Ευτυχισμενη μαμα, ευτυχισμενα παιδια.. Κι ευτυχισμενοσ συζυγοσ!! Αν η γυναικα νιωθει ευτυχης που εργαζεται, μεταδιδει τη θετικη της ενεργεια κ στον ανδρα κ στα παιδια της, το σπιτι της ειναι χαρουμενο. Αν απο την αλλη, την ευχαριστει να ειναι σπιτι κ να αφησει την δουλεια της παλι οκ ειναι. Ο, τι ευχαριστει εχει σημασια. Το να επιβαλλει ομως ενας ανδρας, ενω εκεινη το επιθυμει να εργαστει, αλλα εκεινοσ να τη θελει υπο, ναι ειναι ασχημο φαλοκρατικο οπως θες το λες.
Αν παντρευτείς έναν άντρα που θέλει να σου επιβάλλει πράγματα και να σε θέλει υπό δηλαδή να σε μειώνει προφανώς έχεις παντρευτεί το λάθος άντρα. Προσωπικά είμαι υπέρ του καταμερισμού των εργασιών και των διακριτών ρόλων των δύο φύλων διότι έτσι επιτάσσει η ζωή και η λογική. Η δουλειά για να είναι κερδοφόρα και να μπορεί να συντηρεί μια οικογένεια πρέπει να είναι πλήρης απασχόληση και πολλές φορές πέραν του οχτάωρου. Το ίδιο όμως συμβαίνει και με την ανατροφή των παιδιών, που προσωπικά το θεωρώ την πιο σημαντική δουλειά στον κόσμο. Όταν λοιπόν και οι δύο γονείς δουλεύουν δεν υπάρχει αποτελεσματικότητα, ενώ όταν ο ένας δουλεύει και ο άλλος φροντίζει την οικογένεια ο καθένας μπορεί να γίνει πολύ καλός σε ένα πράγμα και έτσι συνολικά να έχουν πολύ μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα.
Δεν αναφέρομαι καν στα προβλήματα που δημιουργούνται στα παιδιά όταν μεγαλώνουν με babystitter και παιδικούς σταθμούς. Το μωρό/νήπιο έχει ανάγκη την μητέρα του 24 ώρες τη μέρα. Δεν έχει την νοημοσύνη να καταλάβει γιατί η μαμά του δεν είναι κοντά του τη μισή μέρα και βιώσει αισθήματα εγκατάλειψης, ίδια με αυτά που βιώνουν τα παιδιά που τα έχουν παρατήσει οι γονείς τους. Άσε που για μένα όποια γυναίκα οικειοθελώς προτιμά να δουλεύει αντί να είναι κοντά στο παιδί της εμμέσως πλην σαφώς του λέει πως προτιμώ να βάζω σφραγίδες για 5$ την ώρα από μια ώρα μαζί σου. Δεν μπορώ να φανταστώ πως μια γυναίκα μπορεί να κάνει τέτοιο δεδομένου του φυσικού δέσιμου που έχουν με τα παιδιά τους.
Ξερεις Ξεχασμενε, ειναι πολλα αυτα που θελουμε ή δεν θελουμε απο τον συντροφο μας. Οταν ομως σεβεσαι τον ανθρωπο που χεις απεναντι σου σημαινει πως σεβεσαι κ τις επιλογες του. Απο κει καλυτερα να ξεκιναμε. Δεν ξερω ακριβως την εννοια του φαλοκρατης αλλα για μενα σημαινει αυτος που ειναι απολυτος, θελει να επιβαλλεται, να ειναι κυριαρχικος να θελει τη γυναικα υπο του γιατι φοβαται. Πισω απο τετοιους ανδρες πιστευω κρυβεται ενα τεραστιο κομπλεξικο προβλημα. Φεμινιστριες δεν ξερω τι ακριβως ειναι, φανταζομαι κατι αναλογο στο θηλυκο ομως. Ειναι κι ομοφυλοφιλες φανταζομαι; Ουτε κι εκεινες μου αρεσουν. Γενικως αυτα τα ακραια δεν τα συμπαθω. Πιστευω στον σεβασμο σε μια σχεση κ επιμενω
Ευτυχισμενα ατομα ξεχωριστα= ευτυχισμενο ζευγαρι-οικογενεια= ευτυχισμενα παιδια κι ολα αυτα
ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ..
Μου κάνει εντύπωση πως δεν ξέρεις τι εστί φεμινισμός
ίσως τελικά να μην έχει δηλητηριάσει όλον το γυναικείο πληθυσμό.
Η κυριαρχία του άντρα δεν είναι προϊόν κομπλεξισμού ή φόβου, τουλάχιστο όχι πάντα, αλλά είναι ένα έμφυτο χαρακτηριστικό που έχει κάθε άντρας στο DNA του, όπως κάθε γυναίκα έχει την υποτακτικότητα που είναι το συμπληρωματικό χαρακτηριστικό.
Αυτά τα χαρακτηριστικά έχουν δημιουργηθεί μέσω της φυσικής επιλογής εδώ και χιλιάδες χρόνια καθώς ήταν τα πλέον χρήσιμα για τα δύο φύλα.
