Ναι μόνο που το πρόβλημά σου είναι πως βλέπεις τους ανεμόμυλους για γίγαντες, είσαι σταυροφόρος δίχως λόγο και αιτία.
Έχεις στο κεφάλι μια ιδεολογία που λέει 50-50 no matter what και μετά όπου δεις κάποια διαφορά από την ιδεατή αναλογία ξεκινάει η κασέτα, "ορίστε εδώ πρόκειται για ολοφάνερη περίπτωση σεξισμού και καταπίεσης αφού οι γυναίκες είναι το 10% και όχι το 50%", ενώ μετά καλείς για διάφορα fix του φανταστικού προβλήματος συνήθως μέσω κρατικών regulations, που στα @@ μας κιόλας τι άλλα side effects θα προκαλέσουν.
Όλα αυτά που συζητάμε εδώ πέρα θα αποτελούσαν σοβαρό πρόβλημα μόνο εάν οι γυναίκες ήταν αποκλεισμένες δια νόμου από διάφορες δραστηριότητες, όπως το να σπουδάζουν, να δουλεύουν κτλ. και τότε θα ήμουν κι εγώ υπέρ του να αλλάξει κάτι αλλά δεν είναι αυτή η τωρινή κατάσταση. Μια χαρά ίσα προνόμια έχουν οι γυναίκες παντού, δεν ζούμε στο 1800. Και στο βίντεο το λέει πάρα πολύ καλά εκείνη η καθηγήτρια, όσο πιο ελεύθερη είναι μια κοινωνία και όσο περισσότερες επιλογές έχει ο καθένας τόσο περισσότερο θα έρθουν στην επιφάνεια οποιεσδήποτε βιολογικές διαφορές καθώς οι άνθρωποι θα κινηθούν προς τα φυσικά ταλέντα τους.
Επίσης πολύ εύκολα απορρίπτεις αυτές τις έρευνες και μιλάς για cherry picking facts, στοχευμένες έρευνες κτλ, αλλά να σε ρωτήσω, έχεις οποιαδήποτε έρευνα που να αποδεικνύει επιστημονικά και με causation ότι σήμερα ο λόγος που οι γυναίκες που έχουν τα προσόντα να πάνε σε θετικές επιστήμες και δεν το κάνουν είναι λόγω σεξισμού και κοινωνικού conditioning? Αν ναι σε τι ποσοστό και ποια είναι τα νούμερα? Αν όχι, τότε πως είναι δυνατό να καλούμε για κρατικά regulations βάσει υποκειμενικών παρατηρήσεων και διαίσθησης?
Για να κάνω challenge και την αρχική παραδοχή, για ποιο ακριβώς λόγο είναι τόσο τραγικό που τα θετικά επαγγέλματα είναι ανδροκρατούμενα και πρέπει πάση θυσία να γίνουν 50/50? Ιδιαίτερα εάν αυτή η δυσαναλογία εξηγείται μέσω βιολογικών διαφορών τότε δεν είναι εκ φύσεως κοινωνικό conditioning να προσπαθείς να πείσεις τις γυναίκες να ακολουθήσουν κάτι που δεν θα κάναν αυτοβούλως? Επίσης το να επιβάλεις μέτρα όπως ποσοστώσεις από τις οποίες μπορεί ένας άντρας με καλύτερα προσόντα να χάσει την θέση του από μια γυναίκα, όχι επειδή είναι καλύτερη αλλά επειδή είναι γυναίκα και η εταιρία αναγκάζεται να πιάσει την ποσόστωση πως είναι αυτό κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα απέναντι στο νόμο, αριστοκρατία κτλ?
Εν τέλει όλος αυτός ο παραλογισμός έχει την βάση του στο γεγονός πως θέλετε ισότητα αντί για ελευθερία. Η σωστή προσέγγιση δεν είναι προσπαθώ να επιβάλω 50/50 παντού με οποιαδήποτε μέσα διαθέτω, αδιαφορώντας για τις συνέπειες καθώς ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Η σωστή προσέγγιση είναι απελευθερώνω τα πάντα ώστε και οι άντρες και οι γυναίκες να μην αποκλείονται δια νόμου από συγκεκριμένες δραστηριότητες και μετά τους αφήνω ελεύθερους να επιλέξουν αυτά που θέλουν.
