Τα αδέρφια μας

[NikoTexXx]

Θα 'θελες να ήσασαν πιο κοντά; Όχι από άποψη χώρου.

Τι να σου πω δεν ξερω... Απλα δεν νομιζω οτι θα μπορουσα να τον δω, οπως εναν φιλο μου για παραδειγμα, τον οποιο διαλεγω επειδη εχουμε κοινα ενδιαφεροντα. Τους συγγενεις μας απο την αλλη δε τους διαλεγουμε Αλλα παντα θα υπαρχει μια αδερφικη αλληλεγγυη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Dias]

Είμαι ένα (κακομαθημένο) μοναχοπαίδι. Δεν ξέρω αν θα ήθελα να έχω αδερφό ή αδερφή.

​

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[MsBonita31]

Εχω εναν αδερφο 3 χρονια μεγαλυτερο..ο,τι πολυτιμοτερο εχω στη ζωη μου!!
Μικρα σκοτωνομασταν αλλα τωρα εχουμε πολυ καλες σχεσεις
Ειναι στο εμπορικο ναυτικο, εχω να τον δω 6 μηνες και δεν μπορω να περιγραψω το ποσο μου λειπει! Δεν περιμενα οτι θα ηταν τοσο δυσκολο..στις αρχες οταν εφυγε εκλαιγα κυριολεκτικα ολη μερα! Never mind, σε λιγο επιστρεφει.. ελπιζω να του πω ποσο τον αγαπω, κατι που δεν του εχω πει ποτε..αλλα μονο οταν χανεις κατι συνειδητοποιεις την αξια του!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aye]

έχω μια αδερφή. ξέρω πως πολλές φορές σκέφτεται "τι θα κάνω μαζί της;" αλλά η απάντηση είναι να μην κάνει τίποτα.
δεν μοιάζουμε. καθόλου. ε και;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Emilouko]

Εγώ έχω έναν αδερφό και μια αδερφή.Ο αδερφός μου είναι 22 και η μικρή 16.Έχω πολύ καλές σχέσεις και με τους 2. Ντάξει με την αδερφή μου βριζόμαστε-τσακωνόμαστε κλπ αλλά το ξεχνάμε το επόμενο λεπτό.Δε θα με χάλαγε να έχω και ένα μικρότερο αδερφό.
Ως μεγαλύτερος ο αδερφός μου δεν με πιέζει καθόλου ούτε μου απαγορεύει πράγματα και καλά για να το παίξει μεγάλος αδερφός.Με έχει συμβουλέψει σε πολλά θέματα.
Plus, με έχει βολέψει πολύ στις εξόδους.Όταν ήταν και αυτός έξω με άφηναν να βγαίνω συχνότερα και για περισσότερη ώρα.Ειδικά μετά το δίπλωμα οδήγησης είχα και εύκολα μεταφορικό
Δε θα μπορούσα να με φανταστώ μοναχοκόρη.Ίσως να είχα περισσότερες ανέσεις αλλά δε θα άλλαζα για τίποτα τους τσακωμούς με την αδερφή μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[intefina]

Eγώ έχω έναν αδερφό 2 χρόνια μικρότερο από μένα..μαλώνουμε εννοείται όπως όλα τα αδέρφια.. το τελευταίο διάστημα έχει ένα ειρωνικό ύφος απέναντί μου και δε μ' αρέσει καθόλου.. ...αλλά κάνω υπομονή γιατί 16 χρονών για αγόρι (και για κορίτσι δηλαδή) είναι μια δύσκολη και περίεργη ηλικία
πάντως ούτε εγώ θα ήθελα να είμαι μοναχοπαίδι..δεν μπορώ να το φανταστώ με τίποτα..παρά τους τσακωμούς με τον αδερφό μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mάιρα]

Eγώ έχω έναν αδερφό 2 χρόνια μικρότερο από μένα..μαλώνουμε εννοείται όπως όλα τα αδέρφια.. το τελευταίο διάστημα έχει ένα ειρωνικό ύφος απέναντί μου και δε μ' αρέσει καθόλου.. ...αλλά κάνω υπομονή γιατί 16 χρονών για αγόρι (και για κορίτσι δηλαδή) είναι μια δύσκολη και περίεργη ηλικία
πάντως ούτε εγώ θα ήθελα να είμαι μοναχοπαίδι..δεν μπορώ να το φανταστώ με τίποτα..παρά τους τσακωμούς με τον αδερφό μου

