Άλλο σου λέω, άλλο μου λες και μάλιστα με δογματική βεβαιότητα που τσακίζει κόκκαλα.
Άλλο η αξία της ανθρώπινης ζωής, κι άλλο το ποιός θα προστατευτεί σε επικίνδυνες καιρικές ή άλλες συνθήκες εξαιτίας μειωμένων σωματικών ικανοτήτων, μητρότητας κλπ.
Η ζωή είναι ζωή και δεν έχει αξία ή αν θέλεις έχει ανεκτίμητη αξία, αν αυτό σε κάνει να το δεχτείς πιο εύκολα.
Απλώς υπάρχει ένας ηθικός κώδικας, που λέει ότι κάποια πράγματα απλώς δεν τα κάνεις. Το να φας κάποιον επειδή πήγε να σε ληστέψει, δεν σε κάνει λιγότερο εγκληματία από το να φας έναν ανήμπορο άνθρωπο επάνω σε αναπηρικό καροτσάκι επειδή είσαι παλαβός. (όχι εσυ, γενικά μιλάω). Κακό και το ένα κακό και το άλλο.
Ο άγραφος ηθικός κώδικας όμως, τον οποίον σέβονται ακόμα και τα κακοποιά στοιχεία φαντάσου, λέει αυτό που θες να πεις. Ότι κάποια όρια δεν τα ξεπερνάς, ότι προκαλείς ευκολότερα την οργή των άλλων εαν βλάψεις άτομο που η πλειοψηφία καλώς ή κακώς θεωρεί ανυπεράσπιστο. Ή ότι στον πόλεμο εσύ ως ρωμαλέος έχεις μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης από τον άμαχο πληθυσμό, ή ότι ακριβώς επειδή είσαι μάχιμος είσαι εντός του παιχνιδιού.
Άλλο αυτό λοιπόν, και άλλο η αξία της ζωής.
Διότι για να σου γκρεμίσω το έμφυλο επιχείρημά σου, αν απέναντί σου σε πόλεμο είχες αρματωμένη σαν αστακό γυναίκα των ειδικών δυνάμεων του εχθρού, θα έπρεπε να την αντιμετωπίσεις, ενω αν είχες άμαχο πατέρα ακριβώς παραδίπλα δεν θα τον πείραζες.
Μήλα και πορτοκάλια. Μη τα μπερδεύουμε.
Η κοινώς αποδεκτή ηθική η οποία επικαλείσαι Valder, όπως και τα κοινωνικά στερεότυπα, οι κοινωνικές συνήθειες κτλ είναι ανθρώπινα κατασκευάσματα, τα οποία δημιουργήθηκαν σταδιακά και εξελικτικά και υπάρχουν επειδή βοηθούν την ανθρώπινη κοινωνία να επιβιώσει.
Για παράδειγμα, το να σκοτώσεις το παιδί σου ή ένα παιδί γενικότερα θεωρείται εντελώς ανήθικο. Η ηθική είναι όμως κατά βάσιν αξιωματική, δηλαδή βασίζεται σε αυθαιρεσίες. Ο σεβασμός προς την ζωή του παιδιού λοιπόν είναι κάτι αυθαίρετο και δεν μπορεί να δικαιολογηθεί αλλιώς. Προφανώς όμως, ανήκει στην κοινά αποδεκτή ηθική, διότι η κοινωνία στην οποία θα ήταν αποδεκτό το να σκοτώνεις παιδιά, πολύ σύντομα θα έπαυε να υπάρχει.
Ο λόγος που η ζωή της γυναίκας έχει μεγαλύτερη αξία για την κοινωνία από την ζωή του άντρα πηγάζει επίσης από τη φύση. Η γυναίκα μπορεί να κυοφορήσει παιδιά και ο άντρας όχι. Μια γυναίκα μπορεί να κάνει πολύ λίγα παιδιά ενώ ένας άντρας πάρα πολλά. Εάν σε ένα χωριό έχεις εκατό γυναίκες και έναν άντρα, σε ένα χρόνο θα έχεις εκατό παιδάκια. Αν έχεις εκατό άντρες και μία γυναίκα σε ένα χρόνο δεν θα υπάρχει χωριό. Η ικανότητα λοιπόν του άντρα να γονιμοποιεί πολλές γυναίκες είναι αυτή που μειώνει και την αξία της ζωής του στα μάτια της κοινωνίας, καθώς δεν χρειάζεσαι πολλούς άντρες για να επιβιώσεις.