Κυριαρχία βέβαια δεν σημαίνει τυραννία, δεν σημαίνει "Σκάσε μη μιλάς μωρή γιατί θα σου μαυρίσω τη μούρη". Όταν η γυναίκα φοβάται τον άντρα της τότε ο άντρας έχει αποτύχει πλήρως στον ρόλο του. Εν αντιθέσει η κυριαρχία του άντρα πρέπει να είναι τέτοια ώστε οικειοθελώς η γυναίκα να την αναζητά διότι της προσφέρει την απαραίτητη ασφάλεια που χρειάζεται ώστε να μπορεί απερίσπαστα να αφιερωθεί στον δικό της ρόλο, που είναι η φροντίδα της οικογένειας. Είναι αυτό εξάρτηση της γυναίκας από τον άντρα? Ναι είναι και έτσι πρέπει να είναι, καθώς και ο άντρας με τη σειρά του είναι εξαρτημένος σε διαφορετικά πράγματα από την γυναίκα. Ο γάμος έτσι κι αλλιώς είναι μια συμφωνία αλληλεξάρτησης στην οποία μπαίνεις all in. Όταν στον γάμο υπάρχουν πισινές και ρεζέρβες τότε είναι καταδικασμένος να αποτύχει καθώς κανείς από τους δύο δεν πρόκειται να κάνει τους αναγκαίους συμβιβασμούς.
Επισης Ξεχασμενε σχετικα με τις ηλικιες που γραφεις, νομιζω πως 20 ειναι πολυ μικρη η ηλικια απο αποψη ωριμοτητας. Καλο ειναι κατα τη γνωμη μου να ζουν ανδρες γυναικες κσποιες εμπειριες διοτι τα διαζυγια ειναι χειροτερα απο το να παντρευονται πιο αργα αλλα συνειδητοποιημενα. Η μαγκια κ εκει σε θελω καβουρα ειναι να μην πατησει κσμμια γυναικα την μπανανοφλουδα της κρισης που γραφεις αλλα ουτε κ ο ανδρας. Γιατι το αγχος κ η βιασυνη ειναι που σκατωνουν τα πραγματα. Για να ανοιξεις σπιτι δε θελει θεωρω πολλη μελετη. Ωριμοτητα χρειαζεται κ ψυχικη ισορροπια. Ειλικρινεις απαντησεις σε απλες ερωτησεις: θελω αυτο το ατομο για παντα πλαι μου; Γιατι το θελω; Ειμαι ετοιμος να αναλαβω ευθυνες; Κοκ...
Αυτα πιστευω εγω
Τα 20 δεν είναι μικρή ηλικία για την γυναίκα, καθώς οι γυναίκες ωριμάζουν πολύ πιο γρήγορα και σωματικά αλλά και νοητικά από τους άντρες. Στα 20 μια γυναίκα πιστεύω πως μπορεί να ανοίξει σπίτι άνετα, ιδιαίτερα αν είναι αυτό που θέλει στην ζωή της. Το πρόβλημα σε αυτήν την ηλικία βρίσκεται στους άντρες, όχι στις γυναίκες, καθώς ο 20χρονος σε αντίθεση με την 20χρονη είναι ακόμη παιδί. Γι'αυτό τον λόγω και στις παραδοσιακές οικογένειες έβλεπες συνήθως μια διαφορά ηλικίας 5-8 χρόνια ανάμεσα στον άντρα και την γυναίκα. Φυσικά μιλάω πάντα για τους μέσους όρους. Στα υπόλοιπο που λες συμφωνώ.
Αν εγω ηθελα ο αντρας να μν δουλευει και να μεγαλωνει τα παιδια τι θα ημουν? Κ φασινα μεσα!
Τότε θα έλεγα πως θες να είσαι ο άντρας της σχέσης και θα σε συμβούλευα να κοιτάξεις προς άλλες γυναίκες ή προς άντρες με γυναικεία χαρακτηριστικά προσωπικότητας. Δεν ξέρω πόσο λειτουργική ή δυσλειτουργική θα ήταν οικογένειά σου με αυτό το πρότυπο καθώς αυτό εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, ξέρω όμως πως κάθε άντρας που δεν είναι ψυχικά ευνουχισμένος θα έμενε μακρυά σου.
Προσωπικά δεν με ενοχλούν αυτού του τύπου οι γυναίκες καθώς απλά τις αποφεύγω. Αυτό που με ενοχλεί είναι όταν προσπαθούν να πείσουν τις υπόλοιπες πως αυτό είναι το σωστό και φυσικό πρότυπο της γυναίκας.
Το να μεγαλωνουν με το μπαμπα κανει κακο στα παιδια? Κ τι ρολο ακριβως παιζει ο πατερας, της γλαστρας? Δεν καταλαβαινω πως το να μεγαλωνουν με τη μανα ειναι οκ αλλα με το πατερα προβληματικο
Ο πατέρας δεν μπορεί να αντικαταστήσει την μάνα στα πρώτα χρόνια ζωής του παιδιού λόγω βιολογίας και καλό θα ήταν τέτοια swaps να αποφεύγονται αν δεν είνια απολύτως απαραίτητα.