Εγώ πάλι μια χαρά θα μπορούσα να με φανταστώ μοναχοπαίδι. Αρκεί να είχα αρκετά ξαδέρφια.
Βασικά θα μου άρεσε να έχω μεγαλύτερο/η αδερφό/η, όχι όπως τωρα που είμαι εγώ η μεγαλύτερη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μύριαμ4]

Εγώ έχω έναν αδερφό 4 χρόνια μικρότερο από εμένα.
Στην ουσία μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε.
Από την μία μου σπάει το νευρικό μου σύστημα αλλά εντάξει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[legisperitus]

Εχω και εγω μια αδερφη 3 χρονια μικροτερη...!!
Συνεχεια μαλωνουμε αλλα την υπεραγαπω..Ειμαστε και διαφορετικο φυλο και αυτο δυσκολευει λιγο τη κατασταση..
Ειναι πολυ ωραιο να εχεις ενα αδερφακι ιδιως αν ειναι μικροτερο...και κοριτσι....
(Το τι εχει υπομεινει το κακομοιρο τοσα χρονια μονο αυτο το ξερει..)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αντικειμενικός]

1 αδερφό 1 χρόνο μικρότερο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[BLUE SEA]

Είμαι ένα (κακομαθημένο) μοναχοπαίδι. Δεν ξέρω αν θα ήθελα να έχω αδερφό ή αδερφή.

​

Ε, κοίτα να έχεις φίλους/ες, για να μην νιώθεις μοναξιά.

Εμένα η αδερφή μου είναι τρία χρόνια μικρότερή μου. Παντρεύτηκε κιόλας φέτος. Είμαστε διαφορετικές σε πολλα, αλλά αυτό δεν μας εμπόδισε να έχουμε άριστες σχέσεις. Μου λείπει πολύ, γιατί μένει εκτός Αττικής (Ρόδο συγκεκριμένα) και δεν τη βλέπω συχνά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ιππολύτη]

Ο μέσος όρος των παιδιών που έχει μια οικογένεια στην Ελλάδα είναι 1,7 περίπου. Συμπεριλαμβάνονται βέβαια και οι οικογένειες χωρίς παιδιά.

Εσείς πόσα αδέρφια έχετε; Και κατ επέκταση πόσο και πώς σας έχει επηρεάσει ως προσωπικότητες, στη ζωή σας κλπ. η ύπαρξη/έλλειψή τους;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[fockos]

Ωραίο θέμα θεωρώ πολλα,παιδιά στην Ελλαδα παιδιά χωρίς αδέλφια κακομαθημένα. Έχω πάνω απο 2 αδέλφια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ιππολύτη]

Ωραίο θέμα θεωρώ πολλα,παιδιά στην Ελλαδα παιδιά χωρίς αδέλφια κακομαθημένα. Έχω πάνω απο 2 αδέλφια

Έχοντας συνηθίσει να είμαι μόνη μου ως μοναχοπαίδι και μόνο η σκέψη του να ζω με πάνω από 2 ανθρώπους μπορεί να με τρελάνει..

Όσο για το κακομαθημένα μοναχοπαιδια, νομίζω δε μας αγγίζει καθόλου. Αυτή άλλωστε είναι η πραγματικότητα μας είτε σε μικρότερο είτε σε μεγαλύτερο βαθμό!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Ο μέσος όρος των παιδιών που έχει μια οικογένεια στην Ελλάδα είναι 1,7 περίπου. Συμπεριλαμβάνονται βέβαια και οι οικογένειες χωρίς παιδιά.

