Συγγνώμη κιόλας, αλλά αυτό το βγάζεις από το κεφάλι σου. Πρόσεξε και σε κανένα μάθημα στο σχολείο, μην πετάς τέτοιες μπαρούφες. Πού το άκουσες αυτό, αλήθεια;
Αλήθεια, δε με νοιάζει τόσο που πετάτε τέτοιες κοτσάνες, αλλά ρε φίλε, τέτοια σιγουριά; Ότι το έχεις ψάξει κιόλας υποτίθεται! Θα διαβάσει κανένας άσχετος και θα το πιστέψει με τέτοιο ύφος!
χαχαχαχα γιατί, τι είχε το ύφος μου;
Λοιπον, επειδή για πολύ λίγα πράγματα μπορεί κάποιος να με κατηγορήσει ότι τα βγάζω από το κεφάλι μου, αφιερώνω λίγο χρόνο για να σου εξηγήσω πως θα πρέπει να ερμηνεύσεις (βασικά βλακείες λέω.. τι να ερμηνεύσεις; αυτό που σου λένε ξεκάθαρα; τεσπα..) τον "άρθρο 25" στο οποίο αναφέρθηκες.
"Κάθε άτομο έχει το δικαίωμα σε ένα βιοτικό επίπεδο ικανό να εξασφαλίσει..."
Το συγκεκριμένο άρθρο αναφέρεται στο δικαίωμα του κάθε ατόμου να είναι σε θέση να εξασφαλίσει τα απαραίτητα στην οικογένεια του και στο ίδιο. Που στο καλό βλέπεις να λέει "κάθε άτομο έχει το δικαίωμα της πρόσβασης σε ρουχισμό, τροφή, νερό κτλ" ;;;;; Έχει το δικαίωμα σε ένα ΒΙΟΤΙΚΟ επίπεδο το οποίο να του επιτρέπει να εξασφαλίσει τα απαραίτητα. Κοινώς, έχει το δικαίωμα στην εργασία (να ένας τρόπος να εξασφαλίσει τα απαιραίτητα) και σε κάθε άλλη δραστηριότητα που τον κρατά (αυτόν και τους δικούς του) στην ζωή (με αξιοπρέπεια).
Με λίγα λόγια, έχει το δικαίωμα να είναι σε τέτοια θέση ώστε να μπορεί να δουλέψει και να κοπιάσει για τα απαραίτητα.
Επειδή έχω διαβάσει τα ανθρώπινα δικαιώματα (όχι όλα και φυσικά όχι όλες τις αποφάσεις. η αλήθεια είναι πως δεν ήξερα ότι θα χρειαστώ να εξηγήσω τι εξασφαλίζουν τα δικαιώματα του ανθρώπου σε έναν απόφοιτο ΑΕΙ αλλιώς θα τα είχα μελετήσει περισσότερο
), σου λέω (ναι, με σιγουριά..) πως δεν θα βρεις ποτε και πουθενα (εκτος και αν το αλλαξουν στο μελλον)
κανένα "άρθρο" που να εξασφαλίζει τσάμπα στεγη, ρουχισμό κτλ σε κανεναν. Αυτός είναι και ο λόγος που υπάρχουν πολλοί άστεγοι σε όλες τις μεγάλες πόλεις του κόσμου. Το δικαίωμα σε τέτοια αγαθά ΔΕΝ εξασφαλίζεται από τα ανθρώπινα δικαιώματα... όσο απαραίτητα και αν τα θεωρείς εσύ.
Και τώρα λοιπόν, αφού τα είπα όοολα αυτά, να σου πως ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν αρχίσει και παίρνουν την κάτω βόλτα... Σε λίγο θα βγάλουν ανθρώπινα δικαιώματα και για την ψυχαγωγία δια μέσου ηλεκτρονικής παιχνιδομηχανής..
Τα ανθρώπινα δικαώματα πρέπει να είναι σύμφωνα με την ηθική. Δεν είναι νόμοι ούτε θεικές προσταγές.
Με λίγα λόγια λοιπον, εσύ διαβάζεις το άρθρο 25 και λες "Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα σε στέγη και ρουχισμό" ενώ εγώ το διαβάζω και λέω "κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα στην επιδείωξη της προσωπικής του ολοκλήρωσης, στην επιδίωξη απόκτησης στέγης και ρουχισμού".
Δεν ξέρω αν κατάλαβες την διαφορά που προσπαθώ να επισημάνω. Αν όχι, κριμα.
Πως είναι αποτυχημένη η κρατική κοινωνία από την στιγμή που εφαρμόζεται σχεδόν σε όλον τον πλανήτη? Να μου έλεγες ότι απέτυχε ο κομμουνισμός να σου έλεγα ναι... Αλλά απέτυχε η κρατική κοινωνία; Όλη η Ευρώπη και η Αμερική έχουν κρατική κοινωνία. Και μπορώ κάλλιστα να πω πως είανι πολύ επιτυχημένη αν σκεφτείς τα τεράστια άλματα που έχουμε πετύχει σαν κοινωνία τον τελευταίο μισό αιώνα. Το μόνο ίσως αγκάθι είναι το οικονομικό σύστημα το οποίο όμως βολεύει κυρίως τις ιδιωτικές τράπεζες να βγάλουν χρήμα, άλλη συζήτηση αυτή. Αυτές θα παραμείνουν σε μια αναρχική κοινωνία οπότε το πρόβλημα των οικονομικών κρίσεων δεν θα λυθεί.
