσε καλύτερα.
https://www.pewglobal.org/2010/01/20/the-post-communist-generation-in-the-former-eastern-bloc/
Στη Ρωσσία δε στους άνω των 55 το ποσοστό των πολιτών που μετανιώνουν για την κατάρρευση της ΕΣΣΔ φτάνει το 86%.
https://www.902.gr/eidisi/diethni/35...a-tin-anatropi-tis-essd#.Vb5sMOmNwwo.facebook
Επιβεβαιώνεται λοιπόν η θέση των κομμουνιστών ότι η αντεπανάσταση του 1990 αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της ανθρωπότητας. Όχι μόνο για τις χώρες του υπαρκτού αλλά και για τις υπόλοιπες καπιταλιστικές χώρες όπου οι αστοί μην έχοντας πλεόν αντίπαλο δέος μπορούσαν ανενόχλητοι να πάρουν πίσω σημαντικές εργατικές κατακτήσεις και δικαιώματα.
Ας δούμε τώρα την Κούβα την μοναδική χώρα στην οποία ο σοσιαλισμός επιβίωσε και ας την κρίνουμε συγκρινοντας την με τον καπιταλιστικό περίγυρο. Κατακτήσεις της κούβας στην υγεία η οποία είναι δημόσια και δωρεάν για όλους:
https://www.naftemporiki.gr/story/97...-ti-metadosi-tou-aids-apo-ti-mitera-sto-paidi
https://vathikokkino.gr/archives/88487
https://youthandeldersja.wordpress.com/2015/03/12/unicef-cuba-has-0-child-malnutrition/
https://www.antenna.gr/news/life/art...se-to-embolio-kata-toy-karkinoy-ton-pneymonon
Τα παραπάνω καθιστούν το σύστημα υγείας της Κούβας ένα εκ των καλύτερων στον κόσμο.
Ας δούμε τώρα την παιδεία στην Κούβα η οποία είναι δημόσια και δωρεάν για όλους.
https://pekp.gr/?p=58093
https://lefterianews.wordpress.com/2015/03/31/το-εκπαιδευτικό-σύστημα-της-κούβας-εί/
Τα παραπάνω καθιστούν την παιδεία της Κούβας μια από τις καλύτερες στον κόσμο μαζί με την Ελβετία και την Φινλανδια.
Ας αναλύσουμε εδώ και το εκλογικό της σύστημα καμία σχέση με την σάπια κοινοβουλευτική δημοκρατία. Εκλογές κάθε δυο χρόνια με λαικές συνελεύσεις παντου και με παλαική συμμετοχή.
https://e-oikodomos.blogspot.gr/2015_02_01_archive.html
Βλέπεις λοιπόν ότι κρίνεις τον σοσιαλισμό τυφλωμένη απο την αστική προπαγάνδα και κρίνεις τις οικονομίες αυτές με καπιταλιστικούς όρους και όχι με όρους ικανοποιήσης των λαικών αναγκών που είναι και το ζητούμενο.
Κατα τη γνώμη μου στις χώρες αυτές παρά τις τιτάνιες προσπάθειες των λαών και παρότι είχαν φοβερές κατακτήσεις τελικά δεν κατάφεραν να οικοδομήσουν τον σοσιαλισμό. Η εργατική τάξη δεν πήρε την εξουσία στα χέρια της και για αυτό δεν μπορεσε να αποτρεψει την ανατροπη. Αυτό οφείλεται σε λάθη τα οποία βοηθούν την πείρα μας. Η σοσιαλιστική δημοκρατία πρέπει να ξεκινάει απο τους χώρους δουλειάς και όχι τοπικά. Πυρήνας της δημοκρατίας θα πρέπει να είναι οι εργατικές συνελεύσεις. Μέσα απο τους χώρους δουλειάς και μέσα απο συνεχείς και αλλεπαλληλες λαικές συνελεύσεις θα εκλέγεται το εργατικό κοινοβούλιο, οι εκπρόσωποι των εργαζομένων οι οποίοι πρέπει να είναι άμεσα ανακλητοί αν κρίνεται ότι δεν εκτελούν σωστά το έργο τους. Επίσης θα εχουν πλήρηλόγο στον κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό της οικονομίας στην οποία θα λαμβάνεται σημαντικά υπόψην η γνώμη και η πείρα τους. Επίσης σημαντικό ρόλο παίζει τα προβλήματα που εμφανίζονται κατα καιρούς να μην επιλύονται με καπιταλιστικούς νόμους αγοράς ώστε να μπορέσει να παταχθεί η διαφθορά του κέρδους , το κράτος να αρχίσει να απονεκρώνεται και να καταφέρουμε να επιτύχουμε την κοινωνία των ελεύθερα συναιτερισμένων παραγωγών, τον κομμουνισμό. Τουλάχιστον ως ιδεατό στόχο.
Η ιστορία δεν τελείωσε. Ο Μαρξ είχε δίκιο.