Εσείς πόσα αδέρφια έχετε; Και κατ επέκταση πόσο και πώς σας έχει επηρεάσει ως προσωπικότητες, στη ζωή σας κλπ. η ύπαρξη/έλλειψή τους;

Με βάζεις σε πειρασμό να σου απαντήσω πως έχω 1,3 αδέλφια, μια και η αδελφή μου είναι κάπως πιο ψηλή από μένα.
Σοβαρά τώρα, έχω αυτή την μια αδελφή και δεν μπορώ να φανταστώ την ζωή μου χωρίς εκείνη. Τα χρόνια που μεγαλώσαμε μαζί, είναι πολύτιμα για μένα και πραγματικά, λυπάμαι τους ανθρώπους που είναι μοναχοπαίδια. Δεν ξέρουν τι χάνουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ιππολύτη]

Με βάζεις σε πειρασμό να σου απαντήσω πως έχω 1,3 αδέλφια, μια και η αδελφή μου είναι κάπως πιο ψηλή από μένα.
Σοβαρά τώρα, έχω αυτή την μια αδελφή και δεν μπορώ να φανταστώ την ζωή μου χωρίς εκείνη. Τα χρόνια που μεγαλώσαμε μαζί, είναι πολύτιμα για μένα και πραγματικά, λυπάμαι τους ανθρώπους που είναι μοναχοπαίδια. Δεν ξέρουν τι χάνουν.

Μικρότερη ήθελα κι εγώ αδέρφια, να χω κάποιον να παίζω (κρίμα το μωρέ έπαιζα μόνη μου γιατί δούλευαν κι οι γονείς μου ήδη από όταν εγώ ήμουν σε μικρή ηλικία), αλλά μετά από ένα σημείο συνήθισα στην ησυχία μου, ώρες ώρες λέω ευτυχώς που δεν έχω αδέρφια, όσες μαλακίες έκανα τις κουκουλωνα, σε σημείο που όταν οι γονείς μου πέρασαν μια κρίση ηλικίας και σκέφτονταν να κάνουν κι άλλο παιδί (εγώ ήμουν ηδη 13) να μου ρχεται να βγάλω σπυριά και μόνο στην πιθανότητα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ερις]

Δεν έχω αδέρφια. Ένιωθα πάντα πως θα ήθελα να έχω έναν αδερφό, μεγαλύτερο ίσως. Τελικά, δεν ξέρω πώς έγινε, αλλά νιώθω πως εδώ και μερικά χρόνια τον έχω βρει. Έπειτα, μία φίλη μου κάποτε μου είχε πει "σε έχω βάλει πιο πάνω από την αδερφή μου", δεν ξέρω αν υπολογίζεται αυτό. Επίσης, διατηρώ πολύ καλές σχέσεις με κάποια ξαδέρφια μου και έτσι, ίσως, το κενό καλύπτεται, ως ένα βαθμό, και ως προς την άποψη του "ίδιου αίματος".

Σίγουρα, υπάρχει ένα κενό. Μεγάλο ή μικρό, υπάρχει. Στο δημοτικό, για παράδειγμα, επειδή σε κάποιες φάσεις ήμουν κάπως ντροπαλή, θα ήθελα να πάω να συνατήσω τα άλλα παιδιά μαζί με τον/την αδερφό-ή μου, όπως έκαναν τα άλλα παιδιά. Να μην πάω μόνη μου, δηλαδή. Το θεωρούσα πιο εύκολο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ιππολύτη]

Δεν έχω αδέρφια. Ένιωθα πάντα πως θα ήθελα να έχω έναν αδερφό, μεγαλύτερο ίσως. Τελικά, δεν ξέρω πώς έγινε, αλλά νιώθω πως εδώ και μερικά χρόνια τον έχω βρει. Έπειτα, μία φίλη μου κάποτε μου είχε πει "σε έχω βάλει πιο πάνω από την αδερφή μου", δεν ξέρω αν υπολογίζεται αυτό. Επίσης, διατηρώ πολύ καλές σχέσεις με κάποια ξαδέρφια μου και έτσι, ίσως, το κενό καλύπτεται, ως ένα βαθμό, και ως προς την άποψη του "ίδιου αίματος".

Σίγουρα, υπάρχει ένα κενό. Μεγάλο ή μικρό, υπάρχει. Στο δημοτικό, για παράδειγμα, επειδή σε κάποιες φάσεις ήμουν κάπως ντροπαλή, θα ήθελα να πάω να συνατήσω τα άλλα παιδιά μαζί με τον/την αδερφό-ή μου, όπως έκαναν τα άλλα παιδιά. Να μην πάω μόνη μου, δηλαδή. Το θεωρούσα πιο εύκολο.