Γι αυτό τον λόγο είναι και λογικό ο άντρας να αναλάβει και τις πιο δύσκολες και επικίνδυνες δραστηριότητες, όπως το αντιμετωπίσει εχθρούς και να κάνει βαριές και επικίνδυνες δουλειές, καθώς ο θάνατος ενός ένα είναι λιγότερο ζημιογόνος κοινωνικά από αυτόν μιας γυναίκας. Η σωματική υπεροχή του άντρα προήλθε εξελικτικά από αυτόν τον αρχικό διαχωρισμό, καθώς θα ήταν ανόητο εξελικτικά να ήταν η γυναίκα η σωματικά δυνατή. Κοινώς δεν πολεμάμε επειδή είμαστε πιο σωματικά δυνατοί, είμαστε πιο σωματικά δυνατοί επειδή πολεμάμε και πολεμάμε επειδή δεν έχουμε τα πολύτιμα και περιορισμένα ωάρια.
Στην πορεία πάνω σε αυτό το αρχικό μοτίβο χτίστηκαν όλες οι ηθικές και τα κοινωνικά πρότυπα, καθώς έτσι λειτουργεί μια κοινωνία. Πράγματα που είναι προγραμματισμένα στο DNA μας και πολλές φορές δεν τα αντιλαμβανόμαστε σε επίπεδο λογικής, αποτελούν τον τρόπο λειτουργίας της κοινωνίας σε πολύ χαμηλό επίπεδο και έτσι αντανακλώνται κοινωνικά ως ηθικοί κανόνες, άγραφοι νόμοι κτλ.
Επίσης όταν προσπαθούμε να κατανοήσουμε τέτοια θέματα καλό είναι να κοιτάμε την ανθρωπότητα ως σύνολο σε όλο της το βάθος χρόνου και όχι μόνο την σημερινή κοινωνική κατάσταση, καθώς έτσι βγάζουμε επιπόλαια συμπεράσματα.
Δεν είναι θέμα αναλωσίμου άνδρα-μη αναλωσίμων γυναικοπαίδων, αξίας ζωής ανδρός έναντι γυναικοπαίδων και τα τοιαύτα... Είναι όλα θέμα φύσεως... Αυτά που πλέον προσπαθούν σκοπίμως να μας πείσουν ότι είναι διαφορετικά!
Είναι απλά τα πράγματα, όσο κι αν κάποιοι κάνουν ή δεν θέλουν να τα αποδεχτούν. Ο άντρας από την φύση του, είναι φτιαγμένος να είναι πιο ρωμαλέος,μυώδης και οξύνους σε δύσκολες καταστάσεις και σε φυσικώς προνομιούχο θέση να υπερασπιστεί τον εαυτό του, απ'ότι η πιο ευάλωτη -λόγω σωματοδομής- γυναίκα ή το παιδί (ακόμη και το αγόρι, αν και μέλλων ανήρ, είναι ασχημάτιστο μυικά).
Η ζωή τους αξίζει το ίδιο, αλλά αν κάποιος έχει περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης, αυτός είναι ο άνδρας. Γι'αυτό οφείλει να <<μπαίνει μπροστά>> όταν απειλείται κάποια από τις άλλες 2 ομάδες.
Η γυναίκα πάλι από την φύση Goddamnright είναι κεχρισμένη με το ανεκτίμητο δώρο της μητρότητας και δένεται μέσω φυσικών διεργασιών (κυοφορία,τοκετός, θηλασμός κλπ) περισσότερο με το παιδί απ'ότι ο πατέρας (χωρίς σε καμμία περίπτωση, αυτό να σημαίνει πως ο ρόλος του είναι υποδεέστερος!! ), γι'αυτό είναι περισσότερο κατακριτέο μία μάνα να σκοτώσει το παιδί της απ'ότι ένας πατέρας.
Και τα 2 είναι τερατώδεις πράξεις, αλλά ο φυσικός τους ρόλος έναντι στην προαναφερθείσα διαδικασία κάνει την <<μητέρα>> να μοιάζει μεγαλύτερο τέρας!
Επί της ουσίας δεν διαφωνώ κάπου μαζί σου, όπως θα κατάλαβες κι εσύ αν διαβάσεις την παραπάνω απάντησή μου στο Valder, απλά πιστεύω πως έδωσε πληρέστερη εξήγηση του φαινομένου.