Αρχίζεις και επαναλαμβάνεσαι και καταντά κουραστικό έχω αναλύσει και εγώ και άλλοι εδώ μεsα ποιο είναι στη πράξη το πρόβλημα και ΓΙΑΤΙ είναι πρόβλημα to ότι μετά απ' όλα αυτά κάθεσαι και μιλάς για ανεμόμυλους μου δίνει την εντύπωση πως ή δεν έχεις διαβάσει ή δεν θες να καταλάβεις αυτά που έχουμε πει μέχρι τώρα ανεξάρτητα αν συμφωνείς ή όχι.
Έχω πει πως οι κοινωνικές ρυθμίσεις δε χρειάζεται πάντα να έχουν το χαρακτήρα regulation αλλά αν δεν υπάρχει καλύτερη λύση προκειμένου να επιλυθεί κάποιο πρόβλημα προτιμώ να το διορθώσω σαν κοινωνία κι ας αντιμετωπισθούν αργότερα και τα όποια δήθεν side effects. Κάνεις το λάθος να αντιμετωπίζεις την κοινωνία όπως είναι σαν ένα default state, πως αυτή τη στιγμή η κοινωνία είναι ελεύθερη και το κακό κράτος είναι που την πειράζει, όχι η κοινωνία λειτουργέι με τις όποιες ήδη υπάρχουσες παθογένειές και διαστρεβλωμένες αντιλήψεις της που ποιος ξέρει από πού μπορεί να πηγάζουν και οι όποιες αλλαγές γίνονται θα την οδηγήσουν απλά σε μια άλλη εξίσου πειραγμένη κατεύθυνση ( συνήθως προς το καλύτερο ). Δεν ανάγονται όλα σε nature vs nurture.
Στοιχεία έχω δώσει αρκετά και σε άλλο θέμα αφιέρωσα αρκετές ώρες να αποδέιξω πως δεν ευσταθούν τα urban myths πως το ένα φύλο είναι πιο skilled απ' το άλλο αναλόγως τον τομέα κάτι που σήμερα όλοι οι ψυχολόγοι παραδέχονται ακόμη και αυτοί που μιλάνε στα βιντεάκια σας. Η καλύτερη ένδειξη πως μιλαμε για μια μεταβαλλόμενη κατάσταση είναι οι στατιστικές που δείχνουν πως τα τελευταία 50 χρόνια το wage gap στενεύει συνεχώς και όπως όλα δείχνουν αν συνεχίσουμε με τον ίδιο ρυθμό σε μερικές δεκαετίες πιθανότατα θα έχει κλείσει τελείως.
https://data.oecd.org/earnwage/gender-wage-gap.htm
https://www.aauw.org/research/the-simple-truth-about-the-gender-pay-gap/
Μπορεί κάποιος να δει πώς εξελίσσεται η κοινωνία ή να εξακολουθεί να ρίχνει rant για το πώς οι κακοί πολίτες και οι κυβερνήσεις επιβάλουν regulations στην οικονομία και προσπαθούν να αλλάξουν τη βιολογία, σήμερα, αύριο, σε 100 χρόνια, πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι. Ποιος θα περίμενε πως η βιολογία αλλλάζει τελικά ε, αστεία πράγματα.
Έτσι και μιας και σας αρέσει μερικούς να μιλάτε για regulations τα περισσότερα regulations σήμερα δεν αφορούν κυβερνητικά μέτρα αφορούν πίεση των πολιτών ως προς τις εταιρείες. Αυτά για να ξέρουμε και τι λέμε επειδή πολλοί εδώ μέσα έχουν μια λόξα με τα κακά τα κράτη. Η εταιρεία που θα προσπαθήσει να μαρκετάρει την αντιμετώπισή της ως προς το πρόβλημα απευθύνεται στον έξω κόσμο όχι σε κάποια αρχή. Και η ειρωνία ξέρεις ποια είναι; πως όταν βλέπεις εταιρείες να αλλάζουν τον προσανατολισμό τους σε διάφορα θέματα και να μαρκετάρουν την αντιμετώπισή τους σε εργαομενους και τα ευέλικτά τους ωράρια και τα play rooms κλπ ώστε να βελτιώσουν την εικόνα τους στην αγορά εργασίας και τους πελάτες τους προσκυνάμε την ελεύθερη αγορά και τον ανταγωνισμό που κάνει της εταιρείες να προσπαθούν για κάτι καλύτερο. Όταν αυτές οι ίδιες οι εταιρίες προσεγγίζουν με τον ίδιο τρόπο το πώς βλέπουν τις εργαζόμενές τους ισότιμα μα ίσους μισθούς, καλές αναλογίες και φιλικά περιβάλλοντα ώστε αφενός να δώσουν μια καλή εικόνα στον κόσμο αφετέρου να προσελκύσουν ταλαντούχες γυναίκες επαγγελματίες φωνάζουμε για την κακή κοινωνία που βάζει χέρι στην αγορά.