Μάλιστα. Πολύ όμορφο το επιχείρημα σου. "Έτσι είναι παντού άρα έτσι θα πρέπει να είναι το σωστό"..
Μα καλά, προσπαθείς να πείσεις με τέτοια επιχειρήματα; Αν είμασταν 1000-2000 χρόνια στο παρελθόν θα μου έλεγες "Η σκλαβιά δεν φέρνει την αποτυχία επειδή κυριαρχεί παντού"... Νταξ. Ναφ σεντ
Απέναντι στο κράτος είμαστε όλοι ίσοι. Μιλάμε για ένα είδος δημοκρατίας πάντα και όχι το κράτος του κομμουνισμού. Μην μπερδεύουμε την έννοια κράτος. Όταν έρχεται κάποιος νέος νόμος, των ψηφίζουν οι βουλευτές που ψήφισε ο κόσμος, και απευθύνεται σε ολόκληρες κοινωνικές ομάδες και όχι πχ στο άτομό μου. Δεν μπορεί να βγει ένας νόμος "ας πάρουμε από τον Γιάννη 1000 ευρώ και το σπίτι του". Δεν μπορώ να καταλάβω τι εννοείς να αυθαιρετήσει εναντίων μου. Ευτυχώς δεν μπορεί να με βάλει κάποιος πολιτικός φυλακή με το έτσι θέλω επειδή τον κορόιδεψα ονλάιν και αυτό επειδή έχουμε δημοκρατία. Το κράτος στην σημερινή του μορφή δεν μπορεί να στοχοποιήσει εσένα προσωπικά. Τώρα αν εννοείς να πάρει πχ από εμένα και τους υπόλοιπους μισθωτούς (λέω τώρα) ακόμη 100 ευρώ σαν φόρο, επειδή παρουσιάστηκε κάποιος λόγος, θα το καταλάβω. Ωστόσο αν δεν μου αρέσει μπορώ να συγκεντρωθώ με τους υπόλοιπους μισθωτούς και στις επόμενες εκλογές να μην τους ψηφίσουμε. Η τάδε κυβέρνηση το ξέρει αυτό και πίστεψέ με δε θα εφαρμόσει τέτοιον νόμο εκτός και αν είναι απόλυτη ανάγκη.
Η φορολόγηση είναι μια μορφή εξαναγκασμού και άσκηση βιας σε ένα άτομο προσωπικά. Το γεγονός ότι το κράτος κάνει κρατήσεις σε όλους και όχι σε έναν δεν σημαίνει ότι τα θύματα δεν είναι συγκεκριμένα άτομα.
Πως ασκεί βία; Με τον εκφοβισμό, την αστυνόμευση, την υποχρεωτική στρατολόγηση (αρκεί να δούμε τις επιτπώσεις που θα έχει κάποιος αν την αρνηθεί) κ.ο.κ.
Τώρα όσον αφορά το ζήτημα των αυθαιρεσιών, είναι ένα ζήτημα που ζούμε πολύ έντονα στην Ελλάδα. Δηλαδή αν τα 100 ευρώ που θα δώσω θα πάνε εκεί που πρέπει και όχι στις τσέπες κάποιων. Αυτό δεν σημαίνει ότι πάει το κακό κράτος, ας ρίξουμε κάτω την κεντρική εξουσία της χώρας και να φέρουμε την αναρχία επειδή όλοι θα αυθαιρετούν. Αυτό είναι γενίκευση και κακός τρόπος λύσης ενός προβλήματος.
Όχι, είναι η φύση του κράτους και ένας δημοσιουπαλληλιστικος ττρόπος σκέψης.
Όχι απλά σου λέω ότι η οργάνωση κοινωνικών παροχών μπορεί να εφαρμοστεί σε οποιαδήποτε κοινωνία η οποία περιέχει πυρήνα εξουσίας. Και αυτό επειδή πρέπει κάποιος να οργανώσει και εκτελέσει το κοινωνικό έργο. Σε μια κοινωνία χωρίς κεντρική εξουσία, σαν το αναρχικό που λέτε, θα μπορούσαν να υπάρχουν ιδιωτικά ιδρύματα τα οποία να μεταβίβαζαν ένα ποσό φιλανθρωπίας (ένα ποσό, όχι όλο, καθώς τα πάντα θα είναι ιδιωτικά και συνεπώς ο ιδιώτης θα κρατάει κάποιο μέρος) και θα το έδιναν πχ σε άπορους. Αυτό είναι ήδη χειρότερο καθώς ξεκινήσαμε και ήδη ξέρουμε ότι ένα κομμάτι του ποσού θα πάει στην τσέπη του ιδιώτη.
Οι αυθαίρετες κρατήσεις του ιδιωτη φαίνονται πολύ πιο εύκολα και έχουν άμεσο αντίκτυπο στην επιχείρηση του.
Στο κράτος δεν είναι έτσι. Άσε που δεν νομίζω ότι πραγματικά υπονοείς πως υπάρχουν λίγες (ούτε καν αρκετές) αυθαιρεσίες και "παράνομες κρατήσεις" χρημάτων από το κράτος.
Μην πω ότι για να παρακινηθεί κάποιος να δώσει χρήματα σε κάποιον άλλο θα πρέπει να έχει τεράστιο κίνητρο, πράγμα που δεν θα έχει.
Τα κίνητρα είναι προσωπικά. Είναι πάντα το όφελος αλλά όχι πάντα το οικονομικό. Εμένα με κάνει να νιώθω καλά το να δίνω. Μπουμ. Κίνητρο. Και μάλιστα εγωιστικό.