Το μόνο πρόβλημα που νομίζω Έχω λόγω του ότι είμαι μοναχοπαίδι (Φυσικά παίζουν ρόλο κι άλλοι παράγοντες) είναι λίγο η κοινωνικότητα. Ένα social anxiety το χω και προσπαθώ μονίμως να το περιορίζω. Και δυσκολεύομαι πάρα πολύ να πω κάποιον "φίλο". Επειδή είπες κι εσύ ότι ήσουν ντροπαλή ειδικά σε πιο μικρή ηλικία, προφανώς έχεις κάνει προόδους, αλλά θα έλεγες ότι είσαι ακόμα ντροπαλή και κάπως απλά το κρύβεις, η ότι όντως το έχεις κάπως ξεπεράσει;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ερις]

Το έχω ξεπεράσει, σε μεγάλο βαθμό. Λίγο λίγο το συνήθισα. Απλά, δε θα μιλήσω πρώτη σε έναν άγνωστο, άλλοι μιλάνε και ανοίγονται αμέσως. Αν μου μιλήσουν, πιάνω πολύ εύκολα κουβέντα και μπορώ να τη συνεχίσω για ώρες. Εξαρτάται φυσικά το άτομο που θα έχω απέναντί μου. Βέβαια, υπάρχουν και άνθρωποι βαρετοί και εκεί το σταματάω αμέσως. Το τελευταίο, το κάνω ακόμη και σε γνωστούς και, για να πω την αλήθεια, αυτή η μορφή αντικοινωνικότητας δε με χαλάει καθόλου. Ίσα ίσα που με ευχαριστεί.

Υπάρχουν, ωστόσο, ακόμη κάποιες άβολες στιγμές. Για παράδειγμα, αν μία γνωστή παρέα είναι ήδη μαζεμμένη, έχουν αρχίσει συζήτηση και εγώ είναι να πάω μετά, το πώς θα πάω και πώς θα φερθώ στην αρχή, θα είναι, κατά κάποιον τρόπο, προσχεδιασμένο. Δεν βγαίνει φυσικά. Δεν είναι κάτι μεγάλο, απλά το πώς θα γίνει η αρχή. Φυσικά, μιλάμε για παρέα γνωστών, όχι φίλων. Γενικά, όταν εντοπίσω ένα σημείο που έχω θέμα, προσπαθώ και το αντιμετωπίζω. Λίγη πίεση και επανάληψη θέλει και όλα μπορείς να τα καταφέρεις ή καλύτερα, συνηθίσεις.

Κάτι που προσπαθώ να ξεπεράσω αυτόν το καιρό, είναι το να παρουσιάζω σε κοινό. Με πιάνει τέτοιο άγχος που νιώθω να έχουν μπλοκάρει όλα τα συστήματα. Θέλεις δουλειά αυτό.

Ως προς το θέμα των φίλων, τώρα. Δεν είναι κακό. Αν δεν νιώθεις κάποιον φίλο σου, δε χρειάζεται και να τον αποκαλέσεις έτσι. Θέλει χρόνο για να χτιστεί μία φιλία.

Το εξαιρετικά παράξενο με εμένα είναι ότι μικρή -μέχρι και πριν την εφηβεία- ήμουν υπερβολικά κοινωνική. Θα πήγαινα και θα έπιανα κουβέντα σε άσχετα παιδάκια στην παιδική χαρά. Όλα άλλαξαν γύρω στην προ-εφηβεία, δηλ. 11-12 χρονών περίπου. Περίεργα πράγματα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ιππολύτη]

Κάτι που προσπαθώ να ξεπεράσω αυτόν το καιρό, είναι το να παρουσιάζω σε κοινό. Με πιάνει τέτοιο άγχος που νιώθω να έχουν μπλοκάρει όλα τα συστήματα. Θέλεις δουλειά αυτό.

Κι εγώ το έχω πάρα πολύ αυτό. Φέτος πρώτη φορά κατάφερα να διαβάσω ένα κείμενο στην τάξη και να μην γίνω ντομάτα. Καλά σε μεγαλύτερο κοινό εξελίσσεται σε τρέμουλο. Πώς προσπαθείς να το ξεπεράσεις;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.