Η σύγκριση είναι απόλυτα σωστή γιατί σύγκρινα την ικανότητα μιας Ευρωπαίας να πιάσει το bare minimum των σωματικών απαιτήσεων για δουλειά σε μια οικοδομή. Και γι' αυτό την σύγκρινα με το Βιετναμέζο καθώς είτε στην Ευρώπη είστε στο Βιετνάμ οι απαιτήσεις για την οικοδομή είναι οι ίδιες (μικρότερες στην Ευρώπη in fact λόγω μηχανών) και έτσι είπα αφού μπορεί ο Βιετναμέζος μπορεί και η Ευρωπαία.
Mόνο που παραλείπεις να λάβεις υπόψη σου τη διαφορά στο βιοτικό επίπεδο και τις απολαβές σε βαθμό που θα επιτρέψουν σε μια οικογένεια να ζήσει μονάχα με το μισθό του ενός δίνοντας έτσι τη δυνατότηtα στην κοινωνία να διατηρήσει τις κοινωνικές της αντιλήψεις περί γυναίκας μάνας και άντρα provider.
Αποδεικνυει το εξης: οχι μονο δεν υπαρχει discrimination σε γυναικες που θελουν να ανεβουν επαγγελματικα, αλλα τους το κανουν πιο ευκολο, κατι το οποιο ειναι αδικο.
Οσο για το δευτερο βαριεμαι να απαντω, αλλα δεν ειναι στερεοτυπο, ειναι πραγματικοτητα και αν προσπαθησουμε να την αλλαξουμε, κατι το οποιο συμβαινει, περισσοτερες γυναικες θα γινουν ολο και πιο μιζερες. Δες το παρακατω βιντεο.
VIDEO
Σοβαρά; με την ίδια λογική και οι κτηματαγρότες στη μανολάδα που εκμεταλλεύονται μετανάστες μαύρα και πού και πού τους ρίχνονυ και καμιά ψιλή και αν τους ρωτήσεις γιατί τους προτιμάνε θα σου πουν γιατί είναι πιο δουλευταράδες ε για αυτό θα ναι μωρέ κι όχι κάτι άλλο όπως το ότι είναι πιο φθηνοί και πιο χειραγωγίσιμοι για να το λένε οι ίδοι κάτι θα ξέρουν. ας σοβαρεοτύμε λίγο...
Ο τύπος στο βίντεο ξεκινά με ένα σωστό narrative που συνδέει το work ethic με το wage gap αλλά περνά κάποια πράγματα αυθαίρετα.
- Θεωρεί πως οι δουλειές στις οποίες κάνει apply αυτή η κατάσταση αφορούν μόνο ένα 1-5% των εργασιών; Αυτό εξηγεί μόνο το gap σε αυτο το ποσοστό των δουλειών ("καριερών" για το υπόλοιπο 80% δηλαδή δεν παίζουν ευέλικτα ωράρια και απαιτήσεις; αν όχι τι;
- Από πού κι ως πού θεωρούμε πως καριερίστες είναι και μπορούν να είναι μόνο οι άντρες; Δηλαδή μια γυναίκα-caregiver νομοτελειακά ΠΑΝΤΑ θα είναι και μάνα, αλλά ο άντρας ο provider ο οποίος έχω βαρεθεί να ακούω εδώ μέσα για το πώς ζει για όλη του τη ζωή ώστε να ικανοποιήσει μια γυναίκα, ε μπορεί και τελικά να είναι απλώς ένα ασταμάτητο workhorse χωρίς κοινωνική ζωή. Κι όταν έρθει η ώρα να το στηρίξει αυτό καταφεύγει στο ατράνταχτο επιχείρημα "εγώ όσες γυναίκες ξέρω στα 30 τους έχουν οικογένεια και παιδιά κι όσες δεν έχουν σίγουρα κάτι πάει στραβά με αυτές. Πολύ βολικό.